Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-10-13 13:08

Geplaatst: 18-10-13 13:08

Nog niet eens zozeer vanwege het uitleggen denk ik, maar meer omdat het kind volgens mij 99 van de 100 keer degene is die de rottigheid uithaalt, en niet de hond

**Geplaatst**: 18-10-13 13:12

Geplaatst: 18-10-13 13:12

goldenarrow schreef:
mamamier schreef:
Je moet sowieso nooit een hond alleen laten bij een klein kind want kleine kinderen zijn onvoorspelbaar in hun gedrag. De hond reageert daarop zoals dat in zijn aard ligt en dat noemen we dan ineens vals en onbetrouwbaar. Terwijl hij gewoon heel "honds" reageert. Als je dat niet wil moet je het óf voorkomen óf geen hond nemen.

Dat bedoel ik eigenlijk ook. Zelfs met zo'n lieve hond als die van ons zou ik er nooit een kind alleen bij laten.

En toch werkt het in de praktijk niet zo. Ik zei dit ook altijd, echter gat dat gewoon praktisch niet.
Ik heb een (gelukkig erg lieve) hond van inmiddels een jaar of 12, en een peuter van bijna 2.5 en nu een baby erbij van bijna 4 weken.
Ik zei altijd, ik laat een hond en een kind nooit alleen. Maar die vlieger gaat niet op, wijst de praktijk bij mij in ieder geval uit. Manlief is bij mij de hele week (doordeweeks) van huis, dus alles komt min of meer op mijn schouders neer.

Tel maar uit op een dag, hoe vaak je even naar de gang loopt om wat te pakken, de deurbel gaat een keer, je moet naar de wc, je boodschappen opruimen, en zo zijn er nog tal van situaties waarbij je even (en dan heb ik het uiteraard wel over korte momenten van enkele minuten) even wegloopt waarbij kind en hond in de kamer zijn.
Je kan niet voor iedere 'scheet'' hond of kind uit de kamer weghalen.

Nu moet ik zeggen dat ik het ook aandurf, mijn hond is erg lief, ligt veel in zijn mand (deze staat in een hoek, aan beide zijkanten staat de zijwand van de bank, met slechts een smalle doorgang. Dochterlief weet dondersgoed dat ze er niet mag komen, maar wanneer ze het toch doet doet de hond gelukkig niks.

Ik ben gezegend met mijn hond en heb enorm veel tijd gestoken in het opvoeden van mijn kind, ze is dan ook erg voorzichtig en dat is ze eigenlijk altijd geweest, behalve in haar grijpfase als baby.
Voorzichtig blijf ik altijd, maar kan niet alles dichttimmeren helaas. Dan wordt het kind of hond de dupe van constant heen en weer slepen.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:15

Geplaatst: 18-10-13 13:15

kimmie261 schreef:
eerste keus is dus : HERPLAATSEN en als dat onmogelijk blijkt te zijn dan zou ik inderdaad een kennel maken,en niet gaan voor enkeltje dierenarts...

Dus dan ben je het eigenlijk niet eens met de TS, want die vind alle vormen van herplaatsen 'not done' als ik het goed begrijp?

**Geplaatst**: 18-10-13 13:22

Geplaatst: 18-10-13 13:22

ik heb nergens geschreven dat ik het "eens" ben met TS ,ik heb gereageerd op een post waar ik me door aangesproken voelde:

Dakotah schreef:
En een andere plek in huis zoeken waar de hond alleen kan zijn, is ook makkelijk gezegd, want normaal lag die hond in de kamer bij de familie, en wordt dan "verbannen" voor het kind.

aangezien ik in een ander topic had geschreven een plek in huis te creeren,vermits het niet anders zou kunnen..

en ben zeker voorstander voor herplaatsen,kan heel erg goed gaan,en vaak zijn hond/kat en nieuwe baas tevreden en komt er in een gezin rust,heb dat al meerdere malen mogen ervaren daar ik zelf herplaatsers in huis neem doordat er kinderen zijn gekomen.

