Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
calippe
Berichten: 298
Geregistreerd: 18-02-14

Re: Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 15:44

Ik kan een herplaatsen opvoeden, evengoed als een pup.

Anoniem

Re: Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 15:47

Omdat ik een hond wil met stamboom. Waarvan ik zelf de lijnen heb uitgezocht. Zodat ik die kan controleren op gezondheid en leeftijden. Geeft natuurlijk geen garantie, maar wel minder risico.

En ik vind juist de eerste paar weken van de pups het belangrijkste. Daarin kun je ze het meeste leren. We hebben ooit 1 hondje opgevangen. En dat is nooit helemaal goed gekomen qua gedrag.

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 15:50

Kelly_ann schreef:
Eens hoor TS en de meeste anderen...

Maar wat is eigenlijk het evolutionair/psychologisch nut of doel van de menselijke neiging om dieren te 'redden' en hen menselijke iegenschappen toe te kennen?

Even er van uitgaande datmenselijk gedrag ook zo zijn functie heeft of heeft gehad in de geschiedenis...


Macht.

Waarom ziet men een dier als iets anders dan een mens? Menselijke eigenschap of niet, dieren hebben ook gevoel. Dieren willen ook leven.

Over de geldkwestie t.o.v. redden: waarom zou je zoveel geld in 1 mens steken om diegene aan de beademing te doen of een dure operatie te geven, terwijl voor datzelfde bedrag 100 gebroken benen gespalkt kunnen worden?

calippe
Berichten: 298
Geregistreerd: 18-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 15:50

Ik hoef geen hond die perfect is. Ook in pups kunnen later karakterfouten omhoog komen die je liever niet had gezien. Maar een hond is en blijft een individu met iets eigens.
Ook kinderen van jezelf kun je niet precies zo maken zoals je het wilt.

Anoniem

Re: Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:19

Sorry maar ik ga geen kinderen met honden vergelijken. Is het nu moeilijk om te begrijpen dat ik gewoon geen asielhond wil? Wil geen fouten herstellen wat iemand anders heeft gemaakt bij een hond. En ik kies een ras uit waarbij het karakter bij mijn past. En tot nu toe heb ik weinig te klagen over mijn pup. Enigste wat hij doet is hard happen als iemand anders hem voert. Tjah dan moeten ze hem maar niet voeren.

En dieren hebben volgens mij niet het besef dat ze een spuitje krijgen of naar de slacht gaan.

easygoing

Berichten: 3592
Geregistreerd: 26-02-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:26

xSlvna schreef:
Hét voorbeeld, Paard in Nood (Spanje). Man wat worden daar veel dieren gered die weinig kans hebben, wordt veel geld in gepompt en hierdoor kunnen goedkopere reddertjes niet meer gered worden. :roll:

En dan ook nog vaak geld er in pompen en nóg gaan ze dood.


Wat een bullshit zeg.

Nimfee
Berichten: 1259
Geregistreerd: 06-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:26

love_western schreef:
Omdat ik een hond wil met stamboom. Waarvan ik zelf de lijnen heb uitgezocht. Zodat ik die kan controleren op gezondheid en leeftijden. Geeft natuurlijk geen garantie, maar wel minder risico.

En ik vind juist de eerste paar weken van de pups het belangrijkste. Daarin kun je ze het meeste leren. We hebben ooit 1 hondje opgevangen. En dat is nooit helemaal goed gekomen qua gedrag.


Dat kan ik mij wel voorstellen dat je liever een hond met stamboom hebt, vanwege de gezondheid. Ik kan me ook voorstellen dat je graag een pup neemt zodat je hem zelf kan opvoeden en zelf de dingen kan laten leren die je hem wilt aanleren.
De dingen die je opnoemt lijken mij ook van toepassing op een herplaatser. Ik zeg niet dat je perse een herplaatser moet nemen hoor, ik heb idee dat jou visie op een herplaatser niet helemaal klopt. Je kunt bijvoorbeeld ook een herplaatser nemen die een stamboom heeft, zo'n beetje iedere rasvereniging heeft wel herplaatsers. Ik heb toen ook gekeken bij verschillende rassen of zij een herplaatser hadden.

