Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-04-13 10:57

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 29-04-13 10:57

Wij hebben 2 weken geleden 2 van onze fretten tegelijkertijd moeten laten gaan.
We hebben ze ruim een jaar gehad, ze kwamen uit de opvang.
Van 1 ervan wisten we dat hij lymfeklierkanker had, dus dat het uiteindelijk wel op zou houden, maar hij was eigenlijk best vrolijk, al was hij wel serieus gewicht kwijt geraakt en sneller moe.
De andere takelde ineens hard af, die was in principe niet ziek, maar toch was hij in korte tijd van 1,7 kilo naar 1,4 gegaan (lijkt heel weinig, maar op dat gewicht is het echt veel)
We hadden een ab kuurtje voor hem gehad, maar dat maakte geen verschil.
Toen konden we kiezen, laten we bloed onderzoeken en gaan we nog een heel traject in om te kijken of hij weer beter zou worden of niet.
Aangezien zijn maatje ook niet lang meer had, hebben we besloten ze samen te laten gaan, sowieso zou de ander niet gelukkig worden als er eentje zou overlijden, dat wilden we ze geen van beide aan doen.
Dus ondanks dat die ene met kanker misschien nog wel 2 weken mee had gekund hebben we dat niet gedaan.
Ze zijn samen naast elkaar in geslapen terwijl wij bij ze waren en ondanks dat je weet dat het voor de beestjes beter is, ik bedoel inslapen is heel rustig en zij beseffen niet dat ze niet meer mee naar huis gaan, mis ik ze ontzettend, ik had ze graag nog jaren bij ons gehad, maar helaas zat dat er niet in.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-04-13 16:24

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-13 16:24

Hmm.. op zich wel mooi voor hun dat ze samen zijn ingeslapen. Dan heeft de ene de andere ook niet moeten missen.
Maar eens zo moeilijk voor jou denk ik...

**Geplaatst**: 30-04-13 21:56

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 30-04-13 21:56

Ik ken het hoor. We hebben in oktober onze 18 jarige kat in laten slapen. Verder heb ik nog een kat van 17 lopen, een boxer van 10 en een paard van 28. Ze zijn oud en vertonen kwaaltjes en ik ben me er erg bewust van dat ze er niet heel erg lang meer zullen zijn. Ze hebben het hier goed en ik doe er alles aan om het ze zo comfortabel mogelijk te maken.

**Geplaatst**: 30-04-13 22:16

Geplaatst: 30-04-13 22:16

Onze Molly is 3 maanden geleden ingeslapen. Was ook 15 jaar en een jack russell.
Ze werd binnen 2 weken hard minder, bloedtesten laten doen maar 2 dagen na het prikken al laten inslapen voordat de uitslagen er waren. Binnen 2 dagen ging de ademhaling slechter en acuut magerder worden met een dikke buik. We hebben haar laten gaan toen ze nog niet dood en doodziek was.
Achteraf bleek leukemie/bloedkanker in een ver stadium, dus we hadden de goede keus gemaakt.
Dat gevoel hadden we ook wel, maar toch was een bevestiging van dat we het juiste hadden gedaan wel fijn. Heb een tijd lang (en nog af en toe) de ogen uit mn kop gejankt.
Ondanks dat ze bij mn ouders woonde en ik al 2 jaar uit huis ben, had en heb ik er nog wel moeite mee.

Mijn advies is, mocht het einde echt naderen; maak er geen lijdensweg van in de vorm van tijd rekken of wachten tot het echt niet meer kan. Daar maak je het lieve hondje niet blijer mee.

Hopelijk gaat het nu goed met Siddy en kun je nog een poosje van haar genieten ondanks kwalen die ze heeft.

**Geplaatst**: 08-05-13 14:26

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 08-05-13 14:26

Ik herken je verhaal heel goed. Ik heb al sinds ik 5 jaar ben een kat, zo lang ik me kan herinneren. Vanochtend is ze ingeslapen. De kat woonde bij mijn moeder, en ik hield de laatste paar maanden al rekening ermee dat ik een telefoontje kon krijgen dat het slecht met haar ging of dat ze dood was. Maar toen ik gisterochtend dat telefoontje daadwerkelijk kreeg, was de klap harder dan ik me kon voorstellen. Er was niets meer aan te doen, ze zou nooit meer beter worden en alleen maar erger aftakelen. Dus heb ik besloten om haar in te laten slapen, dit was het eerlijkst naar haar toe.

