Ik heb hetzelfde probleem met mijn hond (reutje van een jaar).
Luistert over het algemeen goed, maar als hij andere honden ziet, wil hij er keihard op af en is dan ook oost-indisch doof.
Op de cursus kreeg ik als advies om hem te straffen als hij ervandoor ging (gaat vaak niet, omdat hij zo vliegensvlug is) of erachteraan te gaan en hem dan te straffen. Meestal bereikte ik hem dan pas als hij al bij de hond was (zelfbelonend gedrag) en wist hij al niet meer waar ik voor strafte. Daar werd het niet gezellig van.
Ik merk dat bij mijn hondje het beter werkt om hem te laten zien hoe ik het dan wel wil en dan uitgebreid te belonen ipv afstraffen wat hij niet goed doet.
Nu roep ik hem, als ik een hond in de verte aan zie komen, bij me en laat hem naast me zitten (belonen). Als de hond dan dichtbij is, mag hij op mijn commanda ('ga maar kijken') gaan kijken en spelen met de hond. Als ik dan roep, moet hij wel mee (ook belonen). Ik merk nu al steeds meer dat als hij een hond ziet naderen hij stopt en vaak even omkijkt (dit geeft mij de mogelijkheid om hem bij me te roepen).
Als we een hond moeten passeren, zet ik hem op de volg (vaak voor de zekerheid wel aan de lijn, om de kans op mislukken kleiner te maken). Ook uitgebreid belonen als hij het goede gedrag laat zien. Dit belonen kan zowel door brokjes, kaas, aaien of met een hoge stem vertellen hoe ontzettend knap hij is.