Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-05-11 23:19

Geplaatst: 27-05-11 23:19

Wat geweldig dat je zo'n heerlijke dag gehad hebt met Layla

Dat was zeker een groot succes!! je zegt dat ze veel loopt maar dat je bang bent dat ze nog meer afvalt, maar dat zal in het begin altijd even zo zijn, daarna gaat ze spieren kweken en je zult zien hoe ze dan opknapt

ik ben benieuwd naar je fotos en je filmpje

**Geplaatst**: 27-05-11 23:20

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 27-05-11 23:20

moet ze natuurlijk wel bouwstoffen hebben om die spieren te kweken, anders werkt het niet..
klinkt iig als een geslaagde dag en vooruitgang in de situatie

**Geplaatst**: 27-05-11 23:23

Geplaatst: 27-05-11 23:23

Uiteraard Jade

**Geplaatst**: 28-05-11 08:29

Geplaatst: 28-05-11 08:29

wat heerlijk om te lezen dat het zo goed gaat!
ik word er zelf helemaal blij van dat ze nu zonder mandje in een grote bench zit

grote pluim voor jou, je doet het fantastisch! +:)+

niet focussen op het negatieve, maar op een goede manier met de hond bezig zijn.
misschien valt bij je oom uiteindelijk het kwartje

**Geplaatst**: 28-05-11 08:57

Geplaatst: 28-05-11 08:57

Ik heb helaas geen tips voor je. Maar wilde even zeggen dat ik je een dikke pluim wil geven.
Wat ben jij goed bezig! Al is helaas de oplossing niet gevonden.

Laila heeft maar wat getroffen met zo´n fijn maatje.
Dat maakt haar leventje af en toe wat prettiger.

Succes meid, ik hoop dat het allemaal goed afloopt +:)+

**Geplaatst**: 28-05-11 09:33

Geplaatst: 28-05-11 09:33

abeltje_xx schreef:
en ik blijf haar bijvoeren met de frolics als snoepjes, het vele wandelen is goed voor haar koppie, maar ik heb het idee dat ze weer wat is afgevallen en ze kan eigenlijk niks missen, ze zit al op 5 kilo van haar minimale ondergrens...

Geen alsjeblieft geen Frolics... Die brokken zitten bomvol kleur/geur/smaakstoffen, E nummers, zout en weet ik wat, er zijn genoeg honden die er echt 'last' van kunnen hebben.

**Geplaatst**: 28-05-11 11:02

Geplaatst: 28-05-11 11:02

Ik zou ook de frolicjes inruilen voor gewoon goed voer. Dan krijgt ze ook wat meteen binnen en omdat het toch als snoepjes gegeten wordt, kost het jou ook niet zoveel^^

Ik ben zelf erg te spreken over jarco brokken. Ook al staat mijn hond nu op vlees.

Vindt het wel heel goed hoe je de situatie aanpakt. Ik zou toch echt wat minder vriendelijk zijn gebleven denk ik.

Een hond trainen die gehoorzaam is bij hun lijkt mij helaas niet haalbaar. Je kunt een hond leren wat je wilt, maar als de mens het niet leert, kan de hond het ook niet. (Een beginnende ruiter rijdt ook geen M-proef, ook al kan het paard Z)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-11 14:07

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-11 14:07

de frolics zijn al bijna op, dan haal ik gewoon geen nieuwe als ze op zijn.
jarco brokken ken ik niet, maar ik zal er eens naar kijken.
zijn er nog andere merken die een goede voedingswaarde hebben die ik gewoon als snoepjes kan voeren?

wat mij en mijn moeder trouwens erg opviel gisteren is dat ze heel erg probeert om geen contact te maken met je. ze kijkt eigenlijk altijd weg en oogcontact zoekt ze liever niet op. ze sluit zich een beetje van je af.
de ene keer is ze op iets anders aan het letten ( andere hond, nieuwe omgeving, vogel..) en de andere keer lijkt ze om zich heen te kijken zodat ze jou niet aan hoeft te kijken.
ik probeer dan ook zoveel mogelijk om haar aandacht te krijgen en om kort oogcontact te maken. ik wil niet dat zij ( of ik ) ga staren, maar ik wil een connectie en ik wil dat ze dat niet als bedreigend ziet.

