Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-10-13 16:34

Geplaatst: 11-10-13 16:34

Ach arme man, probeert waarschijnlijk zijn vriendinnetje in beweging te krijgen.

. Wel prettig dat hij gegeten heeft, dat is zo belangrijk. Voor hem ook belangrijk dat hij afscheid kan nemen.

Je meisje komt dus weer naar huis. Fijn en dan ooit met zijn 2 en weer.

Onze oude russel heeft destijds een aardewerk urn gekregen die zou vergaan bij begraven. Alleen voor we aan begraven toekwamen overleed onze witte herder. Die zit nu ook in die urn. Het is de bedoeling dat onze oude man als het zover is er ook bijkomt. Gezellig met zijn drieen in een groepsurn. En dan ergens begraven waarschijnlijk.

**Geplaatst**: 11-10-13 22:09

Geplaatst: 11-10-13 22:09

Hoop dat je een beetje kunt slapen vanacht!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-13 06:30

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-13 06:30

Buddy lag in mijn armen vannacht, heerlijk te snurken en de afleiding om hem te aaien deed goed.
Maar in alles mis ik haar, alle typische geluidjes. Het gapen als ze wakker word, hoe ze zich uitrekt en tegen de bank komt, het geluid als ze in en uit de mand stapt, alles.
Buddy is rustig maar als hij mee naar buiten moet kijkt hij continu om naar haar mand, wil liever niet mee en bij binnenkomst gelijk ook naar de mand om bij haar te kijken...hij mist haar vast ook.
Opstaan vanmorgen, je ogen open doen en met hoop zoekende in de kamer,maar je ziet enkel Bud waarop de tranen weer stromen, het is echt zo....

Gister heb ik met mijn ouders naar een geschikte urn gezocht, maar wat is goed genoeg....
We hebben een mooi voorbeeld en gaan vanmiddag beginnen om deze met veel liefde zelf voor haar te maken.
Ik heb veel schrik om ze dadelijk weg te brengen,nu kan ik ze nog aanraken en voelen,zien, straks nooit meer.
Ik mis ze zo...

**Geplaatst**: 12-10-13 06:46

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 12-10-13 06:46

Och ja, het wakker worden en je realiseren dat het allemaal echt is..vreselijk! Dat zal nog een tijd zo blijven :(:)

En buddy, misschien wordt het voor hem juist iets makkelijker als ze weg is. Dat hij niet meer hoeft te kijken waar ze blijft maar misschien ook niet hoor, ik weet het ook eigenlijk niet..

Oh ik kan me zo voorstellen dat je er tegen op ziet haar weg te brengen..kon ze maar blijven..
Ik was bij mijn paardje zo bang dat ik zou vergeten hoe hij voelde en hoe hij rook en de geluiden die hij maakte als hij zo tevreden op zijn hooi stond te knabbelen.
Maar gelukkig is dat niet zo, alles blijft en mogelijk vervaagd het ooit, maar voor nu is het er nog..
Misschien vind je het niets hoor maar oh wat is mijn armband van zijn staart me dierbaar. Ik draag hem altijd.
Heeft ze ergens wat langer haar dat je er af kan knippen of scheren?
Zodat je het misschien in een glazen kraal kan doen en bij je kan dragen oid?

Heel veel sterkte vandaag meis, wat zal het moeilijk zijn..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-13 08:10

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-13 08:10

Bij buddy is het ook binnen gekomen denk ik, wil niet mee uit, kijkt continu naar haar mand. Gaat snuffelen, haren overeind en bibberen... Voor hem moet het ook zo raar zijn..
Jammer genoeg is hij bang met auto rijden, anders had ik hem meegenomen.

Afgelopen week was ik jarig en van een dinnetje krijg ik inderdaad een sierraad met haar van de hondjes.

**Geplaatst**: 12-10-13 08:23

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 12-10-13 08:23

Oh wat fijn, zo is er stukje van je kanjers altijd bij je..
Arme buddy, ze zal ook wel anders ruiken nu haar zieltje er uit is..
Hopelijk gaat het straks iets beter met hem.

Nogmaals sterkte meis...

**Geplaatst**: 12-10-13 10:12

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 12-10-13 10:12

ach wat een gemis he...nu al...en dan is ze er nog..

ik heb nu al zoveel honden verloren,maar wennen doet het nooit...de stilte,de leegte,het missen...

**Geplaatst**: 12-10-13 10:18

Geplaatst: 12-10-13 10:18

tja...mijn maag draait nog steeds om als ik aan mijn grote herder/dogkruising denk

Het went nooit,de pijn word wel iets minder op den duur.

