Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-12-11 01:16

Geplaatst: 21-12-11 01:16

jesito schreef:
Joanne1987 schreef:
Ik vind dat het klaar is zodra ze pijn gaan krijgen. Ik heb mezelf altijd de belofte gedaan geen grote medische ingrepen te laten doen die weinig toekomst toe voegen en ook geen medicijn gebruik die enkel levens verlengend of draaglijkmakend zijn

Dit vind ik altijd zo kort door de bocht.
Ik heb een hondje met artrose en loopt hierdoor niet altijd even makkelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat hij wel eens last/pijn ervan heeft.
Maar als ik zie hoe graag hij nog rondhuppelt, vind ik het zonde hem in te laten slapen.

Ik wil hier toch even op reageren:
Zoals jij het stelt Joanne, ben ik het helemaal met je eens, maar niet wat betreft artrose.
Artrose is zo'n uitzondering op de regel.
Het gaat er nl wel om in welke stadium de Artrose zich bevindt.
Dat maakt enorm veel uit.

Artrose geeft met pijnstilling nog heel veel levensvreugde en dit kan heel goed uitpakken
Pas als pijnstilling niet meer voldoende is, komt de kwestie inslapen aan bod.
Een DA zal ook niet gauw een dier met lichte artrose inslapen als er nog tussenmogelijkheden zijn om positief te behandelen.
Die zal ook dit advies mee geven.

**Geplaatst**: 21-12-11 10:57

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 21-12-11 10:57

Atrose, HD enz is in lichte stadium ook met homeopathie te behandelen. Zo gauw een hond constant aan de pijnstilling moet zoals Rimadyl vindt ik dat niet meer oké. Vaak hebben deze honden maag problemen enz. Tijdelijk ja. Voor altijd nee.

Belangrijk is dat als je houdt van je dier dat je dan ook moet loslaten als de tijd daar is. Hoe moeilijk dat ook is.

**Geplaatst**: 21-12-11 11:33

Geplaatst: 21-12-11 11:33

Wilawander schreef:
Atrose, HD enz is in lichte stadium ook met homeopathie te behandelen. Zo gauw een hond constant aan de pijnstilling moet zoals Rimadyl vindt ik dat niet meer oké. Vaak hebben deze honden maag problemen enz. Tijdelijk ja. Voor altijd nee.

Belangrijk is dat als je houdt van je dier dat je dan ook moet loslaten als de tijd daar is. Hoe moeilijk dat ook is.

Waarom is dat niet ok? Als je hond het er goed op doet teminste.
Als ze maaglast hebben zijn er ev. maagbeschermers of een andere soort pijnstilling die de maag beter verdraagt.

**Geplaatst**: 21-12-11 11:46

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 21-12-11 11:46

Er is geen pijnstilling die geen maagklachten geeft of je moet natuurlijk of homeopatisch gaan kijken wat prima is. De reguliere pijnstilling geven allemaal klachten. Alleen merken de meeste mensen dat niet aan hun honden. Dan kan die er nog zo goed meelopen maar je moet ook verder kijken dan dat. En dan heb ik het niet over een paar weken maar op langer termijn. Ken genoeg honden die op Rimadyl leven en die zouden er bij mij niet meer zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-12-11 11:59

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-12-11 11:59

Mufasa heeft nu zo'n goeie dag vandaag! De hele tijd knuffelen, kroelen en de kamer rond tippelen!
Ik heb afgesproken met mijn man de eerst komende slechte dag heel kritisch te kijken.
Zoals hij nu rondloopt moet hij echt niet ingeslapen.. en dat maakt het zo lastig!

**Geplaatst**: 21-12-11 12:04

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 21-12-11 12:04

Onze coco ( Jack Russell ) is altijd een spring in het veld geweest. Op een gegeven moment worden ze toch ouder.
Coco zat altijd op de vensterbank in de computer kamer. Deden we altijd de verwarming aan zodat de vensterbank lekker warm was! Toen ie niet meer erop kon springen ( paar keer vol tegen de verwarming aangesprongen :')

) hebben we een trapje voor haar gemaakt zodat ze toch op de vensterbank kon zitten.

Ook een simpel buitendekentje aangeschaft zodat ze toch nog mee kon naar het hockeyveld met ons pap, want anders had ze het echt heel koud.

Toen ik op vakantie was is het opeens heel hard heel slecht gegaan. Ze had echt veel pijn. Operatie was een optie maar dat wilde ons pap haar niet aandoen. Ze was ondertussen alweer 14.5. Ons pap heeft toen besloten Coco te laten gaan... En nu heeft ze een heel mooi plekje bij ons pap in de tuin met een gedenkplaatje

**Geplaatst**: 21-12-11 12:08

Geplaatst: 21-12-11 12:08

Diaz schreef:
Mufasa heeft nu zo'n goeie dag vandaag! De hele tijd knuffelen, kroelen en de kamer rond tippelen!
Ik heb afgesproken met mijn man de eerst komende slechte dag heel kritisch te kijken.
Zoals hij nu rondloopt moet hij echt niet ingeslapen.. en dat maakt het zo lastig!

