Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-13 17:11

Geplaatst: 03-03-13 17:11

stef schreef:
Waarom komen ze als mijn pony verongelukt dan wel?
Weten ze het? Het zijn mijn ouders, die zouden toch moeten weten hoe of wat?

Ik kan deze vragen niet voor je beantwoorden, de enige die dat kunnen zijn je ouders zelf.
Dus pak die telefoon en bel ze op, leg uit dat je het er moeilijk mee hebt en je het jammer vindt dat ze niks laten horen.

Want hoe langer je hier op bokt blijft posten hoe meer teleurgesteld je wordt.
Misschien bedoelen je ouders het helemaal niet zo, maar hebben ze niet door dat je het jammer vind dat ze niks laten horen... :(:)

**Geplaatst**: 03-03-13 17:12

Geplaatst: 03-03-13 17:12

Ik denk niet dat de andere partij er bij stilstaat dat het zo'n impact heeft op jou/jullie.
Niet om goed of fout te praten maar een hond is een hond, een paard..tja daar kan je niet omheen blijkbaar.. Mensen doen dat niet bewust(denk ik) maar gaan van hunzelf uit.
Ik heb pas ook een hondje moeten laten inslapen, ze was hier geboren en is hier doodgegaan en ligt nu in de tuin met prachtige sneeuwklokjes om zich heen. Mijn insteek is" ze heeft t goed gehad"het is okee, jammer, verdrietig maar aan alles komt een eind. Maar dat is mijn/onze visie. De 1e die op condeolance zou komen omdat de hond dood is zal denk ik de wind van voren krijgen (emotioneel gezien dan he) Maar ik verwacht dat ook niet. Maar dat verwacht ik ook niet als ik kom te overlijden. Denk dat daar het verschil een beetje zit. Wat verwacht je en wat is "normaal" die 2 dingen gaan helaas nooit samen. Spreek je uit wat je verdrietig maakt, anders blijft t knagen! Sterkte met je verlies, maar laat je onvrede niet de overhand krijgen, praat erover met je naaste. Ze hebben het vast niet door dat het je steekt.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:13

Geplaatst: 03-03-13 17:13

stef schreef:
Mensen komen ook niet op rouwbezoek. Ze komen niet om afscheid te nemen van een hond, ze komen om mensen die hun dierbaar zijn te steunen.
En komen of bellen is om het even, maar enige vorm van interesse hoe het met ons is zou fijn zijn.

Dat het stil is wil niet zeggen dat mensen helemaal geen interesse in je hebben.
Door dit continu te blijven herhalen, wordt het echt niet beter.

Heb je zelf al iemand gebeld vandaag die je graag had gehoord/gezien, en aangegeven wat je voelt, en wat je graag zou willen?

Iedereen wist wat Hon voor je betekende. Misschien schatten ze het verlies van je hondje minder zwaar in? Dat maakt ze nog niet tot monsters...

**Geplaatst**: 03-03-13 17:13

Geplaatst: 03-03-13 17:13

Anoli schreef:
Een huisdier verliezen is nooit makkelijk dus ik snap wel dat je het er moeilijk mee hebt. Ik snap dan weer niet dat je het raar vindt dat mensen niet even bellen om je te troosten of op "rouwbezoek" komen. Een huisdier betekend het meeste voor het gezin zelf, niet voor buitenstaanders
Daarbij is een dier geen mens en snap ik dus wel goed dat mensen niet op rouwbezoek komen om even herinneringen op te halen aan het overleden dier.

Niet iedereen denkt op die manier over het overlijden van een dier. Maar dat wil niet zeggen dat die mensen geen band hebben met hun eigen dier. Alleen zij denken er anders over en daarom hoor je er niks van.
Is dat raar? Nee in mijn ogen niet, hoe moeten zij weten dat je steun wil als je het niet aangeeft?

Mee eens. Al vind ik wel dat zeker ouders best even kunnen bellen met 'meid, gaat het?'

Ik weet zeker dat mijn ouders en vrienden zouden bellen en sommigen zouden langs komen. M'n broers niet, m'n zusje weer wel denk ik....Toch zou ik het m'n broers niet kwalijk nemen...

