Een aantal dagen ging het super! Hij hupste als vanouds door het hokje, op zoek naar lekkers, de fijnste slaapplekjes, of hij liep gewoon wat te piepen (vandaar ook zijn naam
). Natuurlijk hield ik in mijn achterhoofd dat dit door de medicijnen kon komen, maar toch. We zijn toen gaan afbouwen qua medicatie, van 3 tot 1 keer per dag. Ook dat ging een aantal dagen prima. Tot gisteravond eigenlijk...Hij ging weer liggen in zijn 'schuilhutje'. En dan ook echt liggen, op zijn zij, zonder oog te hebben voor eten. De witlof (die ik nu elke dag geef, samen met sla, paprika, wortel, appel en mandarijn
ik hou nogal van overdrijven), die echt zijn lievelingskostje is, wordt nu opgegeten door zijn vriendje Joep. Ook op dit moment ligt hij op zijn zij, oogjes half dicht, en ik heb gewoon echt het idee dat hij zich ellendig voelt...Om deze reden heeft hij nog Metacam gekregen (Moonfish: dat vindt hij inderdaad erg lekker), maar als dat binnen nu en 2 uur geen verbetering laat zien, ga ik naar de DA om Piep een enkeltje richting de Eeuwige Jachtvelden te sturen...
En weet je? Aan de ene kant ben ik daar zo realistisch mee! Ik zie hem nu liggen, hij voelt zich gewoon echt klote, en dat wil ik niet voor hem. Ik kan dan ook zo boos worden op mezelf: waarom heb ik hem nog zo lang medicijnen gegeven? Maar aan de andere kant... hij heeft zich echt sinds ongeveer 10 april echt prima gevoeld. Hij heeft nog een week zichtbaar kunnen genieten van het leven, de overdaad aan lekkers, slapen tegen zijn vriendje aan, genieten van het zonnetje (dat vlak voor zonsondergang precies een half uurtje op de kooi schijnt, waar hij dan lekker voor ging liggen om de zonnestralen zijn oude lijfje te laten verwarmen, zo lief om te zien!)...
Als het over een paar uur nog zo is, is het goed zo...
Maar jeetje wat is dit moeilijk! En dan gaat het nog om 'maar' een cavia...

Het is JOUW cavia, en waarschijnlijk voor jou zelfs de aller aller liefste cavia op de wereld


)

Kleine beren zijn geen bedreiging voor grote beren. Het koppelen met een beer van 3-5 weken gaat wel het makkelijkst, daarna krijgen ze wat hormonen en dan kan de volwassen beer het weleens als bedreiging zien. Hoe jonger, hoe beter