Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-13 13:05

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-13 13:05

Ben het er zeker mee eens dat huisdieren ''nemen'' altijd gedaan wordt voor je eigen gevoel, maar zoals ik al zei, wat niet. En ja, misschien zijn er mensen die per se een dier uit de opvang halen, enkel en alleen om te kunnen zeggen dat ze een goede daad verricht hebben, dat geldt veelal ook voor mensen die een dier in de dierenwinkel kopen. Je lost er alleen niks mee op. Maarja, verschillen hierin zullen er altijd blijven, en ben zelf van mening dat gelukkig het gros van de mensen het met de goede bedoelingen doet, ook al is het niet altijd even wijs.

Het valt me wel op dat er vaak genoemd lijkt te worden dat je een volwassen dier niet meer naar je hand zou kunnen zetten. Terwijl ik toch meerdere malen heb ervaren dat een dier toch veranderd wanneer de omgeving en mensen anders zijn, en het totaal afhankelijk is van hoe je er mee omgaat.
Dus ook al haal je dan zogenoemd de ''ellende'' van een ander in huis, zet je ervoor in en wat uiteraard binnen je eigen kunnen ligt, en er valt vaak best wat van te maken. Natuurlijk altijd uitzondering op de regel.

**Geplaatst**: 28-05-13 13:09

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 13:09

Ik ben toch wel heel blij met mijn hond dan

Ze was drie toen ik haar kocht, ze negeert andere honden, is beste vriendjes met mijn stalkat (eten en slapen samen), nuchter bij de paarden, kende wat basiscommando's die we met een basiscursus hebben uitgebreid en ze is superlief bij de kinderen. Ze kan alleen blijven, is gek op autorijden en heeft tot dusver nog nooit gesnapt of gegrauwd.

**Geplaatst**: 28-05-13 13:15

Geplaatst: 28-05-13 13:15

Ik denk als je een bepaalt ras zoekt je al gauw met een puppie thuis komt en ja het is geweldig om een hond van jongs af aan te hebben het is heel kort maar het is zo genieten om ze te zien opgroeien in je aller beste vriend of vriendin. Ik vind mensen die volwassen honden weg doen pas erg die zouden gewoon nooit meer een hond moeten nemen of het moet echt omstandigheden zijn maar over het al gemeen is het geen zin er meer in hebben. Ik vind dus gewoon of je nou voor een pup of volwassen hond gaan je moet altijd goed nadenken over een dier aanschaffen en of je er wel altijd goed voor kan zorgen!

**Geplaatst**: 28-05-13 13:22

Geplaatst: 28-05-13 13:22

...

Laatst bijgewerkt door SeBart op 01-03-22 09:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 28-05-13 13:28

Geplaatst: 28-05-13 13:28

Mischa schreef:
Ben het er zeker mee eens dat huisdieren ''nemen'' altijd gedaan wordt voor je eigen gevoel, maar zoals ik al zei, wat niet. En ja, misschien zijn er mensen die per se een dier uit de opvang halen, enkel en alleen om te kunnen zeggen dat ze een goede daad verricht hebben, dat geldt veelal ook voor mensen die een dier in de dierenwinkel kopen. Je lost er alleen niks mee op. Maarja, verschillen hierin zullen er altijd blijven, en ben zelf van mening dat gelukkig het gros van de mensen het met de goede bedoelingen doet, ook al is het niet altijd even wijs.

Het valt me wel op dat er vaak genoemd lijkt te worden dat je een volwassen dier niet meer naar je hand zou kunnen zetten. Terwijl ik toch meerdere malen heb ervaren dat een dier toch veranderd wanneer de omgeving en mensen anders zijn, en het totaal afhankelijk is van hoe je er mee omgaat.
Dus ook al haal je dan zogenoemd de ''ellende'' van een ander in huis, zet je ervoor in en wat uiteraard binnen je eigen kunnen ligt, en er valt vaak best wat van te maken. Natuurlijk altijd uitzondering op de regel.