Ik zou als ik jou was je ouders en beste vrienden bellen en zeggen dat het je getroost zou hebben als ze wat meer betrokken zouden zijn en dat je het fijn zou vinden als ze dat alsnog doen. Mensen kunnen niet aan je neus zien wat je wilt en iedereen is anders. Waar de meeste 'problemen' door ontstaan in relaties is door 'verwachtingen' die niet met elkaar overeen komen. Spreek ze dus uit

**Geplaatst**: 03-03-13 17:15

Geplaatst: 03-03-13 17:15

jaa ik herken dit heel erg..
Toen wij onze hond lieten inslapen (14jaar gehad)
Hij was mn maatje mn alles.. en ik was kapot van verdriet,helemaal omdat ook zo spontaan was.
En zeggen sommige mensen ach jo het is maar een hond,koop je weer nieuwe..
Ik stond echt perplext..

Heel veel sterkte met het verlies!! en gewoon om gaan rouwen hoor.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:17

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst: 03-03-13 17:17

Ik vind het vrij normaal dat je familie niet op de stoep staat om eerlijk te zijn.

Ook ik ben een enorme dierenliefhebber, en mijn katten zijn mijn kinderen, maar als er een overlijd verwacht ik geen rouwbezoek ...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 17:29

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 17:29

Prima dat jij het niet fijn vind als mensen je steunen als je het moeilijk hebt.
Wij wel.

Heb overigens al een paar x met de tel in mijn handen gezeten maar weet niet wat te zeggen.
Om steun hoor je toch niet te vragen?

**Geplaatst**: 03-03-13 17:29

Geplaatst: 03-03-13 17:29

Ja hoor; het is niet voor niets dan men zegt; hulp geven is makkelijker dan om hulp vragen

Je moet juist goed aangeven wat je van een ander verwacht nu; want je zit er mee en zo te lezen hebben je ouders het gewoon niet door. Wat is er dan prettiger dan even te bellen met; pap, mam ik ben zo vreselijk verdrietig en heb jullie gewoon even nodig nu?

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-03-13 17:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-03-13 17:30

Geplaatst: 03-03-13 17:30

stef schreef:
Prima dat jij het niet fijn vind als mensen je steunen als je het moeilijk hebt.
Wij wel.

Heb overigens al een paar x met de tel in mijn handen gezeten maar weet niet wat te zeggen.
Om steun hoor je toch niet te vragen?

Waarom niet? Er bestaat geen etiquette als een dier overlijd. Mensen staan er soms niet echt bij stil, kennen jouw gevoel niet en weten soms niet wat ze kunnen/mogen doen. Trek gewoon je mond open

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 17:31

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 17:31

Het zijn niet gewoon maar mensen. Dat een vage kennis er geen aandacht aan geeft, snap ik.
Maar daar heb ik het nu niet over

**Geplaatst**: 03-03-13 17:32

Geplaatst: 03-03-13 17:32

stef schreef:
Heb overigens al een paar x met de tel in mijn handen gezeten maar weet niet wat te zeggen.
Om steun hoor je toch niet te vragen?

Misschien weten zij ook wel niet wat ze moeten zeggen... :(:)

Wonen ze niet in de buurt? Bel op, zeg dat je je kl*te voelt en of ze zin hebben om zo ff samen te eten. Rij je onderweg ff langs de Chinees.
Ben je er meteen ff uit.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:34

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst: 03-03-13 17:34

In plaats van hier te blijven mekkeren kun je hun ook een bericht sturen of bellen dat je het er zo zwaar mee hebt en het fijn vind als ze even langskomen.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:34

Geplaatst: 03-03-13 17:34

Jeetje Stef, vervelend zeg dat je hondje er niet meer is :(:)

Maar als je behoefte hebt aan het bezoek van mensen, vraag ze dan gewoon op de koffie, niet zo moeilijk doen hoor

Bij dit soort dingen is het toch vaak lastig, de ene persoon die een dierbare (mens of dier) verliest die wil het liefste met rust gelaten worden om het zelf goed te kunnen verwerken zonder andermans gedoe er omheen, en die zit niet te wachten op pottenkijkers / sensatie-zoekers aan wie ze steeds weer hetzelfde verhaal uit kunnen leggen en wie ze steeds moeten entertainen waardoor ze aan hunzelf niet toe komen.