nou hondjes hebben hier best een prima leven dacht ik zo

**Geplaatst**: 18-10-13 13:25

Geplaatst: 18-10-13 13:25

kimmie261 schreef:
ik heb nergens geschreven dat ik het "eens" ben met TS ,ik heb gereageerd op een post waar ik me door aangesproken voelde:

Jeeses wat reageer jij aangebrand zeg

Overigens had ik het over ONEENS (als we het dan toch over lezen hebben :Y)

)

Gelukkig ben ik niet zo moeilijk :')

**Geplaatst**: 18-10-13 13:27

Geplaatst: 18-10-13 13:27

Saskia9 schreef:
Na aanleiding van een ander topic open ik hier een nieuw topic waar deze discussie wellicht beter op zijn plaats is.

Vanavond zat ik op marktplaats te kijken,en zag een kat ter overname,want de kat had een hekel aan baby's en zij verwachten hun eerste baby...... Smoesje ten top in mijn ogen.

Ook gezonde hondjes die afgemaakt moeten worden,omdat ze gebeten zouden hebben.... kindertjes die bleven prikken in de ogen en oren. Maar baasjes vonden dat de labrador het maar moesten pikken... Niet dus,en nu een spuitje erin..

Het is zo schrijnend,waarom wordt er niet veel verder gekeken?

Mijn mening; Zodra je dieren en kinderen samen hebt,behoor je je te verdiepen in het gedrag van je dier,het hoe en waarom. En je behoort je kind op te voeden,en ervanuit gaan dat een kind net zoals een dier onvoorspelbaar kan reageren.

Wat vindt bokt?

tja, het is inderdaad erg triest. En ik hoop toch niet dat er dierenartsen meewerken om gezonde dieren in te laten slapen.
maar aan de andere kant, herplaatsen is voor het dier misschien wel beter als de baasjes er kennelijk zo weinig begrip voor hebben. Dan zijn ze denk ik beter af bij een andere baas die ze wel snapt.
Ik ben ook opgegroeid met dieren, honden katten paarden geiten etc. t was geweldig! mijn ouders waren echte dierenmensen. Helaas zijn er toch heel veel mensen die dat niet zijn.. die nemen een hond of kat zonder zich er in te verdiepen. En ja, als het beestje dan in hun ogen afwijkend gedrag vertonen, dan is het heel snel en makkelijk gezegd dat het dier dan maar weer weg moet ... dat is nu eenmaal

mijn kinderen groeien ook op met dieren. Kinderen gaan ALTIJD voor de dieren, maar ze leren wel er met respect mee om te gaan. het gaat gelukkig allemaal goed hier.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:30

Geplaatst: 18-10-13 13:30

Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Kennis van een kennis van een kennis van je zus zeker?

Het verhaal van de verborgen nietjes in het oor dat pas na het inslapen aan het licht kwam is een hoax die al van de allereerste jaren van het internet bestond. Het aantal nietjes varieert steeds. Het komt erop neer dat die hond pas bij het 10e, 12e, 13e, 14e 15e nietje beet en toen zonder ernaar te kijken ingeslapen werd. De dierenarts zou het pas na het inslapen hebben ontdekt, toen hij de hond nog eens nakeek, nou ik haal je uit de droom: iedere dierenarts kijkt eerst een dier na voor hij het inslaapt, tenzij het volkomen door het dolle heen is.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:31

Geplaatst: 18-10-13 13:31

Ik ben zelf opgegroeid in een huis met meerdere labradors. Altijd 3 of 4 en ook nog een kat.

Nou moet ik zeggen het is bij ons een keer fout gegaan met een lab. Is altijd een dominante teef geweest en zat meestal in de kennel en ging met mijn vader mee op jacht. Was zijn hond. Mijn opa was toen net overleden en op een of andere manier waren mij zusje en ik alleen met haar. Mijn zusje laat haar broodje vallen. Hond raast er naartoe en pakt het broodje. Mijn zusje zegt: foei! En wil het broodje pakken. In een luttele seconde hangt ze in haar arm. Tot op het bot. En ja die hebben we in laten slapen. Ook niet herplaatst omdat mijn ouders het niet eerlijk vonden dat de hond nooit meer vertrouwd kon worden. Hard maar wel de beste oplossing.

