Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-10-13 19:34

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 19:34

Hoever van te voren moet je denken ? Hond is 12 jaar !!!

**Geplaatst**: 16-10-13 20:23

Geplaatst: 16-10-13 20:23

Pomski schreef:
_San87_ schreef:

Dat vind ik dan weer overdreven... Zodra je merkt dat de hond zich anders gaat gedragen, dan ga je daaraan werken.

En mijn zoontje risico laten lopen, dacht het niet!
Mijn kind is mij zoveel meer waard dan wat dan ook!

Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

**Geplaatst**: 16-10-13 20:24

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 20:24

San heb jij zelf kinderen??

**Geplaatst**: 16-10-13 20:29

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 20:29

Nee. Dus mag ik geen mening hebben. Sorry.

**Geplaatst**: 16-10-13 20:29

Geplaatst: 16-10-13 20:29

_San87_ schreef:
[Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

Ik denk dat je makkelijk praten hebt, overigens is mijn verstandshouding met de hond niet al te best meer, sinds ze onze eigen 2 katten volledig kapot heeft gemaakt. Dat krijg je er echt niet zomaar uit hoor! Maar goed, daar is ongetwijfeld elke hond anders in. Ze heeft mij in ieder geval genoeg verdriet bezorgd.

**Geplaatst**: 16-10-13 20:37

Geplaatst: 16-10-13 20:37

Pomski schreef:
_San87_ schreef:
[Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

Ik denk dat je makkelijk praten hebt, overigens is mijn verstandshouding met de hond niet al te best meer, sinds ze onze eigen 2 katten volledig kapot heeft gemaakt. Dat krijg je er echt niet zomaar uit hoor! Maar goed, daar is ongetwijfeld elke hond anders in. Ze heeft mij in ieder geval genoeg verdriet bezorgd.

Dat heeft ze met opzet gedaan, de katten vermoord om jou pijn te doen..
Dat ze überhaupt katten vermoord had voorkomen kunnen worden met goede socialisatie vanaf pup af aan, daarnaast is het met goede gedragstherapie te corrigeren.
Dat een hond niet met katten kan betekend ook niet dat ze niet met kinderen kan, maar goed zo te horen heeft de hond een hele leuke thuissituatie..

**Geplaatst**: 16-10-13 20:42

Geplaatst: 16-10-13 20:42

Ik Kan je niet een objectief advies geven, daar ik de situatie niet in real life kan beoordelen. Maar wil je wel een TIP mee geven, laat nooooit je hond in de omgeving waar het kind/baby ook is als het op de grond speelt(ook al ben je als moeder in de zelfde ruimte aanwezig) 1 on oplettend moment het kan zomaar mis gaan.

**Geplaatst**: 16-10-13 21:12

Geplaatst: 16-10-13 21:12

dees_daan schreef:
Dat heeft ze met opzet gedaan, de katten vermoord om jou pijn te doen..
Dat ze überhaupt katten vermoord had voorkomen kunnen worden met goede socialisatie vanaf pup af aan, daarnaast is het met goede gedragstherapie te corrigeren.
Dat een hond niet met katten kan betekend ook niet dat ze niet met kinderen kan, maar goed zo te horen heeft de hond een hele leuke thuissituatie..

Iets minder denigrerend kan wel hoor, overigens heeft de hond vanaf pups af aan zonder problemen met katten samen gewoond, ze is nu 8 jaar!
Als katten vermoorden zou betekenen dat ze ook kinderen zou pakken, was ze allang de deur uit geweest!

