trisca schreef:Ik heb het al meerdere keren gezegd, maar ik kon net zo goed tegen een boom praten... Als ze eenmaal begint met verwijten en als.. dan... moet ik 20 keer haar naam roepen om er uberhaupt wat tussen te krijgen...
En haar weren uit mijn leven wil ik eigenlijk ook niet. Ik wil me niet zo gaan gedragen zoals hun..
nee, ik hoop echt van harte dat het in de loop van de tijd wat berust maar vrees het ergste...
Ze is er ook nog van overtuigd dat ze de hond van de OP zo zonder muilkorf uit kan laten. En als mijn dochter (die gek is op oma) bij haar is en de hond ook, heb ik er dus geen vertrouwen in dat ze mijn wensen respecteerd. Zij is er van overtuigd dat de hond nooit iets zou doen en denkt dus ook gewoon te kunnen doen wat ze wil. En dat het dan mijn kind is en dat ik daar mijn ideeen over heb slaat ze dan volledig in de lucht...
Nee ik vrees dat zolang die hond bij mijn zwager is, de spanning zal blijven omdat ze er toch steeds weer over begint..... zucht...
jammer dat dit baasje zijn verantwoording niet neemt.och wat klinkt me dat weer bekend in de oren.en maar denken dat ze de wijsheid in pacht te hebben. jammergenoeg is er geen wet die dit verbied.waarom onderneem je zelf geen stappen?straks is het wel je kind of die van een ander. want een probleem zal dat niet zijn,