Bij Dimo was het ook echt meer huilen..... hij was opeens alleen en snapte er niks van, hij werd daar heel onzeker van, vond het echt heel sneu. Door heel even weg te gaan en hem belonen als hij stil was, leerde hij dat ik altijd terug kwam, en zijn verlatingsangst ging over. Ik heb dat wat opgebouwd, maar mijn hond zit wel in een luxe positie, ik werk in de thuizorg, en heb diensten van maximaal 3 uur, langer is hij dus nooit alleen. Persoonlijk zou ik er geen fan van zijn als mijn hond 8 uur alleen zou moeten zijn. Daarmee wil ik niemand veroordelen, maar mijn keuze is het absoluut niet.
Ben de eerste nacht ook beneden geweest, hij vond het heel eng om alleen te slapen, hij miste zijn roedeltje. Het heeft ook maar even gehoeven, nu slaap ik al heel lang weer boven
