Een huisdier hebben wij eigelijk altijd voor het leven. maar waarom zou je een hond, die zo doodsbenauwd is, om alleen te blijven, willen leren om alleen te blijven, als hij bij mensen kan komen waarbij hij nooit alleen hoeft te zijn? Daarom hebben wij twee net gepensioneerde dames gevonden waar hij komt te wonen met een ander hondje. die mensen leven voor de honden, doen elke dag denkspelletjes etc. hebben een huis in drente gekocht speciaal voor de honden, zodat ze een mooi omheinde speelweide hebben. hebben ontiegelijk veel kennis, ga zo maar door.

het is niet dat we de hond hebben opgegeven, en we wisten dat we een rugzakje in huis haalden. een van de voorwaarden was echter wel dat de hond alleen moest kunnen zijn. en niemand kon weten dat deze hond in een korte tijd zulke problemen zou ontwikkelen.

dan wil ik wel even op Jis_ reageren, want dat schiet me nogal in het verkeerde keelgat.

wij hebben een hondje via een goede stichting gehaald. die had moos al een langere tijd IN huis. ze konden ons al het fijne over moos uitleggen, maar hij kon WEL alleen zijn. hij heeft bij ons een half jaar gewoond, en dat ging goed! tuuuuurlijk had hij zo zijn rugzak, en daar is nooit 1 woord over gerept. dat is voor lief genomen. Inlcusief alle artsen die we hebben gezien voor zijn heupje. wat bij elkaar 5000 heeft gekost. dus ga niet over dingen praten waar je niks vanaf weet. dat is niet eerlijk naar ons, aangezien we alles overhebben voor onze dieren. En dat houdt ook in, moos naar een huis plaatsen waar hij zich niet dood hoeft te stressen wanneer hij alleen moet blijven.


Bedankt verder allemaal voor het begrip en de goede tips! echt fijn dat mensen zo'n goede inbreng kunnen hebben in het hele proces!