Nog maals ts veel sterkte gewenst! Ik had al eerder in je topic gereageerd maar heb nu zelf afgelopen zondag ook mijn grote vriend moeten laten gaan. Hij was wel al oud ( 12 ) en had zijn mankementen van de ouderdom artrose ed dus we waren al langzaam afscheid aan het nemen van hem maar zolang hij aangaf nog te willen leven wilde ik alles voor hem doen wat in mijn macht lag. Helaas heeft hij van zaterdagnacht op zondag een aantal insulten gekregen, dus ik kon niet anders meer als hem laten gaan. Hij was binnen 12 uur van een hond veranderd vol levenslust naar eentje die bang was opnieuw een aanval te krijgen, kon zelf bijna niet meer opstaan naar de laatste aanval en ook eten intreseerde hem niet meer terwijl dat zijn lust en leven was. Ik mis hem ontzettend en het is akelig stil in huis, zeker de momenten dat je thuis komt of opstaat of wanneer ik mijn katten eten geef verwacht ik telkens dat hij toch weer naast me zal staan.
Mijn vriend en ik werken beide fulltime en ondanks dat we met wisselende diensten werken zou ik een nieuwe hond ook niet willen aandoen toch regelmatig alleen thuis te moeten zijn. Het verdriet zal wel slijten maar voor dit moment mis ik mijn grote vriend ontzettend! Ik weet hoe je je voelt dus, je mag altijd pben