Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-08-11 23:05

Geplaatst: 19-08-11 23:05

Ook ik zit met de tranen in mijn ogen. Heb sinds 1 week een asielhond. Hij is volgens de verhalen agressief naar andere honden en zou zijn baasje hebben gebeten. Hij heeft sinds hij bij mij is nog geen brommetje naar een andere hond gegeven. Hij is verschrikkelijk lief en ik kan het niet begrijpen waarom deze lieve reu afgedankt in het asiel is achtergelaten.
Dat ik hem vorige week ophaalde zag ik een twinkel in zijn ogen, eenmaal thuis plofte hij met een gelukzalige zucht op zijn nieuwe kussen. Hij heeft weer een "baasje" en een thuis.

**Geplaatst**: 19-08-11 23:11

Geplaatst: 19-08-11 23:11

Wow wat een heftig stukje zeg. Maar o zo waar! Wij hebben voorheen ook 4 van zulke afdankers gehad, echt zo triest. Als pup aangeschaft maar later gewoon gedumpt bij ons. Gelukkig hebben we de ruimte en was het geen probleem en zijn ze heel oud geworden. Maar toch...

Heb nu 3 herders waarvan er twee nog pup zijn van 7 maand, die hebben we zelf gefokt en moeders is er ook nog natuurlijk. En nee ze gaan echt nooit meer weg, ik wil ze voor al het geld van de wereld nog niet kwijt. Kan me ook niet begrijpen dat mensen zo met hun dieren omgaan. Maar idd als je ff op marktplaats rondkijkt dan barst het van de advertenties wegens tijdgebrek, of omdat er een kleine op komst is etc. Het lijken net wegwerpartikelen geworden te zijn.

**Geplaatst**: 19-08-11 23:19

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 19-08-11 23:19

pff tranen prikken hier ook wel, zo is er nog 1tje die al lang rondgaat, heb ik ook altijd tranen in m'n ogen:

dagboek van een hond

Week 1:
Vandaag ben ik één week oud. Wat is dit een schitterende wereld waarin ik terechtgekomen ben !

Maand 01:
Mijn mama past heel goed op me, ze is een schitterend voorbeeld

Maand 02:
Vandaag hebben ze me bij mama weggehaald. Ze was erg onrustig, en met haar ogen zei ze me 'tot ziens'. Ik hoop dat mijn nieuwe menselijke familie net zo goed voor me zorgt, als zij gedaan zou hebben.

Maand 04:
Ik ben snel gegroeid, alles is interessant voor me. Er zijn een paar kinderen in huis, en voor mij zijn ze als broertjes. We zijn erg onrustig, zij trekken aan mijn staart en ik ga ze spelenderwijs bijten

Maand 05:
Vandaag op mijn donder gekregen.
Baasje was kwaad omdat ik binnen geplast had, maar ze hebben me nooit gezegd waar ik het moet doen. Ik moest trouwens in de andere kamer slapen en ik hield het niet meer!

Maand 12:
Vandaag ben ik één jaar oud geworden. Ik ben volwassen. Mijn baasjes hebben gezegd dat ik groter ben dan ze verwacht hadden. Wat zullen ze trots op me zijn

Maand 13:
Wat voel ik me slecht vandaag. Mijn broertje had mijn bal afgenomen. Ik blijf altijd van zijn spullen af. Dus pakte ik hem weer terug. Maar mijn kaken zijn erg sterk, dus heb ik hem, zonder het te willen, pijn gedaan. Na de schrik hebben ze me zo aan de ketting gelegd, dat ik niet eens in de zon kan liggen. Ze zeggen dat ze me in de gaten zullen houden, de ondankbare. Ik begrijp er helemaal niets van.

Maand 15:
Niets is meer zoals vroeger ... ik leef in het hok. Ik voel me erg alleen, mijn familie houdt niet meer van me. Soms vergeten ze zelfs dat ik honger en dorst heb. Als het regent, heb ik niet eens een dak om onder te schuilen.

Maand 16:
Vandaag hebben ze me binnen gehaald. Zeker heeft mijn familie me vergeven, en ik was zo content dat ik vreugdesprongen maakte. Mijn staart leek wel een vlag in de wind. Beter nog zelfs, ze nemen me mee in de auto. We rijden en ineens stoppen ze. Ze maken de deur open en ik eruit, leuk een dagje met mijn familie op het platteland. Ik snap niet waarom ze de deur dichtdeden en gingen.
Hé, luister, wacht nu!? Jullie ... jullie vergeten me!
Ik rende met al mijn kracht achter de auto aan. Mijn angst steeg toen mijn krachten minder werden en zij niet stopten: ze hadden me vergeten

Maand 17:
Ik heb geprobeerd de weg terug naar huis te vinden, tevergeefs. Ik ben verloren. Op mijn weg zijn mensen met een goed hart, die me verdrietig aankijken en me wat te eten geven. Ik bedank ze uit de grond van hart met mijn lieve blik. Ik zou willen dat ze me adopteren en ik zou de trouwste hond van allemaal zijn. Maar ze zeggen alleen maar arme hond, hij zal de weg wel kwijt zijn.

