Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-03-16 21:25

Geplaatst: 14-03-16 21:25

Diablo schreef:
simodi schreef:
TS ik denk dat jullie een goede keuze maken met inslapen, ondanks je grote verdriet. Je kunt het risico niet nemen, en als andermans dier of erger nig, kind, gebeten wordt vergeef je het jezelf nooit.
En wil je altijd zelf met die stress en angst leven en haar continu in de gaten houden? Dar is voor jullie niet te doen. En die spanning breng je ook weer over op de hond.
Dus ik denk ook dat er maar 1 optie is. Ze heeft een fijn leven gehad en is zich niet bewust dat het eindigt, misschien helpt het als je daaraan denkt.

Waarom wordt toch altijd de vergelijking naar kinderen bijten gemaakt? Dat is echt totaal iets anders.
Onze honden hebben regelmatig met elkaar geknokt, maar het komt echt niet in ze op om ons of de kinderen te bijten. Echt, die vergelijking slaat als een tang op een varken.

Waarom? Omdat TS dat zelf noemt in een van haar eerste posts. De angst dat misschien ooit haar buurjongetje gegrepen wordt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-16 21:26

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-16 21:26

geerke schreef:
maar het zal toch weleens vaker zijn voorgekomen dat het kleintje aanslaat?Viel ze dan ook aan?
Erg vreemd gedrag,zeker bij een hondje wat ze gewoon goed kende.

Het was een echt keffertje dus dat kwam zeker vaker voor. Penny kan daar heel opgefokt van worden, dat gebeurt ook als de anderen blaffen. De één is echter haar moeder en dus ook een rottweiler, de ander een wat onderdanig middelmaatje. Daar reageert ze minder 'boos' op.

Achteraf gezien dook ze weleens op molly af, ook in andere situaties, maar ze heeft mijner weten nooit gegrepen en dat gedrag is altijd gecorrigeerd.

Edit: Daarbij speelden ze minstens zo vaak heel lief en dan was penny uiterst voorzichtig. Ik voel me achteraf heel onoplettend en schuldig maar hb nooit het idee gehad dat molly echt gevaar zou kunnen lopen..

Laatst bijgewerkt door Carliijn op 14-03-16 21:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-03-16 21:28

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 14-03-16 21:28

lijkt mij niet echt een geschikte hond om met meerdere honden te hebben?

**Geplaatst**: 14-03-16 21:29

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 14-03-16 21:29

Mag ik heel brutaal zijn, TS? Wie was er eerder, dat keffertje of de rottweiler?
Als het keffertje er eerder was: Waarom hebben jullie de rottweiler er bijgenomen, wist je niet dat ze kleine hondjes haat?
Als de rottweiler er eerder was: Waarom hebben jullie dat keffertje er bij genomen als de rottweiler niet van kleine hondjes houdt?

**Geplaatst**: 14-03-16 21:33

Geplaatst: 14-03-16 21:33

Ik denk overigens dat een goede dierenarts niet zomaar een gezonde hond laat inslapen...tenzij je een aantal incidenten kunt benoemen die waterdicht zijn...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-16 21:36

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-16 21:36

Het kleintje was er eerder. Toendertijd heeft onze rott een nestje gekregen waarvan we penny hebben gehouden. De twee zijn praktisch samen opgegroeid..

Ik denk dat het ons pas na de verhuizing duidelijk werd hoe nerveus pen kan reageren op andere honden. De kleine was een echt binnenhondje, de andere 3 liepen veel buiten op de boer. Die verhuizing was een jaar terug.

**Geplaatst**: 14-03-16 21:37

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 14-03-16 21:37

Ah, dan begrijp ik dat inderdaad

Dan snap ik het.

**Geplaatst**: 14-03-16 22:22

Geplaatst: 14-03-16 22:22

Ook mijn honden hebben wel eens een onderling conflict. Maar de onderlinge fysieke verhoudingen liggen iets dichter bij elkaar. 2 jack russels, een iets groter hondje en een middelgrote.