als ik het vergelijk met onze hond is het nog duidelijker, onze hond maakt graag oogcontact om bijv. om aandacht te vragen of omdat hij wil dat je hem aanhaalt. dan komt ie bij je staan en kijkt ie je aan. als je terugkijkt dan wordt hij daar hardstikke blij van. nu layla: layla komt ook bij je staan, maar ze kijkt je niet aan, doet zelfs heel erg haar best om niet naar je te kijken. zelfs als je haar roept op geluidjes gaat maken beweegt ze haar oren wel, maar ze kijkt je liever niet aan. als je dan de hint snapt en haar gaat aaien is ze zo gelukkig dat ze helemaal tegen je aan leunt, maar ze durft geen contact te maken met je. ze loopt zelfs weg of draait haar hoofd weg om je te ontwijkend als je zelf probeert contact te maken.
onze hond krijgt niet altijd z'n zin als hij komt vragen, maar hij blijft vrolijk vragen. layla komt alleen maar bij je staan, draait haar hoofd weg en hoopt dan op het beste...

@sassol: ja, ik weet dat ik haar niet zo gehoorzaam over kan geven, maar ik hoop nog steeds dat ze de veranderingen zien en mij erover horen praten en mij het misschien zien doen en dat zij het dan ook willen doen. dan zal die training hopelijk helpen om het makkelijker te maken. vb: je rijdt er misschien geen appuyement uit, maar het paard gaat wel een pasje opzij.
ik hoop er nog steeds op, met heel m'n hart, maar in m'n achterhoofd weet ik eigenlijk dat dat niet gaat gebeuren...
gisteravond stelde ik ook voor om eens te gaan apporteren met haar, ik liet het zelfs zien in de kamer met haar nieuwe apporteer speeltje, of dat de kinderen misschien met haar konden spelen. mijn oom was de enige die thuis was op dat moment. en hij vertelde dat de kinderen heel vaak met haar apporteerden

ik heb vriendelijk geknikt, maar ik weet wel beter.... ik was er heel enthousiast over aan het vertellen, met voorbeelden erbij en met minidemonstraties van layla en ik in de kamer, maar hij was eigenlijk niet zo geïnteresseerd, hij keek liever tv....

ik ga zo eens even proberen om de foto's en het filmpje hier neer te zetten..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-11 14:17

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-11 14:17

hier dan enkele foto's van onze wandeling. de grote donkere lobbes is onze duco

*duco heeft geen staart, hij is door de dierenarts gecoupeerd vanwege een knikstaart nog voordat wij hem voor het eerst zagen, toen was hij 3 weken, wij hadden ook liever een complete hond gehad maar het is niet anders*
Afbeelding

staan voor het bruggetje, duco ( die dondersgoed weet dat hij er niet op mag

) komt quasi-onschuldig ervan af gelopen

proberen om haar stil te laten staan, voor een foto
Afbeelding

dit is de beste sta-foto. duco wordt op de achtergrond nog even berispt voor het bruggetje :')

"wie ik?

"

dan heb ik ook nog een filmpje, ik weet niet goed hoe ik die erop moet zetten.
http://www.flickr.com/photos/42826596@N ... otostream/

ik hoop dat dit em is, ik kan niet filmen trouwens

**Geplaatst**: 28-05-11 14:22

Geplaatst: 28-05-11 14:22

Wbt de snoepjes/brokjes, kijk gewoon even in de winkel naar de ingrediënten

Veel honden snoepjes bevatten graan en andere dingen die niet goed zijn. Hoeveel krijgt ze van je op een dag dat ze met je meegaat? Afhankelijk daarvan kun je kiezen voor óf snoepjes (maar een paar per dag) óf brokjes, als ze echt iets meer dan maar een paar krijgt

Kijk bijvoorbeeld eens op http://www.zooplus.nl daar verkopen ze o.a. brokken en snacks. Als je toch voor snoepjes gaat, kun je het beste zoveel mogelijk iets 'puurs' kiezen, dus wat er zo min mogelijk gemaakt/bewerkt uit ziet zeg maar, dan heb je (meestal) een stuk minder slechte toevoegingen.

