Bokt.nl

Zwerte schreef:

Zo te horen speelt er dus veel meer angst dan je eerst dacht? Hoe ziet de lichaamstaal eruit voordat ze aanvalt en wanneer ze aanvalt? Hoe staan de oren, snorharen en pupillen? Wat voor geluid maakt ze? Hoe is haar lichaamshouding? Dat zegt allemaal iets over waarom ze dit doet. Als ze in elkaar gedoken zit met grote pupillen en de oren plat op de kop (je ziet eigenlijk geen oren meer dan) en vanuit die houding aanvalt, dan is er zeker sprake van angstagressie. Alle andere vormen van agressie zijn lastiger te bepalen jammergenoeg, dat doe ik niet via internet. Ik hoop eigenlijk dat er iets anders speelt, want angstagressie kan lastig zijn om op te lossen. Helemaal in een huishouden met meer katten en ongeduldige familieleden.

Feliway is zeker een goede tip, maar dan wel de verdamper. De spray werkt net iets anders en juist heel lokaal en in dit geval wil jejuist dat de hele kamer(s) veilig aanvoelen. Spray is vooral handig bij onzindelijkheid. Een verdamper heeft nog best wel wat bereik, met 1 stekkertje kom je al een eind in dit geval.

Ik zou juist niet haar tegenhouden om onder het bed te vluchten. Dat zou ik alleen adviseren als ze met het vluchten haar gedrag in stand zou houden, maar dat speelt hier niet. Haar vluchtplekjes nu wegnemen kan voor een enorme toename van angst zorgen en dat wil je echt niet. Ze komt er onder vandaan en heeft zelfs al op bed gelegen dus ik zie geen reden om haar te beperken.

Ik zou haar wel nog wat langer alleen laten. Ze doet het nu erg goed zo te horen en dan moet je uitkijken met nieuwe situaties. Als de kennismaking niet goed gaat, ben je weer terug bij af, of het wordt zelfs erger. Sociaal contact kan voor katten enorm stressvol zijn, daarom zou ik daarmee wachten totdat ze zich echt meer op haar plek voelt.

Mioux schreef:

Ik heb even meegelezen... Ik herken wel iets hierin wat erg overeenkomt met de kat van mijn oma... Mijn oma had een kruising Pers destijds en was vanaf het begin ook aanvallend en schoot snel in de stress etc, wij hebben haar laten helpen en dachten het is wel goed erna.. nou mooi niet... Onvoorspelbaar aanvallen,krabben,bijten en blazen... tot bloedens aan toe ook al was er geen enkele reden voor... Uiteindelijk scheen het in de hersenen te zitten en kon dat zijn door de geboorte of ervoor al. Feliway was toen nog niet bekent maar ik gebruik het nu zelf ook voor de katten hier omdat ik zelf 1 kat heb die best schrikkerig is soms. Ik hoop voor jullie dat het niks ernstigs is in t koppie van de kat en dat de feliway kan helpen

sax89 schreef:

Ik heb ook een nu 2 jaar oude kat die rond de 4/6 weken bij moeders is weggehaald ivm wilde moeder. Je kon ook aan haar merken dat ze zich niet kon aanpassen en een beetje haar eigen regeltjes er op na hield.
Een jaar later hebben we er een kitten bijgezet en hier is ze na het acceptatie proces toch door gegroeid in haar hele gedrag. Ze is veel liever en aanhangkelijker. Zowel naar de jonge kat als naar ons.

Ik denk ook dat een soortgenoot in eerste instantie haar heel goed kan doen. Ondanks dat het geen groeps dieren zijn, kan ze wel een hoop leren. Succes ermee
En beterschap met je oma!

Mioux schreef:

Het kan ook gewoon zijn dat ze zich niet goed voelde bij je oma, dat de klik er niet was. En dat ze nu bij jouw gewoon meer rust heeft en haar plekje een beetje beter vind, dan heeft het niks te maken met medisch of dat je oma iets "fouts" zou hebben gedaan. Als de klik er vaak al niet is ga je je ook op een gegeven moment irriteren aan zo kat en is de band ook snel weg. Hopelijk kan die bij jouw een leuk blijvend plekje vinden en kruipt ze uit haar schelp... Als het echter weer verslechterd zou ik toch even de DA vragen om informatie om te kijken of er niet iets medisch is om dat uit te sluiten

Mioux schreef:

en de kast of bank te verplaatsen waar ze zich verstopt ?

love_western schreef:

Zit nu even met mijn handen in het haar.

Vorig jaar hebben we een kitten aan mijn oma gegeven. Komt uit dezelfde nest als de 2 katten van mijn zusje en mij.

Kat van oma is altijd al anders geweest. Viel vaker aan. Werd nadat ze geholpen werd minder. Maar ze bleven rare tikken houden. Maar nu vanmiddag is ze te ver gegaan.

Ze heeft mijn oma zodanig aangevallen, dat ze is komen te vallen. En het behang onder het bloed zit. Mijn oma heeft zich naar de tafel kunnen slepen. En heeft mijn tante gebeld. Die heeft haar in de benen geholpen en verzorgd. En ondertussen moest ze de kat telkens van zich houden/slaan.

Ik weet dat er vast iets mis is gegaan met socialiseren. Ze zijn met 8 weken uit het nest gegaan. Onze katten zijn opgevoed door de volwassen katten. Maar deze dus niet.

Nu wil ik haar niet gelijk laten afmaken wat mijn moeder wil. Dus ik wil mijn oma voorstellen dat ze mijn kat krijgt (de liefste kroelkat die er is) en dat ik Kyra van haar overneem. Mits het goed gaat met mijn pup. En andere katten

Maar hoe ga ik dit nu het beste aanpakken? Ik hoef en wil geen verwijten dat ze te vroeg uit het nest is gehaald. Mijn ouders en oma hebben al jaren katten. En dit is de eerste die gestoord is.

Haar gedrag is dus niet voorspelbaar. Zo kan ze heerlijk slapen. En zo hangt ze vast in je been. Je kunt haar heerlijk aaien, totdat de knop omslaat.

Ze hoeft bij mij geen knuffelkat te worden. Maar hoef ook niet uit het niks aangevallen te worden. Als het echt niet beter word, dan zal ze toch echt een spuitje moeten krijgen.

Maar het ergste is dat ik dit zo sneu vind voor mijn oma. Ze vond het helemaal geweldig, had ze weer iets om tegen te praten. Voelde ze zich niet meer alleen