Daarom heeft dit geen fatale gevolgen hier.

Nu is het uit de hand gelopen bij jullie omdat een hond te klein was en totaal niet opgewassen tegen een rottweiler. Zijn de andere honden ook nog zo klein als de overleden hond?
Zo nee, dan zou ik de hond toch maar houden. Maar het zal je niet meevallen.

Ik snap hoe moeilijk het voor je is als je ene hond waar je zoveel van houdt een andere hond waar je zoveel van houdt dood bijt. Het zal een flinke afknapper veroorzaken. Ik denk dat je hier niet te snel over moet beslissen want sommige beslissingen zijn onomkeerbaar. En als je spijt krijgt....

Ik denk dat je je kleine honden moet leren in te binden en niet te veel te laten blaffen. Dan veroorzaken ze ook minder irritatie. Want er zijn ook andere honden buiten je roedel zouden geïrriteerd kunnen raken die te hardhandig uit zoude kunnen vallen.

**Geplaatst**: 14-03-16 22:34

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 14-03-16 22:34

Een hond mag zich best iriteren aan een keffer...maar als de correctie zich uit door middel van hem dood te bijten vraag ik mij af of de rot ze wel op een rijtje heeft

**Geplaatst**: 14-03-16 22:42

Geplaatst: 14-03-16 22:42

geerke schreef:
maar het zal toch weleens vaker zijn voorgekomen dat het kleintje aanslaat?Viel ze dan ook aan?
Erg vreemd gedrag,zeker bij een hondje wat ze gewoon goed kende.

Ik vermoed Geerke dat ze niet aanviel doordat de kleine blafte ,maar dat het een combo is van.De moeder die op tafel klopte,dus er was iets aan de hand de kleine reageerde er op waarop de rotweiler aanviel,waarom??? Dacht ze dat de kleine de moeder bedreigde,voelde ze zich zelf bedreigd? Je weet het niet.Dus de aanval is niet echt uit het niets gekomen.

En een hond die een keffer corrigeert beseft niet dat deze minder kan hebben dan een hond van gelijke groote,éénmaal schudden kan genoeg zijn.

Bij mij heeft één van mijn grote honden eens mijn york in coma gelopen,ik stond in de keuken en beide kwamen aangerent van een andere kant me dat ze de hoek omvliegen overloopt de herder de miniyork.
Dan is het echt oliebol happens.Ik heb nog kleine hondjes maar nu toch een maatje groter dan mini dat kan echt niks hebben.

**Geplaatst**: 14-03-16 22:43

Geplaatst: 14-03-16 22:43

Een rottweiler corrigeert op zijn 'rottweils'. Dat een klein hondje daar niet tegen kan, weet hij natuurlijk niet.

Onze CC reu corrigeert ook hard. Ik kan me zo voorstellen dat als hij één van onze kleintjes corrigeert en de tanden net verkeerd terecht komen, zo'n kleine dat ook niet kan na vertellen. Maar daarom heeft de reu ze nog wel prima op een rijtje.

**Geplaatst**: 14-03-16 22:46

Geplaatst: 14-03-16 22:46

beatje schreef:
geerke schreef:
maar het zal toch weleens vaker zijn voorgekomen dat het kleintje aanslaat?Viel ze dan ook aan?
Erg vreemd gedrag,zeker bij een hondje wat ze gewoon goed kende.

Ik vermoed Geerke dat ze niet aanviel doordat de kleine blafte ,maar dat het een combo is van.De moeder die op tafel klopte,dus er was iets aan de hand de kleine reageerde er op waarop de rotweiler aanviel,waarom??? Dacht ze dat de kleine de moeder bedreigde,voelde ze zich zelf bedreigd? Je weet het niet.Dus de aanval is niet echt uit het niets gekomen.

