Zilfstar schreef:Zo Bokt, kan het weer wat minder? TS is 17 en haar moeder is bezorgd over 's avonds laat de hond uit laten. Snap ik best hoor. Toen ik 17 was deed mijn vader dat ook voor me. Daarbij is de hele situatie natuurlijk rot voor TS en is ze bang dat ze haar lieverd weg moet doen. Zouden we daar rekening mee kunnen houden?
Ik vind TS helemaal niet "maar-en". Voordat ze kan bespreken met haar moeder dat de hond met haarzelf meereist tussen huis van mama en papa zal ze met goede onderbouwing aan moeten komen, want hond is nu niet voor niks bij de vader van TS. Dus dat ze even alle mitsen en maaren voor onze voeten werpt: groot gelijk.
Zo, dat even gezegd hebbende: Toen ik ging samenwonen had ik een Duitse herder. Die leefde doordeweeks bij mijn ouders en in het weekend bij ons (2 studerende 20-ers). Een hond leeft in het nu en gaat echt neit denken: oh maar gisteren was ik daar en dat mis ik OF straks moet ik weer daarheen....
Als JIJ zijn baasje bent en zijn leider volgt hij jou en zal blij zijn omdat hij bij jou, zijn roedelleider, is. Ik heb aan mijn hond weinig gemerkt (hij moest meer wennen dat vriendlief OOK wat over hem te zeggen had en dat ie moest luisteren) van het heen en weer reizen. Hij had meer last dat hij mij doordeweeks weinig zag omdat ik echt zijn leider was.
Dus als je met beide ouders goede afspraken kunt maken over het uitlaten (zoals gezegd wat vroeger doen of in de tuin of samen met iemand) is het voor de hond zelf geen probleem. Het is eerder JULLIE praktische invulling die even gestalte moet krijgen.
Ik hoop dat je eruit gaat komen met je moeder en vader en dat je hem kan houden. Het is echt een dot van een hond hoor!
Aah heel erg bedankt
ben blij dat jij het snapt