Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-02-12 12:30

Geplaatst: 13-02-12 12:30

mijn beagle was ook goed sociaal met andere honden, maar een andere hond hielp niks met haar verlatingsangst

een kennel in het asiel (behoorlijk stressvolel omgeving) is toch helemaal iets anders dan een bench in zijn eigen huis.

mijn honden zijn allemaal gek op de bench, maar ik ben ook benieuwd naar het lijstje met spelletjes

**Geplaatst**: 15-02-12 01:07

Geplaatst: 15-02-12 01:07

Ik denk dat dit niet zozeer een geval van verlatingsangst als wel een bindingsprobleem is.

Je zegt dat de hond de eerste twee weken heel erg aan jullie plakte. Hoe is dat nu? Moet zij overal zijn waar jullie zijn? Eist zij de aandacht op of vragen jullie haar naar jullie te komen voor aandacht?

Maar toch denk ik ook dat je het moet zoeken in mentale voldoening. Dit soort honden zijn uitermate geschikt voor de jacht, heb je een hond met hoge driften, dan zal die echt hard aan het werk gezet moeten worden. En dan is gewoon vrolijk rondsnuffelen en huppelen niet genoeg.

En is de hond nu nog steeds rustig bij weggaan en begint later pas te slopen of is ze ondertussen al onrustig bij de jas/schoenen aantrekken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 09:54

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 09:54

@ Sassol: Ik twijfel aan het oordeel van de DA. Hij stelde 3 vragen, concludeerde iets en stuurt me met medicatie weg. Ik hou daar niet van, zo snel kun je toch geen diagnose stellen? Maar goed. Medicatie weiger ik nog even te geven, wil eerst met de gedagstherapeut gesproken hebben.

Nu plakt hij nog steeds behoorlijk aan ons, maar alleen wanneer het hem uitkomt. Want als hij bijv. de kans krijgt om te ontsnappen, dan is hij weg en komt echt niet naar ons terug. Zijn jachtinstinct (denk ik) overheerst alles en is een te grote prikkel om dan nog te luisteren naar ons. Eist ook aandacht op, maar alleen wanneer het hem uitkomt.
Voorbeeld: als hij tussen de paarden in de paddock loopt en ik in de paddock poep aan het scheppen, is er niets aan de hand en is hij gewoon zelf lekker aan het rennen en spelen met de bal. Zo gauw ik naast de paddock sta (en hij me nog wel kan zien) verandert hij meteen in een 'zenuwlijer' en begint dan onwijs te piepen en te keffen en tegen de wand op te springen.
Binnen zoekt hij ons wel veel op, maar gaat ook zelf op zijn kleed liggen, maar het liefst kruipt hij op schoot. Wat overigens niet mag, want ik heb zo mijn duidelijke grenzen en dat weet hij. Hij is wel snel afgeleid, zodra wij bijv. opstaan of naar boven oid lopen, schiet hij meteen overeind en wandelt mee voor zover hij mee kan lopen. Zodra ik alleen al mijn jas/schoenen pak, wordt hij onrustig, maar ik zie het meer als enthousiasme omdat hij graag mee wil. Meestal gaat hij natuurlijk ook mee als wij onze schoenen etc. aantrekken. Het krabbelen aan de deur, piepen en keffen begint meteen al als wij weglopen van huis, het slopen, stelen etc. gebeurt pas later.

**Geplaatst**: 15-02-12 11:34

Geplaatst: 15-02-12 11:34

Ik hoop dat jullie het probleem kunnen oplossen. Clomicalm ken ik, onze oude russel heeft het gehad toen ze erg dement werd om haar dag nacht ritme te kunnen doorbreken. Alleen heeft onze da gezegd dat dat niet werkt bij erge verlatingsangst helaas. Je zou kunnen kijken of je met een goede gedragstherapeut en ondersteunende andere medicatie het patroon kunt onderbreken.

Onze oude kruising flipt ook in een bench vanaf jongs af aan al. Deur open geen probleem, deur dicht blinde paniek. Alleen de auto accepteerd hij als even alleen zijn. Dan mekkert hij in het begin even en als hij je ziet. Ook hij kan compleet flippen als hij maar het idee krijgt dat hij verlaten wordt, idd alleen een heiningdraadje ertussen is al paniek.

