Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-02-12 10:55

Geplaatst: 23-02-12 10:55

Langcara schreef:
Vraag voor alle mensen hier met herplaatsers:
Kom je met zulke dieren nu vaker problemen tegen dan met pups?

Ik heb de ervaring dat er wel verschil zit tussen zelf opvoeden en een al volwassen hond krijgen, het ligt ook aan hoe goed je zelf een pup kunt opvoeden of je de goede keus heb gemaakt qua karakter wat bij je past en wat je aan kan.
Heb zelf een pup (zacht van karakter) uit het asiel gehad en pup (pittig ding) uit het nest en nog 4 volwassen asiel honden van 2x 10 jaar, van 5 jaar en nu zins 9 maanden van 7 jaar.
Die van 5 jaar gaf wat problemen, schat van een hond voor ons maar niet sociaal vaardig met soortgenoten.

**Geplaatst**: 25-02-12 15:30

Geplaatst: 25-02-12 15:30

Jis_ schreef:
Langcara schreef:
Vraag voor alle mensen hier met herplaatsers:
Kom je met zulke dieren nu vaker problemen tegen dan met pups?

Ik heb de ervaring dat er wel verschil zit tussen zelf opvoeden en een al volwassen hond krijgen, het ligt ook aan hoe goed je zelf een pup kunt opvoeden of je de goede keus heb gemaakt qua karakter wat bij je past en wat je aan kan. Heb zelf een pup (zacht van karakter) uit het asiel gehad en pup (pittig ding) uit het nest en nog 4 volwassen asiel honden van 2x 10 jaar, van 5 jaar en nu zins 9 maanden van 7 jaar.
Die van 5 jaar gaf wat problemen, schat van een hond voor ons maar niet sociaal vaardig met soortgenoten.

Dát is zo belangrijk! En juist dat vergeten mensen heel erg vaak... Ze kiezen een hond omdat die er het leukst uitziet of omdat het ras zo mooi/stoer/schattig/populair/etc is, maar op het karakter wordt zelden gelet... Daarom baalde ik ook zo dat ze me weinig konden vertellen over de hond die nog in Spanje zat die ik op het oog had. Volgens hun ''lief beest'' en ''ach, komt meestal wel goed'', maar ík wilde weten wat voor vlees ik in de kuip had en wilde op zn minst een filmpje zien... Dat was dan weer lastig. Zucht.
Over Havanna kon me álles verteld worden dus ik wist dat ze aan bepaalde basiseisen voldeed, plus dat ik haar natuurlijk kon bezoeken. In huis is ze super, buiten nog ben ik er nog niet helemaal happy mee maar dat is ook nog een stuk opvoeding én ze kan nog niet los wat ik ook lastig vind. Maar qua karakter en temperament had ik het niet beter kunnen treffen

Ja, dan kon ik die andere hond qua uiterlijk wel iets leuker vinden, maar voor hetzelfde geld was dat een enorme druktemaker geweest en dat had ook niet echt lekker geklikt. Ik houd niet zo van drukke dieren

**Geplaatst**: 25-02-12 19:45

Geplaatst: 25-02-12 19:45

Langcara schreef:
Vraag voor alle mensen hier met herplaatsers:
Kom je met zulke dieren nu vaker problemen tegen dan met pups?

Absoluut.
Onze Dimo is moeilijker dan Raphi. Dimo komt van de fokker, hij is herplaatst, omdat hij niet echt geschikt is voor de sport. Dimo wordt erg zenuwachtig van veranderingen, en een balletje is geen speelgoed voor hem, het is pure stress. Hij wil hem niet meer loslaten, wat je ook doet. Andere honden zijn steeds minder een probleem, maar hij kan ee nog steeds niet heel goed mee omgaan.

Raphi heb ik als puppie leren apporteren, en die laat heel makkelijk los, is heel relaxed, en heel sociaal. In die zin, een puppie hoef je niet iets bij te veranderen, of af te leren, en dat gaat gewoon veel sneller.

Beau was nog moeilijker, die was al 5, dat heeft veel tijd gekost.

Zou ik nog een herplaatser nemen? Weet ik niet goed. Een puppie is wel makkelijker. Aan de andere kant is een herplaatser wel dankbaar werk, Raphi is gewoon een verwende hond, die heeft altijd alles gehad wat zijn hartje begeerde.
Ik weet het gewoon niet. 't Is maar wat ik tegenkom, denk ik.

