Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-05-11 21:13

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 25-05-11 21:13

Zo, wat een verhaal.

Heel klein adviesje / toevoeging op wat eerder allemaal gemeld is:

Je geeft aan dat je het idee van een hondenschool / club wel ziet zitten, maar niet weet wie dat dan zou moeten betalen.
Misschien helpt het in de overweging als je weet dat die kosten echt heel laag zijn.
Het zal niet overal hetzelfde zijn, maar wij betalen (in Tiel) 36 euro per kwartaal. Daarvoor kun je in ieder geval 2 lessen per week meelopen, zonder verdere kosten.

Wie weet is dit nog wel haalbaar. Op een hondenclub hebben ze vaak ook allerlei adviezen, om van een bestaande situatie het beste te kunnen maken.

Bij jou in de buurt is vast ook wel een vergelijkbare hondenschool.

Groetjes Femke

**Geplaatst**: 25-05-11 21:13

Geplaatst: 25-05-11 21:13

abeltje, spijt me zeer, maar zoals je het omschrijft vind ik het echt dierenmishandeling

te kleine bench, te mager, niet uit gaan, verlatingsangst, ontstoken tandvlees, prikketting omdat ze te hard trekt, rugproblemen door te kleine bench, diarree en kokhalzen van de stress..

vind het heel nobel van je dat je je inzet voor het beestje, maar familie of geen familie, dit is niet diervriendelijk.
beestje haar gebit hoort gewoon onder narcose schoongemaakt te worden als het ontstoken raakt, wordt ze wel ontwormd en geent? wat je kan proberen is om haar op haar zij te laten liggen en haar rug te masseren zodat ze de spieren ontspant, dan kan ze haar rug ook makkelijker strekken; zwemmen kan ook helpen. realiseer je dat als je haar ooit mee kan nemen dat het maar de vraag is of je een dergelijke goed bevestigde verlatingsangst er nog uit kan krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-05-11 21:40

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-05-11 21:40

@femke-tweety: ik zal er eens naar gaan kijken. zoals ik al zei, ik zie het wel zitten, maar zoals ik eerder ook heb gezegd moet ik mezelf een beetje beschermen tegen mezelf, want ik ben heel erg geneigd om alles te gaan betalen...daarnaast weet ik niet of ze haar wel willen laten gaan met mij. uitlaten is nog tot daar aan toe, maar hondenschool? ik zal er iig eens naar kijken en wie weet is het iets voor de toekomst.

@jade: ik kan me er dan ook heel erg boos om maken! ontwormd en geent..ik geloof van wel, kan me eigenlijk niet voorstellen dat dát niet gedaan wordt. volgens mij krijgt ze ook wel vlooienmiddel enzo. die massage ga ik eens onthouden, zowieso is het voor haar een hele prestatie om op haar zij te durven liggen, ik was vanmiddag dan ook heel erg blij toen ze zich op haar zij liet leggen door mij, zo'n massage is dan wel lekker. ik wil inderdaad ook eens kijken naar zwemmogelijkheden, ze gaat namelijk wel het water in, maar alleen achter mij aan, dus ik zal mee moeten

mocht ik haar ooit in huis kunnen nemen dan zorg ik dat daar rigoreus op geoefend word! ik ben niet te beroerd om daar een paar weken voor uit te trekken ( of maanden als het moet), maar ik denk dat een flinke wandeling voordat ze alleen moet zijn en niet te lang weg zijn ook al zal helpen. en als ze er niet overheen komt, dan gaan we een oplossing zoeken, misschien naar mijn ouders brengen zodat ze bij onze hond kan. een middagje kan mijn moeder wel oppassen en anders kan ze misschien gewoon daar in haar bench wachten totdat ik haar kom ophalen, maar dan met het gezelschap van onze hond. onze hond heeft trouwens geen problemen met alleen thuis blijven dus wie weet heeft dat wel een positief effect. en anders dan vind ik wel een manier... maar ik zal er iig de tijd en energie in steken die het nodig heeft.
maar het is inderdaad echt heel erg, het is hartverscheurend hoe erg zij in paniek raakt als ze me even niet kan zien.