En een hond die een keffer corrigeert beseft niet dat deze minder kan hebben dan een hond van gelijke groote,éénmaal schudden kan genoeg zijn.

Bij mij heeft één van mijn grote honden eens mijn york in coma gelopen,ik stond in de keuken en beide kwamen aangerent van een andere kant me dat ze de hoek omvliegen overloopt de herder de miniyork.
Dan is het echt oliebol happens.Ik heb nog kleine hondjes maar nu toch een maatje groter dan mini dat kan echt niks hebben.

Ik ben het grotendeels met je eens. Alleen het schudden. Als een hond gaat schudden, doet hij dat niet om te corrigeren, maar om te doden. Als deze rottweiler dus heeft lopen schudden met die kleine, denk ik niet dat het om een correctie ging.

**Geplaatst**: 14-03-16 23:07

Geplaatst: 14-03-16 23:07

geerke schreef:
Wilawander schreef:
Heb in dezelfde situatie gezeten.

Had een reu en een teef en een pup er bij gekocht. Na 4 weken in 1 keer een gil en ik draai me om daar ligt de pup te spartelen en de teef staat er naast... pup valt in coma. Bij de dierenarts bleek een gebroken atlas en de hoektanden waren duidelijk te zien in de schedel.... de grond zakt onder je voeten vandaan. Je lieve teef die geen vlieg kwaad doet.

Eerst maar niks gedaan. Verlies een plekje gegeven. Na 2 jaar de stap genomen voor een pup. Daar stoof ze gelijk op af. Dierenarts dacht dat het misschien was daar het beide ook teefjes waren. Honden apart gaan houden. Jaar later een reu bij gekocht. Helaas ging dat ook gelijk mis. Jaar later kwam er nog een pup bij. Daar vloog ze zo op de bench terwijl de pup er in zat... toen hebben we de knoop door gehakt en haar in laten slapen. Hadden we veel eerder moeten doen. In de roedel keerde echt rust, diezelfde dag was dat nog merkbaar. Maar je wilt het niet zo zien. Heb er nog steeds veel moeite mee dat we twee eigenlijk gezonde honden op die manier hebben verloren.

Vreselijk....daarom wilde ik dus nooit een pup in mijn roedel.Maar toen kwam er dus een aan lopen.
Als een waakhond heb ik het in de gaten gehouden.Alles ging goed.En nog steeds...Hij was 7 weken en is nu 5 maanden.Word gecorrigeerd,door de een wat meer als door de ander,maar nog nooit een schrammetje gezien of gegil gehoord.
Ik heb 7 honden.4 teefjes(toen) en twee reuen en een gecastreerde reu.De pup is ook een reu.

Ze vechten nooit...even afkloppen

TS...vreemd dat je rott eerst dikke vriendjes was met dat kleintje.Heb je geen idee wat er precies is gebeurd?

Heb daarna gewoon een goede roedel van 4 gehad zonder problemen. Nu zit er ook 1 bij die niet met nieuwkomers kan en die zit apart.

**Geplaatst**: 14-03-16 23:08

Geplaatst: 14-03-16 23:08

Honden denken nu eenmaal niet zo ver na over de gevolgen van hun acties. Het blijft een hond en met zo een groot verschil van grootte is zoiets heel snel gebeurd. Ze is nog steeds dezelfde hond. Kan gebeuren bij een onderlinge ruzie tussen 2 verschillende formaten...helaas. Ik kan absoluut je verdriet begrijpen en ook de gemengde gevoelens die je ervaart naar haar toe. Maar het is een hond, ze weet niet beter en reageerde puur instinctief. Je bent niet de eerste wie dit overkomt en de tijd kan ook niet terug gedraaid worden. Je weet nu dat dit kan gebeuren, maar alleenders welke hond kan zijn rivaal doodbijten. Wij willen ze zien als de beste vriendjes omdat we ze samen zien spelen, maar dat is vermenselijken. Ze kunnen bovenop elkaar liggen slapen en het andere moment elkaar aanvliegen. Ze hebben hun eigen denkwijze en reacties. Het voorjaar breekt ook door...zou dus zeker ook hormonaal kunnen zijn. Hoe oud is penny nu en hoe oud het kleintje ? Ik denk dat je met een sterilisatie ook al veel kunt kalmeren.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte met het verlies. Y;(