Hoe komt het dat de eerste paar weken van een pup het belangrijkst is? Ik heb een paar keer deze vraag gesteld, niet perse aan jou, ik heb er nooit concreet antwoord op gehad. Misschien kun jij mij daar antwoord op geven?
Eén hond opvangen met moeilijk gedrag is niet generaliseerbaar. Ik heb een herplaatser, is echt een perfect hondje. Dan kan ik bijvoorbeeld ook zeggen dat alle herplaatsers goed gedrag hebben :D maar ik ken dus ook herplaatsers die idd probleem gedrag hebben, evenals rashonden die probleemgedrag hebben.

Maartje1990

Berichten: 22431
Geregistreerd: 05-06-06
Woonplaats: Kessel (Limburg)

Re: Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:29

Mobiel dus reageer alleen op ts en kan alleen maar zeggen dat ik het er helemaal mee eens ben

Monchou

Berichten: 7037
Geregistreerd: 16-08-05
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:30

Niet alleen met dieren is dat zo, maar ook met mensen wordt zo geredeneerd.
Blijkbaar vinden veel mensen leven altijd beter dan de dood.
Mischien omdat veel mensen bang zijn voor het onbekende.

Maar.. sommige dieren of mensen zijn inderdaad dood beter af.

edit: wat mensen betreft heb ik het dan over uitgebreide medische behandelingen om iemands leven nog te rekken, al is die al op hoge leeftijd, bijvoorbeeld.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:41

Nimfee schreef:
love_western schreef:
Omdat ik een hond wil met stamboom. Waarvan ik zelf de lijnen heb uitgezocht. Zodat ik die kan controleren op gezondheid en leeftijden. Geeft natuurlijk geen garantie, maar wel minder risico.

En ik vind juist de eerste paar weken van de pups het belangrijkste. Daarin kun je ze het meeste leren. We hebben ooit 1 hondje opgevangen. En dat is nooit helemaal goed gekomen qua gedrag.


Dat kan ik mij wel voorstellen dat je liever een hond met stamboom hebt, vanwege de gezondheid. Ik kan me ook voorstellen dat je graag een pup neemt zodat je hem zelf kan opvoeden en zelf de dingen kan laten leren die je hem wilt aanleren.
De dingen die je opnoemt lijken mij ook van toepassing op een herplaatser. Ik zeg niet dat je perse een herplaatser moet nemen hoor, ik heb idee dat jou visie op een herplaatser niet helemaal klopt. Je kunt bijvoorbeeld ook een herplaatser nemen die een stamboom heeft, zo'n beetje iedere rasvereniging heeft wel herplaatsers. Ik heb toen ook gekeken bij verschillende rassen of zij een herplaatser hadden.

Hoe komt het dat de eerste paar weken van een pup het belangrijkst is? Ik heb een paar keer deze vraag gesteld, niet perse aan jou, ik heb er nooit concreet antwoord op gehad. Misschien kun jij mij daar antwoord op geven?
Eén hond opvangen met moeilijk gedrag is niet generaliseerbaar. Ik heb een herplaatser, is echt een perfect hondje. Dan kan ik bijvoorbeeld ook zeggen dat alle herplaatsers goed gedrag hebben :D maar ik ken dus ook herplaatsers die idd probleem gedrag hebben, evenals rashonden die probleemgedrag hebben.

Ja dat is inderdaad mogelijk om een herplaatser te nemen met stamboom. Maar deze is meestal ook al volwassen.

En ik vind de socialisatie periode heel belangrijk bij een pup. Dan kan ik ze aan de dingen laten wennen die ik zelf wil en wat ik belangrijk vind. En in deze weken is de nieuwsgierigheid het grootst om dingen te ontdekken. Ik heb mijn lab de eerste paar weken overal mee naar toe gesleept. Wel gezorgd dat hij ook de rust kreeg, die hij nodig had. Gevolg is dat ik een hond heb die nergens bang voor is. Zelfs voor zwaar vuurwerk niet.

