kavama schreef:polly2 schreef:Ik zou zeggen: wees trots op je kat... Als hij muizen vangt, doet hij zijn werk goed.
Hoef je tenminste niet zulke lastige functioneringsgesprekken te voeren met je kat als ik...
Want die kijkt alleen naar de muizen in onze stal!
En ík heb 'm niet aangenomen om alleen glazig te zitten kijken naar de muizen!
![]()
Iets minder gaan voeren misschien,..![]()
Been there, done that....
Mijn kat is een watje.
Of het is een hond incognito....
Als hij bij ons binnen is, mag hij op de bank liggen. Maar wel met een kleed eronder, vanwege de haren (hij is langharig als een Noorse Boskat, maar hij is een kruising). Dan zeg ik: even wachten....en dat doet hij dan braaf...
En als het aan hem ligt, zit hij iedere avond bij mijn man op de buik als deze op de bank ligt tv te kijken. Die moet dan de speciale poezentrui aan, want dan is het voor onze kat: inhaken en om laten vallen....
Als we voor de enting naar de DA moeten, dan vertel ik hem dat hij in het mandje moet....en dat doet hij dan braaf...
Om vervolgens spinnend en op zijn rug rollend bij de DA op tafel te gaan.
Als de kat "verkeerd" op mijn schoot ligt (zodat het voor mij niet fijn voelt omdat hij dan zijn nageltjes in mijn vel zet door mijn broek heen), dan pak ik hem op en rol hem op zijn rug...en neem hem in mijn armen als een baby. Houdt hij ook de hele avond vol...
Kortom...mijn kat is een watje...
Ik denk dat hij stiekem de muizen zo schattig vindt...
Het is een soort Garfield kat. Op zijn gemakje over het erf schrijden.....waardig in de zon zitten....meewarig naar het gepeupel van de muizen kijken...maar zich te goed voelen om er achter aan te gaan....
en de ander komt niet buiten. Maar de kat van mijn schoonmoeder neemt ook alles mee naar huis. Laatst had hij een meeuw!!! mee door het kattenluik gesleurd (groot luik, de hond kan er ook door). Meeuw leefde nog, dus kat en hond hebben zich er binnen ook nog mee vermaakt. M'n schoonmoeder kwam thuis en toen gaf dat beest de geest, d'r hele huis lag onder de meeuwenstront