Bokt.nl

Sandeman schreef:

Er is helemaal niet veel geprobeerd. Zijn niet eens bij DA geweest.

superwoman schreef:

Sandeman schreef:

Er is helemaal niet veel geprobeerd. Zijn niet eens bij DA geweest.

wat wil je voor onderzoeken laten doen dan?
als er een tumor in zijn hoofd zit is het ook einde oefening...

Tallie1979 schreef:

Ogen zwart, oren plat in haar nek en helemaal in de vechthouding. Dat is toch ook dood zielig voor haar?

Tallie1979 schreef:

cissy schreef:

een kat kun je niet dwingen zich te laten aaien, ze geeft de grootst mogelijke waarschuwing die ze kan geven en tóch wordt die genegeerd, dan gaat ze in de aanval ja, vrij logisch....
Jouw eigen katten lezen die signalen wel en laten dr links liggen, ze komt vanzelf wel als ze wil maar niet als je dr dwingt, dat werkt averechts.
Je moet zo'n kat ook niet aan blijven kijken dat werkt intimiderend en dan heb je de poppen aan het dansen. Beetje inleven in het gedrag van katten kan heel verhelderend werken.... Lees de verhalen op de gedragssite die ik je net gaf maar eens.

Ik heb juist hele goede ervaringen met readings, het hangt er uiteraard wel van af door wie je die laat doen

Ik snap heus wel wat van kattengedrag hoor.. Mijn eigen poezel zijn 13 en 14 jaar oud en daarbij zie ik echt wel als ze boos zijn 1 van mijn eigen katten wil ook wel eens wat kribbig reageren, maar dat zie ik van mijlenver aankomen.

Wat er met deze kat gebeurd, en dan zal ik het even helemaal stap voor stap vertellen zoals het altijd gaat:

- ik stap binnen, loop voorbij kat, ga er dus niet direct op af
- poes denkt "Hee! visite" en komt kijken
- Poes komt koppies geven dus ik denk: hee, ze is in een goed humeur!
- Ik aai poes, daar ze om mijn benen loopt te draaien en ik bijna over haar struikel
- Poes draait zich om en hisst, spuugt en haalt uit

Wat oh wat doe ik verkeerd dan?

Tallie1979 schreef:

Cissy, hoe verklaar je het dan dat ik haar vroeger wel gewoon aan kon halen en dat ze ineens onwijs de pest aan me heeft terwijl ik nooit anders heb gedaan dan haar aanhalen bij begroeting?

Dat klopt toch niet? Dan is een poezel toch gewoon gek geworden?

Tallie1979 schreef:

cissy schreef:

een kat kun je niet dwingen zich te laten aaien, ze geeft de grootst mogelijke waarschuwing die ze kan geven en tóch wordt die genegeerd, dan gaat ze in de aanval ja, vrij logisch....
Jouw eigen katten lezen die signalen wel en laten dr links liggen, ze komt vanzelf wel als ze wil maar niet als je dr dwingt, dat werkt averechts.
Je moet zo'n kat ook niet aan blijven kijken dat werkt intimiderend en dan heb je de poppen aan het dansen. Beetje inleven in het gedrag van katten kan heel verhelderend werken.... Lees de verhalen op de gedragssite die ik je net gaf maar eens.

Ik heb juist hele goede ervaringen met readings, het hangt er uiteraard wel van af door wie je die laat doen

Ik snap heus wel wat van kattengedrag hoor.. Mijn eigen poezel zijn 13 en 14 jaar oud en daarbij zie ik echt wel als ze boos zijn 1 van mijn eigen katten wil ook wel eens wat kribbig reageren, maar dat zie ik van mijlenver aankome

Wat er met deze kat gebeurd, en dan zal ik het even helemaal stap voor stap vertellen zoals het altijd gaat:

- ik stap binnen, loop voorbij kat, ga er dus niet direct op af
- poes denkt "Hee! visite" en komt kijken
- Poes komt koppies geven dus ik denk: hee, ze is in een goed humeur!
- Ik aai poes, daar ze om mijn benen loopt te draaien en ik bijna over haar struikel
- Poes draait zich om en hisst, spuugt en haalt uit

Wat oh wat doe ik verkeerd dan?

superwoman schreef:

Sandeman schreef:

Er is helemaal niet veel geprobeerd. Zijn niet eens bij DA geweest.

wat wil je voor onderzoeken laten doen dan?
als er een tumor in zijn hoofd zit is het ook einde oefening...

Maxielover schreef:

@ TS : Ik begrijp je overweging. Het is hard, maar het is en blijft een beest, en een beest heeft geen besef van hoe oud ie geworden is. Dat is wat wij onze dieren aanpraten, omdat wij het erg vinden als iemand jong dood gaat, maar daar heeft het dier geen besef van want hij heeft geen tijdsbesef. En je hebt idd dieren die gewoon gestoord geboren zijn of het door hun verleden zijn geworden. Daar kún je een hoop tijd, geld en moeite in steken, maar dit moet je als eigenaar ook willen. En dan is het nog maar de vraag of het weer ''normaal'' wordt. Ik denk dat dit dier er niet gelukkiger van zal worden om elke keer maar weer te verhuizen, in een hokje in een asiel te belanden en nog banger te worden voor mensen die verkeerd reageren als de kat aanvalt, ik ben eerlijk gezegd geen kattenliefhebber dus ik kan me voorstellen dat dit gebeurt, al zou ik dat zelf nooit doen. Als deze kat een spuitje krijgt is zij verlost van alle stress en haar zo te horen onprettige leventje, ga je door, dan maak je het denk ik alleen maar erger en de kat wordt er niet gelukkiger op.

Toen ik heel klein was (1 of 2 jaar) hadden mijn ouders een Hollandse Herder, en die is ingeslapen omdat zij gestoord was, wat overigens vaker voorkomt bij dit ras want ze kunnen héél vals zijn. Het was een hele neurotische hond, ze kroop letterlijk onder de bank of achter de wc-pot als het onweerde en ze was voor nog veel meer dingen bang. Ze kon ook nog wel eens vreemde mensen aanvallen. Mij en mijn broer deed ze niks, ze was heel beschermend over ons. Het was ook een hele dominante hond, zelfs zó dominant dat ze plaste als een reu, dat is een teken van dominantie. Maar omdat ze steeds meer ''doordraaide'' vertrouwden mijn ouders het op den duur niet meer omdat wij klein waren en ze werden ook gek van haar gedrag, en toen is er in goed overleg met de dierenarts besloten om haar in te laten slapen, ze was een jaar of 10 volgens mij. De dierenarts zei dat mijn ouders al die tijd met een psychisch gestoorde hadden geleefd, en dat was ze ook.

Ik vind dat beter dan een dier weg te stoppen in een hokje in een asiel of keer op keer een andere eigenaar te geven waar het dier zich weer volledig moet aanpassen tot het een keer écht fout gaat. Je hebt nou eenmaal dieren met een sociale stoornis, dieren kunnen bijv. ook autistisch zijn. Ergens moet je een grens trekken. Wij moeten ermee leven, en wel veilig. Gaat dit écht niet, dan kun je er in mijn ogen beter mee stoppen. Anders wordt het gewoon zielig voor het dier. Een goede dierenarts zal dit in het welzijn van het dier ook zeggen.

Ik heb overigens géén behoefte aan een storm van reacties van mensen die het hier niet mee eens zijn, dan hebben wij een meningsverschil, tja dat kan. Ik denk er zo over, maar ik respecteer het ook als andere mensen er anders over denken. Hopelijk doen jullie dat ook.