Voor de rest. Wij moesten de honden met rust laten. Evenals de kat. En ook wij hebben de periode gehad dat we niet te vertrouwen waren. Ik heb ooit eens een potlood in een neus gestoken. En ongenadig voor op m'n flikker gekregen. Het zijn meestal de kinderen die niet te vertrouwen zijn. Niet de honden.

En dan nog de excuses: allergie, tijdgebrek, gaat niet met de goudvis enz enz. Ik kan daar niet tegen. Huisdieren kosten tijd en energie. En ookal heb je kinderen. Je bent er nou eenmaal aan begonnen. Maar helaas mensen zijn tegenwoordig veel te makkelijk.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:37

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 18-10-13 13:37

Ingeborg, je spreekt jezelf tegen... jullie hebben het ook laten doen, maar je zegt toch dat mensen te makkelijk zijn

Of bedoel je in bepaalde situaties? Want als de situatie hetzelfde is als bij jullie, is het dan wel okee?

Overigens, de meesten gaan hier van zichzelf uit, en geven voorbeelden van hun eigen situaties en wat zelf allemaal wel niet kunnen voor knappe dingen met opvoeden van kinderen en honden. Maar niet iedereen kan dat, dus wat moeten die mensen dan?
Ja, van tevoren beter nadenken, maar daar doe je achteraf niets meer aan...

**Geplaatst**: 18-10-13 13:40

Geplaatst: 18-10-13 13:40

Een hond van 12 herplaatsen die al diverse afwijkingen heeft... daar staan de baasjes om te springen ja...

not.

Er wordt trouwens gedaan alsof mensen hun honden afmaken/wegdoen alsof het pakjes boter zijn, is niet waar, alleen sommige asocialen doen dat op marktplaats, die hebben vaak een hele handel opgezet waarbij de zelfde hond keer op keer van baas verandert.

Er zijn trouwens ook mensen die persé tegen herplaatsen zijn en die daarom juist liever inslapen... soms hebben mensen daar ook best goede redenen voor.
Zie marktplaats: de honden die keer op keer verkeerd terechtkomen (wat je ook in de paardenwereld ziet).
Als het een paard is mag het dood, maar een hond mag je herplaatsen, zelfs met probleemgedrag...
Daarom kijk ik altijd naar de situatie en naar aanleiding daarvan geef ik mijn mening.

Maar met het grote aantal probleemhonden dat er tegenwoordig lijkt te zijn, vraag ik me af hoe reëel het is bij een oudere hond met problemen te verwachten dat er nieuwe top-baasjes om staan te springen. Bovendien: In de tijd dat zo'n probleem hond bij de oude eigenaar wacht op een nieuw baasje, hertraining of opvoeding, kunnen er dus ongelukken gebeuren die het oude baasje juist wilde voorkomen.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:42

Geplaatst: 18-10-13 13:42

Cer schreef:
kimmie261 schreef:
Jeeses wat reageer jij aangebrand zeg
Overigens had ik het over ONEENS (als we het dan toch over lezen hebben )

je schrijft "Dus dan ben je het eigenlijk niet eens met de TS",ik heb ook niet geschreven dat ik het wel eens was toch??

(<= even die erachter leest mss wat minder aangebrandt)

maar nogmaals ik heb hier diverse honden gekregen doordat er kinderen in het spel kwamen,en eerlijk gezegd snapte ik die ouders wel hoor...als het niet gaat dan gaat het niet.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:45

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 18-10-13 13:45

overigens heb ik hier eens een 11,5 jarige rottweiler opgevangen welke ook weg gedaan werd door en voor kinderen ( had een nogal snel bijtreflex),en nee ik verwacht dan niet de gezondste hond van de wereld te krijgen,wat gebreken kan je wel verwachten,maar dat geeft toch ook niet,hond is 11,5 tenslotte...

dus bij een 12 jarige zou het geen probleem zijn als deze evt gezondheids problemen zou hebben ,als ze hier opgevangen zouden worden hoor

als zo'n beessie daar nog prima mee kan rondlopen,waarom dan niet...