**Geplaatst**: 14-03-16 23:23

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 14-03-16 23:23

Moest ze niet ook loops worden? Ken meerdere honden die dan zeer stressgevoelig zijn..
In elk geval veel sterkte, wat zul je je naar gevoeld hebben.

**Geplaatst**: 14-03-16 23:34

Geplaatst: 14-03-16 23:34

Met de juiste eigenaar is er niets aan de hand bij deze hond. Vind inslapen dan ook een extreme oplossing. Dier kan niet met katten, duidelijk. Andere honden ook niet, prima. Zijn zat mensen zonder kinderen die een hond als deze prima aan kunnen hoor. Beetje moeite steken in een nieuw huis zoeken mag ook wel voordat je zo'n drastische oplossing bedenkt. Ik verbaas mij elke keer weer om hoe snel mensen roepen dat een dier maar dood moet.

**Geplaatst**: 14-03-16 23:36

Geplaatst: 14-03-16 23:36

Heel veel sterkte met het verdriet TS. Snap dat het harstikke onwerkelijk is.

Maar om even advocaat van de duivel te spelen... reageer je niet wat te enotioneel nu ? Wat logisch is.. maar om haar nu af te majen vind ik nogal overtrokken.

Ik heb niet alles gelezen, maar wellicht was het wel als knauw bedoeld ? Zo n kleintje kan natuurlijk veel minder hebben.

Daarnaast dat ze opeens een kind kan bijten, vind ik zo een nonsens. Appels met peren vergelijken. Hondagresssie, als je hier al van mag spreken, is totaal wat anders dan mens agrsssie.

En zo te lezen was er al wat vooraf gegaan..
Iedereen kan Makkelijk roepen 'afmaken'. Maar dat lijkt me niet op ze plaats

**Geplaatst**: 14-03-16 23:36

Geplaatst: 14-03-16 23:36

Ik heb niet alles gelezen maar zie wel dat er veel gezegd wordt dat teven onderling niet bij elkaar kunnen. Dit is niet waar, wij hebben 3 teven en 1 reu thuis. Alle 4 maatjes.

Hangt maar net af van de hond, karakter en rangorde (en of jij de leider bent om evt conflicten te voorkomen). Niet alles over 1 kam scheren.

Ben ook van mening dat sterilisatie niet helpt (wat ik zie dat geopperd is). Het kan hormonaal verlichting bieden, maar echt gedrag(sproblemen) worden niet beïnvloed zo is mijn ervaring. Dus waarom een hond zo een operatie laten ondergaan wat alleen maar narigheid kan opleveren? (Epilepsie o.a.)

TS veel succes en sterkte

**Geplaatst**: 14-03-16 23:44

Geplaatst: 14-03-16 23:44

Wat heftig om mee te maken, sterkte.