**Geplaatst**: 25-05-11 21:45

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 25-05-11 21:45

Als je haar mee neemt reken maar op een jaar voordat je een klein stukje hebt bereikt van wat je wilde!

**Geplaatst**: 25-05-11 21:49

Geplaatst: 25-05-11 21:49

mijn jackje heeft verlatingsangst gekregen nadat haar maatje de berner sennen is overleden. Zij woonde toen bij mijn moeder en is naar mij verhuisd omdat ik meer thuis was. heeft nog steeds verlatingsangst, nu ze doof en blind wordt kan ik haar wel even alleen laten zolang ze slaapt

verder vindt ze dat ze mee is als ze in de auto zit. Ik kan dus rustig de hond in de auto kieperen, en op de fiets naar timboektoe en weer terug, geen probleem

bakje water in de auto, auto in de schaduw en alle raampjes open en voor in de winter heb ik een electrisch verwarmd kussentje en hotpacks die een uur of 4 warm blijven en natuurlijk een paardendeken in de auto.. jackje is maar een klein hondje en heeft niet het eeuwige leven meer, maar kan krijsen als een kanarie op steroiden als ze alleen is zodat je haar een straat verderop nog hoort. op deze manier is het voor mij/ons doable, maar makkelijk is anders.. we hebben echt heel veel geprobeerd, ook een rustige hond erbij

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-05-11 21:52

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-05-11 21:52

@nathalie: wat moet dat moet, het kost zo lang als het kost. en in de tussentijd vinden we wel een oplossing. ik zal me er voor inzetten zoveel als ze me nodig heeft. maar goed, daar zijn we nu nog niet ( helaas).

@ jade: dat is wel heel creatief! prachtig toch als het zo werkt

**Geplaatst**: 25-05-11 21:56

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 25-05-11 21:56

Je hebt haar een fijne dag bezorgd zo te lezen! Ik hoop echt voor jullie dat er snel wat dingen echt ten goede gaan veranderen

Weims zijn echt geweldige honden, zou niet zonder mijn meisje kunnen :+:

**Geplaatst**: 26-05-11 10:24

Geplaatst: 26-05-11 10:24

ik heb net het andere topic gelezen.
je zit inderdaad in een lastige situatie :(:)

nu ik de 2 verhalen gelezen heb, stel ik me de vraag of je band met laila zo sterk is doordat jullie 'lotgenoten' zijn.
ik wou dat ik meer voor jullie kon doen dan een paar regeltjes tekst typen $:\$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-11 11:26

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-11 11:26

fojoe, dat zou best eens kunnen, zo heb ik het nog nooit bekeken...

ik wil ook wel duidelijk maken dat ik geen huis zoek voor layla en daarom met urgentie bezig ben, maar dat ik een huis nodig heb voor mezelf en dat layla daar welkom is.

maar we zitten allebei een beetje klem, misschien dat we het daarom zo goed kunnen vinden met elkaar.

**Geplaatst**: 26-05-11 11:58

Geplaatst: 26-05-11 11:58

Maar als de eigenaren haar niet kwijt willen, dan kun je verder niets beginnen denk ik.
Tenminste, ik maak uit je beginpost op dat ze haar niet kwijt willen? en je zult ze niet kunnen dwingen.
Het is tenslotte helaas nog steeds hun hond.

Ik vind het heel goed dat je dit allemaal doet hoor, maar reken er aub niet teveel op.
Anders valt het straks nog meer tegen.

**Geplaatst**: 26-05-11 12:26

Geplaatst: 26-05-11 12:26

Prachtig wat je doet met Laila, zo te horen hebben jullie echt een mooie band.

Ik wou gisteren al reageren, maar had toen geen tijd.

