Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Jessx schreef:Dat inderdaad en een stamboom lijkt de enige verzekering van een gezonde hond. Mensen weten niet dat er nog tal van andere aandoeningen zijn, naast de aandoeningen waar (verplicht) op getest wordt.
) en zijn op ééntje na op de natuurlijke wijze geboren. Bij die éne was het geen kwestie van te grote kop maar een kwestie van slechts één pup en we wilden het risico op overdracht en een dode pup liever niet lopen. Bij ons nestje viel het ook wel op dat we een bepaald soort mensen aantrokken, niet de typische buldoggenkoper zeg maar; deze mensen wilden schijnbaar iets anders dan de tegewoordige standaard van zo kort en gedrongen mogelijk. Ik denk dat die mensen er veel meer zijn; maar zo lang de jury iets anders wil zien hou je toch dat mensen een winnaar proberen te fokken en zo de grenzen opzoeken.
het gaat er niet om dat ie moet jagen. het gaat erom dat een hond die 10 keer kleiner is dan zijn voorouders, geen enkele kans heeft in de natuur..... kun je wel zeggen, mijn chi is gezond, maar het feit dat hij geen enkele overlevingskans heeft omdat het idd een mindervalide hond is, maakt het per definitie tot een ongezonde hond.Yamcha schreef:@ de chi-eigenaren: jullie begrijpen me verkeerdhet gaat er niet om dat ie moet jagen. het gaat erom dat een hond die 10 keer kleiner is dan zijn voorouders, geen enkele kans heeft in de natuur..... kun je wel zeggen, mijn chi is gezond, maar het feit dat hij geen enkele overlevingskans heeft omdat het idd een mindervalide hond is, maakt het per definitie tot een ongezonde hond.
ik vind het gewoon too much, net als de eb idd, of glijbanen die voor herders moeten doorgaan (hoe wil je zulke honden laten veedrijven?) en dát is mijn punt, waarom zou je zo een hond willen hebben? er zit wel degelijk ook iets bij de kopers hoor, als mensen alleen maar die excessen willen hebben, worden er excessen gefokt.....


Leonieke schreef:Tja, hier zijn veel discussies over en ik ben het er gedeeltelijk mee eens. Sommige rassen moeten drastisch veranderen om ze weer gezond te krijgen, zo niet verdwijnen.
Echter de opmerking "koop een bastaard liefst gedekt door de reu van 2 straten verderop" gaan mijn haren recht van overeind staan. Je weet 0,0 over de gezondheid van deze honden, voorouders kunnen dood zijn gegaan aan epilepsie, hd hebben, op hun 5de al zijn ingeslapen door spondylose enzovoort enzovoort.
Moet alles altijd zo zwart/ wit?
GJ9 schreef:Pas maar op, straks ben je ook chi liefhebber. De Chi heeft een mooie geschiedenis die pleit voor dit charmante en taaie hondje
Dat gezonde taaie hondje is altijd zeldzaam geweest, en nog steeds. Er is alleen een hoop van mindere kwaliteit bij gekomen. Zodra de hype stopt blijft de harde gezonde kern weer over.

Yamcha schreef:GJ9 schreef:Pas maar op, straks ben je ook chi liefhebber. De Chi heeft een mooie geschiedenis die pleit voor dit charmante en taaie hondje
Dat gezonde taaie hondje is altijd zeldzaam geweest, en nog steeds. Er is alleen een hoop van mindere kwaliteit bij gekomen. Zodra de hype stopt blijft de harde gezonde kern weer over.
Kan maar zo
maar ik zou er toch niet een kopen, want ik weet niet waar ik er een zou moeten halen
En ja die belanden ook in het asiel maar uiteindelijk kiezen die hondjes er zelf niet voor en moeten ook zij herplaatst worden. Helaas zal de tijd nooit komen dat asiels niet meer nodig zijn vrees ik... mariettek schreef:Laten we wel wezen: doorfokken is slecht. Maakt niet uit bij welk ras of bij welke diersoort.
Om nu meteen dit artikel als geweldig te zien... Nee niet echt. Een beetje inlezen over honden en je weet waar je op moet letten bij het kopen van een hond en hoe je broodfok moet vermijden.
De chihuahua nu wéér als voorbeeld nemen... Tja, het is een van de oudste rassen. Heeft de schrijver van het artikel wel eens wat informatie over het ras opgezocht? Het bestaat al eeuwen en komt waarschijnlijk uit Mexico waar het (dacht ik) door de Inca's als offerhond gebruikt werd.