Dakotah
Berichten: 1229
Geregistreerd: 09-02-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 16:44

Of je een herplaatser (een volwassen) kunt opvoeden?
Tja je kunt er nog wat aan bijspijkeren, maar sommige dingen zit in die koppies en dat krijg je er niet of nauwelijks uit.
Wij hadden vroeger ook vaak asielhonden, ook bijters.
Dan moet je gewoon constant uitkijken.
Dat krijg je er nu eenmaal niet volledig uit, zeker niet als het uit angst is, of door vervelende ervaringen.
Wij hebben zelf een pup gehad uit Roemenië, van een handelaar, die ze daar weg haalde.
Was doodsbang voor mensen, en voor witte busjes.
Hij is net 2 week geleden ingeslapen, en dat hebben we er in 11 jaar nooit uitgekregen.
Hij was lief en heeft nooit gebeten, maar had met zijn zenuwen en angsten, heel goed een angstbijter kunnen zijn.
Nu ben ik wel in het begin heel veel met hem bezig geweest om dat bijten te voorkomen.
Dat bijten doen ze vaak als je ze plotseling vastpakt, of als ze in een hoekje gedrukt worden.
Dus daar ben ik veel mee aan het trainen geweest, ook omdat wij vroeger een hond hadden die wel beet zodra je hem onverwacht op zijn rug aaide.

Nimfee
Berichten: 1259
Geregistreerd: 06-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:02

love_western schreef:
Ja dat is inderdaad mogelijk om een herplaatser te nemen met stamboom. Maar deze is meestal ook al volwassen.

En ik vind de socialisatie periode heel belangrijk bij een pup. Dan kan ik ze aan de dingen laten wennen die ik zelf wil en wat ik belangrijk vind. En in deze weken is de nieuwsgierigheid het grootst om dingen te ontdekken. Ik heb mijn lab de eerste paar weken overal mee naar toe gesleept. Wel gezorgd dat hij ook de rust kreeg, die hij nodig had. Gevolg is dat ik een hond heb die nergens bang voor is. Zelfs voor zwaar vuurwerk niet.


Ik hoor dat inderdaad heel vaak dat je dan een pup alles kan aanleren en dus kan vormen zoals je dat zelf wilt eigenlijk. Daar twijfel ik zelf wel aan. Mijn hond was ook niet helemaal perfect toen ik haar had meegenomen, ze was twee jaar en hartstikke bang. Maar dat kwam gewoon omdat ze zich moest aanpassen en dat duurde eventjes bij haar. En nu, is het een wereldhond, nergens bang voor, ook vuurwerk inderdaad is ze niet bang voor. Ik heb haar laten wennen aan de bus, drukke plekken, etc. etc. en daar was ik nou ook niet heel lang mee bezig. Misschien een paar weekjes.
Niet vervelend hoor, ik zie het niet als een reden. Je kunt een pup opvoeden en socialiseren, maar sommige pups kunnen op volwassen leeftijd als nog bang zijn voor bepaalde dingen, ondanks socialisatie. Karakter kun je er niet uit socialiseren.
Dan vraag ik mij echt af: wat maakt dat je graag een pup hebt i.p.v. een herplaatser? Wat maakt de socialisatieperiode belangrijk? Is het gehechtheid? Raakt een hond anders minder gehecht aan je dan wanneer je een pup hebt in de eerste paar weken? Is het echt dat een hond helemaal nergens meer bang voor is als je de socialisatie zelf in de hand hebt? Zijn gewoon allemaal dingen die ik mij afvraag. Bijvoorbeeld, waarom wilde ik vroeger altijd dieren zo jong mogelijk hebben? Nou ja, antwoord was simpel, ik vond (en nog steeds!) jonge dieren enorm schattig en leuk. Maar dat was het dan wel.
Uiteindelijk heb ik voor een herplaatser gekozen omdat een pup te veel tijd zou kosten, ik vond het wel makkelijk, een herplaatser die alles al zo'n beetje kent. Ideaal. Ik heb haar zelfs nog andere dingen aan kunnen leren die ik wilde aanleren. Ze leert erg snel, dus dat is wel handig. Ik heb niethet idee dat ze anders zou zijn geweest als ik haar als pup had gehad.


@Dakotha: ik begrijp je verhaal, wat is precies de strekking? Bijten alle asielhonden? :o

Maartje1990

Berichten: 22431
Geregistreerd: 05-06-06
Woonplaats: Kessel (Limburg)

Re: Zijn wij Nederlanders niet te onrealistisch?

