Djulitaa schreef:Ik ben zelf van mening, dat wanneer een oudere hond een pup iets doet, hij een kronkel is zijn kop heeft. Dit is niet af te leren of aan te leren denk ik, maar zit in de aard van het beestje. Heeft er niets mee te maken of het een stafford is, of een chihuahua, maar aan de hond zelf..
Sorry ik heb niet het hele topic doorgelezen maar wil toch graag een reactie plaatsen.
Eerst en vooral op bovenstaande quote. Het is inderdaad absoluut niet normaal dat een volwassen hond een pup iets aandoet. Maar als je op zoek gaat naar de reden waarom een hond zoiets doet, kan je het in sommige gevallen nog wel redden. Zo heb ik mijn eigen hond (reu) leren omgaan met mijn nieuwe puppy, wat veel tijd en geduld heeft gekost. Hij beet voordien ook altijd naar puppy's en heeft ook eens een klein doof hondje half dood gebeten.
TS, ik heb 3 jaar geleden hetzelfde meegemaakt en het is ronduit verschrikkelijk om zoiets mee te maken, ik begrijp het dus volkomen. Onze Duitse Dog scheurde mijn Jack Russeltje (wat 8 jaar mijn beste maatje was) aan flarden. Kon er ook niets aan doen, heb het wel geprobeerd maar tegen zo'n sterke hond haal je het niet (je zus zal dat ook wel ervaren hebben...).
Wat wij hebben gedaan: de Jack Russel uiteraard met veel liefde begraven, de Duitse Dog heeft de dag zelf nog een spuitje gekregen. Haar gedrag was niet betrouwbaar, ze had al vaker ontspoord gedrag vertoond, hoewel ze naar de gezinsleden wel súper lief was.
Mijn huidige hond - die dus tot voor kort nog naar puppy's beet - heeft dit allemaal zien gebeuren, mij horen roepen, brullen en huilen, en is toen in alle paniek naar boven gerend en onder mijn bed gekropen. Hij was toen pas een jaar oud. Tot op de dag van vandaag merk ik dat hij die dag een trauma heeft opgelopen. Als iemand nu plots roept of huilt, dan kruipt hij ergens ver weg. Ook vermoed ik dat zijn woede naar kleine honden / puppy's veel te maken heeft met het gedrag van die Dog. Zoals ik al zei is zijn gedrag naar puppy's en andere honden sterk verbeterd, maar hij blijft bang als mensen roepen of huilen. Nu moet ik ook wel zeggen dat hij zeer gevoelig is van aard, misschien dat het met jouw honden anders verloopt.
Zelf heb ik nog héél lang met schuldgevoelens rondgelopen. Tenslotte heb ik mijn eigen lieve hondje de dood ingejaagd, want ik was degene die ze (per ongeluk) samen losliet. Maar mensen maken nu eenmaal fouten. Het is zo erg voor je zus dat ze dit heeft moeten meemaken en ik hoop dat ze genoeg kracht vindt om dit te plaatsen. Wat de eigenaren van die Stafford betreft: die moeten hier zeer gericht mee aan de slag, om verdere problemen te voorkomen.
Veel succes en sterkte voor jou en vooral voor je zus, en ook voor jullie honden natuurlijk. Uiteindelijk vervaagt het allemaal wel hoor.