Edit: Ze lijkt precies op onze oudste, die is van de 'Duitse' lijn, ook zo rank en slank en vrij hoog!

**Geplaatst**: 28-05-11 16:01

Geplaatst: 28-05-11 16:01

ze ziet er op het filmpje best tevreden uit, maar ze loopt wat vreemd.
misschien een gevolg van haar rugprobleem?
ze is inderdaad heel slank gebouwd, maar ik vind haar nu niet meteen te mager.

ik ben ook niet zo dol op de meeste soorten hondenvoeding.
mijn honden eten kvv (kant-en-klare verse voeding, van het merk naturis).
als beloning gebuik ik brokjes farmfood.

**Geplaatst**: 28-05-11 16:17

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 28-05-11 16:17

Ze is inderdaad niet echt mager hoor, zo horen ze wel ongeveer te zijn. Onze ene Weim krijgt Farmfood en de ander Orijen, dat zijn ook hele goede brokken maar wel erg duur.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-11 16:35

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-11 16:35

ik denk zelf ook dat dat vreemde lopen door haar rug komt.
en ik vind haar zelf wel wat te mager, het is echt goed te zien ( kwaliteit flut-camera) , maar haar ribben zijn te zien en vooral haar ruggengraat steekt erg uit. en ze heeft een puntige kop ( kan dat niet goed uitleggen)
er zat wat meer aan en toen vond ik haar ook al wat mager, maar nu kan ik haar ribben zien zonder ze te hoeven voelen, vandaar dat ik ook denk dat ze afvalt.
en daarbij heb ik haar gewogen en volgens het gewichtstabelletje van de DA horen weimers tuseen de 25 en 38 kilo te zijn, zij is ongeveer 28-29 kilo. dat vind ik wat weinig omdat ze toch erg hoog is.

@tanec: hoe hoog staan jouw weimaraners? ik heb zelf namelijk het idee dat zij hoger is dan een normale weimer.

maar goed, ze heeft er beter uitgezien, meer spier, voller, maar niet dikker. vandaar dat ze mij een beetje ingevallen aan doet.

**Geplaatst**: 28-05-11 16:46

Geplaatst: 28-05-11 16:46

Onze oudste staat ook zo hoog hoor. Hij is dus van de Duitse lijn. De jongste is van een andere lijn, Amerikaanse geloof ik, en die is een stuk lager (is ook n teefje, oudste een reu) en breder vooral! Krijg bij haar de ribben trouwens ook niet weg gevoerd

Super gespierde kont en borst maar ribben blijf je toch altijd wel wat zien. Is bij haar bijna niet tegenop te voeren.

Ze zou op zich wat bij mogen hoor, ze lijkt op onze oudste qua bouw, maar die is dan ook al 11 en idd ook wat minder gespierd enzo, en Layla was 5 toch? Dus dan kan er best wat bij hoor

**Geplaatst**: 28-05-11 16:57

Geplaatst: 28-05-11 16:57

Ik heb net je fotos gezien en ik vind haar niet echt mager maar je geeft aan dat de fotos ht niet duidelijk aangeven. Ze heeft wel een verdrietig koppie, mooi kleurtje trouwens.

**Geplaatst**: 29-05-11 08:33

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 29-05-11 08:33

vind haar ook niet extreem mager, hoewel er vanmij wel een paar kilo bij mag, vind haar met name achter wel erg onbespierd, heupbotjes steken eruit en ze loopt als een eend, weet niet of dat uit haar rug of uit haar heupen komt, maar echt lekker ziet het er niet uit,,

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-11 11:36

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-11 11:36

ik heb bij haar bekken zelf het idee dat die naar achter gekanteld is door het vele krappe liggen. ik denk zelf dat die "eendengang" daar ook vandaan komt. haar heupen staan ook meer naar buiten.
het is inderdaad nogal een zielig gezicht.