Ik neem huisdieren niet zozeer voor mijzelf maar om een hond een goed thuis te geven.
Anders was ik wel na 1 hond gestopt

Ik heb er nu 7,waarvan twee 9 jaar geleden pup waren.De rest was allemaal twee of een jaar oud toen ze hier kwamen.Gevonden of uit het asiel.
Een pup is erg schattig maar er zijn zoveel tweedehands honden die afgedankt zijn,die geef ik liever een kans.
Die waren natuurlijk ook eerst pup

Je hebt trouwens een ontzettende sterke band met een dier wat je uit een rotleven weghaalt.
Zwervend langs de weg,mager en al het vertrouwen verloren of uit een asiel.Mijn honden zijn allemaal tweedehands met een verleden,maar het zijn superhonden.100% te vertrouwen!

**Geplaatst**: 28-05-13 13:51

Geplaatst: 28-05-13 13:51

Ik ben inmiddels bezig met mijn 3e Border Collie....allemaal herplaatsers en alledrie zijn het de meest geweldige honden !! Maar ik heb er veel tijd en energie in gestoken en blijf dat ook doen om ze niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk gezond tussen de oren te houden. Dat betekend bijvoorbeeld dat ik iedere week 1 of 2 keer, weer of geen weer, tussen de schapen sta.

Ook bij mij kriebelt het soms wanneer mijn clubgenoten weer met een nieuwe pup aan komen zetten omdat de 'oude' hond niet (meer) voldoet in het wedstrijdcircuit (schapendrijven). Vreselijk vind ik dat

, maar ja, ambitie's hé......hetzelfde speelt ook in het paarden(wedstrijd)wereldje.

Maar, eerlijk, is eerlijk......dan zie ik zo'n heerlijke pluizebol, nog zo heerlijk onbevangen, onbedorven en zó goed tussen de schapen, terwijl ik met mijn inmiddels 9 jarige Border Collie tijdens iedere run zóveel moeite moet doen.

Mijn 9 jarige Border Collie...die de eerste jaren van zijn leven opgesloten heeft gezeten in iemands garage. Gelukkig heeft diegene er voor gekozen om afstand van het het dier te doen. Hij stond (gratis) op het internet aangeboden, toen ik op zoek was naar een maatje voor mijn andere Border Collie. Zij was zó zielig nadat we haar maatje moesten laten inslapen....

Inmiddels is ons meiske ook ingeslapen, ze is 16 jaar geworden. Gelukkig heb ik mijn andere Border Collie nog. Ik ben met hem gaan schapendrijven zodat hij zijn energie wat beter kwijt kan, op latere leeftijd dus. Het is een geweldige hond, dat waren de twee andere herplaatsertjes ook, zo loyaal, lief, braaf en hij doet alles voor me.

Tuurlijk, zo'n jong pluizebolleke is aantrekkelijk maar ik haal zoveel voldoening uit de wetenschap dat ik niet mee doe aan broodfok en ik weer een geweldige hond een warm mandje kan bieden !

**Geplaatst**: 28-05-13 13:59

Geplaatst: 28-05-13 13:59

maar freespirit... denk je dat elke pup een broodfok product is dan? :S daar ben je toch zelf bij waar je een hondje vandaan haalt? of dat nou een volwassen hond is of een pup.

**Geplaatst**: 28-05-13 14:00

Geplaatst: 28-05-13 14:00

Wij hebben ook twee pups aangeschaft. Niet omdat ze lief en fluffy waren (al waren ze dat natuurlijk wel)

, maar om inderdaad zelf de opvoeding te bepalen. Hiervoor een herplaatser gehad, met een ontzettende gebruiksaanwijzing, waarvan we vaak hebben verzucht: hoe was hij geweest als we hem als pup hadden gekregen.
Bovendien wilden we de honden hier overdag in de kennel doen (een paardenstal met een buitenverblijf die we daarvoor hebben laten bouwen) zodat ze als wij niet thuis zijn toch naar binnen en buiten kunnen.
Onze "pups" hebben we van jongs af aan hier aan laten wennen, die staan te popelen om erin te kunnen. Onze "oude" hond jankte alles bij elkaar als we hem daar in zetten...

Dus nee, een pup is niet alleen om het fluffy. Sterker nog, ik vond het erg vermoeiend, bij ieder piepje weer naar buiten rennen en dan nog kunnen dweilen als je 2 seconden binnen bent.