Maand 18:
Een van deze dagen kwam ik langs een school, en ik zag veel kinderen en jongeren, net als mijn broertjes. Ik ging wat dichterbij, en een groepje, lachend, gooide stenen naar me om te zien wie het beste gooide?. Één van deze stenen raakte mijn oog, en sinds die tijd kan ik er niets meer mee zien.

Maand 19:
Het lijkt gelogen, maar toen ik er nog wat beter uitzag, hadden de mensen eerder medelijden met me. Nu ben ik mager, mijn uitzien is veranderd. Ik heb mijn oog verloren en de mensen jagen me met een bezem weg, terwijl ik toch alleen maar even in een beetje schaduw wil liggen.

Maand 20:
Ik kan me bijna niet meer bewegen. Vandaag probeerde ik de straat over te steken. Volgens mij was ik toch op een veilige plaats, genaamd ?de goot?, maar ik zal nooit de tevreden blik van de chauffeur vergeten die zelfs extra bijstuurde om me maar niet te missen. Had hij me maar doodgereden, maar hij heeft me alleen maar de heup ontwricht. De pijn is verschrikkelijk, mijn achterpoten reageren niet meer, en met moeite heb ik me op een beetje gras langs de weg kunnen slepen.

Maand 21:
Ik zit nu al 10 dagen in de zon, de regen en de kou, zonder te eten. Ik kan me niet meer bewegen, de pijn is ondraaglijk. Ik voel me slecht, ik lig op een vochtige plaats, en het lijkt wel of zelfs mijn haren uitvallen. Sommige mensen die voorbijkomen, zien me niet eens; anderen zeggen blijf daar maar bij weg. Ik ben bijna bewusteloos, maar een vreemde kracht liet me mijn ogen nog één keer openen. De zachtheid in haar stem deed me reageren. Arme hond, kijk nou eens hoe ze je hebben achtergelaten zei ze. Bij haar was een meneer in een witte jas, hij begon aan me te voelen en zei: Het spijt me mevrouw, maar voor hem is het al te laat, het is beter hem uit zijn lijden te verlossen. De vriendelijke dame begon te huilen en knikte alleen maar. Met mijn laatste kracht bewoog ik mijn staart en ik keek haar dankend aan, zij die me zou helpen te gaan rusten. Ik voelde een klein prikje van de injectie en toen sliep ik, voor altijd eraan denkend waarom ik geboren was als toch niemand van me hield

**Geplaatst**: 19-08-11 23:26

Geplaatst: 19-08-11 23:26

Zooo ook heftig.... paar keer slikken...en een traantje..

**Geplaatst**: 19-08-11 23:27

Geplaatst: 19-08-11 23:27

Jee,
Wat een teksten (ook het bericht hierboven), helaas vaak de waarheid.

**Geplaatst**: 19-08-11 23:51

Geplaatst: 19-08-11 23:51

ik zou bijna zeggen: hou op met zulke teksten, moet alweer huilen........ maar ook deze laat een mens voelen hoe een (in dit geval) hond zich zou voelen en dan kan ik alleen maar hopen dat veel mensen bij het lezen hiervan een asielhond nemen maar daar gaan de nodige discussies hier op bokt ook al over, durf haast ook niet te noemen dat mijn asielhond uit Spanje komt...
ben heel trots op mn beestje en wil hem voor geen goud meer missen! er komt bij ons ook gezinsuitbreiding en hoewel mijn kind toch echt heel belangrijk gaat worden, zal mijn hond nooit minder krijgen dan nu, hij hoort ook bij het gezin

**Geplaatst**: 19-08-11 23:59

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 19-08-11 23:59

@ santi4ever: hier ook een spaanse van een reddingsorganisatie. Daar zijn inderdaad discussie's over, maar het blijven ook honden. Het erge van die teksten vind ik nog dat het heel vaak de waarheid is...

**Geplaatst**: 20-08-11 00:12

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 00:12

ja helemaal als ik de verhalen lees die op de verschillende sites van reddingsorganisaties staan...het zou inderdaad letterlijk een 'door een hond geschreven' stukje kunnen zijn...

**Geplaatst**: 20-08-11 00:16

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 00:16

Beide teksten op de social media geplaatst...., heel erg goed geschreven!

**Geplaatst**: 20-08-11 00:23

Geplaatst: 20-08-11 00:23

hier nog 1 met tranen...wat een geweldig mooi stuk

**Geplaatst**: 20-08-11 00:43

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 00:43

Ik lig dit echt weer snikkend te lezen
Vreselijk gewoon
En helaas ook zo waar

**Geplaatst**: 20-08-11 01:04

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 01:04

Jeetje!!

Ik las het eerst zelf toen vond ik het al een mooi verhaal.
Toen las ik het voor aan m'n vriend, en toen begon ik moeilijk te praten.
Laatste alinea soort van snikken.

