Bokt.nl

Amandavd schreef:

Dat kan wel zijn, maar niet in elk geval is de hond schuld. Net als mensen zijn bepaalde honden rassen gevoeliger voor aankomen en dik zijn dan andere. Soms kun je dat als eigenaar goed in de hand houden en soms gaat dat iets makkelijker. Om dan meteen met het vingertje te wijzen naar de eigenaar...

Cemlys schreef:

Amandavd schreef:

Dat kan wel zijn, maar niet in elk geval is de hond schuld. Net als mensen zijn bepaalde honden rassen gevoeliger voor aankomen en dik zijn dan andere. Soms kun je dat als eigenaar goed in de hand houden en soms gaat dat iets makkelijker. Om dan meteen met het vingertje te wijzen naar de eigenaar...

dat klopt maar dan geeft de eigenaar alsnog teveel. Dat een hond aanleg heeft betekent niet dat hij perse dik moet zijn. Dus nee eigenaar is gewoon ten allen tijde verantwoordelijk. Ik krijg dagelijks te maken met over gewicht en mensen die denken dat de hond al bijna geen eten krijgt. Vaak schrik je dan nog van de hoeveelheid die ze krijgen. Heel makkelijke smoes hoor die aanleg

ingeb0rg schreef:

Houd toch op met dat gezemel. Mijn DA zegt altijd, als de reu geen dekdienst heeft zorgen die ballen alleen maar voor ellende.

Hier labradors in huis en nog geen een is dik, lui en sloom geworden van een castratie. Wel evenwichtiger en makkelijker. Bovendien, denk eens aan de prostaat problemen die ongecastreerde reuen kunnen krijgen. Er zitten veel meer nadelen aan vast op dit moment.

Ik zou ook stoppen bij een hond op leeftijd om het allemaal chemisch te doen. Gun die hond rust, en stop met die chemische zooi lijkt me toch slechter als 20min narcose!

ingeb0rg schreef:

Mijn dierenarts is 31. Dus nee die is niet bepaald ouder en werkt in een super moderne kliniek. Waarom een reu een reu laten als hij er niks mee kan?

Natuurlijk, ik ken mensen waarbij een reu niet eens snapt wat een loopse teef is. Maar mocht een hond er zo'n last van hebben dan had ik het toch wel geweten. En al die chemische troep helemaal achterwegen gelaten.

En misschien is het toeval, er zijn er hier in de loop der jaren 3 niet gecastreerd omdat ze ook zo makkelijk waren. En die hebben allemaal prostaat klachten gekregen, waarbij er bij twee alsnog na castratie volledig de klachten verdwenen waren! En een dierenarts die niet wil castreren omdat hij het zonde vind heb ik eigenlijk ook nog nooit gehoord.

Uiteindelijk is de keuze aan de baas natuurlijk, maar hakkie takkie weg zakkie lijkt me in dit geval echt het beste

StableDoor schreef:

Ik zal proberen op alle vragen en reacties antwoord te geven, maar het topic gaat best hard, dus misschien heb ik wat over het hoofd gezien.

*Voer/gewicht
Eerst wil ik even duidelijk maken dat ik nooit heb gezegd dat mijn hond aanleg heeft om dik te zijn, ik snap ook niet waar het ineens vandaan komt dat ik smoesjes zou gebruiken?
Mijn hond is erg slank, momenteel eigenlijk een beetje te dun. Met zijn implantaat werd hij te dik, hij kreeg absoluut niet veel eten. Hij kreeg minder dan 1/3 van wat hij voor de 'castratie' kreeg, en dan ook nog eens light. Aanbevolen wordt om 25% minder te voeren na een castratie, wij zaten daar dus nog ver onder met voeren. Hond had wel steeds honger, dat werd op advies van de DA aangevuld met sperziebonen en eventueel een boterham of appel. Koekjes of andere extra's kreeg hij niet. Het probleem was ook dat hij in die periode heel erg last had van zijn arthrose. Zijn implantaat kreeg hij in de winter, in de winter heeft hij ook altijd het meeste last van zijn arthrose. Door zijn arthrose kon hij dus niet veel lopen. Uiteindelijk zijn we door allemaal toestanden naar een andere DA overgestapt (waar we nu nog steeds zitten), deze DA heeft hem fysio- en lasertherapie gegeven voor zijn rug en poten, hierna ging het stukken beter. Op zijn advies zijn we 1,5 tablet Rymadil gaan geven per dag, hier doet hij het nog steeds geweldig op! De DA adviseerde ook om geen lightvoer meer te geven omdat er te weinig voedingsstoffen in zitten voor een hond die nog zo actief is.