**Geplaatst**: 28-05-13 14:02

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 14:02

Wij hadden onze pups meestal binnen een paar dagen zindelijk

**Geplaatst**: 28-05-13 14:05

Geplaatst: 28-05-13 14:05

geerke schreef:
Ik neem huisdieren niet zozeer voor mijzelf maar om een hond een goed thuis te geven.
Anders was ik wel na 1 hond gestopt

Jou geeft het schijnbaar een goed gevoel om een hond een goed thuis te geven, en dus schaf je een hond aan om dat goede gevoel. Super als dat is wat jij leuk vind maar het is niet nobeler of minder egoïstisch dan om een pup een goed huis te geven.

**Geplaatst**: 28-05-13 14:11

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 14:11

Voor mij ook sowieso een puppy hoor. Vind de puppy tijd heerlijk en het opvoeden van pups vind ik echt heel leuk werk. Sowieso koop ik liever een dure pup voor hopelijk een tien-15 tal jaren dan dat ik een beestje koop van 10 waar ik al snel weer afscheid van moet gaan nemen..

Ik ben aan het sparen voor een puppy en kan echt niet wachten tot het zover is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-13 14:20

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-13 14:20

Een van onze opvangers was al 6, werd na 2 jaar al ziek, hoge kosten aangehad haar er bovenop te krijgen, is gelukt voor een jaar of wat, toen begon het kwakkelen weer, weer non-stop naar de dierenarts en allerlei specialisten...en uiteindelijk na de hond slechts 4 jaar gehad te hebben in moeten laten slapen omdat het niet meer ging. Dit was ontzettend triest. Maar dit hebben we ook eens met een 1 jarige rashond meegemaakt, soms heb je nou eenmaal pech. Of het nou wel of geen jonkie is, wel of geen ras, maakt niet uit.

**Geplaatst**: 28-05-13 14:40

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 14:40

Wij hebben in februari ook een pup aangeschaft van bijna 8 week oud.. deze hadden we met 4 a 5 weekjes al uitgezocht..
Maar mocht onze lieve hondje ooit overlijden zou ik zo weer een pup nemen.

We hebben de liefste jack russel ooit !!!
Iedereen had een grote mond toen we een jack russel uit gekozen hadden , nou we hebben hem na onze eigen hand gezet en het is een schatje , absoluut het tegen over gestelde van alle jacks !
Hij is rustig wil het liefst de hele dag lekker bij je op schoot luieren , bijt niet in je hakken en is niet gemeen ..
In het begin toen we hem net hadden dacht ik waar zijn we aan begonnen maar nu nee ik ben blij dat alles zo gegaan is en hoop dat we er ook sowieso 12 jaar ( of meer )plezier van mogen hebben.

Heb ook welis na gedacht een hond uit het asiel , maar daar zitten zulke voorwaarden aanvast dat wij nooit in aanmerking zouden komen voor een hond uit het asiel.. En daarbij je weet nooit wat er met zon beestje is gebeurt ( mishandeling ofzo .. ? )

Voor het zelfde geld heb ik dus liever een pup ..

**Geplaatst**: 28-05-13 14:43

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 14:43

Dat vind ik een beetje "dom" gezegd Mischa.

Tuurlijk kan een rashond ook op jonge leeftijd te komen overlijden.

Maar over het algemeen is de verwachtte levensduur van een pup toch zeker weten langer dan die van een volwassen of oudere asielhond.

Dat is gewoon een feit en heeft niks te maken met pech of geluk.

**Geplaatst**: 28-05-13 14:44

Geplaatst: 28-05-13 14:44

freespirit schreef:
Ik ben inmiddels bezig met mijn 3e Border Collie....allemaal herplaatsers en alledrie zijn het de meest geweldige honden !! Maar ik heb er veel tijd en energie in gestoken en blijf dat ook doen om ze niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk gezond tussen de oren te houden. Dat betekend bijvoorbeeld dat ik iedere week 1 of 2 keer, weer of geen weer, tussen de schapen sta.

