Geplaatst: 01-11-14 21:08 Resfeber schreef:Ik ben zojuist terug gekomen van de dierenarts. Ik had verwacht zonder kat, maar hij zit hier weer naast me op de bank..
Aan de ene kant 'fijn', maar ik heb er toch een vreemd gevoel over.
De dierenarts vond hem er nog erg goed uitzien voor een nierpatiënt. Hij reageerde overal nog goed op, geen koorts, weegt 4,2 kg etc.
Door dit alles wilde ze hem niet euthanaseren.
Hij heeft pijnstillers gekregen als 'oppepper'. Het braken moest daarvan over gaan. Zo niet, moest ik weer terugkomen.
Het vallen had waarschijnlijk te maken met een evenwichtsstoornis. Dit kan over gaan, maar ook niet.
Ik weet het niet goed. Ben niet erg tevreden dat ze gewoon pijnstillers heeft toegediend.
Ik vind het erg naar om hem zo te zien zwalken..
Naast het 'hele' nierverhaal en het goed is weer eens te checken hoe het er voor staat (maar dat kan je altijd nog doen via je/deze dierenarts, of een ander).
Het verhaal lijkt echter precies op wat mijn kat vorig jaar heeft gehad.
Idiopatisch vestibulair syndroom, een stoornis/beschadiging van de hersenen ter hoogte van het evenwichtsorgaan.
Omdat ze daar enorm duizelig van zijn gaan ze (automatisch) ook braken, het zwalken/verdwaasd rondkijken/omvallen hoort daarbij en is vreselijk om aan te zien.
Komt met name bij honden voor maar af en toe ook bij katten.
Mijn kat heeft helaas 6 van dit soort aanvallen achter elkaar gehad... maar dat is dus niet ' normaal', over het algemeen is het zo (tenminste zo heeft de dierenarts het me verteld) dat ze 1 aanval krijgen, daarna gaat het ' goed' (nemen de omliggende hersenen de functie over), of niet (maar dan loopt het ook heel snel af zegmaar).
Goed nieuws daarbij is misschien is dat mijn kat het uiteindelijk wel gered heeft, terwijl ik echt op het punt stond haar in te laten slapen na de laatste aanval, ze durfte geen stap meer te verzetten, was bang/onzeker enz, dat was geen leven, maar een dag na die laatste aanval kwam er toch weer verbetering welke zich doorgezet heeft uiteindelijk.
Ik heb haar de hele winter binnengehouden terwijl ze ' revalideerde' . Ik merkte nl dat als ze gespannen/onzeker was de klachten weer wat toenamen terwijl als ze binnen was (bekend terrein en geen vreemde katten) ze weinig last er meer van had. Wel heb ik de eerste weken/2 weken mijn huiskamer volgebouwd gehad met opstapjes, want springen vonden zij en ik doodeng, en heb ik haar niet rondgedragen en zo min mogelijk opgepakt (ik kon merken dat ze dat niet prettig vond, waarschijnlijk nog de duizeligheid).