Helaas hebben we het er bij hem niet uitgekregen ondanks jaren training, ondersteunende medicatie enz. Hij redt het nu max 10 minuten als we geluk hebben in huis alleen. Hij sloopt niet maar blaft, gilt en probeert in paniek door een ruit of deur heen te komen desnoods met zware verwondingen.

Bij hun zat het in het nest. Ze zijn geboren in het asiel. Omdat de pups na een week of 2 teruggetrokken begonnen te reageren op mensen hebben ze ze in huis gehaald en eigenlijk te goed gesocialiseerd. Met als gevolg dat de 3 pups allemaal heel erge verlatingsangst hebben. Zijn kleinste broertje is hiervoor zelfs maanden intern geweest bij een africhtingscentrum maar daar hebben ze het toen opgegeven omdat het niet weg te trainen was.

Misschien niet wat je wilt horen maar dat kan ook nog gebeuren. Weten jullie de achtergrond van deze hond? Wat is de reden van afstaan? Voor hetzelfde geld is hij zo paniekerig omdat zijn vorige baas hem in de steek heeft gelaten. Onze Donja was de eerste maanden nadat ze bij ons kwam ook erg aan ons geplakt terwijl ze nu perfect alleen thuis kan zijn.

Edit clomicalm ken ik niet als antidepressiva, Selgian wel. En ja je hebt psychiatrische patienten ertussen zitten bij de honden. Donja heeft inmiddels officieel het etiket manisch depressief :')

. Wat we ook deden bepaalde angsten bleven erg aanwezig en hyper hysterisch druk afgewisselt met zwaar depressief en bang voor zichzelf en bv wind. Zij staat nu sinds een jaar af en toe op Selgian in combinatie met gerichte training. Heel langzaamaan bouwen we het af, de periodes zonder worden steeds langer en af en toe lijkt het zelfs een normale hond. Bij haar is het waarschijnlijk een combinatie van karakter, verkeerd verleden en erg veel klappen en vermoedelijk heeft ze ooit tussen een deur gezeten met wind. Omdat krakende bewegende deuren toch best wel eng zijn en als het erg waait hebben we een hond in blinde paniek.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 14:24

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 14:24

karuna schreef:
Weten jullie de achtergrond van deze hond? Wat is de reden van afstaan? Voor hetzelfde geld is hij zo paniekerig omdat zijn vorige baas hem in de steek heeft gelaten. Onze Donja was de eerste maanden nadat ze bij ons kwam ook erg aan ons geplakt terwijl ze nu perfect alleen thuis kan zijn.

Het enigste wat wij weten is dat hij eerst in Breda in het asiel heeft gezeten. Daar zaten ze vol en toen is hij naar een ander asiel overgeplaatst. Daar kwijnde hij weg in de kennel en is daarom bij de asieleigenaresse in huis gegaan met nog een aantal honden en katten.
De vorige eigenaren zouden afstand van hem hebben gedaan, omdat ze niet wisten waaraan ze begonnen waren met een (jacht) hond. Om hem stoom te laten afblazen bonden ze hem buiten aan de droogmolen vast, zodat hij iig buiten was en kon bewegen.
In hoeverre hij hier echt alleen gelaten is en voor hoelang en of daardoor dus een trauma opgelopen zou kunnen zijn is bij ons niet bekend.

**Geplaatst**: 15-02-12 14:28

Geplaatst: 15-02-12 14:28

Ten eerrste heeft een draadhaar veel beweging nodig. Ook geestelijkwel.
Ten tweede: hij weet niet dat hij wat fout heeft gedaan, hij ziet aan jullie reactie wat er gaat komen:schelden, boos worden! De hond weet al niet meer wat hij daarvoor heeft gedaan.

Neem eens contact op met Tinley.nl!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 14:29

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 14:29

Utrolig schreef:
Ten eerrste heeft een draadhaar veel beweging nodig. Ook geestelijkwel.
Ten tweede: hij weet niet dat hij wat fout heeft gedaan, hij ziet aan jullie reactie wat er gaat komen:schelden, boos worden! De hond weet al niet meer wat hij daarvoor heeft gedaan.

Neem eens contact op met Tinley.nl!!

Ik denk dat je even beter het topic moet doorlezen..

**Geplaatst**: 15-02-12 14:29

Geplaatst: 15-02-12 14:29

Aan de droogmolen vastbinden 8)7

hoe komen ze erop? Geen echt bekend verleden dus maar wel veel mee gesleept al. Arm ding. Kan best zijn dat hij nu zo paniekerig is omdat hij veel afscheid heeft moeten nemen van voor hem bekende verzorgers.