Ook bij mij kriebelt het soms wanneer mijn clubgenoten weer met een nieuwe pup aan komen zetten omdat de 'oude' hond niet (meer) voldoet in het wedstrijdcircuit (schapendrijven). Vreselijk vind ik dat , maar ja, ambitie's hé......hetzelfde speelt ook in het paarden(wedstrijd)wereldje.

Ik vind het opzich niet gek om een nieuwe hond te nemen als je oude het werk niet meer aan kan. Lijkt me juist wel eerlijk naar de hond als het echt moeilijk voor hem word niet zulke hoge verwachtingen meer van hem te hebben maar hem een actief pensioen te geven en met een jonge hond verder te gaan. Zolang je je oudere hond dan maar niet (op een onverantwoorde manier) dumpt is dat toch helemaal niet erg??

**Geplaatst**: 28-05-13 14:49

Geplaatst: 28-05-13 14:49

Ik koop jonge dieren omdat ik er dan zo lang mogelijk van kan genieten (: Ik moet zeggen dat ik mijn konijn mooier vind nu ze volwassen is, ik heb haar zeker niet als jonkie gekocht omdat ze toen zo "schattig" was.

**Geplaatst**: 28-05-13 15:03

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 15:03

Kiezen om een dier te nemen an sich is denk ik al wel 'egoïstisch', waarom, jij kiest het dier uit, het dier heeft geen inspraak, het wordt gekozen.

Toen ik klein was, had ik eigenlijk altijd een konijn, deze werd als jonkie aangeschaft en bleef tot hij dood was.
Toen ik heel klein was, hebben we ook, niet heel lang een hond gehad, alleen deze was te druk en is, geloof ik, naar een boerderij gegaan. Een tijd daarna zijn er twee katten in huis gekomen. Deze waren van een kennis van mama, waren nog niet heel oud, maar die kennis zorgde er niet naar behoren voor. Een van de twee is weggelopen, de ander is gebleven tot ze bejaard was en is gestorven. In de tijd dat die kat er was, zijn er twee, kleine, honden bij gekomen. Waarom? Waarschijnlijk omdat ik heel graag een pup wilde van mijn lievelingshond van de manege, het liefst had ik die hond gewild, zo'n gaaf beest was dat! Waarom een pup van haar? Omdat ik die hond zo leuk vond. De hond die daarna kwam, was van een ongeluksnestje op een andere stal. Waarom we die pup in huis gehaald hadden? Alle andere pups waren weg, en zij was overgebleven.
Nadat de kat dood is gegaan, miste ik de aanwezigheid van een kat, en heb ik mijn huidige kat, als kitten, in huis gehaald. Was ze schattig? Ja, zeer zeker, maar ik vind haar nu nog steeds schattig, lief en haar knuffel-gehalte is nog steeds hoog.
Toen ik op kamers ging, bleef zij bij mama, en op een moment wilde een aantal huisgenoten een kat. Toen hebben we op marktplaats gezocht naar een geschikte kat, een 3-jarige 'volwassen' kat.
Nu mijn vriend en ik samen wonen, wonen deze twee damens dat ook. Gelukkig gaat dat goed. Wanneer zij er niet meer zijn, komt er zeker een andere kat. Of dat een kitten is of niet, dat weet ik niet.
Mijn voorkeur gaat niet uit naar een kitten/volwassenkat, maar, als het een volwassen kat is, wil ik wel een beest met manieren (ken ook genoeg onopgevoede katten, en dan verkies ik toch een kitten)

**Geplaatst**: 28-05-13 15:21

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 15:21

Een van mijn konijnen is een herplaatser. Die was ongeveer 1 á 2 jaar oud toen ze bij mij kwam. Inmiddels is ze hier een jaar, maar nog steeds niet mensgericht, ze bijt nog steeds etc. Toch is ze erg veel veranderd en voelt ze zich heel erg op haar plekje hier. Als ze binnen zitten, komt ze toch altijd op bed liggen als ik een film kijk, omdat dat gezellig is.

Mijn andere konijn heb ik van jongs af aan, waarom? Omdat ik na het inslapen van mijn pony iets wilde om voor te zorgen. Heerlijk beest, heel aanhankelijk en lief. Heeft nog nooit gebeten en heb ik nooit problemen mee.
Beide vind ik voor herhaling vatbaar. De ene is helemaal veranderd, ondanks dat ze nooit echt "lief" zal worden. Ze is lief op haar manier. De andere is hartstikke lief en goed opgevoed.

