Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-12-14 00:23

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 00:23

En ik vind dat wanneer een hond niet meer zindelijk is, de hele dag jankt en 'snachts ook, duidelijk de weg kwijt is. Dat het tijd is om daar een eind aan te maken. Het dier beseft het niet, je hebt er 13 jaar goed voor gezorgd je hoeft jezelf geen schuldgevoel aan te praten.

**Geplaatst**: 25-12-14 00:26

Geplaatst: 25-12-14 00:26

Femek2902 schreef:
Ik kan niet zien of dit dier nog geniet van een aai, bedelt om aandacht etc. Maar ik lees dat het dier ontzettend bedelt om eten, voor mij genoeg om te zeggen geef hem lekker eten en geniet nog ff van hem. Want een dier dat niet meer geniet van zijn leven eet echt niet meer, en zal al helemaal niet bedelen.

Goed, gelukkig is het niet onze taak om te zeggen dat de hond er genoeg van heeft, ja of nee. Dat is aan de Ts. Maar het feit dat ze er zo ontzettend aan twijfelt zegt mij genoeg. Als ik zo zou twijfelen dan zou ik het nog even lekker laten. Voor je het weet ligt hij de volgende morgen dood in de kamer, dan weet je in ieder geval zeker dat het genoeg was. Want ik zou het niet kunnen om een hond zomaar in te laten slapen. Zeker niet een waar ik al 13 jaar aan gehecht ben.

Het paard waar ik het over had is ontzettend gefocussed op eten.
Niets maakt haar gelukkiger dan eten.
Niet die knuffel.
Niet die aandacht.
Niet die wandeling.
Paard gaat voor eten.
Ik ga er helemaal in mee dat je iedere dag met je dier moet beleven alsof het de laatste is.
Want ook meegemaakt dat een dier de volgende ochtend gewoon dood in zijn stal kan liggen na een hartstilstand.
Maar op het moment dat ze eten.
En vrolijk ogen.
Dan is het in mijn ogen te vroeg om ze te laten gaan.

**Geplaatst**: 25-12-14 00:36

Geplaatst: 25-12-14 00:36

Cassidy, je schrijft dat je het niet over je hart hebt kunnen verkrijgen. Dan spreekt je gevoel toch juist?

Mijn hond is nu vier. Ik zou ook heel ver gaan om hem weer beter te krijgen. Mijn kat heb ik laten inslapen op 27 juni maar die was 20.

De hond van TS is ook 13. Voor een grote hond is dat ook al heel oud. Dan is het hele verhaal ook anders.

**Geplaatst**: 25-12-14 00:38

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 00:38

Maar TS zegt toch juist dat de hond niet meer vrolijk oogt. En dat ze zo twijfelt zegt me genoeg dat ze niet over een nacht ijs gaat. Dat ze de afweging maakt.
En dat is altijd moeilijk. Niemand weet het 'juiste' moment. Dat is zo lastig..

**Geplaatst**: 25-12-14 00:45

Geplaatst: 25-12-14 00:45

Mijn paard is 12.
Prognose voordat we de behandeling zouden starten was 30%.
Het pakte uiteindelijk goed uit.
Dankzij een goed gesprek met de arts, en het feit dat de arts aangaf dat wat mijn paard mankeerde niet zo heel vaak voorkomt. Dus dat ze wel een prognose kunnen doen maar geen ervaring hebben met de aandoening.
Ik weet van een geval waarbij vergelijkbare aandoening en door de eigenaar alles uit de kast gehaalde behandelingen niet goed zijn aangeslagen. Dit had ik voor ogen dat ik de beslissing heb gemaakt om haar te laten gaan.
Ik heb echt op het punt gestaan om haar te laten gaan.
En met name de opmerking van de DA dat er niet meteen een beslissing genomen hoefde te worden, heeft me doen beslissen om de behandeling in te zetten en niet in te laten slapen.
Mijn mening is dat een buitenstaander te vaak en te snel met de mening klaarstaat om het dier te laten gaan.
En daar heb ik me in het verleden ook schuldig aan gemaakt. Maar dat gaat niet meer gebeuren.
Omdat ik de ervaring heb opgedaan dat de natuur heel veel kan....

**Geplaatst**: 25-12-14 01:15

Geplaatst: 25-12-14 01:15

Helemaal mee eens dat soms mensen te snel beslissen. Maar dat lijkt me niet opgaan voor TS.

**Geplaatst**: 25-12-14 01:18

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 01:18

Het feit dat ts de vraag stelt toont dat ze twijfelt.
De vraag is waarom ze twijfelt.

**Geplaatst**: 25-12-14 01:32

Geplaatst: 25-12-14 01:32

Als ik zo de noodkreten en verdediging van de TS lees... TS kijk eens naar je hond alsof hij/zij van een vriend of kennis is. Wat adviseer je dan?

