Bokt.nl

ThirzaXinge schreef:

Ik ben niet zo heel bekend op dit gebied alleen heb toch de voorkeur naar CM omdat die toch iets duidelijker is Hoe wilde honden elkaar corrigeren.

Als een wilde hond iets fout doet negeert een andere hond hem ook niet.

Shiloh schreef:

Nikass schreef:

Shiloh, ik heb het dus niet over afleiden. Dat kan ook werken, maar een hond leert dan op jou letten, maar hij leert nog steeds niet om normaal te doen tegen fietsers.

Het is ook niet eerlijk: je zegt alleen tegen de hond wat hij niet moet doen, maar geeft hem geen alternatief. Je pakt dus zijn oplossingsstrategie af en verder zoekt ie het maar uit. Dat maakt een hond heel onzeker.

Juist wel, omdat je de hond leert een andere beslissing te nemen. Je gaat afleiden (spelen bijv.) op precies dat moment dat hij wil gaan reageren. Je buigt dus de beslissing "ik ga blaffen" om naar "ik geef aandacht aan de baas en we gaan spelen". Je leert daarmee, dat de beslissing "aandacht bij de baas" beter is dan "blaffen naar de hond" daarin is het spelen dan de beloning. Ik denk dat het uiteindelijk neer komt op een combinatie van beide. Het belonen van aandacht bij de baas hebben en dus ook op het niet reageren op de fietser/hond whatever. Ik denk dat je dan een overvloeiing krijgt van, aandacht bij de baas, naar, belonen voor het negeren van de afleiding, of het ontspannen blijven bij de afleiding.

Equilibria schreef:

Shiloh schreef:

Het derde filmpje in mijn openingspost gaat daar op in Equilibria. Ook daar ben ik het met Zak George eens. Waarom zou je een hond benaderen alsof hij in een wilde roedel leeft als een hond, als hij al duizenden jaren is gefokt en geselecteerd om te luisteren en samen te werken met mensen. Zolang je maar een taal gebruikt die hij begrijpt, hoef je echt geen roedel na te bootsen.

Dat wil overigens niet zeggen dat je niet de leider moet zijn. Tuurlijk moet hij jou volgen en niet andersom. Overigens ben ik er ook van overtuigd dat het overgrote deel van de honden van zichzelf wil volgen en leiding zoekt en ook zal volgen, mits je duidelijk en consequent bent en die betrouwbare leiderrol ook aan neemt.

Paarden zijn ook al duizenden jaren getrained en gereden en toch bokken ze nog altijd naar het het zadel de eerste paar keer, (pray en predator verhaal van Pat Parelli) omdat sommige natuurlijke gedragingen gewoon blijven. Bij honden idem dito. Honden zullen ook nu nog, roedelgedrag vertonen of positief reageren op nagebootst roedel gedrag.

Equilibria schreef:

Ik moet CM even verdedigen, hij kiest ervoor de hond te benaderen zoals honden elkaar benaderen in een roedel. Met leadership, jij als baas de leider. Ik kraak andere methodes niet af hoor. Ik sluit me aan bij wat er eerder is gezegd: Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Ik heb heel veel van zijn afleveringen gezien en vind dat hij goed werk heeft verricht en heel veel onhandelbare honden heeft gerehabiliteerd.

Wat ik ook lastig vind is dat Zak George zich niet aan zijn eigen theorie houdt. Hij zegt dat je de hond moeten laten focussen op jezelf (als persoon met de riem) en vervolgens laat hij de hond (vast aan zijn riem) spelen met iemand (eigenaar) die de riem niet vasthoud en laat de hond gewoon trekken zodat het rustig zijn gang kan gaan. 4:24 t/m 4:35.

Shiloh schreef:

Ik ben ook voor een balans tussen correctie en beloning. Als vind ik het meer begrenzing en beloning. 1 van de eerste commando's die ik een hond leer is "nee", duidelijk en effectief.

M_Jacky schreef:

Snap ik. Echter werd de situatie wel gevaarlijk. Het was niet zomaar uitvallen naar een fietser maar het kwam meer in de buurt van agressie. Als ik de riem los zou laten zou hij de fietser zonder enige aarzeling gegrepen hebben. Hetzelfde gold voor andere honden (reuen) waar het leek alsof hij een waas voor zijn ogen kreeg. Pure agressie leek het en dit werd erg gevaarlijk.
Ik ben ermee naar een hondenclub geweest. Het hele traject van gehoorzaamheidstraining ben ik doorgelopen. Elke oefening voerde hij perfect uit, altijd was hij op mij gericht. Maar kwam er een reu te dicht in zijn zone (of op straat een fietser) dan was het mis.

Maanden en maanden heb ik met hem geoefend, van niks was hij onder de indruk. Het zat er gewoon in en ik kreeg het er niet uit. Hoe positief ik ook was. Gek was hij van tennisballen maar op zo'n moment hielp afleiden gewoon níét. Kwam er een hond in zijn buurt dan sloeg zijn aandacht gewoon om.

Ten einde raad was ik, geen idee wat ik ermee aan moest. De instructeurs op de hondentraining ook niet. Totdat een potige instructrice die 'cirkel wilde doorbreken' en mij de opdracht gaf hem eens flink op zijn sodemieter te geven, om het zo even te zeggen. Een fysieke tegenaanval dus. En dat hielp.
Heb hem nog nooit zo onder de indruk gezien. De hele verder les was hij alleen nog maar met mij bezig. Op een positieve manier.

Een paar maanden later mocht ik dan eindelijk behendigheid met hem doen, dit hebben we een aantal jaren met veel plezier gedaan. Zijn probleem is nooit helemaal 100 % weg gegaan, maar wel aanzienlijk verminderd.

Kuggur schreef:

Shiloh schreef:

Ik ben ook voor een balans tussen correctie en beloning. Als vind ik het meer begrenzing en beloning. 1 van de eerste commando's die ik een hond leer is "nee", duidelijk en effectief.

Dit dus.

Vele hondeneigenaren beseffen zich niet dat er zaken zijn die correctieloos zo goed als niet zijn aan te leren. In geval van het naar de wil van de handler buigen van instinctief gedrag (jacht- en drijfgedrag); deze dingen zijn dermate zelfbelonend dat een andere beloning (koekje, aai over de kop etc) erbij in het niet valt.

Om dezelfde reden werkt het negeren van ongewenste aspecten van zulk gedrag iha niet.

Voor basis gehoorzaamheids commando´s, en kunstjes is de positieve aanpak wel zeer geschikt.

Shiloh schreef:

Maar wat jij deed was 1 keer, héél duidelijk laten merken "en nou klaar" dat is iets anders dan de methode van CM. CM dwingt een hond in submissie.