**Geplaatst**: 18-10-13 13:46

Geplaatst: 18-10-13 13:46

Ik denk dat er best heel veel leuke dieren nog in asiels zitten, en dat de minder makkelijke misschien eerder zouden moeten hemelen, omdat het af en toe lijkt alsof de dieren met mankementen meer recht hebben op een plekje, zodat de gezonde, blije beestjes vanwege te lange wachttijden dan maar moeten gaan.. maar misschien lijkt dat dus maar zo.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:50

Geplaatst: 18-10-13 13:50

Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Oooh wat zul je je dan verschrikkelijk voelen

**Geplaatst**: 18-10-13 13:51

Geplaatst: 18-10-13 13:51

Ik vind wel dat veel mensen hier alle situaties over 1 kam scheren. Je weet niet alles van te voren. Bijvoorbeeld of 2 of meer dieren bij elkaar passen. Het is logisch dat bijvoorbeeld katten een tijdje nodig hebben om aan elkaar te wennen als je een nieuwe kat erbij neemt. Zo ging het bij ons ook. We hadden 1 kat en mijn vriend wilde er graag nog 1 bij. Dit ging niet goed; de eerste kat vond het helemaal niets. Na meerdere weken ging het nog steeds niet. Inmiddels zijn we 4 jaar verder, en nog steeds valt de eerste kat de tweede aan als ze de kans krijgt. Wij hebben er een goede oplossing voor gevonden en bij ons is dit geen probleem (de ene woont boven en dat bevalt haar prima), maar dit soort dingen zijn niet altijd te voorzien. Net als een allergie of tijd- en/of geldgebrek. De meeste (ja er zijn altijd uitzonderingen) mensen zullen toch een dier nemen met de intentie deze een goed tehuis te bieden en te houden.

Net als bij paarden, zullen er ook bij honden, mensen-met-honden en hondenmensen zijn? Het niet goed opvoeden van hond(of kind!) is niet altijd onwil, maar ook onwetendheid/onkunde/gemis van gevoel. Ik vind niet dat je het mensen altijd kwalijk kunt nemen; sommige mensen doen echt goed hun best, verdiepen zich in de materie, maar missen 'gevoel' om dírect, op dé goede manier te reageren op een situatie. Dan krijg je misschien dat het dier 'verkeerd' reageert, zonder dat iemand daar bewust schuldig aan is. Het herplaatsen van zo'n dier is dan een oplossing. Zo komt het dier in een andere, meer geschikte, omgeving.

Zoals iemand hierboven ook al impliceerde: dieren kún je eventueel herplaatsen, kinderen niet. Net zoals je niet altijd iets kunt doen aan geld-/tijdgebrek etc.

Oordeel dus niet te snel. Niet alle mensen, dieren en situaties zijn gelijk.

**Geplaatst**: 18-10-13 13:55

Geplaatst: 18-10-13 13:55

fargo schreef:
Tabaluga12 schreef:
Kennis van m'n zus had de hond in laten ze slapen,het hondje had namelijk het kind gebeten.

Na inslapen kwamen ze erachter dat de hond ik weet niet hoeveel nietjes in zijn oor had...

Oooh wat zul je je dan verschrikkelijk voelen

Echt serieus jongens, hou toch op hee :')

**Geplaatst**: 18-10-13 13:55

Geplaatst: 18-10-13 13:55

kimmie261 schreef:
overigens heb ik hier eens een 11,5 jarige rottweiler opgevangen welke ook weg gedaan werd door en voor kinderen ( had een nogal snel bijtreflex),en nee ik verwacht dan niet de gezondste hond van de wereld te krijgen,wat gebreken kan je wel verwachten,maar dat geeft toch ook niet,hond is 11,5 tenslotte...

dus bij een 12 jarige zou het geen probleem zijn als deze evt gezondheids problemen zou hebben ,als ze hier opgevangen zouden worden hoor als zo'n beessie daar nog prima mee kan rondlopen,waarom dan niet...

Prima toch, bovendien heb je geen kleine kinderen rondlopen...
Maar er zijn gewoon niet genoeg mensen om al die stumperds op te vangen die nu in de problemen zitten.
Je zou een flinke villa moeten bouwen en dan heb je nog de tent binnen de kortste keren vol zitten.

