Shadow0 schreef:In feite wel: leven is nou eenmaal vergeven van de risico's en als je alles moet afschaffen dat mogelijkerwijs in bepaalde extreme situaties misschien een probleem zou kunnen zijn blijft er verdomd weinig (eigenlijk niks) over. Dus maken mensen een afweging: je bepaalt wanneer een risico zo groot is dat de voordelen (zoals bv het bieden van een thuis aan een huisdier waar je om geeft) niet meer opwegen tegen de nadelen. Sommige risico's aanvaard je, van andere beslis je misschien dat de risico's te groot zijn en die vermijd je. (Dat is bovendien een persoonlijke keuze - het is niet allemaal zwartwit.)
Oh. Oké. Nouja, dan zal ik wel gek zijn of zo, maar ik ga geen onnodige risicos nemen waarvan ik voor 75% zeker weet dat het gaat gebeuren. Zus van TS schat de kans zo hoog in, dat herplaatsen überhaupt als een optie is. Waarom een kat bij je baby zetten die je niet eens vertrouwt? Ik heb een hond die ik niet vertrouw met kinderen, maar het gaat ook wel eens goed. Toch laat ik hem niet bij kinderen. Ik vertrouw hem namelijk niet met kinderen, laat staan met pasgeboren babys. Dus dat risico neem ik niet. Snap niet waarom iemand anders dat wel zou doen met in het achterhoofd dat kind dood/beschadigd kan worden, dat laatste zowel fysiek als mentaal.
je neemt de verantwoordelijkheid bij aanschaf voor een dier of niet!
Nee, die kat heeft dan nog een fijn leven als hij alleen maar in een buitenren, kattenkamer of wat dan ook mag
ff gebak halen omdat je peuter morgen 2 wordt, niet dus....
(en wie is toch die zus van TS waar je het steeds over hebt?).