De ander die wil het liefst veel bezoek en er veel over praten.

Mensen weten toch vaak niet waar ze goed aan doen, vaak is het beter om iemand even met rust te laten en blijkbaar denken de mensen dit nu ook om 1 of andere reden.

Wil je graag praten, geef dat dan gewoon zelf aan. Bel op, en vraag of ze mee willen eten vanavond of een bakje koffie komen doen, of jij daar...net wat handig is en wat je graag wilt

Gewoon zeggen dat je graag even gezelschap wilt (en bij voorkeur niet verwijtend doen dat ze hier zelf niet mee kwamen, want daar wordt het waarschijnlijk niet gezelliger door

)

**Geplaatst**: 03-03-13 17:35

Geplaatst: 03-03-13 17:35

Ik begrijp wat je bedoelt Stef!

Hier dezelfde ervaring toen mijn hond overleed. Sindsdien begrijp ik het volgende spreekwoord: Toen ik de mensen leerde kennen... Ben ik nog meer van mijn dieren gaan houden....

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 17:35

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 17:35

Hier te blijven mekkeren? Prima dat je een andere mening hebt hoor, maar die kan je ook anders geven...

**Geplaatst**: 03-03-13 17:36

Geplaatst: 03-03-13 17:36

Joolien schreef:
In plaats van hier te blijven mekkeren kun je hun ook een bericht sturen of bellen dat je het er zo zwaar mee hebt en het fijn vind als ze even langskomen.

Mekkeren??? Dat woord getuigd voor mij niet van respect!

**Geplaatst**: 03-03-13 17:36

Geplaatst: 03-03-13 17:36

Ik draai de vraag even om;
Stef, jij zou het toch ook juist fijn vinden als mensen jou even bellen met een hulpvraag of steunvraag?

Dus waarom zou jij nu ook niet even gewoon vragen om hulp?

Men geeft liever iets, dan dat ze erom vragen. Maar het komt niet altijd vanzelf

**Geplaatst**: 03-03-13 17:37

Geplaatst: 03-03-13 17:37

ik herken het wel hoor...toen mijn ouders hun hond overleed werden we gebeld moesten we langs komen,afscheid nemen,troosten,de dagen erna bellen en al het verdriet opvangen...

nu nog...inmiddels bijna 20 jaar na dato vertellen ze hoe erg ze het vonden om de hond in te moeten laten slapen...wat een verdriet dat was enz.. ( vorige week nog ,letterlijk met tranen in hun ogen zaten ze het te vertellen)

maar wij verloren in 10 maanden tijd 4 honden en pff, er wordt niet eens over gesproken,als ik er al uberhaupt iets over vertel is de reactie"tja ,hondjes gaan nu eenmaal eerder dood als jezelf",of "gelukkig heb je er nog genoeg rondlopen ,he.."

zeker na het overlijden van mijn pup is het echt een periode heel slecht met mij gegaan,en maar 1 iemand belde mij heel veel,huilde mee,was zo lief...

maar voor de rest

,niemand die zich maar ook 1 tel afvroeg hoe het ging..

best verdrietig,maar ja,schijnt erbij te horen..

en ik begrijp stef wel,gaat er toch niet om dat de hond dood is,maar wel iemand die heel veel verdriet heeft,wat is er nu zo moeilijk aan om even te bellen en te vragen hoe het gaat??

en erom vragen of mensen dat willen doen?? ...echt zou me de eer te na zijn...

Laatst bijgewerkt door kimmie261 op 03-03-13 17:40, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-03-13 17:38

Geplaatst: 03-03-13 17:38

Je kan niet verwachten dat andere mensen net zoals jou doen. Dat jij gelijk klaar staat voor iemand die een huisdieren verloren is is mooi. Maar meeste mensen beseffen dan niet eens dat ze klaar moeten staan.