Nogmaals, doorfokken is slecht. En ja, dit gebeurt ook veelvuldig bij de Chihuahua, maar om nu meteen alle rashonden als wandelende dierenartskosten te bestempelen en kruisingen op te hemelen, dat gaat mij ook te ver.

GJ9 schreef:Het enige wat ik goed aan het artikel vind is het taalgebruik, de woordkeuze.
Ik hoop dat mensen iets verder kijken dan hun neus lang is en de kritiek van deze schrijver niet voor waar aannemen. Open fontanellen bijvoorbeeld zijn al zo goed als weggefokt, wordt als afwijking gezien. Gebitten wordt ook streng naar gekeken, tanden passen prima in de mond. En kleertjes aan moeten raakt ook kant nog wal. De schrijver heeft zich laten beïnvloeden door wat ze op straat ziet, en heeft zich duidelijk niet verdiept in het ras. En ook niet in de oorsprong en geschiedenis zoals ik hierboven ook al zei.
Voor degenen die wat betrouwbaardere info over de Chi willen vind ik dit wel een leuke site:
http://www.chihuahua-info.nl/home.htm
sweetheart schreef:Durf Denken.
Het motto van de Universiteit van Gent. Laat ik daar nu net studeren.
Deze week is er een blogger die een (imo) interessant stuk heeft geschreven over de gezondheid van dieren.
Let op: Ik wil niemand aanvallen hiermee. Zelf vond ik het een goed stuk om eens over na te denken en bij stil te staan, zeker mocht je op het punt staan een (nieuw) dier aan te schaffen. De blogger heeft zijn/haar punt goed omschreven. Ik studeer diergeneeskunde, dus ik ken het probleem wat hier geschetst wordt al lang, maar wilde dit toch met jullie delen.DurfDenken schreef:Chihuahua: hond of mindervalide?
Geplaatst in: Blogger vd week
Na talloze smeekbedes van de kinderen is de kogel door de kerk. Er komt een hondje. Op naar de dierenspeciaalzaak. Schattige puppy’s rollen er door het zaagmeel, stuk voor stuk lijken ze moeite te doen om gekozen te worden.
In een leghennenbedrijf trachten de werknemers het geslacht van de pas uitgekomen kuikens te bepalen. Op een lopende band passeren de wriemelende donzige diertjes, klaar om hun lot te ondergaan. De hennetjes mogen blijven leven. Zij zijn immers nuttig, zullen eieren produceren. De haantjes verdwijnen stante pede naar de vleesmolen waar ze zullen worden vermalen tot diervoeders.
De eerste situatie lijkt een liefdevol gezinstafereel, een vertederende blijk van dierenliefde. Het tweede lijkt de ultieme gruwelijke veruiterlijking van de menselijke invloed op dierlijke productie en consumptie. Maar is dat wel zo?
De eerste diersoort die 100.000 jaar geleden werd gedomesticeerd was de hond. Geiten, schapen en varkens zouden niet veel later volgen. Dat de voorouder van de keffende chihuahua de wolf, en van het vleesproducerend dikbilrund de harige gehoornde oeros is, zal menig dierenliefhebber misschien verbazen. De mens heeft immers enkel gefokt met die individuen die voor hem gunstige eigenschappen hadden, waardoor de huidige exemplaren nog slechts een vage herinnering oproepen aan hun voorouders die deze aardbol bewoonden. Het spreekt immers voor zich dat het economisch rendabeler is runderen te kweken die wat extra biefstukken met zich meedragen dan harige runderen die eerst moeten geschoren worden voor je er schoenen van kan maken. De verregaande selectie in de rundveesector heeft de koe met andere woorden laten evolueren van dubbeldoelras naar melkfabriek en bbq-leverancier. Dat deze evolutie niet altijd even gunstige gevolgen heeft gehad voor de gezondheid van het individuele dier zelf, zal minder dierenliefhebbers verbazen. De verhalen van de keizersneden bij het Belgisch witblauw vee omwille van de uit de kluiten gewassen kalveren die gewoonweg het geboortekanaal niet meer kunnen passeren, zijn alom gekend. Maar hoe zit het nu met die chihuahua en de gevolgen van selectie op zijn gezondheid?
Het gezin kan moeilijk kiezen tussen al die schattige pups, maar gelukkig heeft het enkele vooropgestelde selectiecriteria genoteerd. Er is wel degelijk nagedacht over het ras: niet te groot, niet te onstuimig (want de kinderen geven de beloofde wandeling vast wel op na enkele weken) en vooral niet te luid (want met de buren loopt het wel eens mis). Een chihuahua lijkt te voldoen aan de eisen, past in de handtas en is, als hij toch een keer agressief wordt doordat hij zijn energie niet kwijt kan, niet in staat om grote verwondingen toe te brengen. Perfect.