Ik heb ook jarenlang allerlei dieren opgevangen, het is een bodemloze put... hoe meer je opvangt, hoe meer ze willen brengen lijkt het wel. Dus op een gegeven moment ben ik gestopt, ik had het idee dat ik het 'als het niet bevalt zoek ik een ander baasje' gedrag juist aanmoedigde door voor opvang te spelen.

Maar dat moet ieder zelf weten natuurlijk.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:04

Geplaatst: 18-10-13 14:04

Ik heb laatste helaas ook één van mijn drie katten weg gegeven aangezien er een tweede kindje komt.
Wij wonen in een maisionette met drie slaapkamers en hadden dus drie katten (ooit opvangkatten die niet meer weg zijn gegaan) Ging prima en toen mijn dochter kwam bleef het goed gaan. Kort na de geboorte van mijn dochter huis te koop gezet (nu bijna twee jaar geleden) maar helaas is de huizenmarkt ons niet gunstig gestemd. Nu twee jaar later in verwachting van ons tweede kindje en helaas moeten besluiten iig één kat weg te doen gezien ruimtegebrek. Wij hebben een slaapkamer, dochter heeft een slaapkamer en de kattenkamer wordt nu de babykamer. Aangezien ik merk dat de katten steeds minder goed in hun vel gingen zitten wat resulteerde in kleine knokpartijen, één kat plast soms niet op de kattenbak en schuwheid. We hebben de kat weg gedaan die het minst lijdt onder en verhuizing en wie het makkelijkste plaatsbaar was. De katten die we nu nog hebben is een 8 jarige lieve rode kater die heel graag beneden is bij ons en een 7 jarige kater die voor vreemde erg schuw is en nogal een gebruiksaanwijzing heeft. De poes van 4 jaar die alles wel prima vond en die zich nooit echt aan ons heeft gehecht heeft nu een super mooi plekje gekregen met een tuin en liefdevol ervaren katten gezin met twee oudere kinderen.

We maken nu in het trappengat allemaal plataus zodat de katten daar lekker rustig kunnen liggen ipv de derde slaapkamer en hoop dat dit meer rust brengt voor iedereen. En hoop binnen een paar jaar alsnog te verhuizen naar een groot huis met tuin.

Zo zie je dat je niet altijd invloed hebt op de keuzes waar je voor komt te staan en je moet altijd denken: Wie doe ik er uiteindelijk een plezier mee. Denk dat onze oude poes nu het fijner heeft als dat ze bij ons was gebleven

Laatst bijgewerkt door Salsa op 18-10-13 14:07, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-10-13 14:04

Geplaatst: 18-10-13 14:04

Ik heb niet alles gelezen hoor.
Alleen de OP en de eerste reacties.

Dieren worden snel weg gedaan als vuil aan de straat gezet.
Wij hebben een 'herplaatser' en we hadden der net en toen bleek ik zwanger.
Een vervelende situatie voor de hond ik lag de eerste 4 maand volledig plat inclusief ziekenhuis opname.
Hond tijdelijk (tijdens de ziekenhuis opname) naar familie. Zeer stressvol voor haar dus.
Daarna tijd en energie in de hond gestoken en toen de kleine uit het ziekenhuis mee kwam direct kennis laten maken en daarna normale gang van zaken. Dus zowel hond als kind zijn ritme zo veel mogelijk aan houden.
Nu de tweede er is krijgt de hond minder aandacht de kleine is nu 10 weken en de laatste maand probeer ik elke avond na het eten alleen met de hond te gaan wandelen en lekker trainen.
We hebben het getroffen met een hond zoals de onze. Ze is altijd lief gebleven, nooit gemeen gedaan en een echte kindervriend. Maar vooral mijn zoontje van 2,5 moet gewoon leren hoe hij met dieren om moet gaan.
Je moet als ouder dnek ik vooral goed op je kind leten wat die doet. Onze hond zoekt ons zoontje soms op even snuffelen en dan gaat ze weer der eigen gang. Soms is mijn zoontje klierig naar de hond toe en dan leg ik uit dat dat niet mag. De hond heeft nog nooit ongewenst gedrag naar me zoontjes toe laten zien.
Andersom wel!
Steentjes naar de hond gooien, oren trekken, op der klimmen...
Daarom moet je als ouder er bij blijven om zulk gedrag direct te corrigeren.
En als de hond ongewenst gedrag laat zien corrigeer je dat ook.