Makkelijk oordelen vanaf de andere kant he :wave:

**Geplaatst**: 16-10-13 21:19

Geplaatst: 16-10-13 21:19

Lieverdje86 schreef:
Hier een update. Ik ben op dit moment onwijs in dubio wat te doen met mijn hondje.
We hielden hem en de kleine goed apart, maar toen ze samen uit logeren waren bij mijn vader en ze samen in de (grote) tuin van mijn vader waren, heeft hij mijn zoontje in het gezichtje naast zijn oog gebeten. Gelukkig waren het alleen tandafdrukken. Volgens mijn vader liep de hond per ongeluk tegen hem aan. Wat ik apart vind, want de tuin is groot genoeg en mijn zoontje op een kleedje lag te spelen. Na dat incident raakte ik er wel van bewust dat je ze nooit altijd apart kan houden.
Daarom ben ik toch op zoek gegaan naar een nieuw baasje. Mijn schoonmoeder wilde hem heel graag in huis nemen, maar mijn schoonvader is er fel op tegen. Na hem op marktplaats te hebben gezet kreeg ik tot mijn verbazing best wat reacties. Na goed doorvragen vielen er wel wat mensen af, maar uiteindelijk klikte het onwijs met een vrouw. Beiden hadden we er een ontzettend goed gevoel bij, al viel het afscheid wel heel zwaar, we zouden hem nog blijven zien als we wilden. Top dus!
Helaas kon hij niet wennen bij haar, hij heeft 8 dagen lang 24 uur per dag nonstop lopen hijgen. Zij en haar dierenarts dachten aan pijn, dus kwam hij weer terug bij ons. Het hijgen verminderde wel weer iets en onze dierenarts neigde meer naar stress. Maar zodra mijn zoontje in de woonkamer is, hijgt hij constant, maar ook als hij buiten loopt of bij me op schoot zit of als we aan tafel zitten te eten, valt ons nu op. Buiten loopt hij hooguit 50 tot 100 meter en dan stopt hij of rent terug naar huis. Ook is hij snachts op de houten vloer aan het graven en is hij veel de vloer aan het likken. Ik heb het idee dat hij begint te dementeren. En dus ben ik weer in gesprek gegaan met de dierenarts. Zij adviseerde een paar opties, pijnstilling proberen om te kijken hij beter in zijn vel gaat zitten en dus wel of niet pijn heeft, of weer op zoek naar een ander adres of inslapen.
Ik heb gekozen voor pijnstillers waar hij nu 3 dagen op zit. Hij lijkt wel pittiger te lopen en volgens mijn vriend hijgt hij wel minder over het algemeen. Dat zou impliceren dat hij toch wel pijn heeft.
Inmiddels loopt mijn zoontje en toen ik gisteren even snel mijn sleutels van het aanrecht gristte om met kind de deur uit te gaan, kroop hij enthousiast naar de hond die hem ditmaal in zijn oor en achterhoofd beet, met tandafdrukken en dik oortje tot gevolg.
Nu beginnen we toch te neigen naar inslapen, voordat het een keer flink mis gaat. Ik ben zo in twijfel. Wat te doen...

Hond heeft je kind al 2 keer gebeten

vind je dat nog niet genoeg misgaan?

**Geplaatst**: 16-10-13 21:26

Geplaatst: 16-10-13 21:26

Pomski schreef:
_San87_ schreef:
[Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

Ik denk dat je makkelijk praten hebt, overigens is mijn verstandshouding met de hond niet al te best meer, sinds ze onze eigen 2 katten volledig kapot heeft gemaakt. Dat krijg je er echt niet zomaar uit hoor! Maar goed, daar is ongetwijfeld elke hond anders in. Ze heeft mij in ieder geval genoeg verdriet bezorgd.

Ik ga alleen maar af op de informatie die jij geeft. Hoe moet ik ruiken dat jouw hond jouw katten heeft verscheurd wanneer je zegt 'twee katten doodgebeten heeft'? Niet, hé.

En katten zijn natuurlijk geen kinderen

. Ik ken meer dan genoeg honden die katten niet kunnen uitstaan en ze grijpen, maar geweldig zijn met kinderen, al hadden sommige honden in het begin wel moeite met de kleine.

