Paintlinger schreef:Kirrr schreef:Van die BeVo kan ik geen verkoopspunten vinden in BE. Als iemand me misschien daar zou mee kunnen helpen.
Die Cavom verkopen ze hier vlak in de buurt, moet dus juist even beslissen of ik die dog lovers gold ga nemen of die Cavom. Beide een andere winkel..
Qua hoge energiewaarde zou ik Cavom nemen....
Bedankt voor de bevestiging, ik had wel al beslist van deze te nemen aangezien ik hem zelfs heel goedkoop morgen in huis kan hebben.
sasja0705 schreef:@ Kirrr, heb net even jou post gelezen over haar gedrag, jullie hebben haar sinds pub ? Of was ze al een paar maanden oud ? Bij Léon kon ik de fokker en de eerste eigenaar achterhalen.Wat er tussen feb 2013 en dec 2013 ( tot ie naar de laatste eigenaar voor mij ging) kon ik niet achterhalen, maar kennelijk heeft die mijne een enorm trauma opgelopen, maar als ik jou post zo lees, dan heb ik toch echt een "mini- probleem" in vergelijking tot jou.
Je zegt, dat die hond 200% gezond is. Maar wat jij zo beschrijft in haar gedrag lijkt het echt als een vorm van autisme of iets anders wat in haar koppie niet helemaal in orde is. Ook bij honden zijn er soms verstandelijk gehandicapten. Heb jou post nu 2 keer gelezen en ik heb hier in mijn omgeving twee ( mensen dan ) een met autisme de andere met Down. Allebei tonen hetzelfde gedrag: erg precies met wat ze kennen en geleerd hebben ( mits voor hun als ongevaarlijk ervaren ) maar op de andere kant onbegrijpbaar paniek voor soms die gewoonste dingen, en die krijg je dan ook niet uit... Ik zou alleen absoluut niet weten hoe men hierachter kan komen bij een hond. Je zit in Belgie, misschien een idee om verschillende klinieken ( Genk / Utrecht / misschien Duitsland ) even een mailtje te sturen ?
Vriend woonde toen nog thuis, zijn moeder liet een 6 maand oude hond overkomen uit ...(ben het land kwijt) via zulke organisatie die zwerfhonden etc een goede thuis gaf. Vandaar dat ze vond dat ook mijn vriend een 'oudere' pup moest nemen, dan konden ze samen opgroeien. Hij heeft dus een pup van 4 a 5 maand oud gekocht. Deze zat nog bij de fokker, deze was gefokt uit zowel moeder als vader die ook bij de fokker zaten. Zitten 'mooie' papieren bij (heb ik alleen van horen zeggen, mij zeggen die lijnen niks). Fokker kweekte dus pakwerkhonden. Nest had minstens 5 pups, toen mijn vriend ging kiezen zaten er nog 2 zusjes. Waarvan Chase (want zo heet ze) dus een hond is. We zijn ook terug geweest bij de fokker en op de hondenschool (waar de fokker eigenaar van is), daar hebben we een aantal honden uit de nest zien werken, geen enkel van de hond heeft een probleem en ze doen het zelfs goed in de sport. Met de zus (die overbleef) is de fokker zelf aan het werk gegaan.
De fokker woont heel afgelegen, het is een gepensioneerde man, die alleen maar bezig is met honden. Ze zaten daar in zulke hondenrennen. Chase samen met de zus. De man gaat met zijn honden naar de hondenschool en wandelt km's naast de trainingen. Maar ik denk dat er met Chase op niet veel plekken geweest is.. ze heeft haar gehele socialisatie gemist. Waar de problemen dus al beginnen natuurlijk.
Toen ze thuis was bij mijn vriend zat ze dus samen met de andere pup uit het buitenland. Er waren daarnaast ook nog 4 honden (2 oude binnen honden en 2 jongere mixbordercollies die loslopen). De honden zaten in een grote stal met daaraan vast een uitloopren.
Ze heeft heel veel tijd nodig gehad om te wennen aan mijn vriend, wilde er niks van weten in het begin. Ook bij mij duurde het een hele tijd. Ze deed niets anders dan blaffen en weglopen en achteruit gaan etc. Volgens mij was de situatie waarin ze kwam ook veel te druk.