In je openingspost sta dat je nonkel en tante(?) van wie Laila is 2 kinderen hebben. Kijken zij dan niet naar de hond om?
Anders kun je hun misschien wat met de hond leren om te gaan zodat Laila toch kan spelen/wandelen/... als jij er niet bent.

Onze hond (Duitse Staander) speelde als pup graag met borstels (we hadden haar een grote veegborstel van buiten gegeven, ding is heel de tuin rondgegaan toen

), maar met het ontstoken tandvlees kan je misschien beter een zachte paardenborstel gebruiken als ze daar interesse in heeft.
Sokken vindt ze nu ook nog erg leuk (ik spaar mijn oude/kapotte sokken op, steek 1 sok in de andere en knoop die dan dicht, af en toe krijgt ze dan zo'n 'speeltje'). Daarna wel oppassen voor de goede sokken die ze nog niet mag hebben, bij ons zijn er toen een aantal paar gesneuveld :Y)

.
Misschien dat je dit ook eens kan proberen, leuke speeltjes voor weinig/geen geld

Ook zoekspelletjes (zoals al eerder aangegeven) zijn erg leuk voor de meeste jachthonden.

Ook heb je zo'n harde plastic bal waar je dan voer kan indoen, en dan moet de hond deze rondrollen om het voer eruit te krijgen (het is geen Kong denk ik). Deze vind ik wel redelijk duur.

Ik hoop dat je haar ooit (en dan zo snel mogelijk) in huis kan nemen, klinkt mij het beste voor Laila.

Nog veel plezier met Laila en ik hoop dat je iets aan deze tips hebt gehad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-05-11 21:15

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 26-05-11 21:15

@cayenne: ik weet het, ik weet dat de kans bestaat dat er niks voor haar zal veranderen, maar ik kan simpelweg niet slapen s'nachts als ik niet weet dat ik alles doe wat ik kan voor haar. en ik blijf hopen dat ik haar daar ooit wegkrijg. ik denk dat ik een feestje geef dan

voor ons allebei.

@tesseke: nee mijn oom en tante ( wat is een nonkel

), de twee kinderen zijn trouwens ongeveer 6 en 4 dus die kunnen er nie zoveel mee, layla is te sterk en te groot. en daarnaast zijn ze nou niet echt opgevoed met het idee dat het leuk is om met je hond te wandelen of te spelen. ik gaf ze laatst nog een poster van de dierenwinkel waarop je allelei spelletjes kon doen en allemaal leuke dingen stonden die je met je hond kon doen, daar hebben ze niet een keer naar gekeken, maar de puzzels wilden ze wel doen.
de hond is gewoon niet leuk voor hen, kunnen zij niks aan doen, ze hebben nooit geleerd om met haar te spelen.

zachte paardenborstel is wel een goed idee, ik zoek zowieso naar iets dat ik haar kan geven of mee kan laten spelen wat misschien helpt voor haar tanden, of het iig niet erger maakt. dus een stevig kauwspeeltje is misschien wel een goeie.

die rolballen zijn toch wel van kong, of hetzelfde merk maar dan een andere naam? ( heb je de afgelopen twee weken zoveel tijd doorgebracht in een dierenwinkel, weet je dat nog niet _O-

)
ik neem haar morgen nog een keer mee en als het aan mij ligt ook zaterdag en zondag.
maandag ga ik op onze hond (m'n ouders doen dagje sauna) passen, maar misschien kan ik haar dan ook wel meekrijgen, dan kunnen die twee even samen spelen.