Ik ook niet, en ik verwacht ook echt geen rouwbezoek. Maar jij wel, doe dan niet teleurgesteld maar zet jezelf er over heen en bel gewoon en leg uit dat je op wat meer steun rekent.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:41

Geplaatst: 03-03-13 17:41

Ik heb veel mensen geïnterviewd en veel zeiden ook; ik wil graag hulp bieden, maar dan moet het wel kenbaar zijn gemaakt omdat ik niet kan raden of het wenselijk is als ik zomaar mij aanbiedt.
Dan heb ik het over mensen die elkaar dus goed kenden! Mensen gaven ook duidelijk aan: ik geef liever hulp, dan dat ik erom vraag.
Dus wat was de conclusie? Mensen wilden graag elkaar helpen, maar als niemand het durft aan te geven dat er hulp nodig is... Schiet het niets op.
Zit ook in de aard van de mens denk ik dat er niet snel gevraagd wordt om hulp, maar er is helemaal niets mis mee om je nu niet sterk te houden en je ouders gewoon even te bellen. Ze zullen niet bijten

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-03-13 17:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-03-13 17:41

Geplaatst: 03-03-13 17:41

Misschien kun je een appje/smsje sturen dat j het fijn zou vinden als ze even langs komen....hoef je niet te bellen maar daar je die behoefte wel hebt maar niet weet wat te zeggen is dit misschien iets makkelijker voor je

**Geplaatst**: 03-03-13 17:42

Geplaatst: 03-03-13 17:42

stef schreef:
Het maakt niet uit wat de reden is. Als een goede vriend of dicht bijstaande familie het om wat voor reden dan ook moeilijk heeft, dan ben ik er voor ze

Maar jij gaat toch ook niet naar een wildvreemde zijn begrafenis, toevallig en alleen omdat het een kennis van je vriendin is? Jij kent diegene niet, jij hebt er ook niet zozeer verdriet om. Natuurlijk wens je je vriendin dan sterkte, maar je gaat niet heen. Dat zullen deze mensen ook wel met jouw hond hebben. Zij kennen het beestje immers niet (zo goed), maar vinden het uiteraard wel sneu voor je..

**Geplaatst**: 03-03-13 17:43

Geplaatst: 03-03-13 17:43

het zijn je ouders, je staat klaar voor hun in moeilijke tijden dan staan ze ook klaar voor jou..toch? waarom moet je er om vragen? als ze ook om jou hulp/steun moeten vragen dan is het logisch dat het ondersom ook zo is maar het lijkt mij logisch dat dat niet aan de orede is je staat klaar voor elkaar wat het ook is en daar moet je niet om vragen!

**Geplaatst**: 03-03-13 17:44

Geplaatst: 03-03-13 17:44

Sterkte met het verlies van je hond......

Waarom stap je niet in je auto en ga je zelf even naar familie toe?

**Geplaatst**: 03-03-13 17:44

Geplaatst: 03-03-13 17:44

Tja ik vind het vrij logisch dat je familie niet belt of langs komt. Vervelend voor jou, dat absoluut. Hulp geven blijkt ook verdomd moeilijk te zijn blijkbaar. Ook als er mensen doodgaan hoor, is me flink tegen gevallen toen m'n vader overleed, mensen denken dat ze je pijn doen om over het onderwerp te praten. Gevolg is dat niemand het erover heeft en dat het niet bestaat. Heb verschillende opmerkingen ontvangst genomen als ik er eens duidelijk over was van: 'ik weet niet hoe het is want ik heb het niet mee gemaakt' tot 'het leven gaat door'. Vrienden kwijt geraakt.. Een tijd later besef je ook wel dat je gewoon egoïstisch bent en veel verwacht van andere mensen. Je gaat je dan niet inbeelden hoe het zou zijn voor die ander. Ik was dus vooral boos. En bij dieren zal dit nog erger zijn, ik denk eigenlijk dat de meeste er niet eens aan denken om überhaupt degene te bellen of langs te gaan waarvan het dier is overleden. Over een maand praat niemand er meer over... zo gaat dat...

Ts heel veel sterkte :(:)

Nomineer dit bericht ×