Bekend, heel bekend!! Lekker van genieten!!

**Geplaatst**: 21-12-11 12:19

Geplaatst: 21-12-11 12:19

Wilawander schreef:
Atrose, HD enz is in lichte stadium ook met homeopathie te behandelen. Zo gauw een hond constant aan de pijnstilling moet zoals Rimadyl vindt ik dat niet meer oké. Vaak hebben deze honden maag problemen enz. Tijdelijk ja. Voor altijd nee.

Belangrijk is dat als je houdt van je dier dat je dan ook moet loslaten als de tijd daar is. Hoe moeilijk dat ook is.

Die mening deel ik. Ik voel me als baasje verplicht verder te kijken dan idd alleen die pillen voor (in dit geval) atrose. Wat gebeurd er verder? Hij mag dan geen/nauwelijks/soms naar last hebben maar ook dat vind ik te veel. Als mijn hondje de kans heeft verpest te worden door de pillen laat ik hem ook liever gaan.

**Geplaatst**: 21-12-11 13:12

Geplaatst: 21-12-11 13:12

Ik vind dat Diaz het goed aanpakt. De hond heeft geen pijn, ook al moet dat d.m.v. pijnbestrijding. Maar dat maakt niets uit.
De hond straal nog tevredenheid uit en voelt zich nog prettig ook al kan hij niet alles meer.
Hier zal geleidelijk aan een einde aan komen.

En dan moet je gaan overwegen of het restant kwaliteit dat hij nog heeft nog opweegt tegen al die ongemakken. Dat is aan de hond om dat uit te maken. En dan moet je je hond dus heel goed kennen om dat te kunnen bepalen. Als het een lijden en een last wordt voor de hond, dan gaat hij dat uitstralen. Probeer hierin objectief te blijven, want dat is héél moeilijk. Je bent daar namelijk wel eens blind voor, omdat je het niet wílt zien. Goed opletten dus. Voor ieder dier is het verschillend, de een gaat verder dan de ander. De een kan meer incasseren dan de ander. Net als mensen.

En kun je een oude hond nog "verpesten" met pillen? Volgens mij niet. Bij een jonge hond kan dat wel want die heeft nog lange tijd te gaan.

**Geplaatst**: 21-12-11 16:15

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 21-12-11 16:15

Pijn is vervelend , maar als dat goed te verhelpen is met medicatie (zonder vervelende bijwerkingen) dan zou ik dat gerust nog een tijd lang willen geven MITS het dier dan nog wel zijn dingen kan doen die die altijd graag deed...en hoort te kunnen doen.

Buiten moeten zetten om te piesen en poepen , omvallen bij het lopen , piepen bij het omdraaien , regelmatig duidelijk pijn / weinig levensvreugde hebben....dat is voor mij toch wel een teken om het dier zijn einde te gunnen nu er nog fijne momenten zijn.

Je kunt natuurlijk elk laatste minuutje levensvreugde er uit willen halen....maar daarmee laat je het dier ook heel veel ellende meemaken en de vraag is waar de uiterste balans daar in ligt.

Ik heb dan liever dat ze nog wat kleine mooie momenten missen (als het goed is hebben ze die meer dan genoeg gehad :+:

) dan dat ze als een uitgeholde schaduw van zichzelf eindelijk weg mogen uit hun inmiddels erg onprettig geworden situatie.

Kortom: wil je wachten totdat het echt niet meer kan...of wil je dat moment voor zijn :(:)

**Geplaatst**: 21-12-11 18:32

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 21-12-11 18:32

Joanne1987 schreef:
Heel mooi idd... Char_Elle zegt Ook nog iets over kosten. Heel hard gezegd, die onkosten (zulke bedragen) zou ik al niet meer maken...

Tja dat is een keus die je maakt, wij hebben door een groot deel van die kosten nog zo'n 3 jaar langer van ons hondje mogen genieten. Dit hoopten wij de tweede keer dat ze ziek werd ook te redden, maar achteraf bleek dat niet meer te gaan. Dat is een keuze die iedereen dan maakt. Onze hond had een zwaar hartprobleem en omdat we daarmee naar een specialist zijn gegaan zijn er zoveel kosten bijgekomen (want die zijn nou eenmaal absurd duur). Met wat medicijnen konden wij ons hondje nog 3 jaar plezier geven.

Fijn dat het nu wat beter gaat. Wie weet heeft ze nog een aantal mooie dagen. Geniet daarvan en kijk inderdaad gewoon naar de slechte dagen. Als ze een slechte dag heeft is de keuze nog zo gemaakt. Makkelijk gezegd, maar ik bedoel meer dat je dan nog altijd kunt overwegen haar in te slapen. Daar moet je op die goede dagen niet al te veel over nadenken.