**Geplaatst**: 27-05-11 10:28

Geplaatst: 27-05-11 10:28

nonkel is belgisch nederlands voor oom

wat kinderen meestal super vinden zijn apporteerspelletjes.
mijn oudste van 9 heeft dat zelf geleerd aan onze jack russell, en trots dat hij was!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-11 10:43

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-11 10:43

fojoe schreef:
nonkel is belgisch nederlands voor oom

wat kinderen meestal super vinden zijn apporteerspelletjes.
mijn oudste van 9 heeft dat zelf geleerd aan onze jack russell, en trots dat hij was!

oh, nu voel ik me een beetje dom

nou ik kan het eens proberen, maar meestal kijken ze niet om naar layla.
ik ga het eens proberen, ik hoop dat het wat oplevert, maar ik ben er niet erg positief over.
ik vind het een prachtig idee hoor, daar niet van, maar die kinderen hebben layla leren kennen als "drukke, vervelende" hond, dus ze vinden haar niet eens echt leuk. ik zie ze haar nooit aanhalen, of roepen of een balletje of stok oppakken om met haar te spelen. eigenlijk negeren ze een beetje dat zij er is. ze hebben nooit geleerd dat het leuk kan zijn om met layla te spelen.

**Geplaatst**: 27-05-11 11:28

Geplaatst: 27-05-11 11:28

abeltje_xx schreef:
oh, nu voel ik me een beetje dom

nergens voor nodig

ik ben een belgje dus voor mij is dat basiskennis

op die leeftijd zijn kinderen enorm flexibel en staan open voor nieuwe dingen.
ik durf wedden dat je ze snel overtuigd hebt.
ze vinden het fantastisch dat ze de hond iets kunnen laten doen, bijna zoals een autootje met afstandsbediening :))

'zit' en 'pootje' (bij mij ene labrador omgebouwd naar 'high five') zijn ook succesnummers

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-11 11:33

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-11 11:33

nou ik ga het dan zeker eens proberen, proberen kan altijd toch?

ik ga nu trouwens weer weg, ik heb net met mijn moeder afgesproken om layla te gaan halen en daarna met z'n viertjes ( ik, m'n moeder, layla en onze CC duco) een flinke wandeling te maken.

**Geplaatst**: 27-05-11 11:33

Geplaatst: 27-05-11 11:33

geniet ervan!

**Geplaatst**: 27-05-11 12:06

Geplaatst: 27-05-11 12:06

Beetje radicaler idee, maar de hond zit al 5 jaar (!!!) in een dieronwaardige situatie en het ego van mannen die niet willen weten dat zij een dier/machine/vrouw/etc. hebben uitgekozen dat figuurlijk een maatje te groot voor ze is, valt niet op te voeden.

Ik zou denk ik contact opnemen met de rasvereniging om een opvanger te plaatsen. En als je bij die rasvereniging dan lieve en betrouwbare mensen treft die werkelijk om honden geven, dan zou ik Layla laten 'ontsnappen' op een van jullie wandelingen. Bijvoorbeeld doordat ze in paniek wegvlucht voor een hond die ze eng vindt. Best een geloofwaardig verhaal. Ik zou huilend aan m'n oom vertellen wat er was gebeurt, ik zou gaan flyeren en zoeken. Oom is dan eervol van z'n probleem af, kan zich zelfs nog enorm nobel voordoen door jou te vergeven voor het kwijtraken van de hond. En de hond kan onmogelijk worden teruggevonden, want die zit bij de rasvereniging en vindt gegarandeerd een nieuwe baas die wél weet hoe je met Weimaraners om moet gaan. Het enige minpunt is dat je haar dan zelf ook kwijt bent, maar naar mijn idee is dit verreweg de snelste manier om die hond daar weg te krijgen én de familie te vriend te houden. Het is een beetje gedoe, maar ik ben heel bang dat je oom - ook als je in de gelegenheid bent om het dier zelf in huis te nemen - dan ofwel alsnog de hond niet over mag nemen ofwel de overdracht van de hond een breuk in de familie veroorzaakt. Als je oom de hond namelijk aan jou zou geven, zou hij bij elke familiegelegenheid (bezoek, verjaardag, Kerst etc.) geconfronteerd worden met zijn falen. Zou hij in staat zijn zijn falen te erkennen, dan had hij al eerder afstand van de hond gedaan. Denk ik dan. Wat je ook doet, ik wil je heel veel succes wensen en je mag trots op jezelf zijn voor hoe je met deze situatie omgaat en je uiterste best doet om met alle partijen rekening te houden.