De chihuahua is in se een ras dat ontstaan is uit een afwijking, net zoals het dikbilrund. Een afwijking die toevallig gunstig was voor de veeleisende mens en waarmee bijgevolg werd verder gefokt. Het abnormaal kleine formaat van de chihuahua is echter wel snoezig, maar brengt ook minder opvallende implicaties voor dit ras met zich mee. Zo zullen de naden tussen de schedelbeenderen nooit helemaal verbenen. Een volledig verbeende schedel is nochtans noodzakelijk voor de bescherming van de hersenen. Dit is weliswaar een normaal fenomeen bij jonge individuen wiens schedel nog moet groeien, maar niet bij volwassenen. Met andere woorden een chihuahua is écht zo fragiel als hij lijkt. De volgende keer dat uw chihuahua uit de sofa of uit bed springt, een niet ondenkbare situatie, hoopt u vast dat hij niet op zijn hoofd terechtkomt. Om niet te spreken van de veel te kleine mondholte waarin al die tanden moeten passen. Neen, een karkas van een prooi afknauwen, daar is deze kleine rakker niet meer toe in staat. Al helemaal niet bij lage buitentemperaturen, want de lichaamstemperatuur op peil houden, is voor deze hondjes geen evidentie. In feite haalt u dus met een chihuahua, een mindervalide, zorgbehoevende hond in huis. Veel hondeneigenaars zien hier echter geen graten in, meer nog deze afwijkingen zijn gewild. Wie wil er geen hond die kleren nodig heeft om het niet koud te hebben?
Vergis u niet, de chihuahua was misschien een al te easy victim om een punt te maken, maar is zeker niet het enige ras dat nefaste gevolgen voor de gezondheid ondervindt door menselijke selectie. Het knorrende geluidje van de Franse buldog en andere kortsnuitige rassen bijvoorbeeld, is in feite het lawaai van een dier dat in een toestand van permanente kortademigheid moet leven. Vreemd genoeg wordt er wel luid, en terecht, geprotesteerd tegen de selectie van varkensrassen met goede vleeskwaliteit maar jammer genoeg ook een hoge stressgevoeligheid, waardoor ze en masse doodvielen tijdens het transport, maar neemt niemand het op voor het fundamentele recht op zuurstof voor de Franse buldog. Ook de hoge prevalenties van kankers bij Berner Senners, maagtorsies bij Deense doggen, heupdysplasie bij labradors, hartafwijkingen bij sommige kattenrassen zijn maar enkele andere voorbeelden. Het moet gezegd, fokverenigingen doen vaak verwoede pogingen om bepaalde van die “negatieve eigenschappen” uit de lijnen te selecteren. Omgekeerd, indien u verder wil fokken met uw kat of hond, maar daartoe eerst enkele genetische tests, röntgenfoto’s of andere zaken moet doorstaan, zou u ook even kunnen stilstaan bij de gezondheid van het desbetreffende ras.
Om terug te komen op het gezinstafereel, in een dergelijke situatie kan een dierenarts maar een ding aanraden. Kies een bastaard en het liefst één uit een liefdevol gezin wiens vermaledijde hond weer maar eens gedekt is door de reu van twee straten verder. Zij willen vooral dat de pups van “Beauty” een goede thuis krijgen, zonder winstbejag. Want de zoektocht en de selectie naar het perfecte hondenras is commercieel interessant en dus uiteraard ook niet zonder malafide praktijken gebleven. De massale import van pups in erbarmelijke omstandigheden uit vroegere Oostbloklanden is niet gedaald in de laatste jaren, integendeel. De schattige pups in het zaagmeel in de grote winstgevende dierspeciaalzaken, hebben er dikwijls al een lange lijdensweg opzitten en veel van hun nestgenoten hebben de overtocht waarschijnlijk niet gehaald. Het is niet voor niets dat de stille snoezige pup in het hoekje door de dierenarts niet als de kalmste uit het nest, maar als de waarschijnlijk ziekste uit het nest wordt beschouwd. Het contract dat u tekent bij de aankoop van een pup, waarin u een nieuwe wordt beloofd indien het dier binnen de drie weken sterft, is heus geen vriendelijke geste van de firma. Het contract bestaat omdat de wetgever dit uit noodzaak heeft ingevoerd. Er zijn dus wel wat zaken waarmee u moet rekening houden bij het kiezen van een hond. Niet alleen zijn grootte en karakter zijn belangrijk, maar sta misschien ook even stil bij zijn gezondheid. En u? Welke eigenschappen zoekt u in uw trouwste vriend?
Bron:
http://www.durfdenken.be/blog/categorie ... an-de-week