**Geplaatst**: 12-10-13 13:27

Geplaatst: 12-10-13 13:27

jee, wat kun je zeggen....... Jullie zijn zo lang samen geweest..... En Buddy voelt natuurlijk ook heel goed het verdriet van zijn vrouwtje aan, die zal het ook allemaal flink moeten verwerken.
Weet natuurlijk helemaal niet of je dat wat vind, maar ik zag toevallig laatst op marktplaats een site waar iemand allerlei hondenrassen beeldjes maakte en ook als asbeeldjes! Misschien dat je dat nog een mooi aandenken vindt?!
Heel veel sterkte weer vandaag!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-13 20:17

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-13 20:17

wat was het moeilijk haar achter te laten bij het crematorium, liefst had ik ze terug in de auto geparkeerd en mee naar huis genomen...maar dat gaat niet meer...
Bovenstaand nummer stond op, een mooie liefdevolle ontvangstruimte waar je afscheid moet nemen. En daar ga je dan met lege handen en een leeg hart naar huis...
Maandag word ze gecremeerd en dinsdag komt ze thuis... al zal thuis nooit meer hetzelfde zijn....
Het is zo vreselijk stil net wat kimmie zegt.. leven gaat aan je voorbij en bij alles waar je komt, wat je ziet en doet denk je aan hoe zij altijd was in dat momentje van je leven. Bij het pakken van de voerbakken, zat ze achter me in de keuken met scheef koppie te wachten of ik niet eens op schoot, met uitlaten.. het boompje waar ze op haar bips viel.. het favo ruik plekjes. Ik zie ze nog als een blije guppenkop op me af rennen, vrolijke stuiterbal.. Ik zie nog haar kusjes, hoe ze uitgestrekt heerlijk op de bank ligt te snurken....
De gevoelige randjes zullen slijten...

**Geplaatst**: 13-10-13 00:09

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 13-10-13 00:09

wij hebben eigenlijk hier altijd de honden begraven op het terrein,de meest onwerkelijke was Zoë ,zij kreeg dus een hartaanval,en binnen een uur was ze begraven...weg...ze is letterlijk nog warm de grond in gegaan..

dat was echt zo bizar,zo had je een hond en zo binnen een uur was ze weg...en echt weg...

joes en do kon ik niet begraven,die horen hier in huis bij mij,dat zijn zulke speciale honden,kan dat gewoon niet uitleggen,ze waren bijna menselijk...die zijn ook gecremeerd,en inderdaad daar heen brengen en afscheid nemen,het liefst neem je ze mee...

en dat gemis gaat echt nog wel een hele poos duren,er is echt een dier met een ziel uit je huis weg...gewoon een deel van je leven wat opgehouden is...

**Geplaatst**: 13-10-13 08:16

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 13-10-13 08:16

Hopelijk hebben jullie een beetje geslapen ..
De eerste dag dat ze niet bij jullie is, zo verdrietig..

Ik hoop dat buddy en jij elkaar wat kunnen steunen..

**Geplaatst**: 13-10-13 10:04

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 13-10-13 10:04

Zware dagen. Moeilijk dat afgeven bij het crematorium. Voelt zo fout en definitief. Mooi nummer inderdaad.

Fijn dat je s nachts je reu bij je hebt gehad. Hoe is hij er nu onder nu ze echt weg is? Onthoudt dat scheve hoopvolle koppie bij het eten geven. Laat je misschien wel glimlachen.

Veel sterkte met maandag cremeren en dinsdag ophalen weer mee naar huis.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-13 11:54

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-13 11:54

Buddy heeft het moeilijk, wil niet mee uit en als hij mee gaat is hij traag en kijkt veel om.
Kunt merken dat Rumba echt de kar trok zodat hij mee kwam.
Hij rilt veel ,staart tussen de benen en is wat angstig soms, gelukkig eet hij verder wel goed.
Het zal tijd nodig hebben, met het uitlaten kijken we elkaar vaak aan en ik denk dat we dan beide beamen dat we ze heel erg missen.

Vannacht echt alleen geslapen,ook bud kwam niet,bleef naast me liggen. wat is je bed dan koud en kil..
Zo'n lege plaats, geen warm lijfje tegen je buik, ik hoef ze niet meer op te vangen als ze op bed springt.

Net alle foto's van haar in een map gedaan om een mooi fotoboek te maken.
Na het inslapen heb ik ook foto's gemaakt, net alsof ze sliep maar die kan ik nog niet terug zien.. Ook filmpjes nog niet. Het is zo oneerlijk, helaas is het leven niet oneindig......