**Geplaatst**: 29-05-11 13:51

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 29-05-11 13:51

ik volg al een poosje je topic...

en het gata me zo aan mijn hart,ik ben zo anti honden in kooitjes,wou dat ze die dingen nooit uitgevonden hadden,en de hond die je nu laat zien,is hond nr zoveel die ik meemaak dat ze vergroeiingen hebben van de kooi die veel en veel te klein is om een groot bewegingsdier in te houden...

echt mijn hart bloedt en nu ik de foto's zie helemaal,wat een koppie,een verdrietig koppie..

maar ik wil jou wel een heel groot compliment geven dat je er alles aan doet om deze hond zoveel mogelijk lekker mee te nemen en uit die kooi te halen,echt super!! een dikke pluim voor jou...en ik hoop met heel mijn hart dat deze hond eigenlijk een nieuw baasje en huis gaat krijgen waar ze lekker kan rondlopen en hond kan gaan zijn...

**Geplaatst**: 29-05-11 14:02

Geplaatst: 29-05-11 14:02

Ik wil je ook een compliment geven TS, fantastisch van jou dat je je inzet voor het welzijn van de hond!

Verder vielen mij de foto's op, haar koppie straalt idd verdriet uit en ook wel vermoeidheid. Alsof ze zelf ook moe is van haar situatie en het allemaal niet meer weet. Ik kan me voorstellen dat de uitjes met jou een feestje voor haar zijn en ze daar echt van kan genieten. Een bench an sich ben ik niet op tegen, maar zoals hij hier gebruikt wordt is het overduidelijk niet in de haak. Hopelijk komen je oom/tante op een dag ook tot dat inzicht...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-05-11 11:55

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 30-05-11 11:55

weer een kleine overwinning gisteren. mijn stiefvader vierde zijn verjaardag en ik had gevraagd of ze layla mee wilden nemen ( omdat ze anders de hele dag in de bench zou zitten) niemand had veracht dat layla ook daadwerkelijk mee zou komen, maar ze kwam! ik heb het hele span ( duco, layla en het swiffertje van mijn grootouders, scotty) meteen meegenomen voor een flinke wandeling. we zijn met z'n allen een kleine 2 uur weggeweest. en daarna was alles zo moe dat ze zich allemaal heel rustig gedroegen op het feest.
voor mij een kleine overwinning omdat ze nu heben gezien dat layla best een ker meekan naar een feestje en dat ze dan niet de tent afbreekt.

het was wel zielig toen ze weer naar huis gingen. ik zat met mijn moeder en wat familie en vrienden aan de "kippentafel" ( want er zaten alleen maar vrouwen te kletsen

) en layla lag daaronder of kwam af en toe wat aandacht halen bij iedereen. en toen ze weg moest zat ze net bij mij. m'n oom roept haar dus en ze kruipt terug de tafel onder en blijft bij mijn knie staan. het deed me wel even wat dat ik haar naar m'n oom toe moest duwen, omdat ze niet kwam....

**Geplaatst**: 30-05-11 12:02

Geplaatst: 30-05-11 12:02

swiffertje :')

ik snap wel dat het een moeilijk moment is als je haar naar je oom moet duwen :(:)

het belangrijkste is dat layla een leuke dag gehad heeft en dat je oom gezien heeft dat ze prima mee kan gaan naar feestjes +:)+

**Geplaatst**: 30-05-11 13:57

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 30-05-11 13:57

TS, zelfs als al je inspanningen niet tot gedragsverandering bij de eigenaar leiden, denk dan maar zo, elke leuke dag voor layla is er eentje meer dan ze zonder jou had gehad