Hebben jullie geen gedragstherapeut in de buurt, een goede dan. Of neem eens contact op met het gedragscentrum dat bij de universiteitskliniek in Utrecht zit nu. Misschien dat ze jullie al goede tips kunnen geven over de telefoon.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 14:31

Re: Hond met verlatingsangst (?) aan de antidepressiva?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 14:31

Ja, belachelijk he.. Hoe kom je zo?

Ik weet niet waaraan je een goede gedragstherapeut voor honden kunt herkennen? Heb er nl. nog geen ervaring mee. (gelukkig maar) Heb wel al wat adresgegevens van een aantal bokkers ontvangen die goede ervaringen hadden met iemand, dus wil daar sowieso het verhaal eens voorleggen.

**Geplaatst**: 15-02-12 14:50

Geplaatst: 15-02-12 14:50

Warning: lange post.

De hond weet dat de baasjes niet blij zijn als er gesloopt wordt. Daar hoef je niet perse voor te schreeuwen/boos op de hond te worden, hangt ook van de gevoeligheid van de hond af.
De hond verwacht dus niet blije baasjes omdat ie gesloopt heeft, gedraagt zich daarom al onderdanig en hieruit concludeert de baas dat de hond weet dat hij het niet leuk vindt.

Wat in zekere zin ook klopt. Maar een hond denkt niet als een mens. Hij kan niet vooruit denken: ooeh, baasjes zijn als ze terugkomen nadat ik gesloopt heb niet blij dus laat ik dat maar niet meer doen.
De hond voelt zich niet fijn, want heeft geen controle over de aandacht die hij krijgt, is mentaal wakker (na een flinke jachttraining zou de hond mentaal voldaan zijn) en moet dus ergens heen met zijn energie.

Een DA is er voor medische zaken. Niet voor gedragsproblemen of voor voedingsadvies (op een enkele na die zich hierin verdiept heeft). Zou de hond een hormoonprobleem hebben waardoor het dit gedrag vertoont, dan kan de DA er iets mee. Zolang het niks medisch is, moet je niks van een DA verwachten. (Vandaar dat hij jullie ook niks anders als medicijnen kan bieden)

Je zegt zelf eigenlijk al dat de hond zelf bepaalt wanneer hij aandacht krijgt of niet. (Op de keren na dat hij naar z'n mand moet terwijl hij liever op schoot zit als ik het goed begrijp) Zorg dat jij bepaalt wanneer hij aandacht krijgt en moet geven. Dus als jij naar de keuken loopt MAG hij niet mee. Toch zeker geen behoefte aan zo'n stalker?
En als hij buiten loopt en jij geeft een commando en hij reageert niet, dan zou dat een negerende baas en minder vrijheid op moeten leveren. (Want het mooiste is natuurlijk als je vrolijk weg kunt huppelen terwijl de baas je stiekem in de gaten houdt

)

Ik denk dat je meer baat zou hebben bij jachttraining dan een gedragstherapeut. Zet deze hond aan het werk, bepaal wanneer er aandacht gegeven en verkregen wordt en ik denk dat je weinig gedragsproblemen overhoudt.

**Geplaatst**: 15-02-12 14:51

Geplaatst: 15-02-12 14:51

Ik vind het super dat je het probleem probeert op te lossen en deskundige wilt inschakelen i.p.v. opgeven en hond weer wegbrengen. Zo zouden meer mensen moeten denken.
Ik denk alleen wel dat je vooralsnog aan de bench bent overgeleverd. Ik ben er tegen om een hond veel in een bench te doen, maar ik heb gelezen dat hij bij jullie daar niet veel in zal verblijven. En dan kan het echt geen kwaad. Hij kan dan minder uithalen, wekt dan minder ergernis op bij jullie die hij toch niet begrijpt, en dat zou al een hele winst zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 15:01

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 15:01

Sassol schreef:
Warning: lange post.

De hond weet dat de baasjes niet blij zijn als er gesloopt wordt. Daar hoef je niet perse voor te schreeuwen/boos op de hond te worden, hangt ook van de gevoeligheid van de hond af.
De hond verwacht dus niet blije baasjes omdat ie gesloopt heeft, gedraagt zich daarom al onderdanig en hieruit concludeert de baas dat de hond weet dat hij het niet leuk vindt.

