KimD schreef:Ja Kentaro, dat klopt, doen we ook heel consequent, vooral bij onze Tibetaan.Echter als je lang gaat wandelen in de sneeuw is het toch (naar mijn eigen ervaring) vrij snel weg. En aangezien wij toch wel eerst een stuk moeten over gestrooide wegen en stukken waar de sneeuw echt hard bevroren is, vind ik het gewoon niet prettig voor de hond.
![]()
Ik wil dat hun ook gewoon kunnen rennen en gaan zonder dat ze om de 50 meter stoppen om sneeuw onder hun pootjes uit te bijten, of te likken van het zout.
Je hebt een Tibetaan en je denkt dat-ie niet tegen sneeuw kan? Hoeveel en hoe vaak ligt er sneeuw in Tibet, denk je?
Dat je 'm wilt beschermen tegen pekel snap ik, maar dat-ie niet over hard bevroren sneeuw zou kunnen lopen lijkt me wat vreemd.
Ik heb hier Pyreneese herders. Komen ook uit ruige gebieden, bergen en sneeuw te over. Geen haar op m'n hoofd die aan schoentjes denkt, en hebben ze sneeuwballen aan hun poten, en ze gaan er echt iedere keer aan kluiven tijdens het lopen, dan breek ik ze er even af voor ze. En de rest smelt vanzelf weer als ze binnen zijn.
Moraal van het verhaal, net als bij paarden, niet (te veel) vermenselijken, en kijk even naar de etnische afkomst van je ras voordat je met dekjes en schoentjes gaan zeulen
Echter als je lang gaat wandelen in de sneeuw is het toch (naar mijn eigen ervaring) vrij snel weg. En aangezien wij toch wel eerst een stuk moeten over gestrooide wegen en stukken waar de sneeuw echt hard bevroren is, vind ik het gewoon niet prettig voor de hond.


, kom je toch niet meer bij. Mijn hond draagt al een jasje, voel mezelf al een beetje voor gek lopen maar met van die schoentjes zou ik me toch echt niet buiten durven vertonen. Hoe effectief ze ook kunnen zijn, gaat me niet lukken vrees ik.
)

hihi hoor ik wel vaker 