Echt zo mooi en zo realistisch. Helaas gebeurd dit nog steeds te vaak!

Een dier neem je voor het leven, deze dump je net omdat het even niet uitkomt!

**Geplaatst**: 20-08-11 01:21

Geplaatst: 20-08-11 01:21

Ik wil niet bot/lomp overkomen, maar hier worden in principe geen dieren ingeslapen alleen omdat er geen baasje voor gevonden wordt..
Op het moment hebben we bijv. een kat die al 8 maanden zit, maar we slapen haar niet in.. Niet zolang ze nog gewoon gezond is!

**Geplaatst**: 20-08-11 10:09

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 10:09

en daar zit um ook net het verschil tussen nederlandse asiels en asiels in het buitenland...maar daar zijn wel andere topics voor aangemaakt om over te discusieren

**Geplaatst**: 20-08-11 11:10

Geplaatst: 20-08-11 11:10

Magrathea schreef:
Ik wil niet bot/lomp overkomen, maar hier worden in principe geen dieren ingeslapen alleen omdat er geen baasje voor gevonden wordt..
Op het moment hebben we bijv. een kat die al 8 maanden zit, maar we slapen haar niet in.. Niet zolang ze nog gewoon gezond is!

Nee dat klopt maar het gaat om het feit dat die hond gedumpt wordt.
8 maanden (of langer) in een asiel zitten wordt je ook niet gelukkig van.

**Geplaatst**: 20-08-11 11:40

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 11:40

Het verhaal uit de OP heb ik al vaak voorbij zien komen en het grijpt me altijd weer aan. Het is te bizar voor woorden hoe sommige mensen met dieren omgaan en dat het tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld is om een dier stomweg in een asiel te dumpen. Ik kan daar echt verdrietig om zijn, al helemaal wanneer ik mijn eigen lieve kwispelende hond zie.
Kan dan ook zo boos worden als ik hier bijvoorbeeld op bokt weer lees van iemand die 'voor de leuk' even een nestje gaat fokken terwijl de asiels al zo vol zitten met lieve honden (en andere dieren) die nooit een baasje zullen vinden.

**Geplaatst**: 20-08-11 11:44

Geplaatst: 20-08-11 11:44

wauw, wat prachtig geschrven zeg! maakt echt indruk!

**Geplaatst**: 20-08-11 13:02

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 13:02

oliebol,poedersuiker,....(...) *slik*............hiervan wordt ik emotioneel incontinent, ik mis de hond die we moesten laten inslapen, hij had een tumor in zijn hoofdje, nooit vergeet ik die ondeugende bruine oogjes.....*slik*

**Geplaatst**: 20-08-11 13:16

Geplaatst: 20-08-11 13:16

Prachtig geschreven, ik heb er geen woorden voor...

**Geplaatst**: 20-08-11 13:33

Geplaatst: 20-08-11 13:33

Wauw...

**Geplaatst**: 20-08-11 14:25

Geplaatst: 20-08-11 14:25

Joenalie1 schreef:
oliebol,poedersuiker,....(...) *slik*............hiervan wordt ik emotioneel incontinent, ik mis de hond die we moesten laten inslapen, hij had een tumor in zijn hoofdje, nooit vergeet ik die ondeugende bruine oogjes.....*slik*

Erg is dat he? Hier komen dan ook gelijk de gevoelens boven van alle overleden dieren... Ik heb gister dus lekker een potje zitten janken dat ik dit las.

**Geplaatst**: 20-08-11 14:45

Geplaatst: 20-08-11 14:45

Inderdaad, dan denk je aan hoe oneerlijk het is dat jouw hond er niet meer is terwijl je nog zoveel liefde hebt voor hem, terwijl andere honden wegkwijnen. Ik vind het prachtig verwoord en natuurlijk heb ik tranen met tuiten gehuild.

Een beetje rare vraag, maar ik ben erg nieuwsgierig, toen ik het verhaal las zag ik in mijn hoofd het beeld van een duitse herderpup en hoe hij opgroeide en groter werd, hebben jullie dat ook en wat voor soort hond wordt er dan gevormd in jullie gedachten?

**Geplaatst**: 20-08-11 15:00

Re: Hoe kon je? Bezint eer je begint!

Geplaatst: 20-08-11 15:00

Tippy was een boerenfox....zwart wit, een hoera staartje, een heule ondeugende bruine oogjes...

**Geplaatst**: 20-08-11 15:01

Geplaatst: 20-08-11 15:01

Dus zag jij in gedachten een boerenfoxje, Joenalie?

**Geplaatst**: 20-08-11 15:05

Geplaatst: 20-08-11 15:05

Trek dit zeer trieste verhaal van de hond maar door naar veel soorten huisdieren. Mensen zijn egoistisch, zeker wat dieren betreft.

(al zijn er gelukkig ook veel mensen die wel trouw blijven aan hun dieren!)

Nomineer dit bericht ×