Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-04-10 10:49

Geplaatst: 16-04-10 10:49

Toch ben ik het niet met je eens. Ik laat gewoon niet standaard eens per jaar het bloed van al mijn dieren onderzoeken om te kijken of er misschien wat aan zit te komen. Ik vertrouw op "mijn oog" om te beoordelen of het goed met ze gaat. En als zo'n kwaal dan inderdaad heel snel verloopt als het te merken is dan is dat dus voor mij een teken dat het einde is gekomen en ga ik mezelf echt niets kwalijk nemen omdat geen preventief onderzoek heb laten doen.
Als er wat aan de hand is met mijn dieren zal ik trouwens de eerste zijn die de dierenarts belt ( beter een keer te vaak dan te laat) maar dat is een andere discussie........

**Geplaatst**: 16-04-10 10:52

Re: Inslapen en dierenartsen.

Geplaatst: 16-04-10 10:52

Helaas zijn wij nu precies in het inslapen-dierenarts dilemma beland. Onze lieve kat van 11 jaar oud heeft kanker. Het gezwel is aan de onderzijde van haar buik als een soort vleeskwab uitgegroeit en is open, maar bloed niet. Blijkbaar zit ergens anders de haard. We hebben de dierenarts erbij gehaald, maar deze wilde haar nog niet in laten slapen. Met medicatie etc. kon ze nog wel even door, zoveel pijn had ze niet. Ondanks onze twijfels, is ze er dus nog steeds. Maar het doet me enorm veel, om te weten dat ze waarschijnlijk straks echt pijn gaat krijgen en dan alsnog ingeslapen moet worden. Waarom wil een dierenarts kosten wat kost een dier in leven houden, enkel omdat het op dat moment nog geen pijn heeft?

**Geplaatst**: 16-04-10 21:18

Geplaatst: 16-04-10 21:18

Caesar: jullie kunnen ook zelf nu de beslissing nemen dat je de kat in laat slapen. als jij het nu genoeg vindt, heb jij volgens mij het laatste woord. Als de Da zegt: hij kan nog wel even, heeft geen pijn, kan met medicatie nog wel een tijdje doorleven, maar jullie vinden het genoeg, dan laat je de kat toch inslapen. het is jullie dier en jullie nemen die beslissing, niet je DA. ik heb ook wel eens (vaker dan eens) die beslissing moeten nemen: laat ik mijn dier inslapen of gaan we behandelen? En ik weet ook dat het echt heel zwaar is als je uiteindelijk beslist dat je ze laat inslapen. Ik heb er ook altijd veel verdriet van, het is echt niet makkelijk. maar je kiest wel voor het welzijn van je dier. De dieren kunnen niet zelf kiezen.
Ik wens je veel sterkte met poes en alles wat erom heen zit.

**Geplaatst**: 17-04-10 01:40

Geplaatst: 17-04-10 01:40

Bramasole schreef:
Het valt mij op dat dierenartsen tegenwoordig anders tegenover inslapen staan dan vroeger. Waar vroeger je kat op leeftijd was en toch echt niet meer kon, werd hem een spuitje gegeven en kreeg het een mooi plekje in de tuin maar nu vliegen de woorden: scans, echo's, fysiotherapie, etc. je om de oren.

Begrijp me goed, een jong dier die een leven nog voor zich heeft verdient alle hulp die gegeven kan worden. Maar wanneer een dier een mooie leven achter de rug heeft en de ouderdom toeslaat mag het van mij een waardig einde zijn zonder al te veel gerek.

Ik zie het al jaren om me heen en heb het zelf ook meegemaakt met de kleine huisdieren. Bij paarden gaat het heel anders misschien omdat de veeartsen en paardenartsen wat dichter bij het nuchtere boerenverstand staan. Wat is jullie ervaring?

Als mijn dier oud is of ernstig ziek en niet meer kan en ik er niet langer aan wil sleutelen voor 2 maanden verlenging, heeft een da dat te respecteren. Ik heb een vaste da, die de geschiedenis van mijn dieren kent en waarin ik geloof dat ze mijn mening daarin respecteert. Leven mag geen lijden worden.
Zo niet, dan zoek ik een ander. Ik ben degene die mijn hond de hele dag om me heen heb, ik ken hem van haver tot gort. Ik ben degene die ziet dat de glans weg is, ik ben degene die bepaalt of het einde er is, niet een da.