**Geplaatst**: 16-10-13 21:40

Geplaatst: 16-10-13 21:40

Lieverdje86 schreef:
Voor mijn gevoel heb ik nu wel alles geprobeerd, van gedragsdeskundige tot nieuw baasje, en apart houden lukt me dus toch niet altijd. Een onbewaakt moment blijft. Al is het niet bij mij, dan gebeurt het in de toekomst wellicht bij de oppas. Ik kan het niet tegenhouden. Ook ben ik de hond heel bewust meer aandacht gaan geven en knuffelen, het helpt niet.
Volgens de dierenarts is de kans klein dat hij de 15, 16 jaar gaat halen qua ouderdom, en nu is hij 13, maar toch voel ik me verdomde schuldig en rot erover. Het blijft toch ook mijn andere 'kindje'.
De dierenarts stelde ook nog voor om hem een periode valium te geven om zo te proberen de stress uit zijn systeem te halen, maar dat lijkt me intuïtief geen goed idee.
Pfff ik vind het zo onwijs moeilijk!

Als je dit zo schrijft, dan denk ik dat je eigenlijk heel goed weet wat je moet doen, maar dat je de beslissing niet durft te nemen. Toch zal je iets moeten doen, want hondje en kindje gaan duidelijk niet samen. Als overplaatsen niet werkt, dan lijkt mij dat het voor iedereen het beste (ook voor het hondje zelf) als het wordt ingeslapen. Klinkt hard misschien, en is het ook, maar is dit eigenlijk niet wat je zelf ook wel weet, maar liever niet wilt horen?
Ik wens je veel wijsheid toe.

**Geplaatst**: 16-10-13 21:42

Geplaatst: 16-10-13 21:42

Ik vraag mij serieus af wat er nog moet gebeuren. .. je kind is tot twee keer toe in het gezicht gebeten en de hond loopt nog steeds in hetzelfde huis als het kind rond. Geloof dat je ergens eerder al getypt had dat een da je verteld heeft... 1 keer bijten is vaker bijten.
Dat dit hondje nog niet is ingeslapen verbaasd mij dan ook zeer.
Uiteraard snap ik dat je gek op m bent en dat je alles had willen proberen... maar 2 keer in t gezicht van een baby bijten ?????? Hoe veel erger wil je het in godsnaam nog laten worden ?
Het is vreselijk dat je je maatje zal gaan missen en daar heb ik alle begrip voor. Maar dit snap ik echt niet

**Geplaatst**: 16-10-13 22:15

Geplaatst: 16-10-13 22:15

troi schreef:
Wat je ook besluit ik zou zo'n hond geen dag meer in huis willen hebben. Je kind is nu twee keer gebeten en je weet, helaas uit ervaring, dat een ongeluk in een klein hoekje zit! Waarom is dat dier in hemelsnaam nog in je huis?? Als moeder snap ik daar werkelijk helemaal niks van!

$_/-\o_$

Nou echt, ik snap hier ook helemaal niets van.
En er wordt zelfs nog steeds volgehouden dat het hondje de dupe is en niet ingeslapen mag worden. Is een hond tegenwoordig al belangrijker dan je eigen kind? Denkt niemand erover na watvoor impact het heeft op dat kindje??
En alle opmerkingen die gemaakt worden 'kind is bedreigend, overtreed zijn grenzen, kijkt hem recht in de ogen' wat een onzin! Een hond weet prima het verschil tussen een volwassene en een kind, die wéét instinctief dat een kind een andere aanpak nodig heeft, die accepteert meer van een kind. Een hond die dat niet doet, heeft in het algeheel al te weinig respect en gebrek aan opvoeding.
En ga even bij jezelf na; kijkt je hond jou nooit recht in de ogen? Accepteert je hond jouw oogcontact? Zit hij nooit netjes voor je te wachten op wat lekkers? Waarom zou het aankijken van een kind dan wel bedreigend voor hem zijn?
Ik heb een enorm groot dierenhart en wil alles wel proberen, maar de situatie's die hier beschreven worden, daar zou hondlief bij mij allang een forse reprimande hebben gehad. En na 2x bijten uit het niets, is het echt wel per direkt een enkeltje dierenarts.