Maar natuurlijk zitten er bijzondere gevallen tussen.
Maar de inzet van de eigenaar is belangrijk denk ik.

Overigens hebben wij bij onze hond wel gekeken naar het karakter voor we haar overnamen (ze was toen twee). Het is een groot 'gevaarlijk' ras. Wij wouden graag kids dus dan moet je wel een stabiele vertrouwde hond hebben. Wij hadden de mazzel dat wij 3 kwart jaar met ons hondje konden werken voor ze bij ons in huis kwam. Zij kende ons dus goed en wij haar.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:06

Re: Tenenkrommende smoesjes.. dieren herplaatsen of afmaken.

Geplaatst: 18-10-13 14:06

Als een dier neit lekekr in zijn vel zit bij de eigenaren thuis kun je opzoek gaan naar een plekkie waar het dier zich wel thuis voelt.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:07

Geplaatst: 18-10-13 14:07

Ik heb zelf twee kinderen van 3 en 6 jaar en tevens ook twee katten van 11 en 12 jaar (zijn hier al hun hele leven) en ik heb altijd gezegd dat de katten niet vertrekken als er eens kinderen zouden komen.
Ik heb de katten meteen van dag een van mijn zwangerschap overal bij betrokken en toen ik na de bevallingen thuis kwam mochten ze de kleine ruiken in de maxicosie. Daarna als ik aan het voeden was (fles) of verschonen mochten ze er gewoon bij om te kijken.
Ik heb twee katten die gek op mijn kinderen zijn.
heb altijd de kinderen gewaarschuwd als ze iets deden wat niet mocht en haald een van de katten dan eens uit dan geef ik de kids op de kop en niet de dieren.
Ze slaan niet snel maar als de kids echt door blijven gaan naar verschillende waarschuwingen van onze en de katten hun kant ja dan moeten ze het maar eens even voelen.
Ze weten dat het niet mag en meestal zijn ze heel lief voor de dieren en andersom.
Ik vind niet dat je een dier zomaar weg kan (moet) doen omdat je bang bent dat die wel eens iets kan doen, jij hebt die verantwoording daarvoor en anders moet je niet aan dieren beginnen als je weet dat er ooit kinderen komen.
(mocht het dier nou vals zijn of het kind een allergie hebben ofzo vind ik het een ander verhaal)

**Geplaatst**: 18-10-13 14:08

Geplaatst: 18-10-13 14:08

Weet je, soms is het ook lastig om vooruit te kijken. Je kan wel zeggen, dat weet je als je aan kinderen begint, en je moet ervoor zorgen, maar dan ga ik de volgende situatie even schetsen.

Toen mijn zus 8 jaar was (24 jaar geleden) kocht ze een shethengst, dier was bestemd voor de slager en dat vond ze zielig dus alle geld bij elkaar gesprokkeld en met goedkeuring van mijn ouders gekocht.
Aantal jaren later, op mijn 8e (nu 19 jaar geleden) kocht ik ook mijn 1e eigen pony, shetxwelsh kruising.
Toen ik 12 was en uit mijn pony was gegroeid, mocht ik een grotere. Wel konden het goed betalen en we hadden tijd zat.
Mijn zus verhuisde een jaar of 9 geleden naar Rotterdam, en kon toen niet meer voor haar pony zorgen. Ik wilde het hem niet aandoen op zijn 15e (en met chronische bronchitis, ongeschikt voor arbeid) nog weg te doen. Ik heb dus aangegeven dat ie kon blijven, voor de tijd dat ik hem kon betalen en de tijd ervoor had. (Maar dat hij als er ooit 1 uit zou moeten, wel de eerste zou zijn.)Dit heb ik dus nog 9 jaar (en nu nog) kunnen doen. Ik zorgde toen overigens al jaren 6 dagen per week voor hem, mijn zus kon door haar allergie niet meer en werkte ook al fulltime. Ik heb eigenlijk sinds mijn 12e(dus 15 jaar geleden), de dieren zelf gedaan.

