Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
fjordowner18 schreef:Zinzi_jewel schreef:misschien ben ik raar ..
Maar heb hier 2 honden een van bijna 6 een teefje en en van 3 en gecastreerde reu .
Deze 2 weten dus echt wel dat de kinderen hoger in de roedel staan als hun .
Het zou te gek zijn als de hond denkt dat even over te gaan nemen !!
kinderen.omlopen uit onhandigheid , dat is niet onhandig , dat is lomp !
Gaan rijden op je kinderen.is een NO GO ..
Zou of je hond eens heel.serieus corrigeren , kun je dat zelf niet.binnen no time oplossen dan met een gedrags deskundige . Of herplaatsen !
Je kind moet zich veilig voelen thuis ....
dat betekent dat jij een goede roedelleider bent![]()
de hond weet dat jij het niet goed vind en doet het dus niet.
wij mensen moeten meer uit de hond denken i.p.v. de hond op een menselijke manier te zien
anneliesdj schreef:Zo kun je een hond ook leren dat hij bij kinderen toleranter moet zijn.
Ragdollcat schreef:Dat is heel normaal, want die kindertjes zijn erg jong en daar wil een hondje dominant over zijn door erop te rijden, heeft niks met dekken te maken hoor en of de hormoontjes.
Jij bent degene die in moet grijpen en opvoeden.
LCharlotte schreef:Mijn kids zitten niet aan de ogen staart etc van dieren, zou helemaal mooi zijn. De hond word ook niet als speeltoestel gebruikt. Hoe de hond de kinderen ook ziet, het is mij om het even. Ik wil gewoon niet dat erop gereden word.
geerke schreef:LCharlotte schreef:Mijn kids zitten niet aan de ogen staart etc van dieren, zou helemaal mooi zijn. De hond word ook niet als speeltoestel gebruikt. Hoe de hond de kinderen ook ziet, het is mij om het even. Ik wil gewoon niet dat erop gereden word.
ik meende toch te lezen in de OP dat je dochter de hond gebruikt als paard?
Wat versta jij dan onder speeltoestel?
janderegelaa schreef:als een 4-jarige dochter bang is voor de hond en die hond rijdt op de dochter dan kun je natuurlijk de hond weg doen. Je kunt ook leren om de hond op te voeden (en te erkennen dat je daarbij hulp nodig hebt, zoals TS doet). Wellicht wordt, als je leert om je hond correct op te voeden (dus op de manier die jouw specifieke hond nodig heeft), de kans ook groter dat je er in zult slagen om de dochter in kwestie op te voeden tot een evenwichtige, zelfstandige en sociale volwassene.als mijn 4 jarige dochter bang is voor de hond en die hond vertoont dit gedrag dan is het exit hond.
Langcara schreef:anneliesdj schreef:Zo kun je een hond ook leren dat hij bij kinderen toleranter moet zijn.
Dat kun je hem leren maar tot op bepaalde hoogte. En dat verschilt per hond.
En dan zul je als mens zijnde de hond góed moeten observeren en moeten kennen om te zien waar zijn grens ligt. En daar mag je niet overheen gaan want als er dan iets gebeurt, is het niet de schuld van de hond, noch die van de kinderen want die moeten alles nog leren. Maar het is dan je eigen schuld.
Er zijn zoveel mensen die er prat op gaan dat hun hond zo lief is omdat hij alles toelaat.
En ze missen de signalen van de hond, de uitdrukking in de ogen, stand van de oren, de staart en de manier waarop de hond het kind in de gaten houdt. En ze negeren het, doen er niets mee. De hond geeft iets aan en ze laten het liggen.
Op een dag wordt het te veel en dan hapt de hond inderdaad. En dan is de hond in hun ogen onbetrouwbaar.
De hond is helemaal niet onbetrouwbaar! Hij heeft het netjes geprobeerd en aangegeven maar niemand heeft geluisterd!
Dit is in veruit de meeste gevallen de reden dat kinderen gebeten worden door een hond!
Ik heb echt wel enig inzicht in wat men wel en niet met een hond kan en mag doen. Via internet worden dingen zo makkelijk uit het verband getrokken..LCharlotte schreef:Dat had ik niet verwacht van zo een onderdanige en onzekere hond...
LCharlotte schreef:Nogmaals mijn hond word niet gebruikt als speeltoestel!! Mijn dochtertje noemt haar vaker Dushi naar mijn pony. Uiteraard laat ik haar niet op mijn hond rondrijden etcIk heb echt wel enig inzicht in wat men wel en niet met een hond kan en mag doen. Via internet worden dingen zo makkelijk uit het verband getrokken..
Wat het rijden betreft, NOGMAALS daar ben ik altijd bij e dat word direct gecorrigeerd.
Bedankt voor de succes wensen! Ik wil niet zomaar opgeven, Kiss is helaas gewoon een beetje apart pakketje. De fokster werd mij aangeraden door mijn eigen dierenarts dus ik had er de volle vertrouwen in dat het een goed adres was. Ik vond echter een huis vol met benchjes, alleen Kiss liep los, omdat ik kwam kijken en de vader mocht er ook even uit. Als dit gedurende de puppie tijd ook zo is geweest dan kan dat wel een boel onzekerheden verklaren. Nogmaals, ik vind dat ze recht heeft op een kans, er worden al genoeg honden doorgeschoven van eigenaar naar eigenaar.
Wat mijn zoontje betreft, hij is niet constant bang, hij vind het alleen eng als ze aan het spelen is, bijvoorbeeld in de tuin, Kiss is dan supersnel en mijn zoontje is dan bang dat hij omver gelopen word. Buiten dat om gaat het heel goed met die tweetjes, mijn zoontje gaat graag me wandelen met Kiss en we gooien ook steeds vaker samen een balletje om te proberen een positieve vibe te verbinden aan Kiss en haar speelsheid.
corrigeer me als ik iets fout zeg
maura schreef:En omdat ik het niet kan laten:janderegelaa schreef:als een 4-jarige dochter bang is voor de hond en die hond rijdt op de dochter dan kun je natuurlijk de hond weg doen. Je kunt ook leren om de hond op te voeden (en te erkennen dat je daarbij hulp nodig hebt, zoals TS doet). Wellicht wordt, als je leert om je hond correct op te voeden (dus op de manier die jouw specifieke hond nodig heeft), de kans ook groter dat je er in zult slagen om de dochter in kwestie op te voeden tot een evenwichtige, zelfstandige en sociale volwassene.als mijn 4 jarige dochter bang is voor de hond en die hond vertoont dit gedrag dan is het exit hond.
maura schreef:Dat mijn reactie veroordelend overkomt begrijp ik best (al ben ik het daar niet mee eens). Toch vraag ik me wel af of je dan ook een mening hebt (en wilt delen) over de reactie van jan zelf? En houd dan in gedachten dat hij míjn situatie óók niet kent. Ik vind namelijk zelf een uitspraak als 'ik ben blij dat ik jouw kind niet ben' nogal op het randje. Zoiets zou ik zelf nooit opschrijven, en al helemaal niet gericht aan een mij onbekende vrouw waarvan ik geen idee heb of zij kinderen heeft, wil, probeert te krijgen, heeft verloren of wat dan ook.