Moeilijke beslissing waar je voor staat. Persoonlijk vraag ik me inderdaad ook af of de rottweiler gelukkig is met zoveel honden om haar heen. Het komt op mij over dat ze nauwelijks kan ontspannen en dat ze zo alle spanning steeds opbouwt. In de straat achter mijn huis woont ook iemand die een rottweiler heeft overgenomen die fel reageert op andere honden. Toen mijn hondje nog leefde was ik altijd als de dood dat de riem zou breken van die rottweiler wanneer die man met hem liep. Hij ging zo heftig te keer en had al eens een kat vermoord, een schaap aangevallen en een koe gebeten. Ook heeft hij een keer mijn pony aangevallen toen ik met aanspanning voorbij reed. Gelukkig reageerde mijn pony er heel nuchter op door stil te gaan staan (moet er niet aan denken wat er was gebeurd als mijn pony er vandoor was gegaan), terwijl de rottweiler tegen hem aan vloog, gromde en hapte. Ook met kinderen was hij niet te vertrouwen. Waren er kinderen die druk waren, renden of gewoon met iets bezig waren of naar de hond keken, dan werd hij helemaal gek, ging aan de lijn hangen, grommen en blaffen.
Ik vraag me af waarom je het dan zover moet laten komen. Ten eerste vind ik het gevaarlijk voor de omgeving, maar ten tweede ook gewoon zielig voor de hond om steeds in zo'n stress te zitten.
Hoe moeilijk ook, want je bouwt er wel een emotionele band mee op zoals je al aangeeft.

En tsja.. plaatsen bij een gezin zonder andere honden, kinderen, katten etc. Daarmee is het probleem nog niet opgelost. Kijk maar naar de situatie die ik hierboven schets. Je ontkomt niet aan andere honden, katten, kinderen op straat. Er hoeft maar een keer wat te gebeuren (hond die zich los trekt, ontsnapt uit de tuin of wat dan ook)... Een kennis van mij had een hondje die door zo'n situatie is doodgebeten door een andere hond (die uit de tuin ontsnapte).

Extreme gevallen misschien, maar wees je er wel bewust van. De beslissing die je moet nemen, neem je niet alleen voor jouw hond, jouw gezin & huisdieren, maar ook voor de verdere omgeving.

Trouwens, ik heb niks tegen rottweilers, ik ken geweldige rottweilers

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-16 23:55

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-16 23:55

Ik krijg de indruk dat er wordt gedacht dat molly een keer een knauw of hap heeft gekregen. Het 'een fikse botsing' effect. Dat is dus niet het geval.

De rechterkant van haar gezichtje is verminkt. Ik heb er niet naar kunnen kijken..heb haar zo niet willen herinneren. Waar ik wel naar heb moeten kijken is het plasje bloed en de stukken vlees die door de kamer lagen (excuse my language)

Ik vind het enerzijds moeilijk te denken aan euthanasie maar zie anderzijds de stukken van haar gezichtje nog voor me liggen. Ik hoop dat daar begrip voor is..

Edit: ik kan daarnaast ook ontkrachten dat zij een zenuwachtige hond is. Ze is,tot ze op straat onbekende honden tegenkomt, absoluut niet gestressed.

**Geplaatst**: 15-03-16 00:00

Re: Onbevattelijk verdriet

Geplaatst: 15-03-16 00:00

Ik kan volledig je dillema begrijpen. Zoals je hebt kunnen lezen is er bij ons ook best wat tijd over heen gegaan voordat we de beslissing konden nemen.

Ik lees her en der dat mensen herplaatsen opperen. Op zich een grappig idee maar daarbij schuif je de verantwoordelijkheid dus af op een ander. Dat kan goed gaan maar ook ontzettend fout. En indirect vind ik dat je dan dus alsnog verantwoordelijk bent.
Een hond heeft geen last van inslapen dat heeft de mens die het laat doen. Als TS achter haar keuze staat, hetzij houden hetzij inslapen, is het goed. Wat anderen daar van vinden is gewoon ruis die er niet toe mogen doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-03-16 00:07

Geplaatst door de TopicStarter : 15-03-16 00:07

lizy29 schreef:
Ik kan volledig je dillema begrijpen. Zoals je hebt kunnen lezen is er bij ons ook best wat tijd over heen gegaan voordat we de beslissing konden nemen.