Altijd gezegd, mijn paarden gaan nooit weg, en ik zal altijd alle zorg erin stoppen. Dit doe ik ook, maar nu is er inmidels is er wel heel veel veranderd. Mijn ouders gescheiden, ik ben zelf verhuisd naar een paar dorpen verder, 1 pony is een stuk duurder geworden door prednison medicatie (mijn 1e eigen pony), we hebben een koophuis sinds 6 jaar en 2 kleine kinderen. Financieel dus erg duur nu met opvangkosten en de bijkomende crisis.

En nu.... Gaat de oudste (mijn zus 'haar' pony dus eigenlijk) mankementen vertonen van ouderdom. Slechter eten, waardoor hij afvalt, strammer. Ook wordt ie wat zuur qua gedrag. Het is nog niet zo slecht dat hij nu alaminute een spuitje moet, maar hij gaat wel achteruit. Door mijn kindjes ben ik financieel en qua tijd niet in staat om veel extra's voor hem te doen.
Dus heb ik besloten als hij nog wat meer gaat kwakkelen, ik afscheid van hem ga nemen.
Terwijl hij met veel zorg en aandacht, wellicht nog wel wat jaartjes mee kan.

Maar die zorg en aandacht kan ik hem niet meer geven (financieel en qua tijd niet.), en wegdoen doe ik niet meer na 24 jaar. Dat wil ik hem en mezelf niet aandoen.
Ben je dan makkelijk en egoistisch? Ik vind van niet. Ik heb 24 jaar voor dat dier gezorgd, hij heeft op enkele jaren na nooit kunnen en hoeven werken, altijd een superleven gehad. 24/7 buiten, ik kuddenverband, schuilmogelijkheid en een echt paardenbestaan.

Ik heb dan vrede met de (tot nu toe 24) mooie jaren die hij gehad heeft, als veulen was meneer al 2 keer ten dode opgeschreven.Eerst door zijn fokker en later door de acute bronchtis in zeer ernstige mate.
Hij zou misschien ouder kunnen worden, in redelijke gezondheid. Maar ik vertik het om hem ipv 24 goede jaren, 27 jaar te geven, waarvan 24 goede en 3 slechte.

Lang verhaal, maar mijn essentie is, dat er soms dingen (zeker op vele jaren) veranderen die je niet altijd kan voorzien. En dat je daardoor wel eens eerder voor afscheid nemen (of dit nu door wegdoen of door inslapen is) dan je dat anders zou doen.
Maar dat is wel de realiteit helaas..

Even voor de goede orde, voor mijn pony is het zover nog niet, maar het speelt wel steeds meer door mijn hoofd, zeker nadat hij vorig jaar winter heel slecht uit de winter kwam. De zomer ging weer prima.
Dierenarts gaf in het voorjaar al aan dat ze het goed snapte als ik ermee zou stoppen, dus het is niet 'zomaar'. Maar op zich kan hij dus nog even mee.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:09

Geplaatst: 18-10-13 14:09

mamamier schreef:
Ik Had een am.staff en al gauw volgde er drie kinderen. Dat Was in de tijd dat ze zo slecht in het nieuws kwamen, toen ze die vier hondenrassen wilden verbieden. Wat een commentaar heb ik gehad op straat zeg. Dat ik drie kleine kinderen liet rond kruipen bij zo'n levensgevaarlijke hond. En eerlijk is eerlijk, het zet je wel aan het denken. Uiteindelijk toch het asiel gebeld.
Kreeg te horen dat ze geen kinderen plaatsen dus toen heb ik ze allemaal maar gehouden.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:12

Geplaatst: 18-10-13 14:12

Ik geloof best dat de meeste situaties verder gaan dan een smoesje verzinnen om je huisdier weg te doen, maar ik vraag me ook wel een ding af. Bedenken wij mensen ons van te voren niet meer hoe lang we met het aan te schaffen huisdier te maken zullen hebben? Dus een hond die pak 'm beet 10-12 jaar oud wordt, tenminste, als je het goed wilt doen is dat toch de bedoeling voor de meeste hondenrassen om deze leeftijd te halen?) Of een kat die al gauw een jaar of 16 wordt? En dat een huisdier problemen zou kunnen geven (nadruk: zóu kunnen geven) wanneer er kinderen komen?