Maar met honden vind ik dat lastiger.
Wij hebben een hond van pup af aan. Leuk beest, hartstikke lief. Zal ik zo weer doen.

Maar mijn vriend heeft een herplaatser. Daar is weinig mee te beginnen. Die blaft de hele dag door, blijft maar piepen etc. Ondanks dat het een best lieve hond is, maar oh zo vervelend.
Dus met een hond als herplaatser zal ik denk ik door deze ervaring wel 2x nadenken. Het moet niet alleen leuk voor het dier zijn, maar ook voor mij.

**Geplaatst**: 28-05-13 15:35

Geplaatst: 28-05-13 15:35

sallandval schreef:
geerke schreef:
Ik neem huisdieren niet zozeer voor mijzelf maar om een hond een goed thuis te geven.
Anders was ik wel na 1 hond gestopt

Jou geeft het schijnbaar een goed gevoel om een hond een goed thuis te geven, en dus schaf je een hond aan om dat goede gevoel. Super als dat is wat jij leuk vind maar het is niet nobeler of minder egoïstisch dan om een pup een goed huis te geven.

klopt,alleen ik heb altijd het idee dat een pup meer toekomst heeft dan een wat oudere hond met een verleden

**Geplaatst**: 28-05-13 16:57

Geplaatst: 28-05-13 16:57

liedje89 schreef:
Ik vind het eigenlijk niet dat het uitmaakt of je een jong of oud dier neemt. Als je je jonge dier maar niet bij een broodfokker oid weghaald. Soms vind ik mensen die een herplaatser nemen juist egoistisch, er zijn wel eens gevallen waarbij ik het idee heb de situatie echt maar op het randje van dierwaardig is en mensen dat dan toch perce willen "redden". Dat doe je dan toch alleen om je eigen ego te strelen "kijk eens hoe goet ik fikkie gered heb"

Dit omschrijft mijn mening ook wel inderdaad

Met nog als aanvulling dat dieren niet te jong aangeschaft moeten worden. Kittens van 8 weken al bij hun moeder weghalen... Tja, ik ben er niet voor. Zelfde als mensen die kuikentjes kopen. Die diertjes leren ook nog vanalles van hun moeder.

**Geplaatst**: 28-05-13 18:24

Re: Jonge dieren aanschaffen, egoïstisch?

Geplaatst: 28-05-13 18:24

een dier aanschaffen is altijd uit egoisme idd bij mij om het feit dat ik dat dier wil hebben om voor te zorgen, om mee te werken, om te hebben, om wat dan ook maar altijd voor o.a. eigen plezier en plezier van anderen (bijv. mijn dieren die ik ook in zet voor aai projecten dus anderen hebben ook plezier van die dieren).

Echter jonge dieren schaf ik niet aan eigenlijk. Konijnen weer gerust wel om het feit dat ik dan weet hoe de karakters zijn en kan sturen hoe ik de karakters wil hebben en vlaamse reuzen toch al niet zo heel oud worden. Echter als ik ruimte heb en op het asiel komt een enorm konijn binnen dan blijft dat ook bij mij dus ik neem ook gerust herplaatsers en karakter krijg ik toch wel (tot nu toe) zo gevormd als ik wil hebben.

Honden en katten is heel makkelijk. Pups en kittens vind ik afschuwelijk irritant en veel teveel tijd kosten. Daar begin ik niet voor mijn plezier aan. Heb 1x een pup genomen. Dit is inmiddels een geweldige hond en vanaf 3 jaar leeftijd kon ik pas echt van hem genieten.

Nu is het misschien ook wel omdat ik het gelijk goed wil doen en dus druk op mezelf leg omdat ik het te snel gelijk goed wil doen. ik leg overigens geen druk bij het dier want daar bereik je niets mee. Daarnaast maak ik in de opvang jaarlijks zo'n 250 kittens mee en dan ben je dol blij dat je thuis gewoon een rustige volwassen en opgevoedde kat heb en daar zoveel niet opgevoedde pups en jonge honden dat je ze echt beu bent. Ik vind het super leuk om met die honden te trainen. Om ze beheersbaar te maken en dingen aan te leren echter ook wel blij dat mijn honden dat niet hebben.