**Geplaatst**: 16-10-13 22:21

Geplaatst: 16-10-13 22:21

Je weet al wat je gaat doen, wat je moet gaan doen. Het is en blijft moeilijk, niemand kan die last van je schouders nemen. Dat is het gevolg van verantwoording nemen, maar ook van houden van.

Kijk eens goed naar die kleine van je en vraag je af hoe hoog de prijs is die hij/ zij moet gaan betalen? Stel je voor dat je kind nog een keer wordt gebeten, maar dat hij / zij er nu een vreselijke wond aan over houdt. Hoe ga je dan later uitleggen waarom je zijn belang niet voor je hond hebt laten gaan? Kun je dat ook aan jezelf uitleggen?

**Geplaatst**: 16-10-13 22:22

Geplaatst: 16-10-13 22:22

anneliesdj schreef:
troi schreef:
Wat je ook besluit ik zou zo'n hond geen dag meer in huis willen hebben. Je kind is nu twee keer gebeten en je weet, helaas uit ervaring, dat een ongeluk in een klein hoekje zit! Waarom is dat dier in hemelsnaam nog in je huis?? Als moeder snap ik daar werkelijk helemaal niks van!

$_/-\o_$

Nou echt, ik snap hier ook helemaal niets van.
En er wordt zelfs nog steeds volgehouden dat het hondje de dupe is en niet ingeslapen mag worden. Is een hond tegenwoordig al belangrijker dan je eigen kind? Denkt niemand erover na watvoor impact het heeft op dat kindje??
En alle opmerkingen die gemaakt worden 'kind is bedreigend, overtreed zijn grenzen, kijkt hem recht in de ogen' wat een onzin! Een hond weet prima het verschil tussen een volwassene en een kind, die wéét instinctief dat een kind een andere aanpak nodig heeft, die accepteert meer van een kind. Een hond die dat niet doet, heeft in het algeheel al te weinig respect en gebrek aan opvoeding.
En ga even bij jezelf na; kijkt je hond jou nooit recht in de ogen? Accepteert je hond jouw oogcontact? Zit hij nooit netjes voor je te wachten op wat lekkers? Waarom zou het aankijken van een kind dan wel bedreigend voor hem zijn?
Ik heb een enorm groot dierenhart en wil alles wel proberen, maar de situatie's die hier beschreven worden, daar zou hondlief bij mij allang een forse reprimande hebben gehad. En na 2x bijten uit het niets, is het echt wel per direkt een enkeltje dierenarts.

Ik sluit me hier bij aan, ik ben ook echt een dierenliefhebber in hart en nieren hoor, eerlijk waar... maar dìt: een kind al tot nu toe 2 keer gebeten te hebben, zelfs in het gezicht; deze ging bij mij toch ook echt dezelfde dag nog naar de dierenarts voor een enkeltje hondenhemel.
Zeker met het hele verhaal er bij en de leeftijd van de hond.

TS: dit zou ik eerlijk waar geen dag langer hebben laten duren. De hond die midden in de kamer staat en dus alle kanten op kan gaan en jij die je éventjes omdraait om sleutels te pakken en gelijk wordt je kindje in zijn gezicht gebeten en dit is nu dus al de 2e keer dat je hond hem heeft gebeten, dit gaat straks echt heel erg mis hoor.

En misschien is het ook wel met beginnende dementie erbij, dat is helemaal sneu.
Het beestje verhuizen geeft hem hele erge stress, zijn plek in de rangorde in huis die door elkaar wordt gegooid geeft hem stress, wellicht begint hij ook te dementeren, en dan ook nog gericht bijten... nee dat zou voor mij redenen genoeg zijn om niet nog een keer herplaatsen te proberen maar hem in te laten slapen.

En met herplaatsen weet je ook niet helemaal zeker of hij niet nog een keer met jonge kinderen in aanraking komt en als hij dan echt een keer schade aanricht, wil je dat ook niet op je geweten hebben lijkt me.

