Bokt.nl

Laika schreef:

Meis, het is niet vreselijk dat je hem daar gelaten hebt. Bij jou thuis zou hij naar alle waarschijnlijkheid gestikt zijn. Een dergelijk afscheid wil je hem echt niet geven Ik kan me wel heel goed voorstellen dat je er in de laatste minuten graag als steun bij geweest zou zijn. Maar helaas is het nu even niet anders. Je hebt hem een geweldig leven gegeven. Hij zal je dit echt niet kwalijk nemen.
Ik denk dat scheren niet voor de foto was, maar voor de echo die ze van plan waren te maken.

cissy schreef:

Ik lees nu je topic en begrijp je PB beter, een heel triest verhaal van je geliefde poezelbeest, zo te horen was het HCM en dat is niet leuk.

Ik wens je veel sterkte en zodra ik bericht heb hoor jij het ook. Gun het alleen even tijd want het is nog zo kort geleden.
Ik leef met je mee want ik weet hoe moeilijk het is om die beslissing te moeten nemen. Jank maar gewoon lekker als je daar zin in hebt, dat lucht op!

xxJacqyxx schreef:

Ach, meis... Heel veel sterkte toegewenst.....

Ik weet hoe het voelt. Ik heb mijn allerliefste knuffelpoezel ook 2 maanden geleden in moeten laten slapen i.v.m. zijn nieren. Ik mis hem nog steeds iedere dag, en de tranen rollen nu over mijn wangen nu ik jouw verhaal lees dat jouw poezelvriendje het helaas ook niet heeft gered.

Je hebt er alles aan gedaan om hem beter te krijgen, maar het mocht zo niet zijn. Je hebt 12 hele mooie jaren met hem gehad, en hij met jou.

Koester die jaren, en jullie komen elkaar ooit weer tegen....... op de regenboogbrug.

Mijn Joost heeft jouw Snollie op staan wachten op die brug. Ze hebben allebei geen pijn meer, en zijn lekker aan het spelen in het zonnetje.....

*Moet nu stoppen met tikken, want ziet niks meer door de tranen*

Chiqa schreef:

De regenboog, zooo mooi. Ik kan het zelfs amper lezen laat staan horen als alles nog vrolijk ronddarteld.
Je heb het goed gedaan echt waar. Heeft zuurstof gekregen waardoor hij zich nog toch ietsjebeter heeft gevoeld, thuis kan je die zorg toch niet geven.....
Bijzonder je foto's, ik zie dat hij rust heeft de foto's geven een goed gevoel.

xxJacqyxx schreef:

babydolll schreef:

oh man wat heb ik net keihard lopen janken om jou bericht! Is het jou poesje op je avatar?
The Rainbow Brigde heeft me altijd al geraakt, ik zag die animatie een keer en moest al huilen, ik vond het moeilijk en heel erg mooi tegelijk.
Ik kijk al uit naar de dag dat ik snol weer in mijn armen kan sluiten, ik hoop dat hij lekker kan spelen met jou Joost, hij vond spelen zo leuk en andere katten ook

cissy schreef:

ik zal hier ook even melden dat ik een boek heb over communiceren met dieren en daarin staat een heel stuk over het overlijden van je huisdier en over hoe zij het zelf ervaren. Als er iemand is die dat graag wil lezen kan ik je een pdf ervan sturen, PB me dan even je mailadres.
Het heeft mij indertijd erg geholpen met de verwerking van het verlies.

xxJacqyxx schreef:

babydolll schreef:

Edit: oma is er nu en ben even gekalmeerd.. zal vanacht wel weer alles bij elkaar janken omdat ik hem zo mis en dat hij pijn heeft gehad maar nu voelt het wel goed voor het liefste poesje..
jullie verhalen/steun doen me zoveel goed, het is nu nog steeds wat als wat als had ik dit maar eerder gedaan ect ect en ik zou hem zo graag willen knuffelen maar op de een of andere rare manier voel ik me nu wel rustig..

Dat was als ik/had ik maar heb ik ook gehad. Je hebt echt zo veel voor hem gedaan. Je kon niet anders, en hebt alles gedaan.... De huilbuien kwamen bij mij ook iedere avond als ik thuis zat. Het is een ontzettend gemis, maar ik denk dat Snollie je ook niet verdrietig wil zien. Hij wil de momenten koesteren die jullie samen hebben gehad.

xxJacqyxx schreef:

babydolll schreef:

[k heb net het stukje gelezen wat sissy me gestuurd had.. brr tranen en kippenvel. Ik heb gisteravond een brief geschreven, eigenlijk voor mezelf om het gewoon van me af te kunnen zetten. Ik ga die zo bij zijn grafje leggen met een hele mooie bloem of plant, loop zo de bloemist in en kijk wat geschikt voor hem is..

Ik heb het stukje nog niet gelezen. Zit nu op mijn werk, en denk dat mijn sluizen weer open gaan, dus ik bewaar het eventjes voor thuis...... * met een paar dozen tissues naast me *

Yamcha schreef:

Meis toch......

Weet dat je niks méér had kunnen doen dan wat je gedaan hebt. Jouw kat is nu op een plek waar hij het niet meer benauwd heeft, waar zijn lijf kan doen wat zijn koppie wil. En op een dag zie je hem terug..... dan komt hij naar je toe rennen, en legt zijn pootje op je arm......

Beau zal wel op de katten passen, daar was hij altijd al goed in.