**Geplaatst**: 27-05-11 12:46

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 27-05-11 12:46

Sorry maar dat vind ik echt een belachelijk advies. Als oomlief wantrouwen krijgt en aangifte doet bij de politie heeft TS een groot probleem, en de 'nieuwe eigenaren' ook want de hond is dan gewoonweg ontvreemd. Als de hond als vermist geregistreerd staat kan de nieuwe eigenaar er niet eens mee naar de dierenarts, want als de chip gelezen wordt zijn ze nat

**Geplaatst**: 27-05-11 13:13

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst: 27-05-11 13:13

Eerlijk duurt het langst, hoe pijnlijk dat ook is.

**Geplaatst**: 27-05-11 13:48

Geplaatst: 27-05-11 13:48

@maura: dus jij raadt ts gewoon aan om de hond te stelen en het dier aan andere mensen te verkopen.
diefstal en heling, geweldig plan

**Geplaatst**: 27-05-11 16:05

Geplaatst: 27-05-11 16:05

Tsja, was te voorspellen, maar dan nog maar wat doorredeneren. Als oomlief wantrouwen heeft kan hij aangifte doen. Beetje de vraag waarvan, want hond is vermist en diefstal wordt pas aannemelijk en onderzocht als daar aanleiding voor is. Waarop oom dus zelf nichtje moet beschuldigen, en blijkbaar gaat familie hier voor belang huisdieren dus er zal niet zomaar een nichtje worden beschuldigd ("agent, mijn nichtje, dat een sleutel van mijn huis heeft zodat ze altijd mijn hond mee kan nemen, heeft mijn hond gestolen, maar zij zegt zelf dat de hond is weggelopen"). Bovendien is de kans zeer reëel dat bij aangifte ook aan het licht zal komen in welke situatie de hond zat, dus als oom een halve werkende hersencel heeft zal hij niet naar de politie gaan, eerdere situatie was immers - niet alleen aannemelijk maar ook aantoonbaar - dierenmishandeling. Als hij wél naar de politie gaat verpest hij de familierelatie en bovendien heeft hij dan kans dat die verrekte hond weer terug komt. TS heeft eerder al aangegeven dat ze vreest dat oom nog eerder de hond onder het labeltje 'onhandelbaar' zal laten inslapen dan wegdoen (en ik denk dat dat zo is omdat oom z'n ego het niet aankan om te erkennen dat anderen beter met zijn hond overweg kunnen dan hijzelf). Mijn inschatting is dat oom alleen maar opgelucht zal zijn als hond spontaan verdwijnt.

Natuurlijk is het strikt genomen diefstal en natuurlijk kun je dit ook alleen onder voorwaarden regelen. Heling is trouwens pas aan de orde als je het dier weer verkoopt, het lijkt mij niet al te ingewikkeld om te voorkomen dat heling ten laste gelegd zou kunnen worden. Ik heb het ook niet over verkopen gehad, maar over herplaatsen. Dat is aantoonbaar te goeder trouw en zal, gezien de 5 jaar mishandeling/verwaarlozing, geen problemen veroorzaken voor de nieuwe eigenaren. Ik heb ook gezegd dat het best een beetje gedoe zal zijn, je moet zoiets goed voorbereiden. Naar mijn idee is dit echter de snelste - en zelfs de enige - manier om de hond daar weg te krijgen én de familie te vriend te houden. Eerlijk (wat is eerlijk? maar goed, als je eerlijk definieert als legaal dan klopt het) duurt helaas inderdaad, in dit geval pijnlijk letterlijk, het langst. Beetje zuur dat die pijn hier met name gedragen wordt door een dier dat niet in staat is het voor zichzelf op te nemen (wat zou er eigenlijk gebeuren als de hond er op 1 van de schaarse blokjes om met de eigenaren zelf in zou slagen los te komen?) Ik weet ook nog wel een aardig gezegde: nood breekt wet. Of: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Vijf jaar (was dat in hondenjaren niet 35 jaar?) lijden vind ík onacceptabel. En TS heeft - waarvoor overigens alle respect - aangegeven dat de familieband niet ten koste mag gaan van een oplossing voor dit probleem. TS moet ook nog 2 jaar studeren en bij haar ouders kan de hond alleen terecht als oom daartoe het initiatief neemt. Over 2 jaar is de hond al 7.