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:04

Niet alleen Nederlanders trouwens, lees net op FB iets over iemand die echt een gekanteld hoefbeen en weggerotten hoeven heeft die daar nog doorheen wilt slepen. Arm dier kan amper zonder pijn staan. Dit is trouwens in Amerika.

Dakotah
Berichten: 1229
Geregistreerd: 09-02-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:10

Nee niet elke asielhond zal een bijter zijn.
Maar heb nu diverse keren op de sites van de asiels gekeken, en ik zie alleen maar honden die ik niet hoef.
Het verhaal kan niet bij dit, kan niet bij dat, agressief tegen bepaalde honden, kan niet bij kleine kinderen, kan niet zus kan niet zo.
En tja opvoeden van een pup is ook veel werk, maar je hoeft er niks uit te halen wat je niet aanstaat.
Een pup die gewoon in een gezin opgegroeid is, heeft geen gedragsproblemen, die krijgen ze later pas bij verkeerde opvoeding of behandeling.
Onze pup uit Roemenië had met 12 week al gedragsproblemen, omdat hij in een schuur had gezeten, en ook niet al te vriendelijk benaderd was in die weken.
Zelfs die was al aardig verpest, dingen die je er niet uit kreeg.
En gelukkig beet hij niet, maar het had heel goed een angstbijter kunnen zijn.

Nimfee
Berichten: 1259
Geregistreerd: 06-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:15

Dakotah schreef:
Nee niet elke asielhond zal een bijter zijn.
Maar heb nu diverse keren op de sites van de asiels gekeken, en ik zie alleen maar honden die ik niet hoef.
Het verhaal kan niet bij dit, kan niet bij dat, agressief tegen bepaalde honden, kan niet bij kleine kinderen, kan niet zus kan niet zo.
En tja opvoeden van een pup is ook veel werk, maar je hoeft er niks uit te halen wat je niet aanstaat.
Een pup die gewoon in een gezin opgegroeid is, heeft geen gedragsproblemen, die krijgen ze later pas bij verkeerde opvoeding of behandeling.
Onze pup uit Roemenië had met 12 week al gedragsproblemen, omdat hij in een schuur had gezeten, en ook niet al te vriendelijk benaderd was in die weken.
Zelfs die was al aardig verpest, dingen die je er niet uit kreeg.
En gelukkig beet hij niet, maar het had heel goed een angstbijter kunnen zijn.


Ik hoef de meeste inderdaad ook niet die op de sites staan van asiels. Ik heb daarbij wel begrepen dat de leuke, ongecompliceerde honden een website niet eens halen omdat ze al binnen een paar dagen weg zijn.

Bij het opvoeden heb je helemaal gelijk inderdaad. Als er eenmaal probleemgedrag is (om wat voor reden dan ook) dan moet je daar mee aan de slag, terwijl dat bij een pup niet zo is. Wel sneu zeg voor je hond, om zo haar eerste 12 weken te hebben geleegd. Sterkte ook trouwens, ze was ingeslapen, toch?

Maar dan nog, hè, ik bedoel, niet alle volwassen honden hoeven probleemgedrag te hebben. Neem mijn hond :+ Ze heeft helemaal geen probleemgedrag, heb eigenlijk ook weinig af moeten leren en ook niet bijzonder veel aan moeten leren.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:21

Nimfee schreef:
love_western schreef:
Ja dat is inderdaad mogelijk om een herplaatser te nemen met stamboom. Maar deze is meestal ook al volwassen.

En ik vind de socialisatie periode heel belangrijk bij een pup. Dan kan ik ze aan de dingen laten wennen die ik zelf wil en wat ik belangrijk vind. En in deze weken is de nieuwsgierigheid het grootst om dingen te ontdekken. Ik heb mijn lab de eerste paar weken overal mee naar toe gesleept. Wel gezorgd dat hij ook de rust kreeg, die hij nodig had. Gevolg is dat ik een hond heb die nergens bang voor is. Zelfs voor zwaar vuurwerk niet.