Dus ik ga voor volwassen herplaatsers. Leuke katten zonder problemen en honden die gerust een rugzak hebben maar die rust over zich heen hebben. Ze mogen problemen hebben dat is geen enkel probleem als ze maar sociaal naar mensen zijn, andere honden en zindelijk. Al de rest is een kwestie van de hond tijd en rust geven en rustig leren wat je van hem wil. Dat is wat ik geweldig vind en waar ik met enorm veel liefde alle pups en kittens voor laat zitten.

Overigens nu alleen een hele makkelijk en lieve rustige zeer sociale kroelpoes. Ideaal voor het aai project en gezellig in huis. Echter heb altijd ook een half wilde kat gehad. Deze was veel binnen en veel aanwezig maar altijd op afstand en konden we niet benaderen. Deze kat heb ik absoluut niet minder gewaardeerd dan onze dweilkat. Ik kan zo'n kat ook enorm waarderen en genoot als ik zag hoe zij op haar gemak was bij ons ondanks dat ze doodsbang voor mensen was.

**Geplaatst**: 28-05-13 18:33

Geplaatst: 28-05-13 18:33

liedje89 schreef:
Ik vind het eigenlijk niet dat het uitmaakt of je een jong of oud dier neemt. Als je je jonge dier maar niet bij een broodfokker oid weghaald. Soms vind ik mensen die een herplaatser nemen juist egoistisch, er zijn wel eens gevallen waarbij ik het idee heb de situatie echt maar op het randje van dierwaardig is en mensen dat dan toch perce willen "redden". Dat doe je dan toch alleen om je eigen ego te strelen "kijk eens hoe goet ik fikkie gered heb"

dat zou ik dus ook nooit doen. Ik ga graag voor een volwassen herplaatser. Ook erg graag voor honden met een naar verleden. Niet om hun naar verleden en daar stoer over te doen. Echt niet!! Wel om het feit dat het best even wat extra werk kan kosten om zo'n hond te leren weer plezier te hebben en vrolijk te worden. Echter als dat gelukt is zijn ze vele malen makkelijker te hanteren dan honden die nooit wat mee gemaakt hebben. Eigenlijk dus egoisme van mezelf. Ik moet in het begin voorzichtig zijn en rustig dingen laten doen maar als ze eenmaal weten dat de wereld echt niet eng is en ze weer overal lol in hebben zijn ze je zo 'dankbaar' ik kan er veel makkelijker mee lezen en schrijven (mijn 3 volwassen herplaatsers met allen een nare achtergrond zijn na een half jaar vele malen makkelijker geworden dan de hond die ik vanaf pup heb en die altijd zonneschijn gehad heeft (en ja, dat is ook een hele makkelijke hond overigens maar minder afhankelijk of aanhankelijk. Staat veel zelfstandiger in het leven).

Overigens het nare verleden is dus verwaarlozing. In alle 3 de gevallen graat en graat mager binnen gekomen in het asiel via in beslag name. Ze bleken achteraf alle 3 wel medische problemen te hebben maar daar was/is goed mee te leven en mee om te gaan en waren bij aanschaf niet bekend en niet zichtbaar. Het randje van dierwaardigheid zoek ik niet op. Als mijn eigen hond(en) op het randje zitten dan worden ze al ingeslapen omdat ik ze niet wil zien lijden, dat hebben ze niet verdiend. Laat staan dus dat ik zo'n hond zou adopteren ik kan daar niet aan mee werken.

Als ik dan af en toe filmpjes voorbij zie komen van buitenlanders die hondenziekte gehad hebben en geen coordinatie meer hebben bij het lopen dan zou ik passen en zo'n stichting ontwijken. Nooit meer een hond van willen hebben alleen al omdat ze die ene hond zo nodig moesten 'redden'
Maar ja dat vraag ik me ook af met al die x podenco's e.d. vaak enorme jacht insticten wat ze hier niet kwijt kunnen. Deze kruisingen en rassen plaatsen sommige stichtingen zonder voorlichting bij gezinnen die gewoon een hond zoeken voor gezelschap en 4x per dag 15 minuten lopen.... dat vind ik ook niet kunnen en niet dierwaardig!