**Geplaatst**: 13-10-13 12:20

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 13-10-13 12:20

ik ga je 1 tip geven,als rumba er echt zo'n last van blijft hebben en je hebt er plek voor ( in huis en in je hart) geef dan een andere hond een goed huis bij je...gewoon omdat het alleen al zoveel fijner is voor rumba..

toen ik mijn eerste hond had ,rottweiler Kim,had ik er een argentijn bij genomen,deze overleed toen hij 4 jaar oud was,aan lymfeklierkanker..kim werd echt depressief,niet willen lopen,heel zachtjes janken enz...ik heb toen vrij snel een nieuwe argentijn genomen ( gringo) en daar was kim zoveel gelukkiger mee,en ikzelf uiteindelijk ook,want het vult dan toch die ene lege plek op,het vervangt nooit je hond die je mist,maar er is wel weer nieuw leven in huis...

en foto's kan ik hier ook nog maar amper zien hoor,ik ben daarna zó verdrietig dat ik eigenlijk foto's ontwijk...van do en joes dan...

**Geplaatst**: 13-10-13 12:35

Geplaatst: 13-10-13 12:35

Arme Buddy. Maar ook hier hetzelfde advies, toen onze tweede witte herder overleed bleef onze oude russel Kim alleen achter. Na een maand hebben we versneld Wesley onze oude man in huis genomen via de dagopvang waar hij geboren was uit een dumpteefje. Kim at en dronk bijna niet meer. Lag alleen maar in een hoekje sip te zijn. Wilde niks liep buiten plichtmatig haar rondje mee, zwaar depressief en geen lol meer in het leven. Op advies van de dierenarts dus Wesley erbij genomen omdat we anders snel onze Kim waren verloren door verdriet.

Houdt hem goed in de gaten, nog een verlies wil je niet weer snel meemaken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-10-13 12:48

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-10-13 12:48

[BB-ITP] Dag princess,poppedein..mijn zielenkind..

Ik houd bud goed in de gaten, een hond komt er echter niet meer, hoe graag ik het ook zou willen. Qua tijd (alleenstaand, werk 32 uur) vind ik het niet eerlijk.
Bud word 11, is ernstig versleten en heeft een onverklaarbare bloedarmoede. Hij is niet de jongste en wij hadden allemaal verwacht dat Rumba hem zou overleven... Ik houd het in mijn achterhoofd en zit er als een aasgier bovenop.

**Geplaatst**: 13-10-13 13:41

Geplaatst: 13-10-13 13:41

Dan snap ik de keuze ook, dan zal hij er aan moeten wennen. :(:)

. Hopelijk gaat hem dat lukken en jij ook. Dat je nog een fijne tijd met zijn tweeen hebt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-13 19:05

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-13 19:05

Gisterochtend heb ik ze onverwacht nog even kunnen zien. :+:

Ik moest werken maar collega's waren zo begripvol dat ze me de kans gaven om nog 1x haar te zien.
Om half 9 gelijk gebeld en om 11 uur mocht ik komen. Dat heeft enorm goed gedaan en was zo ontzettend fijn!
Even alleen met haar zijn die laatste dag, nog een keer aaien (ik denk dat ik geen plekje heb overgeslagen) en kusjes geven en haar oor tegen mijn lippen voelen, langs haar stompstaartje glijden en haar kontje vast kunnen houden.
Heel erg fijn!
Om 16.55 belde ze dat ze gecremeerd ging worden en vanmiddag heb ik haar opgehaald.
Een bamboe tijdelijke urn waar ze nu in zit, heel onwerkelijk dat dit mijn meisje is. De lege mand deed misschien wel meer zeer.
Thuis een plekje gegeven, waxinelichtje erbij en dit is het dan....
Ergens op een rare manier fijn dat er een stukje tastbaar thuis is..

We zijn bezig om een mooie natuurlijke urn te maken voor haar, met persoonlijke dingetjes die voor mij symbolisch zijn. Het feit om het zelf te maken met hulp van handige paps en lieve mams doet goed! Ze verdient het.

Vanmiddag lag er een mooie kaart in de bus voor Bud en mij, op de voorkant dag lieve Rumba.
Zo attent en lief.

Ook het weer helpt mee, triestig, veel regen, voelt goed. Toen we het crematorium uitgingen scheen de zon, heel mooi.

Bud lijkt wel goed te gaan, vanmiddag eindelijk de grote ronde kunnen lopen dankzij een dinnetje die vermoedelijk een andere energie meebracht of het plaatje van 3 compleet maakte, geen idee?? Maar het was fijn!
Hij speelt verder wat met zijn bal en nu is rumba haar tennisbal weer terug die hij tevreden bemind.

Werk bood afleiding en thuis is het het moeilijkst. Je herkent nu pas dat ze in werkelijk alle dagelijkse vanzelfsprekendheden toch zo aanwezig was.
En dan is het gemis zo sterk.
Aan het inslapen denk ik niet graag terug, ik vind het moeilijk om die beelden te zien en voor me te halen. Dat komt misschien nog wel.
Ik hoop zo dat ze boven met tennisballen speelt en heerlijk in de zon ligt te snurken, mijn princes.

