Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-02-15 19:06

Geplaatst: 28-02-15 19:06

Nikass schreef:
Nou zo corrigeert mijn hond geen andere hond hoor! Wat jij beschrijft is juist een typisch menselijk manier van straffen.

De cairn terrier van mijn ouders corrigeerde mijn bull terrier wel die manier hoor. Mijn bull lag op haar rug met buikje omhoog en die cairn er boven met opgetrokken lip. De rangorde tussen die 2 dames was duidelijk.

**Geplaatst**: 28-02-15 19:21

Geplaatst: 28-02-15 19:21

Maar dat kan jij niet op dezelfde manier nadoen

**Geplaatst**: 28-02-15 19:52

Geplaatst: 28-02-15 19:52

Annoya schreef:
Nikass schreef:
Nou zo corrigeert mijn hond geen andere hond hoor! Wat jij beschrijft is juist een typisch menselijk manier van straffen.

De cairn terrier van mijn ouders corrigeerde mijn bull terrier wel die manier hoor. Mijn bull lag op haar rug met buikje omhoog en die cairn er boven met opgetrokken lip. De rangorde tussen die 2 dames was duidelijk.

Juist, de bull terrier ging op haar rug liggen met haar buikje omhoog. De cairn terrier heeft de bull niet op de rug gelegd, dat heeft de bull zelf gedaan. En juist dat is een groot verschil.

**Geplaatst**: 28-02-15 21:23

Geplaatst: 28-02-15 21:23

Thanks Mizora, jij legt het beter uit

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 22:21

Re: Hondenprobleem, ik zit met de handen in het haar

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 22:21

Tot zover de goede samenwerking tussen mij en mijn moeder.
Nu ze de chi niet meer bekijkt vliegt ze op de andere bull af telkens die blaft, net als bij de andere chi. Ik haal ze woordeloos uit elkaar, zet ze even apart en negeer hun beiden, en als ze gekalmeerd zijn laat ik ze terug samen komen. Dat gaat telkens goed, maar vanaf het moment dat de andere bull blaft is het voorbij. Ik probeer beide bullen te corrigeren, die van mijn vader voor het blaffen en de mijne voor haar agressief gedrag. Ik snap gewoon niet waar dit nu vandaan komt, de bullen zijn al van puppy af aan onafscheidelijk geweest

Nu is de bull van mijn vader een angstig hondje dat niet meer in de buurt van de mijne durft te komen en de mijne zit haar steeds vijandelijk te fixeren.

Net als het even goed lijkt te gaan, gaat 't weer bergaf. Ik heb met mijn moeder gesproken voor een gedragstherapeut aan huis te laten komen, maar daar wilt ze geen geld aan uitgeven. Ook voor de prikpil wilt ze niet gaan, mijn hond moet zich maar leren gedragen. Nu is haar oplossing om mijn hond te muilkorven, zodat zij zich "belachelijk" voelt. Als ik haar probeer uit te leggen dat honden niet zo denken ben ik een wijsneus.

Op dit moment zit ik er echt even onderdoor, dit brengt zoveel stress en ruzie met zich mee en dan heb ik ook nog eens mijn studies waar ik ook keihard voor moet werken. Als ik door de dag aan het studeren ben krijg ik van mijn moeder opmerkingen naar m'n hoofd geslingerd van "moet jij je niet met je hond bezig houden?".

Ik sta nu gewoon met een rug tegen een muur, alle oplossingen die ik voorstel aan m'n moeder wuift ze weg met te zeggen "jouw hond moet zich maar leren gedragen". Zij is er ook van overtuigd dat dit wel weer vanzelf goedkomt.. Als ik alle horrorverhalen van fora moet geloven van vechtende teven ben ik daar nog niet zo zeker van.

Sorry voor mijn melancholische post, maar ik voel me nu echt klote.

**Geplaatst**: 28-02-15 22:54

Geplaatst: 28-02-15 22:54

Snollygoster schreef:
"moet jij je niet met je hond bezig houden?".

Hebben die honden überhaupt enige duidelijkheid in huis?
Het komt over alsof iedereen zich met de 'eigen' hond bemoeit en niet met de rest. Lijkt me dat als je in 1 huis woont het gewoon 'algemene' huisdieren zijn die in 1 roedel leven en ook als dusdanig benaderd moeten worden.
Volgens mij hebben de honden geen flauw idee waar ze nou zelf aan toe zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 23:01

Re: Hondenprobleem, ik zit met de handen in het haar

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 23:01

Daar heb ik het met mijn moeder ook over proberen te hebben, dat we onze honden meer als een roedel gaan behandelen en niet meer van "jouw hond, jouw probleem", maar daar wilt ze ook niks van horen, want het heeft zo altijd goed gegaan, dus mijn hond moet er zo maar mee leren leven. Mijn vader is van mening dat mijn hond eens een flink pak rammel moet krijgen, lachwekkend, vooral doen ja.

Ik heb niet de middelen om hiermee verdere stappen te zetten, maar ja, als er straks iets ergs gebeurd is mijn hond het weer geweest.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:10

Geplaatst: 28-02-15 23:10

Als je moeder aan niks mee wil werken en zij wel degene is die het grootste deel van de week met de honden is lijkt me dat je het beste de hond bij iemand anders moet onder brengen. Dit gedrag gaat alleen maar erger worden.
vind het een erg vreemde situatie dat er in 1 huis zo,n onderscheid word gemaakt, dit kan nooit goed zijn voor een hond, die willen een leider hebben en dat hebben ze niet als jij er niet bent.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 23:45

Re: Hondenprobleem, ik zit met de handen in het haar

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 23:45

Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om mijn hond weg te doen, dat kan ik gewoonweg niet over mijn hart krijgen. Al eindigt dit in een vete tussen mij en mijn moeder.