Ik hoop voor jou dat Siddy nog een tijdje mee gaat

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-13 14:29

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-13 14:29

Pff wat een verhalen allemaal... Op zich ben ik dan wel blij dat ik al stilletjes afscheid kan nemen van haar.
Vrijdag gaan we weer naar de veearts. Dan kijken we of er verbetering is. Is dat niet dan kies ik liever voor inslapen.

**Geplaatst**: 08-05-13 14:32

Geplaatst: 08-05-13 14:32

Ik heb 16 januari mijn jack Russel van 15 ( zou 3 februari 16 zijn geworden) in laten slapen, ze was gewoon op en had maar 1 spuitje nodig om te gaan en ze had daarbij endocarditis ( hardklepontsteking), dus ik ken jouw verhaal.
Het is heel hard, maar ik kon het niet meer aan om haar langer te laten leiden omdat ik geen afscheid kon nemen van haar.
Ik heb heel veel plezier gehad van mijn Pixie en we hebben veel meegemaakt, maar dieren gaan helaas niet zo lang mee als mensen ( de meeste dan).De pijn is er altijd denk ik wel, de dierenarts vond dat ik wel heel emotioneel was ( voor mijn beroep dan ook), maar ik denk dat je er vrede mee moet hebben....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-05-13 14:47

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-05-13 14:47

Hmm...
Toen ik 2 weken geleden bij de dierenarts was wou ik zeggen dat als ze pijn had ik haar liever laat inslapen. Het kwam er gewoon niet uit, ik kreeg een brok in mijn keel en wou het liefste weglopen. Dierenarts wist gelukkig wel wat ik wou zeggen, hij stond ook volledig achter mijn keuze. Maar ik zou het gewoon verschrikkelijk vinden moest ik zeggen dat ik haar toch wil laten gaan. Het idee alleen al... Ik wil ook alleen maar het beste voor haar, ze is altijd goed geweest voor mij. Nu is het mijn beurt om dat voor haar te doen. Maar er schieten dan allemaal beelden voor me van hoe lief ze bij me kon liggen, hoe ze brokjes kwam delen, hoe we altijd over het veld rende als we wandelde... Het is zo verschrikkelijk hard vind ik. Ik hoop gewoon dat ik sterk genoeg ben vrijdag om als ze niet verbeterd is, de knoop door te hakken.

**Geplaatst**: 08-05-13 15:05

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 08-05-13 15:05

Wens je heel veel sterkte vrijdag.

**Geplaatst**: 08-05-13 18:59

Geplaatst: 08-05-13 18:59

Veel sterkte voor vrijdag...
Het is en blijft moeilijk, ook al weet je dat je keuze een goede is

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-05-13 12:42

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-05-13 12:42

Ik ben vrijdag niet kunnen gaan, morgen voormiddag ga ik.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-05-13 20:40

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-05-13 20:40

Ben vandaag geweest, er was heel veel verbetering. De dierenarts had dit niet verwacht en hij had zich eigenlijk al voorbereid om het slechte nieuws te brengen. Haar hart klopt veel regelmatiger en grotere hoeveelheid per keer dat ze pompt. Daardoor moet ze ook niet zo veel meer pompen. Haar hartslag kwam in haar achterbenen beter door dan 2 weken geleden. De pilletjes werken dus wel goed. Nu moet ze enkel die voor haar hart nog nemen en dan moeten we het aankijken. Hij heeft de punten gezegd waar we op moeten letten. Maar voor nu geeft hij haar nog makkelijk een jaar.

**Geplaatst**: 13-05-13 23:22

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 13-05-13 23:22

Wat een goed nieuws! Geniet van elk moment zou ik zeggen

**Geplaatst**: 13-05-13 23:52

Geplaatst: 13-05-13 23:52

Klinkt goed! Die oudjes kunnen binnen korte tijd van goed naar slecht gaan en weer terug. Heb hier een Parson Russell terriër van ruim 17,5 jaar. Grotendeels doof, de oogjes zijn ook slecht en hij druppelt aardig. Maar hij gaat elke dag mee naar de paarden, is vrolijk en eet elke avond zijn kluifje ook al zijn zijn tanden ook niet meer je van het. Als we met de anderen gaan wandelen, gaat de buggy mee. Dan kan hij toch mee, maar als hij moe is in de buggy. Ik moet er niet aan denken hem te verliezen. Zo'n oudje vereist wel wat extra werk, maar al met al is het een happy hondje.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-13 09:53

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-13 09:53

Wat leuk om te horen Nikka, ik hoop dat die van mij ook nog steeds zo gelukkig is als ze zo een leeftijd haalt!
Ik ben van plan om morgen nog eens te gaan wandelen, ik ga eens kijken of ik iets kan maken zodat ze mee op de fiets kan tot aan het bos. Ze wil daar altijd graag wandelen maar voorlopig geraakt ze niet tot aan het bos. Laat staan daar dan wandelen.

