ja het hoort er bij. ik leer voor dierenarts assistente dus daar hebben ze het mij allemaal uitgelegt, je neemt het op maar doet er niets mee, totdat het je eigen hond overkomt.
ik had het er gister over met mijn DA en ze zei hetzelfde.
nou ik dikke wel een hele taaie, die laat helemaal niets merken. ik heb haar in die 10 jaar maar 1 keer horen piepen. ze kreunt en steunt de laatste tijd wel veel maar echt, ze doet haar best het niet te laten merken.
ik vindt het zo frustrerend, ik wil weten hoe ze zich voelt, of ze nu ook pijn heeft. moet zeggen dat het nu allemaal erger lijkt te worden, maar dat komt natuurlijk ook omdat ik er nu wel heel veel oplet. toen ze vorige week pinkte dacht ik dat het lag aan stijve spieren, ouderdom. ik zorgde al extra voor haar, was extra voorzichtig maar het deed geen belletje rinkelen.
nu kijk ik naar haar bij iedere beweging en het ziet er zo zielig uit. ze legt zich neer, ook niet meer zoals ze altijd suuuuuper verwend op haar koppie lag. maar recht, met haar kop op haar pootjes. het isgewoon een andere hond.
ze werd was suf van de anti biotica gister. heb haar net weer 1 gegeven. hoop dat ze straks even lekker mee kan wandelen. dat vindt ze sowiezo heerlijk.
heb de hele nacht bijna neit geslapen, allemaal nagedacht en gepraat tegen dikke. 10 jaar is ze nog, ik zei altijd dat ze 16 zou worden. heb nu het gevoel dat dat niet zo is. ik had bij de dierenarts al een verkeerd gevoel, maar ik zei tegen mezelf; we komen alleen voor haar overgewicht. niet dus..ik weet het niet, we wachten een weekje af en wie weet kan ze nog even mee, misschien op pijnstillers. maar ik wil ook niet onnodig een leven rekken voor mezelf.
dikke en ik zijn 2 handen op 1 buik, zo sterke maatjes. dit heb ik nog nooit mee gemaakt. bailey komt in de buurt maar zolang dikke er is zijn wij echt zielmaatjes. ze kan niet zonder mij, ik niet zonder haar...
ach jah, afwachten.