**Geplaatst**: 28-05-13 18:47

Geplaatst: 28-05-13 18:47

ik lees hier zoveel verhalen van mensen die bewust kiezen voor een pup omdat ze geen risico willen lopen met hun kinderen, of om goed te socialiseren of om zelf alles te leren etc etc..
Deze mensen hebben geen vertrouwen in een asielhond.
Maar weten jullie wel dat het merendeel van de asielhonden om dezelfde redenen als jullie noemen als pup in huis gehaald zijn! En dat het vaak dan toch misgaat?
Hoeft niet aan de opvoeding te liggen kan ook aan het karakter vd hond liggen of andere eigenschappen.
Pas geleden nog bij vriendin meegemaakt; amerikaanse bulldog vanaf pup af aan in huis gehad en opgegroeid tussen 4 kinderen.
Werd laatst jaar wat dominanter naar andere mensen en honden; van alles aan gedaan maar toch heeft hij zonder reden paar weken geleden een vd kinderen in het gezicht gebeten.
Kind kan het navertellen; hond niet.. Ze wilden een ander hier niet mee opzadelen.

Wat ik bedoel te zeggen ook al train je je hond, maak je hem sociaal en voed je hem goed op dan nog kan het mis gaan.
Daarnaast zitten er veel jonge honden tussen de 6 mnd en 2 jaar in het asiel om allerlei redenen; zoals scheiding; allergie; verhuizing, te lang alleen; baasje werkt fulltime; dus hond vernielt huis. etc etc
Allemaal niet goed te praten maar het zijn echt niet altijd de moeilijkste honden.

Verder word er nog gezegd dat het soms egoistich is als iemand herplaatser in huis neemt omdat ze vind dat de mensen er dan mee opscheppen.
Ik vind het juist egoistisch dat veel mensen bewust een pup willen terwijl er zoveel leuke jonge honden in de asiels zitten.

Ik heb altijd herplaatsers gehad en zal dat altijd willen blijven doen.
Niks dankbaarder dan dat..

**Geplaatst**: 28-05-13 18:53

Geplaatst: 28-05-13 18:53

Wij hebben nu sinds november ongeveer een 1,5 jarig hondje. Had dus al een baasje gehad, maar is als de dood voor andere honden, als we gaan wandelen en hij komt een hond tegen rent hij gewoon weg. Verder een superlief hondje, maar als ik later een hondje zou nemen zou ik wel een puppy willen. Dan kan je hem zelf opvoeden/trainen en weet je wat er met hem is gebeurd in zijn jeugd.

Als er echt een ouder hondje op mijn pad zou komen zoals nu bij mijn ouders het geval was, zou ik trouwens geen moment twijfelen om hem mee te nemen, maar als ik echt zou gaan zoeken zou ik toch voor een puppy gaan

**Geplaatst**: 28-05-13 19:03

Geplaatst: 28-05-13 19:03

Ik heb letterlijk de helft als jong dier gekocht en de andere helft al wat ouder dier.. Te beginnen met Cloë mijn angora dwergje heb ik gekocht als 8 weken oud pluizenbolletje, om mijn toenmalige geholpen ram gezelschap te houden.. Daar kwam Ollie een 1 jarige geholpen kerel uit de opvang bij. Toen gingen we samenwonen en hebben we twee katten genomen. Socje een x Maine Coon van toen een week of 10 en Aybo een volle Maine Coon van 4 en half maand/5 maand oud (te klein, omdat hij als kitten ziek is geweest) Daarna kwamen de honden. Wij wouden ivm de tijd toen, geen pupje de rest boeide ons niet, toen kwam Ruud op ons pad, een 10 maanden oude opgeholpen reu. Na een poosje wouden we een tweede hond, maar we konden bij de herplaatsers geen match vinden, dus toen zijn we voor een pup gegaan. Een jack russel van 8weekjes jong.

Conclusie het maakt mij niet uit, pup of ouder dier, het licht aan de situatie.

Nomineer dit bericht ×