Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


) cintjuuuh schreef:Een tijd geleden heb ik ook een kat doodgereden zien worden, door een tegemoet komende auto. Het arme dier spartelde toen nog over de weg heen. Wij zijn toen omgedraaid om te gaan kijken en het dier was toen dood. We hebben de kat in de berm gelegd omdat er geen huizen in de buurt waren. Vervolgens hebben we de dierenambulance opgebeld. Zij hebben het dier 's avonds opgehaald.
Toch blijft het beeld van het spartelende beestje mij altijd bij.
hond thuis afgeleverd en met een vuilniszak terug gegaan. heb de kat in de vuilniszak gedaan en in de berging gelegd. (was half 12 's avonds). kat nog een beetje netjes neer geprobeerd te leggen zodat hij niet in rare kronkels stijf zou worden. de volgende dag zak met een briefje met uitleg en gegevens bij de dierenarts voor de deur gelegd. 's middags werd ik gebeld door de eigenaresse van de kat om me te bedanken. ze had een paar maanden terug al een kat die doodgereden was alleen die konden ze na een paar dagen half ontbonden van de weg afschrapen. bij deze had het dochtertje nog de gelegenheid om afscheid te nemen zonder een levenslange trauma te hebben.
Babette3 schreef:Bij ons is het jaarlijkse kost. We wonen niet aan een snelweg ofzo, gewoon een baantje. De arme katten worden niet ouder van 3 meestal. Allemaal worden ze overreden. Vrijdag was het weer van dat, ze lag onder onze auto, met wat bloed aan dr mond. Dus waarschijnlijk oveerreden en nog naar huis gessukkelt. En het zijn altijd de 'huiskatten' dus ze komen binnen wanneer ze willen. We hadden 4 huiskatten (nu nog 3 dus) en 4 wilde katten, die we voederen. Wel die wilde katten weten gewoon wanneer er een auto afkomt.
Waarom kunnen mensen niet gewoon wat trager rijden en uitkijken?
Fitch schreef:Wat vreselijk... Katten zijn ook zulke sukkeltjes in 't verkeer. Ik heb nog nooit per ongeluk iets doodgereden (gelukkig maar!), maar wel expres. Ik zag namelijk een keer een egel, ingewanden er helemaal uit en onder 't bloed. Hij bewoog met één pootje en keek naar me. Probeerde 'm van de weg af te schrapen maar hij was half 'in 't asfalt gereden'. Daarom ben ik er eerst nog een keer overheen gereden zodat ie dood was en daarna terug gegaan met een schep om 'm er af te schrapen en te begraven. Dit was allemaal rond één uur 's nachts. Aan de ene kant voelde 't alsof ik iets verschrikkelijks deed, aan de andere kant heb ik 't beestje wel uit z'n lijden verlost. In India zag ik een keer een halfdode jonge lapjespoes op de weg liggen, met een strotouwtje om d'r nek geknoopt. D'r achterpoten waren weg. Degene die dat op z'n geweten heeft moet ik dan niet tegenkomen...
ik kan geen dier zien lijden.