Ik ging destijds al met mijn bordercollie naar een hondentrainer die ook veel werkt met probleemhonden en die vooral gespec. is in pakwerk. Dus ook mijn vriend (en in het begin zijn moeder met haar hond)daar gaan lessen. Die man merkte het probleem natuurlijk ook al direct. Hij kon geen zekerheid geven over haar toekomst, enige wat we konden doen was trainen trainen trainen en volhouden. Mijn vriend heeft ook zijn uiterste best gedaan, allerlei dingen bezocht met haar, drukke plaatsen etc. Allemaal onder leiding van die man. Jammer genoeg heeft het niet mogen baten..
Ze is door de jaren heen een stuk beter geworden. Vroeger ging ze gewoon lopen als ze nog maar op meters afstand iemand zag aankomen. Nu is het zover dat als we met vrienden zitten te eten buiten en ze zit los in de tuin en iedereen negeert haar, dan ze na een halfuurtje heel voorzichter aan de rug komt snuffelen van de 'vreemde mensen'. Na een bezoek of 5 zal misschien 1 iemand haar al eens kunnen aaien. Maar ze mag absoluut geen druk voelen want dan is het hek van de dam.
Vrouwen zijn makkelijker dan mannen. Sommige mensen kent ze al 4 jaar (bijvoorbeeld mijn 'schoon'broer) daar is het nog altijd even erg, blaffen en haren recht, in paniek zijn. Rondlopen etc.
Onze buurvrouw is vaak overdag thuis en praat heel veel tegen Chase, Chase gaat altijd aan de poort kijken als ze in haar tuin aan het werken is. Ze heeft haar nooit proberen te aaien en nu is ze erg gesteld op de buurvrouw en nu gaat ze ook aan haar aandacht vragen.
Mensen met honden zijn ook makkelijker, dan is ze zo bezig met de hond dat ze vergeet dat er een mens bij hoort.
Als je net van het werk komt is ze heel enthousiast en durft ze wel eens springen of duwen om geaaid te worden. Maar op andere momenten als je haar wil aaien dan is ze super oorzichtig en onderdanig. Ze kruipt tot op je voeten en draait op haar rug. Als je haar aait gaat haar hoofdje ook altijd naar beneden. Als ze denkt dat ze iets verkeerd gedaan heeft, dan komt ze ook echt niet meer, dan blijft ze op een afstandje staan kijken zodat ze zeker alle kanten op kan.
Ze is nog nooit geslagen geweest, welke gek zou nu zulk bang onderdanig beestje nog wat banger maken, maar dat idee geeft ze wel. Wat er bij de fokker gebeurd is weten we niet, maar het zou me verbazen aangezien alle andere honden van alle jaren wel zo goed uitgroeien.
Ik blijf dus ook bij een soort autisme. Vanaf 6 maand heb ik dat gezegd tegen mijn vriend.
Bij hem thuis mocht ze soms mee naar boven en ze had 1x op een plaatsje moeten blijven liggen en elke keer als ze boven komt, gaat ze op dat plaatsje liggen. Zonder iets te zeggen, ze moet en zal daar gaan liggen, ookal wil je eigenlijk dat ze ergens anders mee binnen gaat.
Binnen 3 weken moet ik met de pup voor de 2e spuit tegen Lyme, dan ga ik haar eens meenemen, kijken wat zij zeggen, het is best een grote en goede kliniek, misschien kunnen zij me doorverwijzen.
@Pipo, ze krijgt 2x per dagen een portie. Ik ben geen fan van het blijven vermeerderen van voeding. Als het niet werkt probeer ik liever iets anders. Geeft mij een teken dat aan dit niet voldoende heeft. Ik ben zelf ook nog onervaren met KVV, dus ben blij hier te lezen dat mensen zeggen dat ze tot een jaar nodig hadden om aan te passen, het mengen met gepersste brok, schapenvet, de verschillende vetheid van diersoorten etc.
Als ik het daar kan op baseren ga ik meer effect hebben dan gewoon stug het blijven verhogen van de voeding.
Verhogen van het aantal keer vind ik niet zo praktisch omdat ik ivm maagkanteling ze na het eten toch graag in rust wil hebben.
Sassol schreef:Hoe strak is de routine voor de hond? Als ik dit zo lees is voor jullie hond alles wat 'anders' is buiten de routine om, gevaarlijk/eng. Dan kan het heel fijn zijn voor de hond om vaste rituelen te hebben. Die hoeven dus niet aan tijd vast te hangen maar wel aan acties.
Dit zorgt dan voor voorspelbaarheid en die voorspelbaarheid zorgt weer voor rust.
