linnieke schreef:Toen ik zelf nog een tiener was had ik geen eigen hond, dus liet ik honden van andere uit. Uiteraard een lievelingshond, een Belgische herder. 1 keer was ik haar aan het uit laten en kwam er een Duitse dog aangestormd. De Belgische herder ging dwars voor me staan en liet haar tanden zien.
Nu heb ik inmiddels een eigen hond een labrador. Zij is echt mijn maatje en als ik thuis ben, waar ik ook ben zij volgt (af en toe erg vervelend). Zij heeft mij niet echt gered, maar toen mijn vader (morgen 2 jaar geleden) plotseling overleden was, was dat natuurlijk een flinke schok en moest veel geregeld worden. Toen mijn vader thuis kwam (werd thuis opgebaard). Ging mijn hond bij de kist liggen zo van hij is thuis. Ook de rest van de dagen was ze boven, in iedere geval heel rustig. En ze vroeg ook helemaal niet om uitgelaten te worden. Uiteraard hebben we dat wel gedaan, maar niet op regelmatige tijden. Vond ze allemaal prima. Ook heeft mijn oom toen aangeboden om haar uit te laten. Hij had 20 meter gelopen en mijn hond wou niet meer verder. Ze wilde terug naar het huis. Dieren zijn zo bijzonder!
Echt mooi.
Ik heb ook een labrador en die voelt ook aan bijvoorbeeld als je je niet lekker voelt. Hij is dan heel rustig en heel aanhankelijk. Ze voelen het, die super dieren.
). Zij heeft mij niet echt gered, maar toen mijn vader (morgen 2 jaar geleden) plotseling overleden was, was dat natuurlijk een flinke schok en moest veel geregeld worden. Toen mijn vader thuis kwam (werd thuis opgebaard). Ging mijn hond bij de kist liggen zo van hij is thuis. Ook de rest van de dagen was ze boven, in iedere geval heel rustig. En ze vroeg ook helemaal niet om uitgelaten te worden. Uiteraard hebben we dat wel gedaan, maar niet op regelmatige tijden. Vond ze allemaal prima. Ook heeft mijn oom toen aangeboden om haar uit te laten. Hij had 20 meter gelopen en mijn hond wou niet meer verder. Ze wilde terug naar het huis. Dieren zijn zo bijzonder!
