Meid, wat afschuwelijk..
Ik heb helaas geen verdere tips voor je..
Fijn dat een kennis overleden katten nakijkt op een chip..ik bel na 3 jaar vermissing van ons vriendje nog steeds geregeld de gemeente..in de hoop dat ze mij niet vergeten..
Weet niet of jullie een kanaal in de buurt hebben, waar hij over het ijs overgestoken kan zijn en nu niet meer terug kan? Zoja, check dan ook aan de andere kant van dat kanaal en hang daar ook flyers op aan de lantaarnpalen.
Nog steeds kan ik er verdrietig om worden. Inmiddels 2 woningen verder in hele andere pronvincie en regio, dus ben zo bang dat hij voor ons oude huis staat en daar zijn de mensen niet zo diergericht om het maar even zo te zeggen 
Overal flyers, kranten gemaild en die hebben zijn foto geplaatst..elk jaar rond zijn vermissings periode laat ik de krant wat plaatsen..supermarkten, dierenartsen in wijde omgeving mails met foto's gestuurd en de asielen..en elke maand een advertentie op MP, is gratis en daar komen erg veel reacties op. Zijn zowat het hele land al doorgereis omdat er een kat op hem leek, waar de geen chip van was gevonden. Onze andere kat was nl de chip onleesbaar geworden, verloren of defect, geen idee wat er gebeurd is. Ik zoek dus ook op aangemelde katten op amivedi zonder chip.
Dat advies kan ik je nog wel meegeven, zoek niet alleen op chipnr.
Toch..ook al zijn we ruim 3 jaar verder heb ik de hoop niet opgegeven..het was een erg mooie kat en ben bang dat iemand hem in huis heeft genomen (was ook winter, erge vrieskou toen) en heeft 'gehouden' als eigen kat..dan hoop ik maar dat hj gelukkig is en dat hij per ongeluk weer op ons pad komt..
Hij is 2 keer eerder weggeweest..1 keer bijna 1 week..kwam thuis als een voddebaal en zijn nageltjes helemaal kapot. Bleek hij bij een huis wat verbouwd werd in de zomer naar binnen gepiept te zijn en die mensen waren er niet die periode..én 1 keer bijna 3 weken. Ontroostbaar was ik, zoveel gehuild...en toen opeens, zat te bellen, hoorde ik zijn miauw bij de achterdeur. Wat er dan door je heen gaat os onbeschrijvelijk. Mager, onder de teken en hij net zo gelukkig als ik, ging zelfs mee naar de wc, haha.
Veel sterkte en ik duim dat je Moos snel weer thuis is!
PS, mn collega belde vorig jaar..dat ze een telefoontje kreeg van het asiel uit het westen (130 km verderop voor haar) dat ze haar kat hadden. Dat kon niet zei ze..want die was al 5 jaar vermist..zij erheen en het was hem..na ruim 5 jaar!!!! Ik heb mijn hoop opzo'n verhaal gevestigd