**Geplaatst**: 14-05-13 10:10

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 14-05-13 10:10

Zoiets? http://www.koelmat-koelband-honden.nl/i ... 62&lang=NL
Ik heb wel geleerd de laatste anderhalf jaar, dat je soms niet te snel moet schrikken. Bij een beetje koorts lijkt het soms wel alsof het laatste uur geslagen is en de volgende dag trippelen ze weer vrolijk rond. Ze zijn gewoon ouder en niet zo sterk meer, dan tikken dingen sneller aan. Alleen dit jaar heb ik al sowieso 2 keer gedacht, dat dit het einde zou zijn.
En je gaat naar het niveau muts voor zo'n oudje: ik heb een buggy en hij heeft een trui en winterjasjes. Voor de zomer heb ik een fluorescerend zwemvest. We hebben hier water en omdat hij nog amper wat hoort luistert hij niet meer. Met zo'n felgeel vest zie ik hem meteen en het is veiliger. Ook al let ik goed op en loopt hij niet zo snel meer, ik loop geen risico.
Geniet nog maar van je oudje, dat doen wij ook nog elke dag. En elke dag zeggen we tegen elkaar: wat zullen we hem missen als hij er niet meer is

Het is mijn beste en meest trouwe vriend.

**Geplaatst**: 14-05-13 12:51

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 14-05-13 12:51

Herkenbaar. Ik ben laatst mijn hondje verloren. De laatste paar weken ging ze achteruit, maar ze had nog een goede kwaliteit. Werd wel wat dement en was niet meer goed zindelijk. Nu had ze altijd al een tic gehad zodra het regende buiten, het binnen net voor de drempel het te doen.

Alleen de laatste paar dagen ging ze snel achteruit. En voordat we de keuze hebben kunnen maken, vonden we haar in onze achtertuin. Precies op de plek waar ze al jaren altijd lag te genieten van het zonnetje. Als pup al lag ze daar. Ze is in het bijzijn van haar vriendjes heengegaan. En ze is niet ziek geweest, heeft geen pijn gehad. Dus in mijn ogen een prachtige dood. Maar wij hebben altijd al geroepen dat ze aan een natuurlijke dood zou sterven. Maar al had ik het zelf prettiger gevonden dat ze in mijn armen was heengegaan.

**Geplaatst**: 14-05-13 22:29

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 14-05-13 22:29

Wat fijn om te horen dat het beter gaat! Hoop voor je dat het lang zo blijft!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-13 18:03

Re: Het einde nadert...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-13 18:03

Vandaag zijn we een heel stuk kunnen gaan wandelen! Eens om de 2 dagen deden we het kleine blokje rond, is een 500m denk ik. Vandaag hebben we 2 keer blokje rond gedaan

Ik heb nog geen bakje tegengekomen wat me er stevig uitziet en niet boven de 60 euro is om haar te vervoeren op de fiets naar het bos. Ik wil het liever gewoon in een winkel kopen dan online. Dus ik ga nog even verder met mijn zoektocht

Wie weet wandelen we binnenkort wel gewoon maar het bos. Dat is ook een 500m van thuis, dus heen en terug zou ondertussen moeten lukken. Maar het pad dat ik daar wil doen is 1km, dus dan is het al 2km wandelen. Ik kan ook gewoon een stukje in het bos en weer terugdraaien. Ach, nog een beetje oefenen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-06-13 10:47

Geplaatst door de TopicStarter : 17-06-13 10:47

Siddy moest toch vertellen wat we vandaag hebben gedaan

We zijn tot in het bos geweest! Wat vond ze het geweldig daar, vroeger gingen we daar altijd joggen. Zelf nu nog wou ze persé een stukje lopen.

Afbeelding

Ik ben zo blij dat ik dit weer met haar kan doen, haar de hele dag thuis laten slapen heeft voor mij ook geen meerwaarde aan haar leven.