**Geplaatst**: 21-12-11 18:37

Geplaatst: 21-12-11 18:37

Ik vind dit een ontzettend mooi en treffend gedicht, wat mij geholpen heeft toen ik afscheid moest nemen van mijn honden:

Twee bruine ogen.

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?

Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan voorgoed
en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet egoïstisch zijn.

zoveel jaren was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren Is hij zelf niet een keer...
egoistisch geweest.

**Geplaatst**: 21-12-11 18:38

Geplaatst: 21-12-11 18:38

Ach ik had het er vandaag nog met mijn moeder over toen de hond de riem kwam brengen en we samen een rondje liepen terwijl de hond vrolijk rond aan het stuiteren was en ondertussen een rietstengel plukte en deze woest schuddend aan zn einde bracht :')

en weer verder stuiterde om een stok te vinden.

Neem mijn hond maar eens 1 week in huis en oordeel dan nog een keer of je haar in wil laten slapen.
Als ik ooit merk (en ik heb al genoeg opgemerkt aan mijn hond waar DA's niet uitkwamen) dat ze last krijgt van bijwerkingen, dan is het een ander verhaal. Maar om haar bij voorbaat in te laten slapen omdat ze nu aan de Carporal is? Echt geen haar op mijn hoofd.

**Geplaatst**: 21-12-11 21:05

Geplaatst: 21-12-11 21:05

Karlijn, ik weet hoe veel jij van je dieren houd en dat je onwijs goed voor ze bent. en dat je je dieren echt niet zal laten lijden.
Ik denk dat je het wel weet als het echt zover is. Gemiet nog lekker van fasje en volg je gevoel an komt het helemaal op zn pootjes terecht!
Sterkte!

**Geplaatst**: 22-12-11 01:06

Geplaatst: 22-12-11 01:06

Biancxx schreef:
volg je gevoel an komt het helemaal op zn pootjes terecht!

Deze vat ik even niet... het komt er uiteindelijk op neer dat het diertje wordt ingeslapen, nu of later, dat is toch niet "op z'n pootjes terecht komen"?

**Geplaatst**: 22-12-11 09:29

Geplaatst: 22-12-11 09:29

GamblersCup schreef:
Biancxx schreef:
volg je gevoel an komt het helemaal op zn pootjes terecht!

Deze vat ik even niet... het komt er uiteindelijk op neer dat het diertje wordt ingeslapen, nu of later, dat is toch niet "op z'n pootjes terecht komen"?

De uitdrukking "Op zijn pootjes terecht komen" betekent dat het goed komt. In het vinden van de oplossing in dit geval. En dan maakt het niet uit of de oplossing nu het inslapen of doorgaan betekent.

**Geplaatst**: 22-12-11 09:36

Geplaatst: 22-12-11 09:36

Iris82 schreef:
Ach ik had het er vandaag nog met mijn moeder over toen de hond de riem kwam brengen en we samen een rondje liepen terwijl de hond vrolijk rond aan het stuiteren was en ondertussen een rietstengel plukte en deze woest schuddend aan zn einde bracht en weer verder stuiterde om een stok te vinden.

Neem mijn hond maar eens 1 week in huis en oordeel dan nog een keer of je haar in wil laten slapen.
Als ik ooit merk (en ik heb al genoeg opgemerkt aan mijn hond waar DA's niet uitkwamen) dat ze last krijgt van bijwerkingen, dan is het een ander verhaal. Maar om haar bij voorbaat in te laten slapen omdat ze nu aan de Carporal is? Echt geen haar op mijn hoofd.

Mijn hondje staat ook op previcox en doet het hier goed op.
Ook ik weet dat er ooit een dag gaat komen dat het niet meer zal gaan.
Dingen als met de mand naar de tuin tillen, zal ik niet snel doen maar ik weet dat de beslissing heel heel zwaar is.
Ik ga geen hond in laten slapen omdat die artrose heeft en soms misschien last/pijn heeft, om het voor te zijn.
Als de hond echt niet meer kan is het verlossen van.
Nu zou ik echt mijn hond geen spuit kunnen laten geven, alleen omdat hij misschien ooit meer last zal krijgen.
Dus ben het eens met iris82

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-12-11 16:02

Geplaatst door de TopicStarter : 22-12-11 16:02

GamblersCup schreef:
Biancxx schreef:
volg je gevoel an komt het helemaal op zn pootjes terecht!

Deze vat ik even niet... het komt er uiteindelijk op neer dat het diertje wordt ingeslapen, nu of later, dat is toch niet "op z'n pootjes terecht komen"?

Tja.. Maar om zou elke hond vanaf 5 jaar in te gaan laten slapen omdat het 'nu of later' toch wel 'moet' vind ik al helemaal raar..
Even als voorbeeld.. Niet serieus natuurlijk..

Dank je Bianca, ik geniet nu iniedergeval nog van hem, en hij ook nog van alles!

Nomineer dit bericht ×