Al wat ik heb gedaan is een idee opperen en ik heb ook het grootste nadeel genoemd als dat idee zou worden uitgevoerd en slaagt, namelijk dat TS dan zelf de hond ook kwijt is. Ik vind het wel grappig dat meerdere mensen een groter bezwaar hebben tegen een creatieve oplossing waar het welzijn van de hond enorm door zou toenemen, dan tegen het feit dat het dier als 5 jaar ernstig fysiek en psychisch lijdt en er geen vooruitzicht is dat dat lijden zal eindigen. Hulde aan de dierenliefhebbers, wie heeft er vijanden nodig als je zulke vrienden hebt?

TS, ik stop met reageren in dit topic want mijn bijdrage doet de sfeer geen goed en dat spijt mij oprecht. Ik hoop dat je oom uit zichzelf tot inkeer komt en besluit dat de hond (levend) weg moet.

**Geplaatst**: 27-05-11 18:55

Geplaatst: 27-05-11 18:55

ik snap je beweegredenen wel, maura.
ik ben het er alleen niet mee eens dat liegen en bedriegen een goede manier is om een probleem op te lossen.
laat haar nu eerst maar zelf met de hond bezig zijn en proberen om de situatie van de hond thuis te verbeteren ;-)

**Geplaatst**: 27-05-11 19:52

Geplaatst: 27-05-11 19:52

Ik hoop dat jullie viertjes een leuke wandeling gemaakt hebben:) En dat jullie lekker genoten hebben

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-11 23:09

Re: hoe kan ik mijn wandelpartner helpen?

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-11 23:09

@maura: ik waardeer je reactie, maar hier voel ik zelf eigenlijk helemaal niks voor. afgezien van het feit dat ik niet weet waar ze dan terecht komt en daar dan ook geen invloed op kan uitoefenen, voelt dit teveel als stelen en bedriegen. en dat kan ik gewoon niet, dat zou me opvreten vanbinnen. dus ik snap je voorstel en ik waardeer ook dat je meedenkt, maar dit is voor mij geen oplossing.

we hebben trouwens wel een mijlpaal, ik heb vanmorgen layla opgehaald met de sleutel en ze zat in haar nieuwe groooote bench ZONDER mandje!! dus lekker uitgestrekt op een kussen. ik kon wel janken zo blij was ik

we hebben een heerlijke dag gehad, we zijn eerst naar mijn ouders geweest die een dorp verder wonen, dat was met de fiets dus ik heb layla thuis even laten uitrusten voor een uurtje, zij en duco hebben ( na wat geklier

) lekker liggen slapen in de woonkamer. layla ging lekker op duco's bed liggen en duco, die nooit op z'n bed ligt amar altijd in de kamer of langs de bank, wilde nét die dag op z'n bed liggen natuurlijk, dus dat vond hij wel flauw :roll:

na het uitrusten zijn we het bos rondgegaan ( of nouja "bos", het is meer een stel bomen met een een landweggetje eromheen, maar het is leuk wandelen). wat hebben ze gerend zeg! heerlijk geravot, nog even geflirt met de rottie van kennissen, achter denkbeeldige konijnen aangegaan en aan geitjes geroken

