Bokt.nl

Zwartwitje schreef:

Een hond die tegen je aan en over je heen hangt en hapt als je hem aan de kant probeert te duwen is wel degelijk een dominante hond. Dat wil zeggen, hij hoeft niet dominant van karakter te zijn maar het gedrag is er wel naar. Die heeft gewoonweg geen respect voor je persoonlijke ruimte. Maar duidelijkheid is inderdaad wel wat hij nodig heeft. Alles een beetje samenvattend krijg ik een beeld van een rommelige en onrustige situatie, de gezinsleden staan niet op één lijn want hebben een verschil in opvatting over de opvoeding. De hond is op een leeftijd dat hij bij gebrek aan duidelijke grenzen dan maar zelf de touwtjes in handen probeert te nemen maar hij is er duidelijk niet zo goed in. Degene die dat zou moeten doen slaagt er niet in, zo te horen weet TS niet zo goed hoe te doseren in het corrigeren of welke houding aan te nemen en raakt in paniek. Volgens mij kun je dit soort honden prima bijsturen, maar je moet er wel wat voor doen en vooral ook je eigen fouten inzien en in dit geval zou ik dan ook echt een gedragsdeskundige bij roepen.

Dat hij je andere hond met de hernia in de rug bijt is sowieso echt een verkeerde zaak, niet alleen is het pijnlijk maar dit kan de machtsverhoudingen nog eens verder overhoop gooien; hij/zij kan zich niet goed afweren en jou lukt het niet om de 'stoorzender' te corrigeren. Ik denk trouwens wel dat die aanvoelt dat de andere hond niet in orde is en dat daar misschien het bijten ook mee te maken heeft.

Dit zijn trouwens de honden die ik veel te vaak op het werk in de kliniek zie, die in een volle wachtkamer zitten te blaffen naar alles en iedereen en die vervolgens niet gecorrigeerd worden door hun eigenaar. Ongelofelijk hinderlijk maar wel logisch, want ze hebben het gevoel dat hun baas het heft niet in eigen handen neemt en doen dus zelf maar een poging. Echt je wilt niet weten hoeveel ongeleide projectielen ik voorbij zie komen, heel zonde.

Wat blokje zegt over het wandelen vind ik een goeie tip om zelf mee te beginnen. Ga gewoon eens met hem wandelen zonder de andere hond erbij. En dan heel goed op je houding letten en dat je rustige, ontspannen autoriteit uitstraalt. Dat begint al bij de voordeur. Hij mag niet voor jou de deur uit lopen, of dringen. Laat hem eerst rustig en afwachtend worden, gefocust op jou, in plaats van hieperdepieper van 'jeeejjj we gaan uit! Hoi Hoi! ' etcetera. Vervolgens zet je buiten de pas erin zodat hij jouw tempo moet bijhouden en niet andersom, houd de lijn kort en zorg dat hij met zijn kop naast je been loopt en nooit voor je uit. Blijf ontspannen en richt je op het punt waar je heen wilt en niet op de hond. Zodra hij trekt corrigeer je hem met een rukje opzij, en niet afwachten tot het uit de hand loopt. Daarna direct ontspannen en niet gaan anticiperen op het volgende kattenkwaad wat hij misschien gaat uithalen
Ik denk dat hierin de basis ligt, gewoon een ontspannen wandeling kunnen maken samen, die verloopt zoals jij dat wil en waarbij hij zijn aandacht op jou richt.

Ik zou de hond zeker ook mentaal veel meer uitdagen. Hij moet niet alleen lichamelijke energie verbranden, maar ook geestelijke. Een gedragstherapeut kan je helpen om leuke opdrachtjes te verzinnen voor de hond die bij hem passen en waarmee je hopelijk ook een positieve draai aan de verhoudingen kunt geven. Maar voor nu kun je vooral belonen met rust en duidelijkheid.

Tril/stroombanden zouden goed kunnen werken (ik heb geen ervaring met die dingen, heb ze alleen voorbij zien komen bij Cesar Millan) maar dan moet je wel heel goed kunnen timen en dat kan de TS zo te horen (nog) niet goed. Kan je dat niet, dan doe je er meer kwaad dan goed mee.