Ik heb een kat van 14, hij speelt niet meer zo actief als vroeger, was een echte bomenklimmer. Hij is ouder aan het worden, maar die laat ik niet inslapen, meen dat hier ergens te hebben gelezen? Hij ligt heerlijk op de bank te slapen en komt kroelen. Ouderdom ansich vind ik geen reden tot inslapen, we worden allemaal ouder en kunnen niet alles meer wat we vroeger konden, maar het leven hoeft daarom niet minder aangenaam te zijn. Ouderdom wat last en pijn en oncomfortabel leven meebrengt, is in mijn boek inslapen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-04-10 08:55

Geplaatst door de TopicStarter : 17-04-10 08:55

Mindim, natuurlijk laat je een dier die "alleen maar" ouder wordt niet inslapen. Mijn kat van 16 is ook oud aan het worden maar kan nog prima genieten van het leven ook al slaapt ze 22 uur per dag.

_janet_ schreef:
Ik ben paraveterinair, en heb al bij verschillende DA gewerkt. Bij alle DA waar ik heb gewerkt stond ik achter de manier waarop hun euthanasie pleegden. Ze legde allemaal uit hoe en wat, de verschillende opties die er nog waren. Vaak raade ze ook euth aan. Maar waren het vooral de baasje die om hun eigen verdriet nog niet wilde opgeven. En dat is dan heel moeilijk voor DA en assistente, omdat wij de dieren niet willen laten lijden.

Mensen zijn erg egoïstisch tegenwoordig als het om hun dier gaat.

Dit is de ene groep mensen die je omschrijft.

_janet_ schreef:
Als iemand in de dienst bij je komt en zegt:" mijn kat is op" Is dat erg moeilijk om zomaar aan te nemen, omdat je geen voorgeschiedenis weet van dit dier.
Ook gebeurd het maar vaak genoeg dat mensen een kat willen laten inslapen omdat hij blaasgruis heeft, en ze het maar een gedoe vinden om speciaal blaasdieet voor de kat te kopen. Terwijl dat toch een realtief simpel probleem is die makkelijk opgelost kan worden.

En dit is de andere groep.

Misschien zijn er ook eigenaren die wel veel voor hun dier over hebben maar gewoon realistisch zijn en weten (omdat ze al jaren voor dit dier zorgen) wanneer het klaar is. Eigenlijk is je post de exacte omschrijving van het probleem. Als eigenaar val je al gauw onder 1 van die 2 voorbeelden en daartussen zit weinig.

**Geplaatst**: 17-04-10 11:23

Geplaatst: 17-04-10 11:23

Gelukkig heb ik een hele fijne dierenarts. Ontzettend eerlijk, maar ik straal denk ik ook wel uit dat ik eerlijkheid 'hebben' kan.

Zo ben ik ooit naar de dierenarts gegaan met twee van mijn ratten. De ene was echt gewoon op, heeeel langzaam bewegen, niks meer drinken en eten... vermageren... dat was écht klaar, dat was duidelijk.

De andere was vrolijk en gezond, op een groot abces bij zijn kaak na. Toch wilde ik hem in laten slapen. Waarom? Ik wist dat de enige manier om dat abces goed weg te krijgen intensief behandelen was, en de rat in kwestie was als de dood om gehanteerd te worden en helemáál met medische handelingen. Ik had ervaring met abcessen en wist dat het 3x per dag antibiotica was en dat er dan nog best een redelijke kans was dat het terugkwam.

Ik zei tegen de DA dat ik snapte als hij hem niet zou willen laten inslapen, en dat ik ook echt nog wel zou behandelen als hij vond dat ik het moest proberen, maar dat ik er een hard hoofd in had en het dier het lijden wilde besparen.

Gelukkig had ik een dierenarts die mij wel vaker langs had zien komen met 101 dieren en kwalen en die dus wist dat het geen desinteresse of iets dergelijks was.

De ratten zijn samen ingeslapen en ik had er vrede mee.

Ik denk dat je bij 'dierenwelzijn' niet alleen het fysieke welzijn in de gaten moet houden, maar juist ook vooral het mentale. Is een dier ziek maar heeft het nog duidelijke vechtlust en ís er nog iets wat je kan doen; doen! Is het dier er eigenlijk klaar mee of moet je door enorm veel angst heen om het leven dragelijk te maken... laten!

Ik heb wel eens een hele agressieve rat laten opereren aan een tumor. Mensen verklaarden me voor gek. Ik heb het diertje toen ze bijkwam uit de narcose heel veel in de hand gehad... ze was nog zo versufd, voor bijten hoefde ik niet bang te zijn. Beestje heeft mij daarna nooit meer gebeten. Anderen daarentegen

Nomineer dit bericht ×