Als je de rust gevonden hebt, kun je langzaamaan wat losser worden maar tot die tijd echt een vast schema aanhouden. En dan bijv. ook met de wandelingen: 's ochtends rondje linksom, 's middags rondje rechtsom en 's avonds rondje erf. (Ik noem ff wat) Geef ze ook een duidelijk doel/opdracht bij bepaalde acties.
Dus paardrijden = op die plek liggen + kauwbot.
Paard longeren = naast/achter jou liggen
Paard poetsen = zitten op die plek
etc. etc.
En als je langzaamaan kauwbotten gaat zoeken, begin klein en zoek steeds wat groters. Zo is het grootste wat mijn 26kg hond gekregen heeft een half lamshoofd van 800g + 1kg spiervlees. Dat is dus 7% van z'n lichaamsgewicht ongemalen vlees in 1 maaltijd (hij doet daar dan ook ongeveer 45min over). Ik kan je vertellen dat hij daarna geen centje stress meer ervaart, ondanks dat het een prikkelgevoelige hond is. Nu hij tijdelijk alleen op kvv staat, merk ik toch echt dat hij onrustiger is.
Op werkdagen is het elke dag exact dezelfde routine. Ik sta op hetzelfde uur op, ik laat de honden in dezelfde volgorde buiten. Na het plassen en rondje rond het huis gaan ze mee naar binnen, ik maak hun eten klaar en laat het opwarmen, terwijl eet ik zelf iets. Terwijl liggen de honden op hun plekje in de eetkamer, waar ook voor elks een rawhide botje ligt. De pup doet niks anders dan kauwen, Chase heeft meer tijd nodig om wakker te worden. Dan naar buiten,laten we de kippen los (wat ze al heel erg spannend vind), eten en drinken vernieuwen. Dan het andere berghok in om de voeding voor de avond uit te leggen. Dan naar de paardjes. Dan laat ik ze verplicht 'dicht' lopen omdat ze anders al naar de draad vliegt om naar de paarden te blaffen. Moet ze zitten als ik de draad open doe en dan moet ze op het hooi gaan liggen in de materiaal stal terwijl ik het eten klaar maak.
Maar dan beginnen de problemen. Want dan moet ik uit stal om te paarden hun voederbakken te geven. Ik verplicht ze dan om te blijven liggen, maar 9/10 keer negeert ze dat eens ze weet dat ik ver genoeg weg ben om haar niet te kunnen vangen voor ze terug rond de tuin vliegt om langs de andere kant naar de paarden te vliegen.
Ik heb een BC pup, die bleef ook niet van dag 1 liggen als ik dingen ging doen, ben dus zeer bekend met het steeds opnieuw, consequent neerleggen op dezelfde plek en langer volhouden dan de hond. Maar bij Chase is het anders. Ze kent de commando's zeer goed en wil wel blijven liggen, maar ze kan het gewoon niet. Ze moet naar de paarden, die drang is zo groot dat niks haar tegen houdt. Als je haar dan terug roept komt ze over de grond gekropen, ze weet heel duidelijk dat het fout is. Maar als je dan niet poeslief bent krijg je haar nooit meer terug op haar plaats.
Liggen en een bot eten is dus geen optie. Enige wat je kan doen is haar vastleggen, maar dan is ze alleen maar zenuwachtiger, janken, piepen, trekken, rondjes lopen etc.
En dat is dan alleen nog maar bij het hangen van de voederbakken.
Zolang ik dan weer bezig ben in stal en de hooinetten vullen ophangen, kruiwagens rijden blijft ze mooi bij mij zitten, liggen, volgen zonder dat er iets moet gezegd worden.
Bij het paard poetsen lukt het ook nog, omdat je dichtbij bent en haar telkens terug kan bevelen van op haar plaats te gaan liggen als ze weg sluipt.
Maar als de paarden bewegen is er geen houden aan. Gek wordt ze en ik nog gekker.
Haar los laten lopen is ook geen optie, want ze vliegt naar de benen, zo heeft ze al meer dan eens een stamp gehad, maar dat leert haar ook niet. Je kan gewoon niet rijden met haar los, ze loopt constant voor het paard zijn benen, je moet 100 keer stoppen omdat je haar anders omver rijdt. Paard wordt er lastig van.
Elke 2sec moet je een bevel herhalen als ze in die staat is, dan heeft ze er geen oren naar en wil gewoon doen wat er in haar hoofd zit.