Ik hoor dat inderdaad heel vaak dat je dan een pup alles kan aanleren en dus kan vormen zoals je dat zelf wilt eigenlijk. Daar twijfel ik zelf wel aan. Mijn hond was ook niet helemaal perfect toen ik haar had meegenomen, ze was twee jaar en hartstikke bang. Maar dat kwam gewoon omdat ze zich moest aanpassen en dat duurde eventjes bij haar. En nu, is het een wereldhond, nergens bang voor, ook vuurwerk inderdaad is ze niet bang voor. Ik heb haar laten wennen aan de bus, drukke plekken, etc. etc. en daar was ik nou ook niet heel lang mee bezig. Misschien een paar weekjes.
Niet vervelend hoor, ik zie het niet als een reden. Je kunt een pup opvoeden en socialiseren, maar sommige pups kunnen op volwassen leeftijd als nog bang zijn voor bepaalde dingen, ondanks socialisatie. Karakter kun je er niet uit socialiseren.
Dan vraag ik mij echt af: wat maakt dat je graag een pup hebt i.p.v. een herplaatser? Wat maakt de socialisatieperiode belangrijk? Is het gehechtheid? Raakt een hond anders minder gehecht aan je dan wanneer je een pup hebt in de eerste paar weken? Is het echt dat een hond helemaal nergens meer bang voor is als je de socialisatie zelf in de hand hebt? Zijn gewoon allemaal dingen die ik mij afvraag. Bijvoorbeeld, waarom wilde ik vroeger altijd dieren zo jong mogelijk hebben? Nou ja, antwoord was simpel, ik vond (en nog steeds!) jonge dieren enorm schattig en leuk. Maar dat was het dan wel.
Uiteindelijk heb ik voor een herplaatser gekozen omdat een pup te veel tijd zou kosten, ik vond het wel makkelijk, een herplaatser die alles al zo'n beetje kent. Ideaal. Ik heb haar zelfs nog andere dingen aan kunnen leren die ik wilde aanleren. Ze leert erg snel, dus dat is wel handig. Ik heb niethet idee dat ze anders zou zijn geweest als ik haar als pup had gehad.


@Dakotha: ik begrijp je verhaal, wat is precies de strekking? Bijten alle asielhonden? :o

Tjah je overtuigd mij alsnog niet om een herplaatser te nemen. Net zoals ik altijd al die verhalen moet aanhoren over hoe geweldig kinderen zijn. Komt beetje op hetzelfde neer. Maar die mensen overtuigen mij ook niet. En ik heb nu een jachthond (ook uit de werklijnen) maar die gaat echt niet achter wild aan. Dat is er al lang uit getraind.

Volgende hond word een mechelaar die hoog uit de werklijnen komt. Dus ja dat word ook weer een pup.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:24

nathalie_v schreef:
Maar waarom moeten wij verwaarloosde paarden/honden/katten etc. opvangen en deze een "goed leven" bezorgen?
Het dier heeft vaak zo veel stress door alle veranderingen. En wij vinden dan dat hij daarna een beter leven heeft.
Wij vinden dat..... Misschien denkt een dier daar heel anders over.
?


Ik vang zelf ook dieren op (ratten) en ik durf wel te stellen dat dieren enorm veel flexibeler zijn dan men denkt. Ik sta er nog steeds van te kijken hoe snel een dier kan opknappen (fysiek en mentaal) en ik heb toch heel wat hoopjes ellende gezien inmiddels.
Niet al die 'opknappertjes' worden weer herplaatst trouwens, enkelen blijven omdat er redenen zijn waardoor ze inderdaad de stress van weer een verandering niet moeten hebben. Maar het merendeel kan gewoon herplaatst worden en een fijn en stressvrij leven krijgen.

Jasmijn159 schreef:
Naar mijn idee wordt er inderdaad nog te weinig gebruik gemaakt van euthanasie, ja.


Gebruik van gemaakt klinkt wel heel erg alsof het valt onder een 'oplossing'. Euthanasie is ontzettend fijn in de gevallen dat lijden uitzichtloos is (voor zowel mens als dier, en dan zowel geestelijk als lichamelijk), maar het zou NOOIT een snelle en makkelijke oplossing mogen zijn voor een 'probleem'dier of een dier dat nergens anders terecht kan.