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-11 16:38

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-11 16:38

zohé tis even geleden dat ik poste

inmiddels ben ik weer een paar keer met layla gaan lopen
de meest recente was afgelopen woensdag. ik heb komende weken tentamens en dus zit ik wat krapper in mijn tijd helaas, maar ik probeer nog zeker een keer per week tijd te maken voor haar.
afgelopen woensdag kon ik ook eingelijk niet, maar ik heb alles toch maar een uurtje opgeschoven zodat ik even met haar weg kon

we zijn naar het veldje vlak bij haar huis geweest, het was een uurtje of half 4 en toen we daar kwamen zaten daar allemaal andere mensen mét honden. een stuk of 12.
layla natuurlijk helemaal enthousiast, en na even netjes zitten mocht ze gaan kijken.
wat volgde was heel naar om te zien. een dolenthousiaste layla die vrolijk op de roedel af ging. de roedel die haar hartelijk verwelkomde en layla die vervolgens doodsbang van alle honden achter mijn knie kwam zitten en daar verder niet meer vandaan kwam...

de moed zonk me echt in mijn schoenen, alle soorten honden waren er. lieve, vriendelijke honden. speelse en rustige, klein en groot en layla deed ontzettend hard haar best om te doen of zij er niet waren.
ik ben toen maar een spelletjes apport gaan spelen, kijken of ze los zou komen. maar ik merkte al snel dat ze me ontweek als de andere honden bij me kwamen staan. toch doorgaan, je krijgt alleen een koekje als je naar me toe komt, andere honden of niet.
gelukkig durfde ze uiteindelijk ook tussen andere honden te staan, maar ik kreeg haar maar niet aan het spelen.
ik ben toen gewoon op en neer gaan rennen op het veld, layla achter me aan en ongeveer 5-6 honden op sleeptouw

en nog niet willen spelen ( of moet ik zeggen, durven)
toen dacht ik: zoek het maar even zelf uit dan. dus ben ik gaan zitten bij de andere mensen en ben ik een praatje gaan maken, layla mocht "vrij" en ik hoopte dat ze dan zelf de honden op zouden zoeken, die allemaal nog steeds heel nieuwsgierig naar haar waren.
maar nee, ze bleef rond mij hangen en wilde er niet vandaan, al durfde ze nu wel dichter in de buurt van andere honden te komen.
toen heb ik haar en een hele lieve schnauzer een stukje meegenomen. layla laten zitten en wachten en ben ik die schnauzer gaan aaien voor haar neus. kijk eens hoe leuk deze hond is! heel rustig naar elkaar toe laten komen, want het was heeeeel erg bedreigend voor haar dat die schnauzer zo dicht bij haar was. in eerste instantie dus ook haar aangekeken en tegen haar gepraat terwijl ik haar aaide, maar ook die schnauzer.
langzaam heb ik ze steeds dichter bij elkaar laten komen en uiteindelijk kon ik beide honden aaien zonder dat layla ging angstbijten. dat heb ik even volgehouden en toen mocht ze weer "vrij".

toevallig kwam toen een leuke stabij langs en wonder boven wonder! ze durfde aan hem te ruiken en geroken te worden! ik was zo blij. ook daarna toen ik weer op het bankje bij de anderen ging zitten kwam ze wel weer rond mij hangen, maar ze liep tussen alle honden door. heerlijk om te zien.
het mooiste moment was toen een vrouwtje wegging. zij riep haar honden ( basset-mix en belgische herder) en natuurlijk kwam de hele troep

inclusief layla!
toen stond layla ineens om een koekje te vragen tussen 8 andere enthousiaste honden. ze werd een beetje heen en weer gedrukt en honden liepen voor, achter en langs haar heen, maar ze leek nergens meer last van te hebben. ik kon wel janken zo blij was ik.