Ik lees her en der dat mensen herplaatsen opperen. Op zich een grappig idee maar daarbij schuif je de verantwoordelijkheid dus af op een ander. Dat kan goed gaan maar ook ontzettend fout. En indirect vind ik dat je dan dus alsnog verantwoordelijk bent.
Een hond heeft geen last van inslapen dat heeft de mens die het laat doen. Als TS achter haar keuze staat, hetzij houden hetzij inslapen, is het goed. Wat anderen daar van vinden is gewoon ruis die er niet toe mogen doen.

Precies dit. Mijn ouders weigeren haar iemand ander's probleem te maken en dat kan ik goed begrijpen. Je voelt je toch verantwoordelijk voor het beest. Uit handen gegeven of niet.

**Geplaatst**: 15-03-16 00:22

Geplaatst: 15-03-16 00:22

Heel veel sterkte TS....
Ik ken helaas je gevoel precies... hier ook hetzelfde overkomen, vanuit het niks greep de ene hond het kleine fragiele puppy koppie en doormidden was het schedeltje...

Wij durfden de hond er ook niet meer bij, en hij zit nu bij mijn broer waar ie enigste hond is en het super heeft. Hij komt soms wel eens weer bij m'n ouders thuis, nu de jongste hond groter is, maar ik hou er nog steeds niet van moet ik eerlijk zijn.

De beslissing is inderdaad echt aan jou, sterkte ook daarmee!

**Geplaatst**: 15-03-16 00:56

Geplaatst: 15-03-16 00:56

Ik begrijp dat dit vreselijk is voor alle betrokkenen. Daarnaast lijkt het me goed om je te verplaatsen in je hond. Kan het zijn dat de spanning zich opbouwde tussen de honden? Is de rottweiler normaal gesproken lief en betrouwbaar naar mensen? Ik denk dat je na zo'n vreselijke gebeurtenis vooral moet nadenken over wat er is gebeurd in het hoofd van je hond. Ik denk persoonlijk, na het lezen van je berichten, dat je hond niet vals of gemeen is, ondanks de tragische gebeurtenis. Mijn ouders hebben een Duitse staander, hij valt soms andere reuen aan. Omdat wij dit weten is er gelukkig nooit iets ergs gebeurt, maar hij is daarbij niet te vertrouwen met reuen. Dit maakt hem absoluut geen valse hond, hij is ontzettend lief met mensen, compleet betrouwbaar, en lief met honden waar hij een klik mee heeft. Ik heb zelf een teefje, met een van de teven van mijn ouders klikt het fantastisch, ze spelen en rennen non-stop, en met een andere teef van mijn ouders is het drama. Ze accepteren elkaar niet, we laten ze nooit bij elkaar in de buurt komen omdat we denken dat het een gevecht wordt om leven of dood. Probeer het vanuit het oogpunt van je hond te bekijken, als je echt denkt dat de hond met mens en dier nooit te vertrouwen is, is inslapen misschien beter. Maar bedenk ook dat sommige honden niet met elkaar overweg kunnen, en het instinkt overhand kan nemen, met vreselijke gevolgen. Dat maakt de hond nog niet vals.

**Geplaatst**: 15-03-16 04:32

Geplaatst: 15-03-16 04:32

Carliijn schreef:
Ze plaste net ook over de plek waar bloed heeft gelegen en blijft daar terugkomen om te ruiken. Ik weet niet of dat iets zegt ?

Hoe (waarmee) hebben jullie de plek gereinigd?

Citaat:
Alleen het schudden. Als een hond gaat schudden, doet hij dat niet om te corrigeren, maar om te doden. Als deze rottweiler dus heeft lopen schudden met die kleine, denk ik niet dat het om een correctie ging.

Het lijkt er op dat het hier om 'ganging up' ging. Een groepslid die buitensporig veel lawaai maakt kan de hele groep in gevaar brengen (JOEHOE! DAAR ZITTEN ZE!) en die wordt dus snel en effectief tot zwijgen gebracht. Helaas had dat in dit geval fatale gevolgen.

Nomineer dit bericht ×