Wat in zekere zin ook klopt. Maar een hond denkt niet als een mens. Hij kan niet vooruit denken: ooeh, baasjes zijn als ze terugkomen nadat ik gesloopt heb niet blij dus laat ik dat maar niet meer doen.

Begrijp precies wat je bedoelt. Zo had ik het ook bedacht, maar misschien niet zo goed verwoord?

Sassol schreef:
Je zegt zelf eigenlijk al dat de hond zelf bepaalt wanneer hij aandacht krijgt of niet. (Op de keren na dat hij naar z'n mand moet terwijl hij liever op schoot zit als ik het goed begrijp) Zorg dat jij bepaalt wanneer hij aandacht krijgt en moet geven. Dus als jij naar de keuken loopt MAG hij niet mee. Toch zeker geen behoefte aan zo'n stalker?
En als hij buiten loopt en jij geeft een commando en hij reageert niet, dan zou dat een negerende baas en minder vrijheid op moeten leveren. (Want het mooiste is natuurlijk als je vrolijk weg kunt huppelen terwijl de baas je stiekem in de gaten houdt )

Ik denk dat je meer baat zou hebben bij jachttraining dan een gedragstherapeut. Zet deze hond aan het werk, bepaal wanneer er aandacht gegeven en verkregen wordt en ik denk dat je weinig gedragsproblemen overhoudt.

Klopt, hij bepaalt idd wel de mate van aandacht. Maar hij heeft ook zo'n lief en onweerstaanbaar koppie, dat ik hem eigenlijk alleen maar wil aanhalen, haha.

Slechte zaak eigenlijk, verwende stinkerd..

Hij ligt idd tijdens het eten op zijn plek en meestal als wij op de bank zitten ook, maar dan komt hij regelmatig even een aai bij je halen. Soms wordt hij dan te opdringerig en wil op schoot en dan stuur ik hem ook weg.

Jachttraining willen we idd met hem gaan doen, maar zover zijn we dus nog niet gekomen, omdat we het niet goed aandurven met hem. Zodra hij los is, is hij nl. weg en luistert niet naar commando's. Dus vinden we een beetje tricky, want hij gaat echt ongecontroleerd rennen en rennen.

**Geplaatst**: 15-02-12 15:07

Geplaatst: 15-02-12 15:07

Ze zullen op jachttraining je hond ook echt niet meteen los laten lopen hoor

Of misschien eerst een speurles volgen? Die zijn zeker in het begin toch echt aan de riem.

Gewoon even kijken wat er aan speur/jacht/apport training gegeven wordt, zij leren je wel hoe je een hond dat juist aanleert. Als je het al zou kunnen zou je niet op training gaan

Trek ook regelmatig je jas aan om tv te gaan kijken. Of je schoenen om te gaan eten. Loop een paar keer de deur uit om de aardappelschillen in delen in de kliko te gooien etc.

Edit: Voordat je vertrekt:

En verstop hier en daar (op plekken waar hij mag komen) wat brokjes, verstop de hond ergens in een kamer en laat hem dan zoeken. Zet de eerste paar keren een flink spoor uit en verstop ook ergens een kong ofzo (ken je die? die onverwoestbare dingen die je kunt vullen met worst?).

Geen wondermiddelen, maar alle beetjes helpen tot je training hebt

**Geplaatst**: 15-02-12 15:13

Geplaatst: 15-02-12 15:13

Wat vervelend voor jullie en natuurlijk voor de hond dat het zo veel problemen geeft.

Als ik je verhaal en je reacties lees, zou mijn advies zijn om met jezelf en de hond naar een gedrags expert te gaan. Dus niet alleen voor de hond, maar ook voor jullie zelf.

Voor de rest stuur ik wel ff een pb

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 15:24

Re: Hond met verlatingsangst (?) aan de antidepressiva?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 15:24

Thnx voor je tips Sassol! Die kong had ik idd al eerder gehoord hier in het topic. Zoekspelletjes vindt hij idd erg leuk, maar het liefste is hij aan het ravotten.
Wij hebben Pascal Derksen hier in de buurt zitten die training geeft, daar hebben we de site al uitgespit, dus zullen met hem ook eens contact opnemen.

@ Femke: thnx voor je pb.

Nomineer dit bericht ×