Geplaatst 's Ochtends vroeg flapt pap er per ongeluk iets uit, iets van "Zullen we de grote verassing vertellen?". Mam gelijk helemaal boos dat hij daar nu iets over heeft gezegd terwijl ze nog zo had gezegd dat het geheim moest blijven. Wij maar doorvragen, en doorvragen maar nee hoor we krijgen er verder simpelweg NIKS uit.
Op een gegeven moment geef je het dan maar op en ga je verder met je dagelijkse bezigheden (in dit geval: alle topics met foto's op bokt afspeuren 
). Pap & mam gaan weg, even een fietstochtje maken. Als ze thuiskomen worden we geroepen "Marlindaaa! Mariskaaa! Maritaaa! We hebben hier iets leuks om te fotograferen.". Wij komen naar beneden gerend, na een dag lang wachten op die grote verassing wil je toch echt wel weten wat het is. 
Ik doe de deur open en... zie niks. Dan wijst mam naast de rode stoel, ik zie iets eronder kruipen. Het zal toch niet... Ik kijk eronder. En jawel hoor: EEN KITTEN!!!Helemaal in de 7e hemel aai ik het té schattige beestje en probeer zijn gezichtje te zien, maar hij draait de hele tijd in het rond (net als ik) om zijn nieuwe woonplaats te verkennen. Als ik dan eindelijk zijn gezichtje zie smelt ik. WAT EEN DROPPIE!!!
Ik race naar boven: "Camera! Camera! Camera!", race weer naar beneden en maak snel een paar foto's. En dan natuurlijk snel weer aaien, knuffelen, even optillen en kijken of hij met een speeltje wou spelen. Nou, dat speeltje vond ie dus he-le-maal niks want hij sprong met een megasprong ervandaan *gniffel*.
Dan wordt het tijd om een naam te verzinnen, en daar doen we niet lang over. Onze andere poes (geboren op 18-05-06, nu 3 jaar dus) heet Snoopy en welke naam past daarbij......... DROPPY! Met een y, net als bij Snoopy.
Droppy & Snoopy, wie had het ooit gedacht. Altijd hebben mijn ouders volgehouden "1 kat is voldoende. 
" (nou niet dus 
).het is echt super zo'n kleine, gezellig, lief, schattig, verlegen dropje in huis.
En tsja toen.... kwam het moment dat de baas van dit huis *ahum* Snoopy eraan kwam. Ze werd van boven gehaald en schrok zich echt kapot! WHAT THE... Je kon het gewoon aan haar gezicht aflezen. Hoge rug, en grommen maar. Toen ging ze ineens naar een ander deel van de huiskamer en moest ze erg hoesten, of het door de schrik kwam of gewoon een haarbal: geen idee, ik denk de schrik.
Ze probeerde hem (het is een mannetje, had ik dat al gezegd?) niet te meppen of bijten of wat dan ook dus het viel me reuze mee. Volgens mij gaat dat helemaal goed komen. Ze gromt nu nog wel, en kijkt erg wantrouwig. Droppy rent niet weg, en dat is maar goed ook want zo laat hij zien dat ze dus mooi niet de baas kan spelen. Daarna zijn we ook nog even teruggegaan en toen heb ik haar familie zijn, en ik had nog nooit zoveel poezen bij elkaar gezien in één klein keukentje... Wow...
Foto's
Droppy zelf
Foto's van toen we even de box terug gingen brengen (dus Droppy zie je hier niet tussen zitten)
Moeder
Een deel van de poezen (het waren er 15 of meer......)
Gezellig met de staarten in elkaar
Melk? Ik geef dat nooit
Zij dronken allemaal melk... (ik heb altijd gehoord dat dat slecht voor poezen is 
)
Ik wil! Nee ik! *springt erbovenop*
Een broertje of zusje
Gezellig samen
http://i281.photobucket.com/albums/kk22 ... 270212.jpg
Zoals je ziet heeft Droppeke het nu wel veeeeeel luxer.
De mensen waar ze vandaag komt hadden 2 nestjes (hij komt uit het nestje van 14 augustus) in totaal zo'n 10 kittens + nog heeeeeel veel eigen katten. Als je nog een katje zoekt pb even dan verwijs is je door (ze moeten er nog 7 kwijt)
Maarja dat gaat helemaal goedkomen. 
Als ze even stoppen met melk drinken en daarna geef je weer melk is dat stofje weg en kunnen ze er niet meer tegen. 