**Geplaatst**: 16-10-13 22:27

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 22:27

Met alle respect maar zo een oud dier met mankementen liet ik niet langer lijden.
Vooral omdat hij al 2!!! keer je kind heeft gegrepen.
Het diertje lijdt geestelijk en lichamelijk,inplaats van uit te rekken moet je nu echt een keus maken hoe moeilijk ook.
Mijn kinderen gaan voor ieder dier en je hebt zelf echt heel geprobeerd,onzettend goed van je +:)+

,maar nu moet je ook durven zeggen,klaar.

**Geplaatst**: 16-10-13 22:43

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 22:43

Ach meid, denk er alsjeblieft even bij na wat er gebeurd als je hond je kind lelijk in het gezicht grijpt en hij de rest van zijn leven met een litteken in het gezicht moet lopen. Hoe leg je in godsnaam je onzekere (misschien wel gepestte) puber uit dat de hond hem al 2x eerder had gebeten en dat jij er niets aan hebt gedaan??
Echt, ik wordt al misselijk als ik eraan denk.

**Geplaatst**: 16-10-13 23:06

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 23:06

ik sluit me helemaal aan bij anneliesdj.

Werkelijk waar, kan ik me er totaal niks bij voorstellen dat het uberhaubt in iemands hoofd opkomt dat als een hond alleen maar een bedreiging vormt voor mijn kind dat die hond dan nog in de buurt van mijn kind mag komen, laat staan dat er twijfels zijn wat er moet gebeuren met de hond!
Ongeacht wat de oorzaak is van het gedrag van de hond.
Volgens mij is het belang van het kind boven aan het lijstje en die hond niet, moet niet gekker worden.
Zelf heb ik twee kinderen en een hond, en hoeveel ik ook van mijn hond hou, de liefde voor mijn kinderen is niet te overtreffen.
Verschrikkelijk dat die hond eerst een klein kind, wat overigens hierdoor getraumatiseerd kan worden, twee keer bijt, en dan nog twijfelen over het lot van die hond.
Nou sorry, maar dat gaat zelfs mij, als vreselijke dierenliefhebber veel te ver.

Sorry mensen, maar ik moest dit echt even kwijt, waar is het gezonde verstand gebleven!!
Mensen moeten dieren dieren laten en niet vermenselijken, daar komt ook heel veel probleemgedrag bij dieren vandaan.

**Geplaatst**: 16-10-13 23:09

Geplaatst: 16-10-13 23:09

Hoe erg ook,denk dat inslapen het eerlijkste is tegen over de hond. Ik heb geen kinderen, ben echt stapel met honden, maar een hondje van de dag, tegen over een kind wat zijn hele leven nog voor zich heeft, had het hondje laten hemelen voordat er een bijtwond komt en op een andere manier terug kijkt naar het hondje, dan dat je het nu zou doen.... Sterkte met de situatie, mocht je het gevoelsmatig nog niet kunnen, zou ik het hondje in een benchje doen als het kindje beneden is.

**Geplaatst**: 16-10-13 23:39

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 16-10-13 23:39

Samengevat gaat het hier om een hond op leeftijd, met de nodige pijnlijke mankementen, die niet kan wennen op een ander adres maar wel al 2x je eigen kind in het hoofd heeft gebeten zonder dat het kind de hond pijn deed of iets dergelijks. .... Hoeveel erger moet het worden dan? Ik zou m -hoe moeilijk ook- in laten slapen. Beestje is overduidelijk niet gelukkig zo en een ander thuis is zo te lezen ook geen optie voor de hond om gelukkig te zijn. Dat het nóg een keer en nóg een keer mis gaat daar kun je vergif op innemen, is het niet bij jou, dan wel bij een ander die even niet 200% oplet.... De vraag is alleen of de schade de komende keren te overzien is en hoe gelukkig je hond is in het leven dat hij nu heeft. Als je hier nuchter over nadenkt weet je waarschijnlijk zelf het antwoord al.... Heel veel sterkte, ik begrijp dat het een moeilijke keus is.