Jullie ontzettend bedankt, het was fijn om hier met medeliefhebbers van me af te kunnen schrijven en dit te mogen delen.
Het heeft me meer geholpen dan jullie misschien wel vermoeden.
Bij deze wens ik jullie ook oprecht alle goeds! Mensen met echte dierenliefde! Stelletje toppers!

**Geplaatst**: 15-10-13 20:10

Geplaatst: 15-10-13 20:10

Oh wat mooi en fijn dat je nog even afscheid hebt kunnen nemen, knuffelen en kusjes geven..
Gek idee dat ze nu in de urn thuis is hè?

Ik had met mijn hond nog vaak dat ik hem vanuit mijn ooghoek dacht te zien liggen in de tuin, en binnen een fractie van een seconde realiseer je je dat dat niet kan, kijk je goed en besef je weer dat ze echt weg zijn..
Nu heb ik dat ook nog vaak met mijn paard, ineens besef ik weer dat hij echt niet meer terug komt en dat geeft zo'n beklemmend gevoel..en aan de andere kant mis ik ze liever dan dat ik ze nooit gekend zou hebben..de mooie herinneringen, weten dat je hond/paard het echt goed heeft gehad..zo fijn!
Maar het gemis, vreselijk, het doet zo'n pijn..

Mooi dat jullie de urn zelf maken

En wat lief wat je schrijft..dank je..

Nogmaals meis, heel veel sterkte, wat heb je het goed gedaan.

**Geplaatst**: 15-10-13 20:59

Geplaatst: 15-10-13 20:59

En weer tranen hier......

Ik wil toch even kwijt dat ik het ook top van jouw kant vind, dat je hoe moeilijk het ook voor je was, je ons toch steeds op de hoogte bleef houden!!!
Ik vind het erg fijn te horen dat we iets voor je hebben kunnen betekenen, al was het helaas van grote afstand.
Uiteraard erg blij dat het met Bud een stapje de goede richting in gaat!!
Hoop niet dat je het een rare/brutale vraag vind...

Maar zou je nog een foto willen plaatsen wanneer jullie urn af is?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-13 21:06

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-13 21:06

Natuurlijk! Als hij klaar is en ze 'haar'plekje heeft gekregen plaats ik zeker een foto!

Ik stuur je wel even een soort voorbeeldje via pb. :-)

**Geplaatst**: 15-10-13 21:13

Geplaatst: 15-10-13 21:13

Thank's!

**Geplaatst**: 18-10-13 07:14

Geplaatst: 18-10-13 07:14

Hoe gaat het nu??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-10-13 16:43

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-10-13 16:43

Of het toeval is of niet..geen idee..
Vandaag moest ik werken en laat nou mijn bazin (heel goed contact mee) precies in de zelfde schoenen staan als ik een week geleden.. Hun hebben vandaag na 13 jaar afscheid moeten nemen van hun trouwe vriend. Helaas verliep dit inslapen niet vlekkeloos, hij heeft er twee uur over gedaan en reageerde in het begin enkel juist hyper op de spuit..

Heel triest, maar ergens mag ik me gezegend voelen hoe het is gegaan.
Ze is thuis geweest, heeft me totdat ze sliep kusjes gegeven en is gegaan in mijn armen.
Ieder mens is anders, maar ik heb het 'geluk' dat ons afscheid zo is geweest..
Waar ik heel dankbaar voor ben.

Ik bekijk veel foto's en nu zie ik door de jaren heen hoe ze de afgelopen periode toch echt wel ingeleverd heeft. Het geeft een klein stukje rust..
Het gemis blijft, ik zie ze echt overal nog lopen, liggen spelen etc. Heel fijn dat ik ze zo voor de geest kan halen. tegenwoordig ook wat meer met een glimlach erbij, dan enkel met tranen.
Liefst wil ik nog steeds schoppen tegen heel de wereld.. maar het is niet eerlijk..we hebben 10 prachtige jaren gehad en ohh wat hebben we het goed gehad en genoten van elkaars liefde!

Bud vind het alleen zijn de ene dag lastiger als de andere dag.. hij slaapt gelukkig veel als hij alleen is.
Vrije tijd gaat naar hem natuurlijk, hij heeft zijn nieuwe herliefde gevonden voor ballen en tegenwoordig loopt hij met een bal in zijn mond wel fier mee buiten. Hij komt er wel.. al heeft hij nog steeds zijn momenten dat hij ze zoekt of effe omkijkt naar de mand van hey... ga je niet mee..

Verder dringt het door in ons dorp, mensen spreken je aan want ze missen er een.
Heel fijn dat ook hun ons herkende als altijd met 3.
Verder nog een ontzettend lieve kaart gehad en berichten van mensen van wie je het niet verwacht. doet zo ontzettend goed! Fijn dat mijn meisje zo 'herinnert 'word en dat mensen beseffen hoe groot de liefde was..

Nomineer dit bericht ×