Of denken er zoveel mensen rond een leeftijd van 25-30 jaar alleen maar na over kosten (natuurlijk ook niet onbelangrijk) en niet over mogelijke problemen die boven water kunnen komen drijven. Ook bij de liefste honden/katten waar je nooit problemen mee hebt gehad.

Ik denk dus niet perse dat het probleem zozeer zit in het "smoesjes verzinnen", want er bestaan echt hele lastige situaties (bijna alles is op te lossen, maar zover willen veel mensen niet gaan/uitgeven (geld), maar meer in hoe makkelijk wij tegenwoordig denken over het aanschaffen van een huisdier. Problemen? We raken het huisdier weer 'net zo makkelijk kwijt als dat we het gekocht hebben'. En dan tranen met tuiten huilen omdat je je lieve Sammie zo mist. Sorry, maar dat had je je dan jaren geleden moeten bedenken toen jij zo graag een hond wilde. Eerst nadenken over hoe jouw leven er de aankomende 10/20 jaar uit gaat zien, niet alleen maar aan je eigen plezier voor de komende paar jaar denken en dat jij graag wilt dat jouw kinderen met dieren opgroeien. Als je een huisdier aanschaft, ben je het toch verplicht om het een stabiel thuis voor het leven te bieden? Of is dat nu een hele kromme redenatie van mij? En ja, dat komt er misschien op neer dat als jij in de nabije toekomst graag kinderen wilt, dat je dan geen huisdier moet nemen. Is dat dan niet een beetje overdreven? Nee, ik denk het niet. Anders zouden er niet zoveel onhoudbare situaties ontstaan. Echter, ik denk dat al die schattige foto's die op sociale media ronddwarrelen van baby's die tegen een rottweiler aan liggen te slapen en filmpjes (die in wezen helemaal niet zo schattig zijn) van honden die 'hun baby' beschermen door te grommen durf je er ook maar iets te dichtbij te komen, voor veel mensen het ideale plaatje schetst. Ach gossie, dat wil ik nou later ook.

De beslissing die veel mensen maken om hun huisdier te herplaatsen als er (grote) problemen zijn ontstaan, is denk ik op dat moment wel de goede beslissing. Tenzij er professionele hulp ingeroepen wordt, maar ik denk dat die gevallen ook wel op een paar handen te tellen zijn in vergelijking met het aantal eigenaren die dat niet doen en meteen voor herplaatsing kiezen. De situatie laten doorsudderen is in mijn ogen het slechtste wat je als eigenaar kan doen, dus óf hulp inschakelen, óf zorgen voor een goed, nieuw adres en jezelf achter de oren krabben of je jaren geleden wel de goede beslissing hebt gemaakt door een huisdier aan te schaffen en niet voorbereid te zijn op eventuele problemen.

Dan zijn er helaas de schrijnende gevallen "jij mijn kind bijten? Spuitje voor jouw, vriend." Zulke mensen verdienen nooit geen huisdier meer, in ieder geval niet voordat er alles aan is gedaan om wél het goede in de hond/kat naar boven te halen. Zijn er tig gedragstherapeuten langs geweest en blijven de problemen, dan kan afmaken de laatste optie zijn. Maar ik ben ervan overtuigd dat dit maar heel zelden voorkomt, maar dat er wel veel mensen zijn die niet het geduld op willen brengen en de moeite willen nemen om naar een oplossing te zoeken. Heel triest.

**Geplaatst**: 18-10-13 14:13

Geplaatst: 18-10-13 14:13

@Brilletje: ben je dan echt helemaal nooit aangevallen door je....

kinderen?

Nomineer dit bericht ×