*Beweging/mentale uitdagingen
Hond krijgt zeer veel beweging: 's ochtends vroeg zijn eerste rondje (aangelijnd, 5-10 minuutjes maar, hij wil altijd uitslapen ); daarna zijn lange wandeling (altijd minimaal 1 uur, grootste deel los); 's middags nog een rondje in de wijk (aangelijnd, 20-30 minuten) en dan 's avonds zijn laatste rondje (5-10 minuten, ook dan heeft hij geen zin en wil 'ie slapen ). Zwemmen doet hond ook bijna iedere dag, zelfs met -15 graden Celcius lag hij heerlijk in de Lech te badderen
Hond moet juist veel bewegen (in hoog tempo) om zo min mogelijk last te hebben van arthrose. Hond krijgt Rymadil zodat hij beter loopt. Hond heeft overigens al een hele tijd niet mank gelopen, zelfs niet onregelmatig! Door veel beweging, Rymadil, fysio- en lasertherapie gaat het momenteel erg goed met rug en pootjes van hondlief. Bij minder beweging gaat hij vrijwel altijd slechter lopen. We passen de hoeveelheid en vorm van beweging natuurlijk wel aan naar wat hij kan. Als hij slecht loopt gaan we bijv. een tijdje niet zo lang wandelen, en alleen maar op een goede (vlakke) ondergrond. Ook lopen we niet met hem op strand met mul zand, vermijden we hobbelige/ongelijke paden, etc. Hond gaat overigens altijd mee de bergen in in de vakanties, daar loopt hij op de een of andere manier altijd super, ondanks dat hij over rotsen klautert etc. (dat doet hij overigens zelf, we lopen expres op vlakke paden, maar meneer houdt van ruig )
Mentale uitdaging heeft hij ook zat. Hij vindt het heerlijk om te trainen, ik moet steeds nieuwe dingen verzinnen om hem te leren. Hond is zeer intelligent (onderzocht door een gedragsdeskundige, al heeft hond ook wel hele domme acties ) en verveelt zich snel, je moet hem dus continue bezig houden met oefeningetjes en nieuwe dingen. Ook zijn hond en ik begonnen met 'speuren', dit varieert van objecten in huis zoeken tot mensen zoeken (bijv. mijn ouders) in het duin. Ook dit vindt 'ie helemaal geweldig! Als hij weer op loopse-teven-jacht is, is het vrijwel onmogelijk om te trainen. Zodra hij geen teven meer ruikt, komt hij zelf naar me toe om te trainen.

A/chemische zooi/castratie/implantaat
Goed, ik las wat commentaar op de DA. De DA is echt een geweldige man met veel verstand van zaken. Hij is al wat ouder, maar houdt totaal niet vast aan de ouderwetse methoden. Hij gaat steeds naar bijscholingen e.d. of lezingen in binnen- en buitenland. Hij is gespecialiseerd in chirurgie, orthopedie (dus o.a. arthrose) en oncologie, dus zeker van de problemen van mijn hond heeft deze DA veel verstand. Tegenwoordig leren DA's ook dat castratie zo min mogelijk gedaan moet worden. Zoals Noek_bronco al zei, de 'castreren-die-handel-theorie' is achterhaald. Ook mijn DA heeft zich hierover goed laten bijscholen. Castreren wordt door 'moderne dierenartsen' om het zo maar even te zeggen, niet meer gedaan zonder dat daar een hele goede reden voor is (dus 'castreren omdat het hoort' wordt niet meer gedaan). Het is overigens inderdaad niet zo dat een gecastreerde hond minder kans op prostaatproblemen heeft, het is wel zo dat bij honden met een verdikte prostaat castreren vaak de oplossing is. Dit is bij mijn hond niet het geval, dus om deze reden is castratie niet nodig.
Over de uitspraak dat implantaten 'chemische zooi' zijn: een implantaat is eigenlijk gewoon hetzelfde als een prikpil bij de mens, alleen is dit dan voor een man. Het zijn dus gewoon lichaamseigen hormonen, alleen dan in een grotere concentratie, die negatieve feedback geven op de 'over-manly-man-hormonen'. Geen chemische zooi dus. Wat wel chemische zooi is, is de echte chemische castratie. Deze bevat allemaal vrouwelijke hormonen, dus niet lichaamseigen stoffen voor een mannelijk dier. Onze DA is heel erg tegen chemische zooi, maar niet zo tegen een implantaat.
De DA zegt ook dat dik worden bij castratie vrijwel niet te voorkomen is, zeker niet voor een dier wat al onder de senioren valt. Door die castratie verliest hij zijn mannelijke hormonen dus, daardoor zal de stofwisseling trager worden en wordt de hond minder actief. Dit is volgens de DA een groot risico voor mijn hond, omdat de hond dan minder wil bewegen, zwaarder zal worden (nog minder voeren kan niet, aldus DA) en dus meer last zal krijgen van zijn arthrose. Dit gedrag is natuurlijk ook niet leuk, dat snapt de DA ook, maar hij denkt dat hondlief een minder leuk leven krijgt als hij wel gecastreerd wordt. Een implantaat wil de DA dan nog wel doen, als het gedrag na deze maand nog zo erg is.

Als ik nog iets vergeten ben, zeg het dan even, dan reageer ik daar ook nog op.

Edit: @ingeb0rg: ik denk ook niet dat hond snapt hoe een teef werkt, hij is er nog nooit op gesprongen

Amandavd schreef:

Niet elke hond krijgt een minder mooie vacht, is ook maar net wat je er zelf aan onderhoudt.

Amandavd schreef:

Als ik moet kiezen tussen mijn hond zijn gezondheid/gemoedsrust of de vacht dan kan die mooie vacht mij gestolen worden. Voer verandering, trimster , zijn al paar dingen waarmee je het mooier kan maken.