na die wandeling moesten ze van mij weer even uitrusten thuis, toen ben ik nog even een paard gaan longeren en een ander gaan poetsen, maar dat ik weg durfde te gaan zeg! ook al waren mijn ouders en mijn zusje én duco nog thuis bij haar, layla heeft een partij gejankt toen ik wegfietste en heeft volgens min ouders nog een kwartier met haar neus tegen het raam aangeplakt gezeten.
dat ik terugkwam was dan ook reden voor een feestje volgens layla

omdat het wat later werd ( ik heb layla rond 12en opgehaald en het was toen al 6 uur) heb ik mijn tante gebeld, of layla niet bij ons eten kon krijgen dan kon ze nog wat langer blijven, gelukkig kon dat en dus heeft ze een vorkje meegeprikt met duco. toen ik vroeg of het lekker was kreeg ik een enorme boer terug, dus het heeft gesmaakt :')

daarna ging mijn stiefvader nog even een rondje met duco lopen, of layla ook meewilde. dat was even een dilemma voor haar. ze zag dat duco wegging en ze wilde best uit, maar ik bleef op de bank zitten...dus het klopte niet helemaal. uiteindelijk heeft mijn stiefvader haar aangelijnd toen ik erbij stond ( hij kon de lijn niet vinden), maar toen liep hij de deur uit en ik liep weer naar de bank, layla heeft zeer letterlijk met haar twee voorpoten wijd en nagels uit staan klauwen in de deurpost en over het tapijt omdat ik niet mee naar buiten ging. maar ik vind het belangrijk dat ze leert dat IEDEREEN leuk is en dat ze van iedereen positieve aandacht kan krijgen, zodra ze de deur uitwas is het ook meteen weer goed gegaan en ze zijn nog een hele tijd weggeweest. mijn moeder en ik begonnen al te grappen dat duco "dorst" had gekregen ( als mijn stiefvader gaat lopen met duco en hij blijft lang weg, dan krijgen we vaak een smsje dat duco zo'n dorst had....dat betekend dat ze in de kroeg zitten _O - )
maar ze kwamen weer terug, layla kwam me nog halen want duco liep buiten op het speelveldje buiten, dus toen heb ik nog even met haar apporteerspeeltje gegooid. de eerste gooi greep duco hem, en die ging er toen mee aan dehaal! en layla er achteraan "DAT IS MIJN SPEELTJE!!" daarna was ze ook bloedfanatiek. ze heeft hem zelfs een keer onder duco's neus vandaan gegrist toen die arme lobbes braaf bleef wachten tot we het kwamen halen ( hij brengt niet, hij wacht tot je het komt halen

)
omdat we nog een heel stuk terug moesten moest ze van mij toen weer even uitrusten en een uurtje later zijn we op de fiets naar huis gegaan. ik heb daar nog even met mijn oom gekletst, die dan ineens heel aanhalig is met layla (die de hele tijd of in haar bench gaat liggen maffen of bij mij op schoot kruipt

) nouja, als ze maar aandacht krijgt...
komende zondag heeft mijn stiefvader een verjaardag feest, zij komen dan ook, ik heb meteen gezegd dat ze layla wel mee kunnen nemen, ik ga dan wel weer met haar en duco lopen, die twee zijn toch dikke mik.
maar hij zou er nog even over nadenken...

layla heeft iig een heerlijk dagje gehad en ik ook, ik kan er zo van genieten. ik heb nog een paar foto's van haar gemaakt en een kort filmpje, als ik tijd heb zal ik die er hier eens opzetten..

ik heb die tip van het masseren van haar rugspieren eens uitgeprobeert, ze begon meteen helemaal te wriemelen en wringen tegen mijn hand aan, dus ze kon het wel waarderen, al werd ze na een tijdje wel wat gevoelig. maar ik hou het erin.
en ik blijf haar bijvoeren met de frolics als snoepjes, het vele wandelen is goed voor haar koppie, maar ik heb het idee dat ze weer wat is afgevallen en ze kan eigenlijk niks missen, ze zit al op 5 kilo van haar minimale ondergrens...

Nomineer dit bericht ×