Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Marleeen
-
- Berichten: 2293
- Geregistreerd: 24-03-07
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 13:39
- ydnew
-
- Berichten: 1156
- Geregistreerd: 27-10-09
- Woonplaats: Gramundes-Oliveira do Hospital.
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 13:48
Wij hebben ook een hondje gehad met Parvo.....die was volgens haar entingsboekje wel geent maar heeft het toch gekregen en ook niet gered. Zij was nog maar 9 week. We hebben haar een week gehad.
- kwakernoot
-
- Berichten: 190
- Geregistreerd: 16-12-10
- Woonplaats: Oakdale naast Reid op de bank :-)
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 14:03
Nogmaals heel veel sterkte met dit verdriet
- Venix
-
- Berichten: 1749
- Geregistreerd: 28-05-07
- Woonplaats: Wadenoijen
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 14:11
Ik zat je topic te lezen en ik hoopte zo dat hij het zou halen..
Heel erg veel sterkte gewenst!
- Aukelizzy
-
- Berichten: 12670
- Geregistreerd: 09-10-06
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 14:17
- Dhani
-
- Berichten: 3643
- Geregistreerd: 19-04-06
- Woonplaats: zwolle
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 14:43
- tyleysmiley
-
- Berichten: 1975
- Geregistreerd: 25-01-08
- Woonplaats: Noord-Brabant
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 14:47
Dikke knuffel,Linda
- Diablo
-
- Berichten: 9826
- Geregistreerd: 20-03-05
- Woonplaats: Duitsland
Geplaatst door de TopicStarter : 06-03-11 16:15
Ik vroeg gisteren nog of we op bezoek konden bij hem, maar dat wilden ze liever niet, omdat hij zich dan teveel zou opwinden. Had ik het nu maar gewoon gedaan.....zal hij zich afgevraagd hebben waar we waren toen hij zo ziek was?
- LecyTinker
-
- Berichten: 6578
- Geregistreerd: 05-03-05
- Woonplaats: Op een bergje in België
Geplaatst: 06-03-11 16:26
en de enigste keer dat je jezelf verwijten moet maken is als je met opzet iets verkeerd hebt gedaan. Jou hondje mag dan een kort leven hebben gehad, maar weet zeker dat hij zich erg geliefd heeft gevoeld en dat is iets om trots op te zijn. het is namelijk niet de quantiteit van leven, maar de qualiteit. Voor je hondje hoef je je niet rot te voelen, het is nu alleen voor jullie een erg moeilijke tijd en alle liefde en steun die je kan krijgen moet je pakken. Bezie het van de kant dat nu het lijden van je hond eindelijk voorbij is.
Heel veel sterkte bij het verwerken van dit alles.
- sjorsie
-
- Berichten: 6486
- Geregistreerd: 20-05-05
- Woonplaats: naast de buren
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 16:32
- horsii
-
- Berichten: 8854
- Geregistreerd: 06-11-05
Re: Ons jochie in de kliniek *update: helaas overleden*
Geplaatst: 06-03-11 16:34
Maar verwijt het jezelf niet.
- jesito
- Berichten: 12910
- Geregistreerd: 14-08-04
Geplaatst: 06-03-11 16:37
Diablo schreef:Wat een verdriet, ja....dat kun je wel zeggen. Echt, ik kan niet meer ophouden met huilen, ik was zó verdomd gek op die hond......hij was zó bewust bij ons gekomen, na de dood van onze bouvier vorig jaar....en nu is hij gewoon weg.....het arme dier is ook nog alleen gestorven vannacht, er was helemaal niemand bij 'm.....
Ik vroeg gisteren nog of we op bezoek konden bij hem, maar dat wilden ze liever niet, omdat hij zich dan teveel zou opwinden. Had ik het nu maar gewoon gedaan.....zal hij zich afgevraagd hebben waar we waren toen hij zo ziek was?
Het is heel sneu, maar er is gehandeld naar wat het beste was op dat moment en dat was geen stres.
Ga je zelf nu geen verwijten aanpraten daar knap je helemaal niet van op.
Je hebt gedaan wat je kon, maar het heeft helaas niet mogen baten.
Sterkte!!
- Aranel
- Berichten: 20362
- Geregistreerd: 09-08-06
Geplaatst: 06-03-11 17:53
Wat een vreselijke manier om je hondje te verliezen, zo jong nog..
Nog even over parvo; Toen ik je openingspost las, vreesde ik al dat je hondje parvo had, de symptomen leken er in ieder geval heel erg op. Mijn hondje is een jaar geleden daar ook aan overleden (ze was toen bijna 3) en had álle entingen gehad, dus inenten betekend niet altijd voorkomen helaas. Of een hond parvo krijgt heeft ook met zijn algehele weerstand te maken. Ik zou je huis wel ontsmetten met bleekwater trouwens, dat is het enige was parvo uit kan roeien..
Nogmaals veel sterkte gewenst!
- Chivance
-
- Berichten: 822
- Geregistreerd: 03-09-05
- Woonplaats: België
Geplaatst: 06-03-11 18:06
Diablo schreef:Wat een verdriet, ja....dat kun je wel zeggen. Echt, ik kan niet meer ophouden met huilen, ik was zó verdomd gek op die hond......hij was zó bewust bij ons gekomen, na de dood van onze bouvier vorig jaar....en nu is hij gewoon weg.....het arme dier is ook nog alleen gestorven vannacht, er was helemaal niemand bij 'm.....
Ik vroeg gisteren nog of we op bezoek konden bij hem, maar dat wilden ze liever niet, omdat hij zich dan teveel zou opwinden. Had ik het nu maar gewoon gedaan.....zal hij zich afgevraagd hebben waar we waren toen hij zo ziek was?
Ik leef erg met je mee, zo'n jonge hond verliezen voelt niet juist hé? We hebben het over 9 jaar terug ook aan de hand gehad, en symptomen en zo waren hetzelfde als bij jou hond. Dachten ook dat hij iets in de maag had, maar bij ons was het uiteindelijk wel een acute prancreatitis. Hondje was 14 weken oud en had heel veel pijn, wij hebben toen beslist hem laten in te slapen, in de armen van mijn dochter die toen 7 was en het pupje was haar communiecadeautje. De week na zijn dood deed ze haar communie, ik kan je vertellen dat we dat toen ook een rottijd vonden ...
Okt 2009 is dan onze opvolger van het hierboven vermelde pupje overleden, ook op slechts een leeftijd van 7,5 jaar. En ook hij is alleen gestorven in de kliniek, we mochten er niet bijblijven omdat hij zogezegd op intensive care lag (we mochten wel 's avonds op bezoek gaan, maar dat heeft hij niet gehaald). Ik zit me ook nog steeds dezelfde vraag als jou te stellen (waar we waren toen hij zo ziek was), heb het al met meerdere mensen erover gehad en iemand zei me dat het dan voor de hond toch echt wel makkelijker is om te sterven als hij toch moet gaan, anders wil die hier blijven om zijn baasje en vecht die door, terwijl het voor hem toch heel pijnlijk en zo is, ik probeer me nu met deze gedachte te troosten. Hopelijk mag dit ook ooit voor jou een troost zijn.
Veel sterkte de komende tijd!