**Geplaatst**: 17-10-13 00:20

Geplaatst: 17-10-13 00:20

Ik kan TS ook niet volgen.

Wij hadden ook een westie , ook 12 jaar oud en ook zij begon wat te dementeren wat zich uite in apart gedrag, zo liep ze ineens bij de paarden terwijl ze daar vroeger nooit kwam.

Mijn zoontje zat op de grond met een autootje te spelen, ik zat daar op 4 meter afstand naar te kijken, de westie wil er langs en werkelijk uit het niets vliegt ze mijn zoontje naar de keel.
Ik wist niet wat ik zag, greep natuurlijk gelijk in maar ik wist wel dat mijn zoontje de hond nog niet eens had aangekeken, heerlijk zelf aan het spelen was en het gedrag van de hond echt nergens op sloeg.
Mijn zoontje had gelukkig niks en doordat ik gelijk ingreep heeft hij niet bewust meegekregen wat er nu werkelijk gebeurde.
De hond is dezelfde avond nog ingeslapen.
Mijn zoontje was 3 jaar en liep al maar mijn dochtertje was 1.5 jaar en kroop over de grond.
Veels te gevaarlijk om daar de hond bij te laten en voor de hond oneerlijk om haar te verbannen naar andere delen in het huis.

**Geplaatst**: 17-10-13 06:43

Geplaatst: 17-10-13 06:43

_San87_ schreef:
Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

Meteen wegdoen?!! Die hond heeft twee keer in het hoofdje van het kind gegrepen! . In haar plaats hoop ik dat ik de zelfbeheersing had gehad om hem zelf nog naar de dierenarts te brengen in plaats van..nou ja, laat maar. Niet alles hoeft benoemd te worden.

**Geplaatst**: 17-10-13 07:11

Geplaatst: 17-10-13 07:11

Urielle schreef:
_San87_ schreef:
Die loopt altijd risico. Meteen wegdoen vind ik overdreven, veel problemen zijn prima op te lossen.

Meteen wegdoen?!! Die hond heeft twee keer in het hoofdje van het kind gegrepen! . In haar plaats hoop ik dat ik de zelfbeheersing had gehad om hem zelf nog naar de dierenarts te brengen in plaats van..nou ja, laat maar. Niet alles hoeft benoemd te worden.

Dat was een reactie op Pomski..
Ook ik vind dat veel te makkelijk, zeker na latere posts komt het als een excuus om de hond weg te doem over, 'heeft me al genoeg pijn gedaan door de katten te doden' dat staat compleet los van hoe een hond met kinderen om gaat, daarnaast heb je dat zelf in de hand, en blijf ik er bij dat een hond die vanaf pup af aan met katten opgegroeid is niet zomaar eigen katten gaat vermoorden.
Weg doen is lekker makkelijk, aan problemen kunnen gewerkt worden, maar wegdoen is makkelijker natuurlijk..

Ik zie nergens dat iemand zegt dat TS de hond moet houden en dat het goed te praten is allemaal?

**Geplaatst**: 17-10-13 07:23

Re: Hond accepteert baby niet

Geplaatst: 17-10-13 07:23

Misschien heb ik erover heen gelezen... Maar een muilkorf om doen, en uiteraard van daaruit weer verder werken?

Dat hebben wij toentertijd bij onze ( grote) hond gedaan. Dan weet je in iedergeval dat er niemand gewond raakt.

**Geplaatst**: 17-10-13 07:25

Geplaatst: 17-10-13 07:25

dees_daan schreef:
Dat was een reactie op Pomski..

Oke, ik dacht dat het nog over de hond van de TS ging, zeker vanwege het stukje 'je hebt zelf zeker geen kinderen' erna. Verkeerd begrepen, sorry.

Nomineer dit bericht ×