Bokt.nl

Langcara schreef:

En ik heb de ts ook niet beoordeeld of veroordeeld zoals bijvoorbeeld Billy dat doet (en dat deed Billy vervolgens ook bij mij, misschien is dat wel normaal gedrag voor haar), maar ik gaf haar het advies om een gedragsdeskundige te vinden.

Billy schreef:

Volgens mij heb ik TS betere tips gegeven dan "Laat maar happen, dan moeten ze er maar vanaf blijven"
Voor iemand die al zn hele leven honden heeft, vind ik je niet handig bezig.
Zeker niet als advies bij een hond met angstagressie.
Verder vind ik jouw opmerking over mij heel bijzonder, als of jij uit een post of 5 kunt opmaken heoe ik in elkaar steek. Zegt eerlijk gezegd meer over jou dan over mij....

Billy schreef:

kayacratzo schreef:

Kunnen we het inderdaad netjes en gezellig houden zoals in de OP word gevraagd? Ik begrijp de ergernis van beide, maar om de ene hond nou met de andere te vergelijken vind ik een beetje zinloos, daar niet elke hond hetzelfde is. Joost mag weten van Vitani allemaal voor dr kiezen heeft gehad, en ik wil graag advies over hoe ik ermee om kan gaan tot ik de geschikte therapeut gevonden heb. Alvast bedankt !

Ik zou de hond iig niet meer naar de deur laten gaan. Laat haar maar even in de kamer wachten tot de mesnen binnen ziijn.
Met een beetje mazzel is er dan een hoop spanning weg.

kayacratzo schreef:

Bedankt Robin_S! Alleen is het zo: Als de bel gaat, rent ze wel naar de gang, maar van de deur blijft ze weg. Ze staat wel altijd achter me, het probleem ligt echt puur bij het blaffen.

Ik betrap mezelf er ook altijd op dat ik de lijn kortneem ja haha! Blijf verder wel ontspannen, maar ik heb net dus geprobeerd om haar af te leiden vóór ze de andere hond zag. Werkte prima! Ze zag hem later wel, maar bleef wel bij me. Nu is dit natuurlijk maar 1x, ben benieuwd of het de volgende x ook werkt.

Robin_S schreef:

Billy schreef:

Ik zou de hond iig niet meer naar de deur laten gaan. Laat haar maar even in de kamer wachten tot de mesnen binnen ziijn.
Met een beetje mazzel is er dan een hoop spanning weg.

Dit zou ik persoonlijk juist niet doen. Een hond met angst-agressie heeft maar één ding nodig: LEIDING. En dat krijgt hij niet door in een kamer te moeten wachten. Het is natuurlijk veel makkelijker (en misschien minder stresserend en ook veiliger) om het zo op te lossen, maar zo leert je hond niet veel. Het kan zelfs frustrerend zijn voor je hond om niet bij het tafereel betrokken te worden. Tenzij je hond écht gesteld is op rust en alleen zijn, doe je hem wel een plezier om hem rustig in de kamer te laten. Het ligt er maar aan wat het probleem juist is.

Robin_S schreef:

Goh ik heb daar een beetje dubbele gevoelens bij.

Je hebt echt wel een punt hoor, daar niet van. Maar als ik een hond tegenkom die bang is, dan zou ik in eerste instantie deze hond negeren door mijn aandacht niet op hem te richten, want dat kan al snel intimiderend overkomen. Het is ook voor de hond prettiger om geen confrontatie met hem aan te gaan. Op dat moment is het trouwens aan de baas om de hond gerust te stellen. Als de hond dan na verloop van tijd rustiger wordt en wie weet zelfs interesse krijgt, dan zou ik hem nog uit zichzelf toenadering laten zoeken zonder mijn aandacht op hem te richten.

Komt hij dan uiteindelijk bij mij dan blijf ik zeer rustig en kalm. Ga ik eigenlijk nog niet op hem in. Pas als hij zich echt op zijn gemak voelt, dan zou ik hem een koekje aanbieden, maar toch nog steeds in ruil voor een oefening (klein oefeningetje zoals zit bv). Kwestie van toch maar even te bevestigen dat ik in de positie verkeer hem voedsel te verstrekken, en niet dat hij naar mij komt en dan een koekje krijgt. Ook al is het natuurlijk al helemaal geweldig dat hij (ondanks angst) is gekomen, en hier uiteraard een beloning voor verdient, weet ik niet of een hond het nodig heeft om op die manier (via voedsel) geruststelling te krijgen. Ik denk dat een hond gewoon nood heeft aan rust, kalmte, bevestiging en leiding. Het heeft ook geen zin om aandacht te schenken aan die angst, hoe moeilijk dat ook is.