Jasmijn159 schreef:
Bijvoorbeeld goede doelen, die een dier met een onwijs ingewikkeld probleem gaan opereren en oplappen voor vele duizenden euro's. Terwijl het helemaal niet zeker is dat dat dier het redt, of bijvoorbeeld overblijft met drie poten.. Voor datzelfde bedrag kunnen een heleboel 'makkelijke' behandelingen gedaan worden.


Zekerheid heb je nooit. Mensen worden ook voor allerlei ziektes behandeld (ook als het slechts uitstelbehandelingen zijn), dan moet het allemaal wel kunnen? Maar een dier is dat geld niet waard? Een goed doel, of opvang, doet dat werk juist om de dieren die tussen wal en schip vallen te kunnen helpen, dus dan kan geld nooit een reden zijn om iets te doen of laten. Een prognose wel, maar geld niet.

Jasmijn159 schreef:
Er zou eens geld uitgegeven moeten worden aan educatie en scholing van mensen, zodat we niet met zo'n groot dierenoverschot zitten en mensen nu eindelijk eens echt nadenken voor ze gaan fokken.


Dit ben ik dan wel met je eens. Opvangen is ook dweilen met de kraan open, mensen blijven toch ondoordacht fokken of impulsaankopen doen. En die dieren moeten dan ook weer weg... Er moet absoluut een verandering in dat opzicht komen. Maar tot die tijd kan je al die dieren toch niet laten stikken?

Jasmijn159 schreef:
Het lijkt wel of alle dieren die we kunnen redden tegenwoordig ook gered moeten worden..


Is dat dan zo vreemd? -O- Er is niet altijd de mogelijkheid om alle mensen en dieren die het nodig hebben te redden, maar als het wel kan ben je toch wel ontzettend harteloos als je het niet doet. Ik snap de hele vraag van dit topic in dat opzicht niet eens. Het is toch te idioot voor woorden dan 'wij' (de mens als soort, want ik herken dit gevoel niet) niet de verantwoordelijkheid en liefde voelen om voor anderen te zorgen zo goed als binnen onze macht ligt?

Nimfee
Berichten: 1259
Geregistreerd: 06-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:27

love_western schreef:
Tjah je overtuigd mij alsnog niet om een herplaatser te nemen. Net zoals ik altijd al die verhalen moet aanhoren over hoe geweldig kinderen zijn. Komt beetje op hetzelfde neer. Maar die mensen overtuigen mij ook niet. En ik heb nu een jachthond (ook uit de werklijnen) maar die gaat echt niet achter wild aan. Dat is er al lang uit getraind.

Volgende hond word een mechelaar die hoog uit de werklijnen komt. Dus ja dat word ook weer een pup.


Nee, ik overtuig je niet om een herplaatser te nemen. Ik lees b.v. vaak dat mensen liever een pup willen zodat zij de pup kunnen opvoeden zoals diegene dat wilt en dat de eerste weken belangrijk zijn. Ik wil graag weten waarom b.v. de eerste weken dan belangrijk zijn. Ik zie geen verschil met mijn hond, is geen probleemhond, ik heb haar kunnen opvoeden zoals ik dat zelf wil. Daarom vraag ik door, want ik heb nooit antwoord gekregen op deze vragen van andere mensen.

Zoolgangster

Berichten: 10867
Geregistreerd: 08-04-06
Woonplaats: 587 km van Londen

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:50

@Redpassion: ratten zijn inderdaad ongelooflijk flexibel, mijn man heeft een rat gehad met een enórme jaap in zijn buikvel en dat was in no time dicht zonder hechtingen... maar wat ik wel vind is dat er toch verschil is tussen een rat en bijvoorbeeld een hond... als een rat niet goed gesocialiseerd is, is hij daarmee geen gevaar voor zijn omgeving, hooguit zijn kooigenoten of de vingers van de eigenaar, maar als een hond of paard niet goed gesocialiseerd is, heeft dat veel grotere gevolgen voor de omgeving. Een hond kan extreem angstig worden en gaan bijten bijvoorbeeld en een paard kan ook voor ongelukken zorgen, dat zie bij ik een rat nog niet zo snel gebeuren in dezelfde mate... tenslotte wegen de meeste ratten toch wel aanmerkelijk minder dan een paard...en zijn ze minder sterk...

