Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
De eerste nacht dat mijn ouders weer thuis waren, bleef ze ook zelf weer beneden.
, en liep er een kerel achter me. Zelf ben ik heel scherp op dat soort dingen en had hem werkelijk waar niet gehoord... ik was ook net een brug over gelopen, dus waar hij nu ineens vandaan kwam, geen idee... In elk geval ging hij een ander pad in en geen last gehad. Een andere keer was ik in huis nog heel laat bezig en in eens stormt hij op het hek af en die man schrok zo erg dat hij zei dat hij niets deed!
Die man was een buurman van verderop die liep te gluren.
Lieve hond!
. Op het moment dat ik erg boos werd en begon te roepen op de pony, sprong mijn hond recht, ging voor mij staan en liet echt een heel eng gegrom en geblaf horen. Ik schrok natuurlijk van zijn reactie en had bang dat hij in haar benen zou bijten. Dus ik stopte met roepen en riep hem terug, waarna hij heel normaal even naar mij kijkt en daarna terug liep naar waar hij daarvoor lag te slapen. Dit had ik echt nooit gedacht van hem, mijn superlieve hond waar je alles van mag doen. Hierna had ik dus ook nooit geen schrik meer om alleen in het donker met hem te gaan wandelen.

Er zit een garage naast het huis dat is zijn hondenhok dus denk dat hij daarom beet. Hij heeft het verder nooit gedaan en er komt hier heel veel volk. Inmiddels zijn hond en vriend beste maatjes, haha.


En dat deed hij.

Ze is een heel lief hondje, maar ook écht heel waaks en erg temperamentvol.
) 
(Oké, behalve bij mijn kleine meid dus, daar is ze veel te druk voor
)




,helaas maar 4 jaar oud geworden..
beetje jammer dat ze het een jaar na dato alweer vergeten is
Er is meer tussen hemel en aard..
). Zij heeft mij niet echt gered, maar toen mijn vader (morgen 2 jaar geleden) plotseling overleden was, was dat natuurlijk een flinke schok en moest veel geregeld worden. Toen mijn vader thuis kwam (werd thuis opgebaard). Ging mijn hond bij de kist liggen zo van hij is thuis. Ook de rest van de dagen was ze boven, in iedere geval heel rustig. En ze vroeg ook helemaal niet om uitgelaten te worden. Uiteraard hebben we dat wel gedaan, maar niet op regelmatige tijden. Vond ze allemaal prima. Ook heeft mijn oom toen aangeboden om haar uit te laten. Hij had 20 meter gelopen en mijn hond wou niet meer verder. Ze wilde terug naar het huis. Dieren zijn zo bijzonder!