Absoluut eens, vandaar dat ik ook typte dat de hond ten alle tijden naar het bezoek toe moet komen. Een angstbijter in de hoek drijven is vragen om problemen, daar schiet je natuurlijk niks meer op!
Wel vind ik dat je van een echte angstige hond daarna niks meer moet vragen. Jij bent al een eng iets, als dat enge iets ook nog eens druk ergens op gaat leggen (een commando geven), kan dat de angst weer versterken, omdat hij bang is voor dat gene wat van hem vraagt.
Daarbij vind ik ook dat bezoek iets anders is dan de baas zelf. Mijn honden mogen ook niet door jan en alleman worden gecorigeerd of worden benaderd. Dat bepaal ik. Als ik toestemming geef vind ik het prima, maar mijn hond hoeft niet naar iedereen te luisteren, dat regel ik wel.

Mijn oudste hond is ook een echte angsthaas. Vroeger ging ik mee in zijn (overdreven sterke) emoties. Maar hier ben ik mee gestopt. Onlangs kwam hij te dicht bij een andere reu en begon hij te vechten. Zonder enig woord of paniek, trok ik hem terug bij mij en deed ik verder met wat ik bezig was. Zijn oog was aan het bloeden en hij stuiterde van de adrenaline, maar ik deed alsof het me geen bal interesseerde, hij moest zich maar zo snel mogelijk aanpassen en weer met me meedoen. Ook kan hij extreem angstig zijn, bijvoorbeeld door plotselinge geluiden. Vroeger begon ik hem dan te troosten en te knuffelen, maar nu negeer ik het allemaal of zeg ik kort "niet erg". Als hij een goede reactie of stabiel gedrag vertoont, dan krijgt hij veel complimenten. Intussen is hij echt al een stuk stabieler geworden, niet meer zo flauw, en hij vraagt mij ook meestal of hij bepaald gedrag mag vertonen of niet. Dat bevestigt voor mij toch dat leiding en rust van de mens (wie dan ook) meer vertrouwen geeft dan wat dan ook.

Mijn honden krijgen ook veel koekjes en beentjes hoor, ze mogen ook de borden, potten en pannen 'afwassen', maar dat komt allemaal op de tweede plaats.

Mijn hondje van 8 maanden is bang van kindjes. Als ik hier op oefen zorg ik altijd dat ze dicht bij me is. Ik straal rust uit (of probeer dat toch), laat haar aan m'n voet zitten. Ik zeg tegen het kindje in kwestie om ook rustig te blijven, en ja, vaak geef ik het kindje een snoepje en laat ze de hond eerst een pootje geven. Zo leert mijn jonge hond dat er geen verschil is tussen kindjes en volwassenen, angst of geen angst, ze moet altijd luisteren. Doordat ze op dat moment een oefening moet doen vóór een kindje, is ze volgens mij afgeleid van de angst. Als ik zie dat ze klaar is om geaaid te worden, geef ik het kind toelating, anders blijft het bij een pootje geven.

Oeps, sorry voor de lange reactie!! Maar ik vond het interessant om even over na te denken. Mijn conclusie is dus dat leiding altijd boven snoep blijft, maar ik respecteer jouw mening en vind het ook niet verkeerd, zeker niet!

Citaat:

Sja, als je die hond kort aan de lijn gaat houden en dus gaat steunen ben ik bang dat je probleem groter wordt ipv kleiner.
Maar ieder z'n meug.
Ik zou de focus van de deur en de bezoekers afhalen door haar ff weg te sluiten.

ceesje schreef:

Ja is ook zo Robin toch blijf je ten alle tijde wel baas van je hond, in de zin van leider. En de ene hond heeft in de relatie genoeg basic trust om situaties aan te gaan , waar bij anderehonden juist zichtbaar wordt dat die basic trust mist , vraagt dat van de baas veel meer vaardigheden/gevoel.....