Ik ben nu verscheidene gedragstherapeuten aan het contacteren, in de hoop dat ik met hun argumenten mijn moeder alsnog kan overhalen om verdere stappen te zetten. Desnoods haal ik het geld van mijn spaarrekening af, maar ik geef mijn hond echt niet op.

**Geplaatst**: 28-02-15 23:50

Geplaatst: 28-02-15 23:50

TS, kun je niet ergens gaan wonen waar je Franse bull ook heen kan? Dit lijkt me anders praktisch onoplosbaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-02-15 23:53

Re: Hondenprobleem, ik zit met de handen in het haar

Geplaatst door de TopicStarter : 28-02-15 23:53

Voor dit jaar zal dat er niet meer in zitten. Ik zit vast aan een jaarcontract op mijn kamer waar ik onder geen enkele mogenlijkheid onderuit kan, ook zijn huisdieren hier absoluut niet toegelaten.
Voor volgend jaar ben ik wel aan het uitkijken om samen iets met mijn vriend te nemen waar huisdieren wel toegelaten zijn.

**Geplaatst**: 01-03-15 00:17

Geplaatst: 01-03-15 00:17

Makkelijke oplossing voor nu: hou jouw hond apart. Desnoods op je kamer, of in de hal of iets dergelijks. Of wissel ze af in de woonkamer als je je bull niet wil buitensluiten. Scheelt een hoop stress en ruzie als ik het zo lees

én als jij in je eigen kamer zit is t natuurlijk helemaal gezellig samen met je bull

**Geplaatst**: 01-03-15 06:38

Geplaatst: 01-03-15 06:38

Snollygoster schreef:
Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om mijn hond weg te doen, dat kan ik gewoonweg niet over mijn hart krijgen. Al eindigt dit in een vete tussen mij en mijn moeder.

Ik ben nu verscheidene gedragstherapeuten aan het contacteren, in de hoop dat ik met hun argumenten mijn moeder alsnog kan overhalen om verdere stappen te zetten. Desnoods haal ik het geld van mijn spaarrekening af, maar ik geef mijn hond echt niet op.

Maar hier werd niet gesproken over weg doen. Ze had het over onderbrengen bij iemand anders als jij er niet bent.

**Geplaatst**: 01-03-15 11:17

Geplaatst: 01-03-15 11:17

Zoalsvaak word er niet naar het welzijn vd hond gekeken maar naar het egoisme van de baas.

**Geplaatst**: 01-03-15 11:26

Geplaatst: 01-03-15 11:26

Snollygoster schreef:
Daar heb ik het met mijn moeder ook over proberen te hebben, dat we onze honden meer als een roedel gaan behandelen en niet meer van "jouw hond, jouw probleem", maar daar wilt ze ook niks van horen.

Dan houdt het echt helemaal op denk ik. Als ze thuis niet bereid zijn 1 lijn te trekken in opvoeding gaat het niet veranderen.

Bizarre situatie trouwens, je huisdieren verdelen onder je gezinsleden. Je bent toch 1 gezin of niet dan?

**Geplaatst**: 01-03-15 11:34

Re: Hondenprobleem, ik zit met de handen in het haar

Geplaatst: 01-03-15 11:34

Ik zou een logeeradres zoeken voor de dagen dat je er zelf niet bent, een plek waar geen andere honden zijn bijvoorbeeld of toch herplaatsen. Dit is voor jouw hond duidelijk geen gelukkig leven. En jij bent verantwoordelijk, want het is jouw hond. Sterkte met de situatie, niks aan inderdaad...

**Geplaatst**: 01-03-15 11:36

Geplaatst: 01-03-15 11:36

Goof schreef:
Snollygoster schreef:
Daar heb ik het met mijn moeder ook over proberen te hebben, dat we onze honden meer als een roedel gaan behandelen en niet meer van "jouw hond, jouw probleem", maar daar wilt ze ook niks van horen.

Dan houdt het echt helemaal op denk ik. Als ze thuis niet bereid zijn 1 lijn te trekken in opvoeding gaat het niet veranderen.

Bizarre situatie trouwens, je huisdieren verdelen onder je gezinsleden. Je bent toch 1 gezin of niet dan?

Wij hebben hier, naast de gezamenlijke honden, ook eigen honden. Manlief heeft zijn eigen CC en nu ook zijn eigen chihuahua, ik heb mijn Friese Stabij en Chihuahua en onze oudste dochter heeft ook een eigen CC. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het echt 'verdeeld' is. We zijn allemaal gek op alle honden en ze worden honds en als in een roedel behandeld. Kan best, maar dan moet je er wel allemaal hetzelfde over denken.

**Geplaatst**: 02-03-15 18:19

Geplaatst: 02-03-15 18:19

Goof schreef:
Snollygoster schreef:
Daar heb ik het met mijn moeder ook over proberen te hebben, dat we onze honden meer als een roedel gaan behandelen en niet meer van "jouw hond, jouw probleem", maar daar wilt ze ook niks van horen.

Dan houdt het echt helemaal op denk ik. Als ze thuis niet bereid zijn 1 lijn te trekken in opvoeding gaat het niet veranderen.

Bizarre situatie trouwens, je huisdieren verdelen onder je gezinsleden. Je bent toch 1 gezin of niet dan?

Dit was vroeger bij ons ook zo, en als we dan het huis uitgingen namen we onze eigen hond mee. Denk dat dit vaker voorkomt bij gezinnen met meerdere honden.

Nomineer dit bericht ×