**Geplaatst**: 25-02-12 19:49

Geplaatst: 25-02-12 19:49

ik heb een terug gebracht poedelpup geld dat dat ook als herplaatser (ze is bij ons komen wonen weer)

**Geplaatst**: 25-02-12 19:51

Geplaatst: 25-02-12 19:51

GMekkes schreef:
Wij hebben helaas geen goede ervaringen met herplaatsers.
We hebben het 2x geprobeerd en het is 2x helaas niet gelukt.
Ondanks dat we ons er volledig voor ingezet hebben met deskundige begeleiding.

Wij nemen daarom nooit meer een herplaatser.
Ik denk dat de eisen die wij aan onze honden stellen te hoog zijn voor veel herplaatsers.
Onze honden horen bij "het gezin" en gaan vaak ergens mee naar toe.
We ontvangen daarnaast veel bezoek met kinderen en we hebben katten en paarden.
Als je een hond van pup af aan hebt heeft dit meer kans op slagen.

Dat is met Raphi idd wel, die is veel makkelijker met alles. Kan met honden, katten, paarden, geiten, schapen, hij kent alles, is dol op alles wat leeft. Ook aan de fokker te danken btw, die heeft hem erg goed gesocialiseerd.
Dimo is snel wat nerveus, die weet niet zeker of het wel.oké is.

**Geplaatst**: 27-02-12 14:08

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 27-02-12 14:08

Toch heeft Havanna in dat opzicht dan weer zn voordelen denk ik.... Die is weliswaar totaal niet ''verkeersmak'' (ik vermoed dat ze altijd in huis heeft gezeten oid want een stofzuiger is níet eng) maar daardoor is alles vrij makkelijk aan te leren. Heb haar een paar keer mee gehad naar stal en hoewel ze de paarden wel gek vindt, twijfel ik er niet aan dat het super zal gaan als ze eenmaal los kan scharrelen daar. Kippen etc laat ze braaf met rust, totaal geen jachtinstinct. Katten is ze binnenshuis ontzettend lief voor, dat moet ze kennen van vroeger.. Laatst zat de kitten van vrienden tegen haar koppie te meppen en ze liet dat erg braaf gebeuren, was heel voorzichtig met de kitten.

Ik neem haar tegenwoordig eigenlijk altijd mee als het maar even kan en dat gaat heel goed. Ze is al een paar keer meegeweest naar een winkel ook. Enige is dat ik het rustig moet opbouwen en rekening moet houden met het feit dat ze een ''flight risk'' is.

Maar feit blijft natuurlijk dat een goed gesocialiseerde pup alles véél makkelijker accepteert....

**Geplaatst**: 28-02-12 15:33

Geplaatst: 28-02-12 15:33

Mijn eerste hond was een duitse herderteef van 3 jaar uit het asiel. Zij beet alles kapot als ze alleen was. Dat heeft ze bij ons ook wel gedaan, maar dat viel wel mee. Ook moest je alle deuren open laten omdat ze ze anders zelf wel open maakte. Met alle beschadigingen die ze dan maken met hun nagels. Nog nooit zo'n leuke lieve hond gehad. Ze was wat angstig voor mannen, maar voor ons was ze super. OOk geen problemen toen de kinderen werden geboren. Ze is 12 jaar geworden.
Onze een na laatste hond was een colliereu van 3 1/2 uit de krant. Om onze collieteef wat gezelschap te bieden. Hij kwam van een boerderij bij een ouder echtpaar. Wat een lastpak. Hij mocht van alles op de boerderij en wij hebben echt onze handen vol gehad met zijn heropvoeding. Hij heeft 6 jaar bij ons gewoond. Hij was echt niet leuk, maar niet slecht genoeg om hem naar de DA te brengen. Met de regelmaat van de klok moest hij even uitvechten wie de baas was; hij of mijn man. Borstelen kon alleen als hij in een goed humeur was, anders liet hij constant zijn tanden zien en gromde er op los. Wassen, nagels knippen, teken verwijderen was met gevaar van eigen leven. Net als entingen halen bij de DA. Hoe vaak mijn man niet terug kwam van de DA met schrammen en bijtwondjes. Hij had denk ik ook geen leuk leven gehad. Als je de krant of TV gids van tafel pakte, dook hij in elkaar. Zelfde als je buiten met een stok wilde spelen. Kende hij niet. Mijn zoon heeft heel veel met hem gespeeld en hem ook leren spelen. Visite die binnen kwam moest goed oppassen, anders hing hij in je arm. Hij had gelukkig ook z'n leuke tijden. Dan was hij ook lief en leuk. Het laatste jaar had hij artrose in zijn voorpoten. Dat werd steeds erger en was op het laatst met pijnstillers niet meer te onderdrukken. Toen werd hij ook oud en chagerijnig. Op een leeftijd van 9 1/2 jaar hebben wij hem in laten slapen. Of we ooit nog een herplaatser nemen weet ik niet. Hangt van de hond af en zijn leeftijd.