**Geplaatst**: 18-06-13 14:28

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 18-06-13 14:28

Ik sta op dit moment voor de keuze denk ik.
Ik heb een konijn van 6 jaar oud en heeft hartfalen ( zo zeiden de dierenartsen dat, hart is groot en drukt andere organen weg). Maar laaste tijd ging het harstikke goed met medicatie, nu ook niet benauwd. Alleen twee weken terug is hij gestopt met eten, ben toen naar dierenarts gegaan en die kon niks vinden. Ik ben hem gaan dwangvoeren, en heb hem alles gegeven wat hij ook lekker vond. Hij eet nu wel kleine beetjes, maar naar mijn idee gestopt met drinken. Over 20 minuten moet ik weer met hem weg naar dierenarts. Ik ben bang dat er weer niks gevonden wordt, en dat ik moet gaan besluiten of ik hem laat gaan of niet. Ik kan hem moeilijk blijven dwangvoeren de rest van zijn leven. Hij ligt nu veel, en heeft kleine keuteltjes maar als ik bij zijn kooi kom en open doe. Is het net of er niks aan de hand is. Ik ben momenteel ben ik bang dat het einde oefening is en voel me zo rot op het moment omdat ik het gevoel heb te moeten beslissen. Ik ben bang dat ik het verkeerde kies, dat ik hem laat inslapen terwijl het niet hoefde of dat ik het niet doe en hem laat lijden. Ik weet niet of hij lijdt.

**Geplaatst**: 18-06-13 14:29

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 18-06-13 14:29

Pfff heel veel sterkte!! Wat zielig, maar fijn om te horen dat het nu wat beter gaat!

**Geplaatst**: 18-06-13 15:35

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 18-06-13 15:35

De juiste keuze maken is altijd moeilijk.

ik heb 3 juni mijn hondje laten inslapen. Je kon aan hem zien dat hij op was. Kon nauwelijks lucht krijgen, zat vol vocht. En toch had ik moeite om een keuze te maken. 's ochtends had hij nog vochtafdrijvers gekregen. En er zat verbetering in. Maar niet genoeg.

Als hij rustig was ademde hij normaal. Maar zodra hij stress kreeg, gierde hij het er over. Mijn verstand zegt dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Geen last meer van die benauwdheid. Maar mijn gevoel spreekt mij elke dag nog tegen. Terwijl zelfs de DA zei dat ik de juiste keuze heb gemaakt en dat hij niet meer te redden was. Beestje was ook al 14 a 15 jaar.

Dus maak de keuze waarvan jij denkt waarbij het konijn zich het prettigste voelt. Elke dag dwangvoeren en niet lekker in zijn vel. Of heerlijk spelen op de regenboogbrug met andere nijntjes. En weer gezond zijn.

**Geplaatst**: 18-06-13 15:45

Geplaatst: 18-06-13 15:45

Ik had precies hetzelfde gevoel als jij.
We hadden max een engelse bulldog van uit het asiel echt een lief beest.
Hij deed echt geen vlieg kwaad.
Hij was 6,5 jr toen hij bij ons kwam en hij is 11,5 jr geworden!
Op een dag lag hij te shaken en te stuip trekken en ik wist niet wat het was.
De da gebeld en die zei als het een hersenbloeding is kunnen we er niks aan doen...
We keken het aan en binnen 15 min was hij weer normaal.
Maar dan 3 weken later lag hij met mij op de bank en ik knuffelde hem en oppeens begon ie te plassen en viel hij opeens ja... dood...
Hij was mijn lievelings- hond het was mijn aller aller beste vriend en ik mis hem tot op de dag van vandaag ( hij is 25 april gestorven) en ik huil weer als ik er aan denk nu.
maar aan de andere kant... je kunt zo'n beestje niet laten lijden..
Dat was mijn troost!
De DA dacht dat het waarschijnlijk een beroerte/hersenbloeding was.
En ja stel dat ie erdoor was gekomen wie weet wat ie dan had gehad.
Misschien verlamd ofzo..
Dat zou ik nooit gewild hebben.

Ik wil je niet bang maken maar ja ik wil gewoon zeggen dat ik dit ook meegemaakt heb.
En het is niet leuk om je lieve vriend zo te zien...

Heel veel sterkte!
Hopelijk leeft ie nog wat langer!
zodat je er nog veel plezier van kan hebben!

**Geplaatst**: 18-06-13 15:52

Re: Het einde nadert...

Geplaatst: 18-06-13 15:52

Mooiste dood voor een dier is toch wel dat ze 1 x weg zijn. Dus dat ze geen pijn hadden of ziek waren. Heb met mijn hondje die begin april is overleden veel minder moeite met haar dood. Dan het hondje wat ik heb in laten slapen.

Het gemis is even groot. Maar met de eerste heb ik meer vrede dan met de tweede.

Nomineer dit bericht ×