daarna nog even een laatste rondje laten lopen om even te plassen en weer op huis aan. niemand was thuis dus ik vond dit een mooi moment om met de verlatingsangst te oefenen. ik weet dat wat ik oefen ws direct teniet wordt gedaan, maar als ze door mijn training een stressloze middag heeft ben ik daar al weer heel blij mee.
ik ben dus gaan zitten en het boekje van greasemonkey gaan lezen

glasje sap erbij, lekker op de bank.
na een paar minuten ging layla rustig in haar bench liggen op haar bed, ze kan nu lekker uistrekken en erin lopen zonder dat ze moet kruipen

toen ze eenmaal rustig lag heb ik het deurtje dichtgedaan en ben ik wer gaan zitten en lezen.
en toen layla eenmaal bijna in slaap was gevallen ben ik zonder verde naar haar te kijken of er een scene van te maken rustig opgestaan en weggelopen. ik ben iets verwijderd van het huis buiten nog even gaan wachten of ik wat zou horen, maar het bleef stil. ik ga er dus vanuit dat ze rustig verder is gaan slapen.

ik hoop volgende week wat meer tijd voor haar te hebben. zowieso zal ik over een paar weken hopelijk geslaagd zijn voor mijn propedeuse en dan heb ik lekker vakantie en alle tijd voor voor die grijze haarbal

en dan gaan we het leuk hebben, ik zit al te kijken naar zwemmogelijkheden, parken, uitlaatplekken en tripjes naar dierspeciaalzaken

maar wat ik eerst heel graag wil oplossen is die angst rond andere honden.
vorig jaar vond layla het heerlijk om te spelen, ook toen was ze in het begin erg angstig, maar ze zocht het zelf op, het werd haar dan al snel teveel en dan viel ze uit, maar na een paar ontmoetingen kwa dat goed en speelde ze naar hartelust. nu zie ik een andere layla. ze lijkt het opgegeven te hebben. ze ruikt nauwelijks aan andere honden, ik probeer het zoveel omgelijk te belonen als ze gaat ruiken aan anderen en ook als ze het toelaat als anderen ruiken.
maar hoe krijg ik haar zover dat ze weer lekker mee gaat spelen? ik weet dat ze het kan en dat ze het heerlijk vind, maar het is net alsof ze dichtklapt als ze bij honden is, ook al wil ze er heel graag heen, ze durft niet meer als ze er is.
dus hoe los ik die angst ( en subsequent de agressie en het angstbijten) op?
hoe haal ik de hond in layla weer tevoorschijn?

**Geplaatst**: 05-06-11 18:04

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 05-06-11 18:04

TS, mijn heidewachteltje heeft een niet ideale inprentingsperiode gehad en punten waar onvoldoende aandacht aan is besteed blijven zwakkere punten. hoewel mijn hond niet angstbijt, is het wel een angstblaffer, bij voorkeur vanaf 8m afstand zodat ze mooi optijd weg kan rennen

zo ook met periodes naar andere honden. merk heel sterk dat als ze een goed voorbeeld mee heeft en ik het regelmatig opzoek er dan vooruitgang in zit; op mijn dagelijkse wandelroute kom ik over het algemeen echter geen honden tegen, dus als ik het een tijdje niet op ben gaan zoeken zie ik ook weer achteruitgang. 'losse' honden zijn altijd minder eng dan een heel roedel, terughoudende honden die zelf ook voorzichtig in de benadering zijn zijn vaak (maar niet altijd) minder bedreigend dan overenthousiaste labradors die recht op je af komen rennen.
ik zou dus zeggen probeer jullie eigen hond mee te nemen, die kent ze, is vertrouwd, gaat (neem ik aan) normaal met honden op en met een roedel van 3 ben je nog 1 man sterker

je zal zien dat het vanzelf beter gaat, maar houd er rekening mee dat ze terug zal vallen in haar gebruikelijke patroon als je minder tijd hebt.

**Geplaatst**: 05-06-11 18:26

Geplaatst: 05-06-11 18:26

ik vind het ongelooflijk hoe goed jij voor dat beestje zorgt.
het lijkt wel of ik de mijne verwaarloos

maar goed, die zijn met z'n vijven, die houden elkaar wel bezig

verder ga ik helemaal mee met Jade, probeer regelmatig andere honden op te zoeken, maar hou voor ogen dat iets dat ze in de inprentingsperiode niet meegekregen heeft altijd wel een zwakker punt zal blijven.
je doet het geweldig +:)+

Nomineer dit bericht ×