SaskiaKa schreef:dierenfan schreef:Ik ben dan wel de verkeerde die antwoordt geeft en ben totaal niet bevooroordeeld bezig zoals iedereen gelijk roept als je iets negatiefs zegt over een bepaald ras of groep honden. Echter stafford achtigen zijn gewoon vele malen sneller hond agressief dan andere rassen. En dat bedoel ik niet als vooroordeel maar het is gewoon zo. Wij hebben zeer, zeer zelden stafford achtigen in asiel of pension die op volwassen leeftijd gewoon normaal omgaan met alle andere honden. De meesten hebben een zeer kort lontje en als ze al willen spelen draait het snel uit op vechten omdat ze te fel en opgewonden worden.
Ik vind dat geen vooroordeel maar de waarheid. Ze zijn enorm aanhankelijk en geweldig gaaf richting mensen, heel trouw, energiek, speels en zo gek als een deur maar van het hond sociale moet je het vaak niet hebben. En dat is niet erg als je het weet en er rekeing mee houd.
Wil nu ook niet gelijk zeggen dat alle stafford hond vals zijn want dat is ook niet zo, maar als ze al sociaal zijn dan is het vaak wel, pas op met kleintjes of weer hele grote of reuen of teven (sexegenoten) want daar kunnen ze niet bij.
herders heb ik zelf goede ervaringen mee. Echter vind herders meestal of sociaal naar andere honden of ze kunnen niets van andere honden hebben en een tussenweg lijkt er niet zo heel veel te
zijn. Wij hebben nu ook 2 duitsers in het asiel. 1 is zot op andere honden en speelt en doet overal
mee of het nu groot, klein, jong/oud, reu/teef is en de ander moet niets hebben van andere honden
welk geslacht, uiterlijk of karakter ook.
Absoluut waar dat in verkeerde handen een Stafford snel té opgewonden kan raken en dat dit kan escaleren. Maar dan nog ben ik van mening dat ook een goed gesocialiseerde en opgevoedde Stafford in een stabiele roedel geestelijk in balans kan zijn en niet overal op duikt.. Hier in de omgeving lopen zeker een aantal vriendelijke Staffords rond. Werk je in een asiel? Ik denk dat daar vooral de honden waarbij het mis is gegaan naartoe gebracht worden. Wel goed werk, trouwens!
Idd in een asiel en idd krijg je daar vaak honden waar het mis bij gegaan is. En als we een eigenaar weten is ook 1 van de vele vragen: op welke leeftijd bij moeder weg gehaald? En de meeste honden die agressie vertonen naar mensen zijn de honden die met 5 á 6 weken leeftijd al weg gehaald zijn bij moeder en nestgenoten.
En nog steeds blijven mensen zeggen dat dit geen kwaad kan omdat ze al zelfstandig eten en drinken en moeder niet meer zoveel aanwezig is bij het nest. Echter laat je nooit verleiden tot een hondje op die leeftijd aan te schaffen!!! In de afgelopen 2 weken 5 hondjes binnen gekregen van 5 gezinnen die alle 5 met 6 weken aangeschaft zijn. Hondjes van 5,7,9,en 2x 18 maanden allen nog zeer jong dus. Allen op 6 weken leeftijd aangeschaft, allemaal nooit een cursus gehad want was bij allemaal niet nodig en allemaal afgestaan omdat ze hun mand, speelgoed, voer gingen verdedigen of de kinderen aan gingen vallen of wat dan ook maar alle 5 bijt incidenten richting baas/gezin.
En dan vraag je je echt af waar je mee bezig bent. Puur puin ruimen wat mensen moedwillig veroorzaken. Immers een broodfokker vinden die zo'n schattig jong en klein pupje heeft kunnen ze allemaal. Maar informatie op zoeken over een hond(je) opvoeden schijnt enorm moeilijk te zijn!!
De staffords die wij krijgen zijn vaak op straat gegooid en komen dus uit bepaald milieu in de meeste gevallen. Geen makkelijke en geen leuke honden over het algemeen, hoewel het richting mensen vaak wel mee valt maar richting andere dieren vreselijk...........
Op een asiel werken is geweldig leuk, geeft veel voldoenig en veel uitdaging maar het is ook geweldig triest wat je zeer regelmatig te zien krijgt en wat mensen moedwillig een dier aan gedaan hebben. Gelukkig hebben we redelijk wat tijd voor de honden (en katten) en kunnen we ook wel wat trainen en maakt het niet uit hoe lang ze zitten bij ons als ze maar uiteindelijk goed geplaatst worden.
Regelmatig zit ik met een knoop in mijn maag als je weer een kitten binnen ziet komen dat hoogdrachtig is (en dan bijv. 7 maanden jong) dat moet bevallen maar geen idee heeft wat die enorme pijn betekend en probeerd de kittens gelijk te vermoorden. Of die niet snapt dat die kittens hun 'baby's' zijn en die ze proberen te vermoorden omdat ze bewegen en geluid maken of ze gaan ermee spelen. Diep en diep triest. Echter jaarlijks maken we het mee en uiteraard grijpen we direct in als het nodig is, maar als mensen nu eens gewoon hun kat zouden laten helpen en verantwoording nemen over hun dieren!!!!!
Soms moet ik echt moeite doen het leuke van het werk in te zien, echter als je dan dieren weer op ziet knappen en ze een goed nieuw thuis kan geven bij een nieuw gezin of persoon dan is dat weer geweldig gaaf!!