Een (halve)pijnstiller voor de nacht, zodat hij 's ochtends net wat makkelijk kan opstaan... Kan ook op basis van homeopathie. Om er net die scherpe randjes eraf te halen. En dan het janken en de incontinentie, houd jij het nog vol? Zolang jij ervoor wilt strijden, ga die strijd aan. Pas achteraf besef je of je niet te ver/ lang bent door gegaan.

**Geplaatst**: 25-12-14 01:37

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 01:37

Voor het geval dat ts openstaat voor alternatieve geneeswijzen, kan ze mij per PB contacteren. Ik kan eventueel proberen wat voor haar te doen .

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-12-14 12:39

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst door de TopicStarter : 25-12-14 12:39

Zo... dat was even bij lezen...
Volgens DA heeft Pake dus definitief geen pijn maar is hij echt aan t dementeren.
en gelukkig jankt hij s'nachts niet... dan wordt je alleen wakker door zijn gesnurk

ook geniet hij nog heel erg van kriebelen en aaien. Het is alleen deze extreme focus op eten en het janken/piepen. Dingen om erop de kauwen heb ik ook geprobeerd... maar alles wat hart is laat hij liggen en wat zachter is... is zo op. Doof is hij niet,wel hoort hij slechter. Vroeger kon niemand aan de huisdeur komen en nu moet er echt angebeld worden. Andere honden zet hij af en toe ook nog op zijn plaats.
Dat hij s'ochtends niet meer mee wil is niet omdat hij niet meer gemakkelijk omhoog komt... dat is echt van " het is mij te vroeg " ,haha
want kom ik van stal en wil dan wandelen is t geen probleem.
En ja... natuurlijk heb ik er zelf behoorlijk last van het janken en de incontinentie maar ik heb zoiets van: dat hoort erbij.
Het is alleen , dat ik me afvraag wanneer het voor HEM genoeg is en jammer genoeg kan hij dus niet praten.
Puur verstand zegt , het is genoeg, hij heeft een mooi en lang leven gehad... maar het gevoel zegt even iets heel anders. Dus zo of zo ben ik egoïstisch :laat ik hem een spuitje geven, dan is het om mijn rust, laat ik hem nog doorgaan zoals nu... ook...

**Geplaatst**: 25-12-14 17:01

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 17:01

Lastige keus om te maken. De twijfel herken ik helaas maar al te goed. Afgelopen maandag mijn poes in laten slapen. Ze had nierfalen en het ging slecht. Maar het vreemde was dat ik tot het laatste moment getwijfeld heb of inslapen echt al nodig was. Mijn poes at ook nog heel graag. Wel alleen zachte voeding, en kleine beetjes per keer. Maar ze bedelde er wel vaak om. Ze dronk, was zindelijk, lag graag bij ons en genoot van de aandacht. 'Gelukkig' vertelde de da me na kort onderzoek dat het écht tijd was. Ze was helemaal op. Dat was voor mij wel een hele troost.

Ik lees hier nu al een paar keer dat zolang ts nog twijfelt het waarschijnlijk nog niet de tijd is. Maar zo simpel ligt het helaas niet altijd. Soms sta je er juist te dicht bovenop en is het zo duidelijk niet.

Misschien is het een idee om je hond door je da te laten onderzoeken en te overleggen over wat het beste is voor de hond? Ik wens je veel sterkte, dit soort dingen zijn moeilijk..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-12-14 19:41

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst door de TopicStarter : 25-12-14 19:41

Allereerst sterkte JackenJill ! Je hebt gelijk,zoms zit je gewoon te dicht bovenop zodat je de basis niet meer kan zien... zo voel ik het juist.
Bij de Da waren wij... maar (vroeger was zij een heel goede ondertussen is het errruuuug commercieel, dus ik ga zo of zo nog een 2nd opinion opvragen) maar zij begon meteen over speciaal voer ( uiteraard te kopen via praktijk ) en pijnstillers voor de artrose. .. waar Pake dus nog GEEN pijn heeft.
Dus aan de mening van de huidige DA hecht ik niet echt waarde.
ik heb Pake zo lang en het was al verschikkelijj om zijn broer afgelopen jaar aan kanker te verliezen. .. zo simpel gezegd: niet de hond en zijn dementie/incontinentie/janken ist het probleem.... maar IK :-(

**Geplaatst**: 25-12-14 20:56

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 20:56

Dank je Sasja, ik ben nog steeds erg verdrietig maar het was voor haar Het beste..
Lijkt me moeilijk als je je da niet vertrouwt. Mag ik vragen hoe je weet dat je hond geen pijn heeft? Hoe zijn jullie erachter gekomen dat hij artrose heeft?