**Geplaatst**: 28-02-12 16:07

Geplaatst: 28-02-12 16:07

Ja mijn hond is ook een herplaatser.

Hij was 1 jaar oud toen hij op marktplaats stond, ik was meteen verliefd!
We zijn gaan kijken en een week later zijn we hem gaan ophalen.

Het eerste jaar samen was zwaar, heel zwaar.
Ik heb vaak met mijn handen in het haar gezeten en wel eens wat tranen gelaten omdat ik het niet meer wist.

Hij was enorm zenuwachtig, trok ontzettend aan de riem, andere honden waren ook best een probleem en daarbij hadden we ook nog een rangorde probleem.
In die tijd zijn we samen op basiscursus gegaan, dat was een ramp ! iedere les weer, 1 uur lang stond meneer te blaffen, constant een aanloop nemen om bij andere honden te komen, het was gewoon niet te doen!
Hondenschool een mail gestuurd dat ik niet meer kwam, ze hebben me overgehaald om een aantal prive lessen te volgen, daarna mocht ik weer in de groep en dit keer met gentle leader.

Daarna nog prive lessen ergens anders gevolgd, wat iets beter ging.

Nestor is nu 4,5 jaar oud en ik kan hem niet meer missen! Soms kan ik hem nog wel achter het behang plakken :')

maar over het algemeen gaat het erg goed.
Al die hulpmiddelen ( gentle leader / half check ) hebben we aan de kant gegooit en heb een mooi K9 tuig voor hem, gaat hartstikke goed.

Andere honden zijn nog wel een beetje een probleem, maar lang niet zo erg meer als het geweest is.
We hebben ook geen rangorde probleem meer gelukkig en al met al is het een HELE leuke en lieve hond.

Of ik ooit nog voor een herplaatser zal kiezen? Nee, ik denk van niet.

**Geplaatst**: 29-02-12 19:29

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 29-02-12 19:29

Ik heb ook een herplaatser, hij komt uit een asiel uit de USA. Hij zat daar in de ´dodencel´ en ik heb hem letterlijk met mn telefoontje uit de gaskamer gered. Als ik een minuut later had gebeld was hij er niet meer geweest. Hij heeft een aantal maanden in dat asiel gezeten, toen ik belde (net op tijd dus) is hij de dag erop naar een pension gegaan en daar is hij 2 weken gebleven (voor al het papierwerk voor zn vlucht in orde te maken) en inmiddels is hij 1 jaar in Nederland. Hij is een hartstikke lieve en dankbare hond. Hij gaat mee naar de paarden, hij kan goed met andere honden en hij luistert goed. Hij is ongeveer 4 jaar oud. http://horseanddogtrail.blogspot.com/2011/03/dingo.html <--- foto Ik denk dat een hond die een 2de kans krijgt net zo makkelijk leert als een pup. Het ligt natuurlijk wel aan zn karakter en hoe je met een hond omgaat. Maar ik heb veel ervaring met honden en herplaatsers en ik vind dat iedere hond een 2de kans verdiend. Ze zijn vaak zo dankbaar dat ze alles voor je over hebben. Geen trouwer dier als een hond zeggen ze wel eens. Dit merk je nog meer bij een herplaatser vind ik. Ik doe ook herposten voor dieren in nood: dat is fotos en informatie van honden verspreiden die een goed tehuis zoeken. Uit nederland - belgié en duitsland maar ook voor SOS straathonden uit Turkije, dogcare Roemenie, TORA Roemenie, Polen, Dogadoptions.nl en meer. Heb je facebook of hyves en wil je dieren helpen met herposten van fotos voeg me dan even toe op facebook (wendy tohelpanimals is mn fb naam)

