Cayenne schreef:Plukje schreef:Wij wilden juist groot, groter, grootst. We hebben 13 jaar een grote herder gehad, maar die vonden we qua formaat echt veel te klein. Nu hebben we een Leonberger. Hij is het kleinste uit het nest en we zijn wel blij met zijn atletische bouw, maar kleiner dan dit moet het echt niet worden. Zijn rug steekt 10 centimeter boven de eettafel uit en dat is een beetje mijn graadmeter. Vroeger dacht ik dat een new foundlander ook wel wat voor ons zou zijn, maar nu we meerdere vrienden met new foundlanders hebben moeten we concluderen dat we die ook echt veel te klein vinden. Het komt er dus op neer dat we honden eigenlijk pas leuk vinden vanaf 70 kilo en 1 meter schofthoogte.
En dan is het geen Duitse dog geworden?![]()
Nee, want we wilden ook zoveel mogelijk haar
. Maar doordat we in het bos wonen en de hond dus de hele dag aan het ravotten is, zien we ook de keerzijde van zoveel haar. Dus ik sluit zeker niet uit dat er in de toekomst een dog komt!




. Mijn reu heeft nog even met hem gespeeld, want die is nergens bang voor en ook geschikter voor grote honden, want kleintjes kegelt hij om in z’n enthousiasme en lompheid.
. Ik heb MS en als ik niet doorhad dat ik een slechte dag had, gaf hij me altijd even een teken. Hij ging ook rustig op schoot zitten met zijn 52 kilo

Maar dan moeten we eerst verhuizen naar een groter huis.






) 