**Geplaatst**: 25-12-14 21:36

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 25-12-14 21:36

De hond is dement. jankt veel, is incontinent en heeft artrose.. Voor mij zou dit echt genoeg zijn. Beter word het niet, alleen maar slechter dus waarom zou je daar op wachten? Hetzelfde met de pijnstillers, ook al zou dat op de langere termijn voor meer problemen zorgen, je geeft hem wel een pijnvrije tijd.

Met mijn herder was het genoeg toen hij naast de spondylose waarschijnlijk kanker/een tumor aan zijn alvleesklier kreeg, in het begin dachten we nog aan een ontsteking en hebben we geprobeerd om hem een hele sterke pijnstiller met novacam samen te geven om te kijken of hij daardoor op zou leven, als dat het geval zou zijn zouden we beginnen met een behandeling, bleef zijn gedrag hetzelfde dan zouden we stoppen.
Hij leefde niet op en bleef lusteloos dus die 'belofte' ben ik nagekomen.
Ik denk idd dat je het zelf wel voelt, dat had ik ook maar de DA stond voordat hij hem hier in huis gezien had niet achter de euthanasie (hij was in de praktijk nog best helder) en wilde graag een behandeling proberen, dit was de compromis en helaas was mijn gevoel dus juist.

**Geplaatst**: 30-12-14 09:42

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 30-12-14 09:42

ik zit een beetje met hetzelfde probleem hier
heb een hondje van bijna 17
is blind, doof, dement, heeft een rug hernia, maar ik zie geen verschil in gedrag met of zonder pijnstilling
ze slaapt heel veel, maar als ze rondloopt is ze de weg kwijt, loopt overal tegenaan ( wat natuurlijk pijn doet, want soms gaat het in volle vaart), blijft doorlopen ook als er iets voor haar staat waardoor ze nu regelmatig 'vast' zit en dan begint te piepen om gered te worden

in de nacht kan ze haar plas niet ophouden en overdag merkt ze pas op het moment zelf dat ze moet poepen of plassen, dus ook hier ligt het hele huis onder tenzij ik haar meteen buitenzet het moment dat ze begint te wandelen

ik zie niet of ze nog gelukkig is, en ik ben dus ook enorm aan het twijfelen wat ik met haar moet doen
haar tanden zijn ook slecht, maar de laatste keer tijdens het tanden doen hield haar ademhaling ermee op, dus dat durf ik niet meer aan

pfoe, dit soort dilemma's zijn de ergste

**Geplaatst**: 30-12-14 09:56

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 30-12-14 09:56

Hoe banketstaaf het ook klinkt, als mijn hond er zo aan toe is, is het geen dilemma meer.
Sterker nog, mijn ouwetje laat ik niet zover komen...

**Geplaatst**: 30-12-14 11:57

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 30-12-14 11:57

Ik denk er echt net zo over als Billy, waarom zo lang wachten? beter wordt het niet, slechter wel en het is alleen je schuldgevoel die hier spreekt denk ik. Niet nodig

**Geplaatst**: 30-12-14 12:15

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 30-12-14 12:15

Ik wil ook graag even reageren. Ik begrijp jou twijfel heel Goed over je hond. Vorig heb ik mijn kat op 8 jarige leeftijd in moeten laten slapen door een tumor bij der nieren. Ook eerst twijfel maar het was echt tijd ze was op.zoals andere al zeggen je hond is incontinent,dement en heeft atrose is het dan niet genoeg geweest? Sterkte met je besluit

**Geplaatst**: 30-12-14 12:36

Geplaatst: 30-12-14 12:36

Ik begrijp je helaas ook heel goed, maar kan geen raad geven want ik zit zelf in precies dezelfde situatie.

Mijn hond is pas 7jaar (sint-bernard dus wel een groot ras) en heeft ook artrose in beide heupen. Wandelen kan bijna niet meer, op goede dagen lukt een blokje rond nog net. Als ze tijdens het wandelen uit blijschap eens een sprintje trekt dan sukkelen we verder tot thuis.

Ze is met regelmaat incontinent, waardoor er overal waar ze loopt druppeltjes urine liggen, in combinatie met kleine kindjes die vaak op de grond zitten te spelen is dit eigenlijk geen doen -O-

Ze vertoont ook regelmatig tekenen van beginnende dementie, laten we haar buiten om te plassen staat ze je dom aan te kijken om dan vervolgens bij het binnenkomen in huis te plassen, begint soms uit het niets te janken...

Ik weet ook echt niet wat ermee te doen, het lijkt zo egoistisch om haar in te laten slapen...
Konden ze maar zelf zeggen wat het beste zou zijn

**Geplaatst**: 30-12-14 13:08

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst: 30-12-14 13:08

Die twijfel is ook zó moeilijk! Een buitenstaander ziet het wellicht wat objectiever. Zo ook bij mijn kat. Ik twijfelde nog, mijn moeder zag haar en zei meteen dat het tijd was. Achteraf ben ik haar daar dankbaar voor want ze had gelijk. Ik ben nog steeds verdrietig maar ook zo opgelucht dat haar lijdensweg gestopt is. Als ik hier de verhalen lees van incontinente honden, dementie, artrose, tegen dingen aanlopen... Als buitenstaander zou ik dan zeggen: het is goed geweest zo...