**Geplaatst**: 29-02-12 21:38

Geplaatst: 29-02-12 21:38

Vanaf 13 mei 2011 heb ik eindelijk naar jaren lang zeuren mijn eigen hondje.
Een lieve JackRussel van toen 9 jaar, ze komt van een man uit het bejaardentehuis waar mijn moeder werkt en ik een weekendbaantje heb.
Mijn moeder zei altijd tegen de man: "als u ooit u hondje weg doet dan wil ik hem wel hebben" het was meer een gekheidje dan dat ze er serieus op inging. Mijn moeder hield namelijk al 10 jaar voet bij stuk dat ze geen hond meer in huis wilde.
Tot de oude man op een dag aankwam en vroeg of de dochter ( ik) nog steeds graag een hondje wilde.
Natuurlijk wilde ik een hondje, Fleur is een ontzettend lief hondje ze is pas 10 jaar geworden maar nog zo speels als een echt Jackrussel. Het enige probleem dat ik/ we met haar hebben is dat ze niet samen gaat met andere honden, als er een andere hond langsloopt dan draait ze in het rond en gaat vreselijk tekeer tegen de hond, dit is meer overdreven dat dan ze het meent ze is eigenlijk ontzettend bang, dit vind ik soms wel vervelend omdat ik niet weer wat er met haar gebeurd is.
De man was namelijk ook al haar 2e baasje en ik ben dus haar 3e baasje alweer,
Maar hier gaat ze nooit meer weg het is echt mijn maatje door dik en dun!

Afbeelding

**Geplaatst**: 01-03-12 07:20

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 01-03-12 07:20

Herplaatsers zijn wel idd heel dankbaar. Ken een hond uit Roemenië, lief ding is dat, zo zoet, zo'n knuffie....... en zo dankbaar, echt....... mijn Raphi is dan echt een verwend monster af en toe hoor, heeft van jongs af aan alles gekregen wat hij maar wilde, die kent ook niet anders. Mja, om een hond nou gebrek te laten lijden om hem wat dankbaarder te maken is ook zo wat he, dat doe je niet

Maar ja, ik ken nou alle twee, herplaatsers hebben zeker ook zo hun charmes.

**Geplaatst**: 01-03-12 08:17

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 01-03-12 08:17

Ik ken alleen maar hele dankbare en superlieve Turkse en Roemeense honden. Ze zijn zo gaaf en soms zie je mengelmoesjes dat je denkt van wauw mooie hond wat voor ras, maar das dan gewoon eentje die net van de straat af komt en die van alles door elkaar is. Supergaaf en nog supersterk ook.

**Geplaatst**: 01-03-12 08:25

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 01-03-12 08:25

Wij hebben ook een herplaatser, maar daar schrijf ik later nog wel meer over

**Geplaatst**: 01-03-12 13:51

Geplaatst: 01-03-12 13:51

Hier ook een herplaatser, meet Mac:

Afbeelding

Ik heb hem anderhalf jaar geleden opgehaald met mijn toenmalige vriend. Hij woonde op een flat, was 7 maand oud, niet gesocialiseerd met mensen en honden en hij liet altijd (mits hij al buiten kwam) de baas uit i.p.v. andersom. kwam er op neer: hij luisterde voor geen meter, ongelooflijk onbehouden en happerig.

Nu zijn we op het goede pad, maar dat heeft heel erg lang geduurd en daarnaast zijn we er nog lang niet. Maar ik zou hem niet meer kunnen missen, hij is op de ruin na, de grootste pipo ooit en nog steeds echt een baby.

**Geplaatst**: 01-03-12 15:07

Geplaatst: 01-03-12 15:07

Onze herplaatser is ook een vreselijk aanhankelijke knuffelkont en het liefst ligt hij de hele dag bij je op schoot!

Ik heb nog niet vaak zo'n lieve hond gezien.

Hij is ook erg vriendelijk voor onze teckel van 1,5 jaar oud (die we al als 9 weken oud pupje hebben) die soms nogal bazig en hardnekkig kan zijn tegenover hem. Soms ligt hij naast me te slapen en dan springt de teckel zo bovenop hem en het maakt hem allemaal niet uit. Hij zucht een keer diep en doet z'n ogen weer dicht en slaapt gewoon verder. :')

Alleen als de teckel te ver gaat pint hij hem even op de grond (soms ligt hij er gewoon bovenop) en bijt hem in 't oor tot hij piept en zich over geeft.

Het enige 'minpuntje' dat hij heeft is dat hij verlatingsangst heeft, maar ja, dat wisten we voor we hem adopteerden en we zijn er mee bezig. En hij is buiten onzeker toe naar grote, langharige honden (ondanks dat hij zelf een halve Rottweiler is) en kan dan aan de riem naar bepaalde honden uit angst even uitvallen. Maar dat is pure angst en absoluut geen dominantie. We zijn bezig om zijn aandacht dan te verleggen naar mij en niet naar de hond. We zijn er nog niet maar dat komt nog wel.

**Geplaatst**: 01-03-12 15:09

Geplaatst: 01-03-12 15:09

Heb er nog geen, wel gehad. Vriend en ik hebben ons opgegeven voor een Newfy die we in huis kunnen nemen zodra ons huis opgeleverd is.

Nomineer dit bericht ×