Nimfee schreef:Ja, als iemand mijn hond pijn doet dan bijt ze. Dat heb ik allang gemerkt bij de dierenarts. Inmiddels vertrouwd ze mij volledig dat een dierenarts nu alles bij haar kan doen, omdat ík erbij ben. Als ik er niet bij zou zijn, dan weet ik niet hoe ze reageert. Ze kent de dierenarts niet, vertrouwt hem niet, wat compleet logisch is.
Nee zeggen is niet negatief maar je hond moet wel begrijpen wat het betekend. Nee is hier gewoon dat ze het gedrag moet stoppen wat ze laat zien. Dat kan zijn als ze besluit om toch achter een kat aan te willen gaan, een simpele nee brengt haar weer even terug en dan weet ze weer dat dat niet mocht. Het is de manier hoe de 'nee' wordt gezegd, dat is heel erg belangrijk vind ik zelf. Als ik een hele ferme, boze nee zeg, gaat mijn hond gewoon door. Die is daar niet van gediend en pikt dat niet van mij, want zo'n nee is een ongeduldige nee.
En ja, als dat zou betekenen dat ik een nieuw paar schoenen moet halen dan doe ik dat. Ik zou aller eerst niet eens mijn dure, goede schoenen in de buurt leggen van een puppy. Ik hecht verder weinig waarde aan materiaal. Ik heb al zo veel kleding, schoenen en spullen weg moeten gooien omdat er gaten in zaten of vlekken die ik er niet meer uit kreeg. Jammer dan, mijn schuld, ik heb besloten om die kleding aan te trekken, ik had er ook voor kunnen kiezen om oudere kleding aan te trekken.
@ nimfee, door de nee zeer laag van toon en kort te houden word het door een hond geassocieerd met een "grom" En zien ze het dus wel degelijk als een waarschuwing Dit heb ik hem niet hoeven leren, dat begrip was er vanaf dag 1. Ik heb hier in huis nog niks kapot of aangekauwd gehad. Hij weet goed waar hij wel en niet in mag kauwen ondertussen. Natuurlijk sluit ik het niet uit dat hij het nog eens gaat uitproberen.Maar ik was niet van plan iedere maand nieuwe schoenen of zo te kopen. Ik ben erg zuinig op mijn spullentjes. En op mijn dieren want stel hij eet een stuk schoen op? Is ook niet al te best voor hem.
Als iemand mijn hond pijn doet, ja dan kan ik het begrijpen dat hij van zich af bijt en dat zal ik ook niet corrigeren. Dat heet gewoon verdedigen.
Voernijd zijn toch één van de dingen die heel veel mensen niet begrijpen, terwijl het compleet logisch hondengedrag is. Het gaat ook totaal niet om dat een hond eten tekort komt, maar dat het zíjn eten is. Zo werkt dat bij honden onderling ook: eenmaal gegeven, dan mag je het houden. Zelfs een ranglagere mag zijn eten verdedigen tegenover de ranghogere. Dat begint met een grom, wat gewoon vertelt: hé, dit is mijn eten! Ga je door, dan kan het overgaan op bijten want dan ga je gewoon een dikke grens over.
Ik snap je punt over eten gegeven is gegeven. Het punt is alleen dat het nergens voor nodig is en dat besef kun je ook bij ze ontwikkelen. Ze zijn allang zo ver ontwikkeld dat ze dat besef kunnen hebben.
Dit snap ik even niet, waar noem ik een hond een slimme hond?
Als ik een hond zie grommen dan zie ik een hond die zijn grens aangeeft en dan geef ik de hond de ruimte. Juist om bijten te voorkomen. Voor grommen worden er al heel veel signalen gegeven om ervoor te zorgen dat je niet over de grens van de hond heen gaat. Mis je deze signalen of negeer je deze en ga je door, dan gaat het over op grommen. Negeer je dit grommen ook, dan gaat het over op bijten. Omdat mensen vaak de eerste signalen missen, gebeurd het vaak dat een hond besluit om de eerste signalen maar niet meer uit te zenden: want hier wordt toch niet naar geluisterd. En dat is erg, want dan kan het zo lijken alsof een hond 'uit het niets' gaat grommen of bijten.
Ik zie het vaak bij mijn eigen hond. Ze heeft last van haar knie en houdt daarom graag andere honden op afstand. Dit laat ze heel duidelijk merken door die eerste signalen. Wegkijken, negeren, bevriezen. De meeste honden zien deze signalen en laten mijn hond met rust. Maar er zijn enkele honden die deze signalen niet zien (wellicht hondentaal niet goed kennen) en toch mijn hond lastig gaan vallen. Ja, dan gaat mijn hond grommen en snauwen. Logisch gedrag.
Dit was niet specifiek naar jou. Ik zou even moet terug lezen wie dat gezegd had. En als een hond een grom geeft naar een andere hond omdat die lastig is, daar zit ik echt niet mee. Ben zelfs blij als ze ooit eens naar mijn puppy grommen zo van hey, doe een niet zo irritant, ik wil niet spelen. Hij snapt dat dan ook gelijk en druipt af. Maar hij hoeft echt niet naar mij te grommen (doet hij gelukkig ook nooit).
En zo zou ik een hond nooit aanpakken. Nooit. Het is een puppy! Waarom zou je die aan zijn nekvel beetpakken? Ja, hij zal daarna wel zeker luisteren, om te VOORKOMEN dat hij weer zo gestraft wordt. Ik leef liever in harmonie en steek liever meer tijd in om situaties te voorkomen dan dat ik ferm moet ingrijpen.
Je doet net of ik hem ik weet niet wat aan doe. Hij staat gewoon op de grond en ik pak zijn nekvel losjes vast (ik hang hem er niet aan op, trek hem er niet aan omhoog en heb het niet zo vast dat het pijnlijk is) en spreek hem vermanend toe. En dit alleen als hij echt echt iets doet wat gevaarlijk is of het om andere reden zeer belangrijk is dat hij luistert, zoals het voorbeeld van paperboy, in een paardenstaart gaan hangen. Dan ben ik liever een keer heeel duidelijk ipv dat hij het moet ondervinden door een paardenhoef in zijn ribbenkast.
Geplaatst: 23-08-13 10:20 
(heb het uiteraard niet over schudden!) 
Ik ga ver hoor, voor m'n honden, maar er zijn grenzen 
. 
En als mijn paard dan besluit het duidelijk te maken? Moet ik dat dan ook even negeren of zal ik maar meteen een kuiltje graven voor hem?
Dat heeft dus niets met elkaar te maken.