RedPassion schreef:maar wat maakt dan dat je bij de dood ook verschil maakt? Wil je van een dier waar je een sterkere band mee had een ander afscheid, of nog een plek om naartoe te gaan?
Ja, ik zou voor mijn hond zeker een plek zoeken waar ik nog naar toe zou kunnen gaan.
Oftewel ik laat haar cremeren en de as in het bos uitstrooien of ik begraaf haar in het bos (niet verder vertellen!!
) Ik ben echt oprecht verdrietig geweest toen mijn laatste twee ratten overleden waren. Echt.
Maar daarna besefte ik goed dat het 'maar een lichaam' was. Terwijl ik dat bij mijn hond niet wil beseffen. Die wil ik 'een waardig afscheid' geven. Hoe onlogisch dat ook klinkt.
Niet dat ik dus bij mn ratten geen gevoel heb, maar eerder bij mn hond teveel. 
Heb overigens ook 5 jaar fanatiek bij de DA gewerkt. Van wat ik van mijn stage op de KVGD meegekregen heb is dat ze dus echt wel met respect omgaan met de dieren. Dus dat hoeft niet bezwaarlijk te zijn.

Op het moment dat een dier overlijd, is de ziel weg, die gaat terug naar de spiritworld waar deze ooit vandaan is gekomen. Wat over blijft is een "omhulsel" waar geen ziel meer inzit en welke niet meer ademt.
Waar komt die opmerking zo ineens vandaan?
Hoe egoïstisch het dan ook is...