Dat gezegd hebbende: ik zet soms ook vraagtekens bij sommige gevallen waarbij dieren zonodig "gered" moeten worden... ik ken gevallen waarbij medisch ingrijpen de ellende in feite groter maakte dan oploste: een kennis had een cavia die ik hoorde kreunen van de pijn, ze bracht die cavia naar de duurste hightech dierenarts van de stad en die besloot de cavia te opereren... met als gevolg dat de cavia dezelfde avond thuis bij vol bewustzijn doodbloedde... (eigenlijk heb ik zelf alleen castraties bij cavia's goed zien aflopen, andere operaties gingen vaker naderhand fout bij deze blijkbaar stukken minder flexibele diertjes...)
Of deze: chemokuur bij hond of kat... welke .. 8)7 . dat heeft bedacht (trouwens: ik deed een opleiding dierenartsassistent, maar stopte toen die chemo onzin ingevoerd werd... )

Ga maar na: voor een paar maandjes langer geef je je huisdier gifbende die zo giftig is dat het extra risico's geeft (in mijn ogen onnodige) voor de dierenarts en degene die dat arme dier plus gifbende moet hanteren... je mag je hond/kat niet aaien want het gif zit ook in het speeksel... vervolgens moet je de uitwerpselen netjes opruimen dus vooral niet buiten laten liggen (zie ik de gemiddelde hondeneigenaar nog niet doen)...
En daarbij ben je all in zo'n €3000 euro kwijt voor een paar maandjes extra. Ik ben trouwens opvallend veel kennissen die met cytostatica moesten werken al kwijt ...door kanker... want ja, degene die die rotzooi dag in dag uit toe moet dienen loopt ook risico's en dat allemaal dus voor een paar maandjes extra en dan vind ik mijn gezondheid belangrijker!

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:54

*gaat volledig mee met RedPassion* :j

ik vind dat je het vanuit het dier moet bekijken :) als een dier een kans heeft op een fijn leven, gun hem dat, als je de mogelijkheid hebt, en is die kans er niet, reëel gezien dan toch, hou ze dan niet in leven omdat je geen afscheid kan nemen, maar laat ze gaan. Imo is dat eerlijk :)

redden voor je eigen ego en dan een lijdensweg, is wat mij betreft dierenmishandeling, ben ik vrij hard in wel. Is net als een dier willen, maar hem niet geven wat hij nodig heeft om gelukkig te zijn (paard 24/7 op stal zonder contact te hebben met soortgenoten bv). Imo doen mensen dat puur voor zichzelf, het dier heeft er niets aan, sterker nog: het heeft er alleen maar leed van.

Wat betreft de discussie herplaatser of pup:
Ik heb een heel aantal herplaatsers gehad, 2 katten en 5 honden in totaal. En ja, die hadden zo hun probleempjes. is zeker waar.
Toen schafte ik mij een pup aan, niet zozeer voor de eerste weken, want ik haal geen enkel dier op als ie nog maar 8 weken is, dan hoort-ie bij zijn moeder, die moet hem tot 20 weken nog heel belangrijke dingen leren, maar om een dier te hebben zonder problemen. Die heeft hij idd niet. Hij is redelijk ongecompliceerd, heeft geen voernijd, geen bezitsagressie, geen moeite met dingen afgeven, en is dol op andere dieren. Hij is niet vervelend bij teven, en hij komt als ik hem roep. En hij laat de bal onmiddellijk los als ik dat vraag.

En het is de grootste bandiet die ik ooit gehad heb. Mijn hemel, wat is dat kereltje ondeugend..... heb hem uit het konijnenhok van de buren gevist, hij is eens thuisgekomen met droge worsten in een netje, met een sparerib, hij is ontzettend speels, altijd blij, luistert erg goed naar me en doet dan iets totaal anders, heb cursussen met hem gedaan, en hij kan heus reuzegoed werken, maar als ie geen zin heeft in apporteren bijvoorbeeld, kan ik het bekijken. Doe 't zelf maar. Het enige wat-ie consequent gehoorzaam doet, is zijn gehoorzaamheidswerkjes, reddingshonden, en drijfwerk. Hij is een super werkhond, maar als huishond is het een boef.