**Geplaatst**: 30-12-14 13:16

Geplaatst: 30-12-14 13:16

Helaas is het voor een buitenstaander in onze situatie net minder duidelijk. Als hier iemand komt is ze dolenthousiast en staat te springen en gek te doen, wat echter niemand ziet is dat er daarna niet meer van haar kussen komt en totaal uitgeteld is. Of als we 's morgens opstaan en het hele huis ligt vol met druppels urine, dat ziet niemand. Het enige wat ze zien is een blije hond...

Ze is ook nog maar 7jaar (of eigenlijk pas binnen 3 maanden...)

**Geplaatst**: 30-12-14 13:32

Geplaatst: 30-12-14 13:32

Onze oude hond kreeg het sneller benauwd. Na 15 minuten lopen liep hij echt te hijgen.
Hij was 16 en het was klaar.
Da zei dat als wij hem niet hadden verlost hij na een paar dagen was gestikt..

**Geplaatst**: 30-12-14 13:33

Geplaatst: 30-12-14 13:33

Ik ben er ook een van niet te lang rekken......hoe lástig dat ook is.
Ben van mening dat er tegenwoordig zoveel mogelijk is aan behandeling bij de dierenkliniek dat je je meteen een hele slechte eigenaar voelt als je daar eigenlijk niet aan mee wilt doen, zij het om moralen rede dan wel om financiële rede.

Want ook het laatste gaat toch bij steeds méér mensen meespelen.En dat maakt hun géén slechte eigenaar of een ondoordacht persoon.

Als ik aan de sukkel raak hoop ik ook nog in staat te zijn om aan te geven dat ik er klaar voor ben.
Of hoop dat mijn naaste dat doen.
Hoe oud ik dan ook mag worden.

Wat voor mij belangrijk is is een mens en dier wáárdig leven.
Liever "jammerlijk "geen 80 maar 79 worden dan 82 + en de weg compleet kwijt zijn met alle gevolgen van dien.

Makkelijk is zo een keuze niet, ook niet voor mij met betrekking tot mijn dieren, maar wat je voor jezelf niet wenst, wens dat dan ook een ander niet.

**Geplaatst**: 30-12-14 16:20

Geplaatst: 30-12-14 16:20

MiVita schreef:
Ik begrijp je helaas ook heel goed, maar kan geen raad geven want ik zit zelf in precies dezelfde situatie.

Mijn hond is pas 7jaar (sint-bernard dus wel een groot ras) en heeft ook artrose in beide heupen. Wandelen kan bijna niet meer, op goede dagen lukt een blokje rond nog net. Als ze tijdens het wandelen uit blijschap eens een sprintje trekt dan sukkelen we verder tot thuis.

Ze is met regelmaat incontinent, waardoor er overal waar ze loopt druppeltjes urine liggen, in combinatie met kleine kindjes die vaak op de grond zitten te spelen is dit eigenlijk geen doen
Ze vertoont ook regelmatig tekenen van beginnende dementie, laten we haar buiten om te plassen staat ze je dom aan te kijken om dan vervolgens bij het binnenkomen in huis te plassen, begint soms uit het niets te janken...

Ik weet ook echt niet wat ermee te doen, het lijkt zo egoistisch om haar in te laten slapen...
Konden ze maar zelf zeggen wat het beste zou zijn

Als ze niet eens meer een kwartiertje kan wandelen, ze bij een uitspatting lijdt, niet zindelijk is (veel honden vinden dit vervelend), dan zie ik niet in waarom het egoïstisch zou zijn om haar in te slapen. Ik neig eerder naar andersom.

Als ze geen leven meer kunnen leiden, laat hen dan geen leven lijden.

Overigens, niet als verwijt bedoeld. Je denkt er duidelijk echt over na.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-12-14 18:33

Re: Wanneer is het genoeg...

Geplaatst door de TopicStarter : 30-12-14 18:33

Pffft... zo veel reacties en zo veel verglijkbare situaties... en het idiote is, je meer ik over nadenk en overleg bij mij zelf... je rustiger de hond wordt
...qua piepen dan. Het focussen op eten en de incontinentie zijn gelijk. Vroeger was die nu al een en al paniek met het geknal en nu hoor je hem niet ( wordt dus kennelijk ook behoorlijk doof) en dit heeft oom weer een positief effect op mijn hysterische herplaatser,want die ziet de ouwe rustig en trekt zich aan hem op....

Nomineer dit bericht ×