Volgens mij zit ze dan in die fase waarin Mr Milan zegt dat honden geen geluid niet meer in zich opnemen omdat ze in zulke opgewonde staat zijn.
Als ik aan het rijden ben en mijn vriend staat ergens op de wei met de hond naast zich vast of vast gebonden, dan bijt ze haar touw door als je er op staat te kijken, ze reageert op niks, ze zal en moet zichzelf losbijten.
En werkt dat niet dan probeert ze wel andere dingen.
Ze is ongelofelijk sterk de ijzeren stijlen van de hondenren krijg je echt ni zomaar verbogen en zij doet dat allemaal met haar neus. Ik kan foto's nemen van wat ze allemaal al aangevreten en omgebogen heeft om uit de ren te geraken, inclusief het zichzelf enorm bezeren tot bloedens toe. En als het nu aan die ren lag dan is het simpel, gewoon niet meer inzetten aangezien ze er absoluut niet gelukkig in is, maar ze doet het overal, ze is met niks gelukkig.
Bij de paarden werken we zoveel mogelijk met haar opdrachten te geven, een emmer halen of de bal uit de achterkant van de wei etc. En dat gaat allemaal goed, maar eens dat ik op paard zit of aan de hand wil werken met een paard is alles weer vergeten.
Binnen zetten is geen opties want dan breekt ze het huis af, de ren gaat ook niet, de garage ook niet, aan de lijn is een ramp ze doet zichzelf pijn en de buren zijn er ook niet gelukkig mee. Voorlopig is de bench de enige oplossing, maar uit ervaring weet ik dat ze ook daar wel iets gaat op vinden om de deur open te krijgen of zichzelf pijn te doen.
De routine is elke dag dezelfde, ze weet perfect wanneer ik vertrek naar het werk, dan ligt ze al op haar vaste plaatsje te kijken hoe ik de poort sluit. Ze hoort de auto al van ver als ik terug komt en staat voor de poort te wachten, ook elke avond is dezelfde routine.
Enkel weekenden durven verschillen, maar daar heeft ze opzich geen probleem mee. Het is niet dat het dan erger wordt.
Ook de wandeling is elke dag dezelfde, ik kan maar een route volgen zonder haar in de auto te moeten zetten. En op wandeling als er niemand in de buurt is, is het een normale hond. Ze is ook erg werkwillig, wil alle commando's asap uitvoeren etc.
Ook met de pup is ze geweldig, ze spelen uren tot ze er beide bij in slaap vallen.
Fysiek of mentaal moe maakt helemaal niks uit, als de trigger er is, raakt ze weel helemaal hyperactief en is niet te kalmeren behalve het weg halen van de trigger.
Sorry voor de lange verhalen, maar het is heel moeilijk uit te leggen. Als ik spreek met mensen, of het nu mensen zijn met huishonden of werkhonden, dan bieden ze allerlei oplossingen, meeste dingen hebben we al uitgeprobeerd, als iemand met nieuwe dingen komt, passen we die asap toe. Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik er geen vertrouwen meer in heb, 4jaar vertoond ze hetzelfde gedrag en ze is iets milder geworden, wrs zal dat nog wel wat minderen als de hormonen helemaal weg zijn en ze ouder wordt. Maar ik denk niet dat er een oplossing is voor het probleem.
Ik vind het echt heel jammer om haar zo te zien, ben ook met de paarden enorm bezig om ze naast lichamelijk ook mentaal stabiel te maken. En uiteraard: 'if you do what you always did, you will get what you always got'.
Ik wil het nog een kans geven als ik iemand kan vinden die thuis aan haar probleem kan werken en mij kan ondersteuen en vooral vertrouwen geven dat ik goed reageer, want nu weet ik het helemaal niet meer. Heb alles geprobeerd en niks werkt. Wat ik ook doe, het effect is hetzelfde, probleem wordt niet erger maar ook niet beter.
Ik had ook het idee als ik heel erg zou conditioneren, dus de hond 4 weken lang vast te leggen in stal en te zorgen dat ze NOOIT naar de paarden kon vliegen ze dit ook wel zou afleren of het controleren makkelijker werd. Maar na 4 weken en 1 dag, 1 seconde los en het begint helemaal opnieuw.
Ik wil geen hele dag roepen 'hier', 'blijf', 'lig'. Is alleen maar vermoeiend voor beide partijen en levert helemaal niks op, behalve boze buren.