Ik heb meer mijn handen vol aan hem, dan aan al m'n herplaatsers bij elkaar, inclusief Tibeau, en die was om de dooie dood niet makkelijk. En die heb ik dan zelf opgevoed.
Toegegeven, alles wat mensen als "dominantieproblemen" betitelen (en volgens mij niks met dominantie te maken heeft, maar met een stuk vertrouwen) heeft hij niet. Hij heeft ook niks met dominantietheorieën, hij benadert iedere hond op een manier die prima past, past zich aan, snapt heel veel dingen, en kan haast overal mee, en hij gaat nooit op zijn rug liggen, deed-ie als pup al niet. Hij is sociaal gewoon superhandig. En dat is makkelijk, ja. Zeker weten.

Maar een dier vormen, of naar je hand zetten? Ben bang dat dat niet gaat...... :')

Magrathea

Berichten: 21851
Geregistreerd: 08-08-10
Woonplaats: In een boom aan de gracht

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 17:58

Hier was een tijdje geleden ook al een topic over.

Toen was ik ook al van mening dat een dier niet doorheeft dat hij een spuitje krijgt, een dier leeft in het hier en nu. Als een dier 2 jaar pijn moet hebben denkt ie echt niet "nou, nog even doorzetten, over 2 jaar ben ik er vanaf!"
Natuurlijk is het als mens heel vervelend om je dier te moeten laten gaan en we zullen dat dan ook niet snel doen, tenzij het niet anders kan. Maar probeer jezelf niet wijs te maken dat je het voor het dier doet, die merkt er namelijk niks van als je hem de spuit zou geven.

calippe
Berichten: 298
Geregistreerd: 18-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 18:11

love_western schreef:
Sorry maar ik ga geen kinderen met honden vergelijken. Is het nu moeilijk om te begrijpen dat ik gewoon geen asielhond wil? Wil geen fouten herstellen wat iemand anders heeft gemaakt bij een hond. En ik kies een ras uit waarbij het karakter bij mijn past. En tot nu toe heb ik weinig te klagen over mijn pup. Enigste wat hij doet is hard happen als iemand anders hem voert. Tjah dan moeten ze hem maar niet voeren.

En dieren hebben volgens mij niet het besef dat ze een spuitje krijgen of naar de slacht gaan.

Baby's hebben dat besef ook niet. Dus dat is een non argument.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 18:14

calippe schreef:
love_western schreef:
Sorry maar ik ga geen kinderen met honden vergelijken. Is het nu moeilijk om te begrijpen dat ik gewoon geen asielhond wil? Wil geen fouten herstellen wat iemand anders heeft gemaakt bij een hond. En ik kies een ras uit waarbij het karakter bij mijn past. En tot nu toe heb ik weinig te klagen over mijn pup. Enigste wat hij doet is hard happen als iemand anders hem voert. Tjah dan moeten ze hem maar niet voeren.

En dieren hebben volgens mij niet het besef dat ze een spuitje krijgen of naar de slacht gaan.

Baby's hebben dat besef ook niet. Dus dat is een non argument.

Misschien beter lezen. Ik heb het niet over spuitje geven bij een baby. Maar over het feit dat je ook hele verhalen te horen krijgt hoe leuk kinderen wel niet zien, als je aangeeft om geen kinderen te willen.

calippe
Berichten: 298
Geregistreerd: 18-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 18:16

love_western schreef:
calippe schreef:

Baby's hebben dat besef ook niet. Dus dat is een non argument.

Misschien beter lezen. Ik heb het niet over spuitje geven bij een baby. Maar over het feit dat je ook hele verhalen te horen krijgt hoe leuk kinderen wel niet zien, als je aangeeft om geen kinderen te willen.

Oké, sorry.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-14 18:18

calippe schreef:
love_western schreef:

Misschien beter lezen. Ik heb het niet over spuitje geven bij een baby. Maar over het feit dat je ook hele verhalen te horen krijgt hoe leuk kinderen wel niet zien, als je aangeeft om geen kinderen te willen.

Oké, sorry.

Zo'n hekel heb ik ook weer niet aan kinderen :D